TEACHERS PET🔞

Ep1

2026-yil 21-fevral seshanba, soat 3:47.

Men karavot atrofida millioninchi marta o'girildim. Tomirlarimdan suyuqlikdek iliq narsa oqib o'tayotgan edi, bu esa uxlashimnj qiyinlashtirardi.

"Uxlay olmayapman", deb, to'shagimda o'tirib, tanamdagi noqulaylikni engillashtirish uchun chuqur ishora qildim.

Ko'zlarimning chetida xotinimning adyol ostida tinchgina uxlayotganini ko'rdim.

Qattiq yutindim-da, dadil qadam tashlashga qaror qildim. Uni uyg'otish uchun qo'limni yelkasiga qo'yib, sekin silkitdim.

"Hoy, Bella. Iltimos, uyg'on", deb so'radim undan. Men bilan nima bo'layotganini va o'zimga qanday yordam berishni aniq bilardim.

"Hmmmhh nima?", deb so'radi Bella uyqusiragan ovoz bilan, uni uyg'otishga qaror qilganimdan afsuslanishimga oz qoldi.

"Hoy, men hozir biroz jinsiy aloqaga muhtojman va uxlashim qiyinlashib bormoqda. Menga yordam bera olasanmi?", deb birdan so'radim. Bilaman, bu men tomondan juda xudbinlik edi, lekin menga uning yordami kerak edi.

U sekin ko'zlarini ochib, menga hayron bo'lib qaradi. "Nima demoqchisan? O-oh", deb tez orada anglab yetdi va uning hayratlangan nigohi jirkanch bo'lib ketdi.

"Jungkook, meni shu uchun uyg'otdingmi? Aqldan ozdingmi?", deb ming’irladi u. Men bu noto'g'ri fikr ekanligini bilardim. Lekin noqulayligimni yo'qotish umidsizligi meni shunday qilishga majbur qilgandi.

"Kechirasan, lekin hozir faqat sen menga yordam bera olasa. Iltimos", deb ko'zlarimdagi umid bilan yilvordim, menga yordam berishi uchun. Lekin umidlarimni barbod qilish uchun u yana chalqancha yotib oldi.

"Kechirasan Jungkook. Lekin men uy ishlarini qilib charchadim. Iltimos, buni o'zing hal qil." deb uxlab qoldi.

"Jin ursin!", deb hammom tomon yurdim.

"Yo hudoyim..!", deb erkakligimni kaftim bilan ishqaladim, bu menga yordam beradi deb umid qildim. Lekin yordam bermadi. Uylanganimdan beri qilayotgan yagona ishim bu masterbatsiya edi. Jinsiy aloqada bo'lmaganimga 1,5 yil bo'ldi.

Biz ikki yil oldin turmush qurganmiz. Dastlabki olti oy Bella bilan a’lo darajada yaqinlik bilan yaxshi o'tgandi. Lekin men u bilan jinsiy aloqada bo'lganimda, u o'zini men bilan jinsiy aloqada bo'lishga majburlayotganini his qilardim. Men u bilan ham bu haqda gaplashdim, lekin u hamma narsa joyida ekanligini aytardu. Kun sayin yaqinlik darajamiz pasaya boshladi va olti oydan keyin biz tom ma'noda jinsiy aloqada bo'lishni to'xtatgandik.

Ba'zan u meni sevmasligi yoki boshqa birov bilan xiyonat qilishi mumkinligiga shubha qilardim. Lekin yana haqiqatni bilmasdan xulosa chiqarishni hohlamasdim.

Lekin men erkakman, meni ham o'z hohish, ehtiyojlarim bor. Xotinim meni qondiradi deb umid qilgandim, lekin omadim hech chopmagan. Kelishuv asosidagi nikoh bo'lsa ham, men uni sevishga va hayotimni unga bag'ishlashga qaror qilgandim. Lekin u shunchaki o’ylab ham ko’rmadi.

15 daqiqa uringanimdan keyin ham uddalay olmadim. Yuzimni sovuq suv bilan yuvdim, bir stakan suv ichdim va yana uxlash uchun yotog'imga qaytdim.

***

Soat 7:55 da, Aiden Robert huquq maktabi:

Qattiq esnab, sinfim tomon yurdim. Bu maktabda matematika va mulohaza yuritish o'qituvchisiman. Bu yerda uch yildan beri dars beraman.

Sinfga kirishim bilan sinf ichida kulgi va g'iybat qilayotgan barcha o’quvchilr jim bo'lib, o'z joylariga o'tirishdi. Yaxshi, menga hurmat yoqadi.

"Hayrli tong, oquvchilar dars boshlandi", deb salom berdim, lekin negadir ovozim odatdagidan biroz xirillab chiqdi. Buning uchun o'zimni ich-ichimdan la'natladim, lekin talabalarga, ayniqsa qizbola oquvchularga qarab, ularga bu yoqqanligini angladim. Ular xirillagan ovozdan g'alati bir yoqimli hisni oldilar.

"Birinchi otgan mavzuni takrorlab olamiz bolalar.", deb doskaga oldingi mulohaza darslarining qisqacha mazmunini yozishni boshladim.

"K-kirsam maylimi ustiz?", deb so'radi u. Uning ovozi mayin va iliq, xuddi daraxtlar orasidan o'tayotgan shamol shabadasi kabi. U kulgi uchqunini olib yurardi, meni yengilroq his qilishimga yordam berardi, hatto urinmasdan ham o'zini jalb qila olardi. Men ko'proq narsani xohlayotganimni ham bilmasdan.

Boshimni chayqab, fikrlarimni rostlab: "Albatta, Miss Lee. Lekin avval nega kechikkaningizni tushuntirib bersangiz yaxshi bo'lardi?", dedim.

U qattiq yutinib yubordi, men uning kichkina hiqildog’i yuqoriga va pastga qarab harakatlanayotganini ko'rdim. Tim pushti pastki labini yengil tishlab: "Tun bo'yi kitob o'qidim, ustoz", dedi.

Qiziq. U qanday kitob o’qigan ekan-a. Garchi u o'quvchilardan ham yaxshi bo’lsa ham, men uning butun tun kitob o'qiganiga hech qachon ishonolmayman, hatto darslik bo'lmasa ham.

"Shunaqami? Unda qanday kitob o’qiding?", deb ko’zlarini olib qovhdi. Uning hech narsa deya olmasligini bilib, men lab chetida jilmaydim. Hozir o'zimni avvalgidan ancha yaxshi his qilyapman. Bunday g'alati o'quvchiga ega bo'lish ba'zan yordam berishi mumkin😂

"Bir haftaning ichida kkinchi marotaba kechikishing. Bilaman, bu haftaning qolgan kunlarida ham davom etadi, Miss Lee. Buning oldini olish uchun nima qilishim kerak?", deb so'radim undan, albatta, uni masxara qilib. Uning munosabati kulgili edi va kayfiyatimni ko'tarayotgan edi.

"Men boshqa kechikmayman, ustoz, va'da beraman", dedi u va men bu qanchalik yolg'on ekanligini bilaman. Nafasimni chiqarib: "Miss Leeni hibsga oling, shunda har kuni kechikmaysan", dedim.

U xo'rsinib qo'ydi. Hafsalasi pir bo'ldi, lekin hayron bo'lmadi, chunki u qo’lga tushishga o'rganib qolgandi. Men hech qachon unga o'xshagan odamni bunchalik ko'p qo’lga tushganini ko'rmaganman. U bu borada jahon rekordini o'rnatishi mumkin.

U o'rindig'iga yaqinlasha boshlaganida, men uning orqasiga tikilib qolishdan o'zimni tiya olmadim. Uning mukammal egilgan orqasi, ingichka beli va yumaloq dumbasi bor edi. To'satdan tomirlarimda adrenalin oqimini his qildim. Yana bo'ynimdagi tomirlarimdan va erkakligimdan issiq suyuqlik oqib o'tayotganini his qildim.

Uning qora kalta yubkasidan dumbalari deyarli ko’rinib turganidan , nafasim qisildi. Yo hudo, tan olishdan o'zimni tiya olmayapman, uning dumbasi juda chiroyli. Mukammal yumaloq va sutdek oq terisi o’zimni bosib turish qiyinlashyabdi, qizil va binafsha ranglarda belgilarimni qoldirgim kelayotgandi.

U kitoblarini partaga qo’yar ekan, og'ir nafas olardi. Unga yordam bergan bo’lardim… Lekin uning qiynalayotgan yuzini ko'rganimda, butun muloyimligim tanamdan chiqib ketgandi. Men bundan zavqlanayotganimni aytishga uyalaman, lekin men uni har kuni shunday ko'rishni hohlayman.

Shimimdagi qattiqlikni his qilardim. Bu og'riqli va shahvatli edi. Men uni darhol stolga egib, azob berib, aqldan ozguncha s*kishni hohlardim. Lekin qonunning axloqi va turmush qurganim meni to'xtatardi.

Asablarimni tinchlantirish uchun qandaydir yo'l bilan men o'sha bobning mavzularini aytib berishni boshladim.

Nihoyat, jamoat joylarida o'zimni boshqarishga qiynalayotgan kun o'tib ketdi. Hatto hammomda ham masterbatsiya qilishga harakat qildim, lekin yana hammasi to'satdan sodir bo'ldi.

Barcha qog'ozlarni saralab bo'lgach, soatga qaradim va soat 14:38 edi.

"Menimcha Riana xonada kutib turgan bo'lsa kerak",  o'zimga shunday deb, sinfxonaga qadam qo'ydim. Eshikni ochganimda meni sukunat qamrb oldi. Butun xonani ko'zdan kechirganimdan so’ng uni ko'rdim. Quyosh nuri uning yuziga nozik bir tarzda tegib, oxirgi partada uxlayotgandi, bu esa uni shunchaki oftobda toblnib yotgan mushukchaga oxshatib ko’rsatardi.

U juda tinch, ammo chidab bo'lmas darajada jozibali uxlab yotganida, men undan ko'zlarimni uzolmadim. Uning mayin yuzlari, sochlari yuzini o'rab turgani bularning barchasi haddan tashqari edi. Ichimda hohish uyg'ondi va men boshqa tomonga qarashga harakat qildim, lekin qila olmadim.

Yuragim tezlashayotganini, nigohim uning yuziga sog'inch va vazminlik aralash belgi qoldirayotganini his qildim va bir zumga qayerda ekanligimni unutib qo'ydim, uning begunohligi va u olib yuradigan taqiqlangan vasvasaga berilib ketdim.

Men qotib qolgan holda, ruchkam barmoqlarim orasida bo'sh turgan holda, nigohimni uzishga qodir emasdim. U parta ustida osilib, nafas olishining mayin ritmi sokin sinf xonasini to'ldirib, ko'kragining har bir ko'tarilishi va tushishi ichimda chuqur bir narsani uyg'otardi. Uning lablari biroz ochilib, men ochishni istagan sirlarni saqlayotgandek tuyulardi va kipriklari terisiga nozik soyalar tushirib, uni nihoyatda samoviy ko'rinishga keltirardi.

Men sekinlashmasligim, fikrlarimning chalg'imasligi kerakligini bilardim, lekin bu lahzada unda o'ziga jalb qiluvchi bir narsa bor edi. Unga erkak zoti tegmagan, shunchalik zaif, ammo yurak hurujini keltiradigan darajada go'zal ediki, ko'kragim qisilib ketdi. Uning yuzidagi har bir egrilik, ozgina qimirlagandagi har bir harakat uni o'ziga tortdi.

Nihoyat u uyg'onib, uyqusiragan nigohlari mwning nigohlarimga tushganida, men bir oz aybdorlik, bir oz hohishni his qildim. Uning uyqusiragan sarosimasi, lablarining xira tabassumga aylanishi yuragimni pukillab urishga ijozat bergandi, go'yo taqiqlangan, ammo qarshilik qilib bo'lmaydigan narsaga tikilib qolgandek.

U menga xijolatli jilmayib: "Tushlik vaqtida uxlab qolganim uchun uzur, ustoz “ , dedi-da to'g'ri o'tirib oldi, yorug'lik tezligida ko'zlarim uning galstukining bo’shashgan qismiga va ko'ylagining ikkita tugmachasi yechilgan joyga nigohlarim tushdu. U tartibsiz ko'rinishga ega. Sochlari tartibsiz, ko'zlari uyqusiragan, lablari va iyagiga so'lak oqmoqda, galstuki bo’shashgan va tugmalari yechilgan. U tartibsiz ammo chiroyli tartibsiz

( ustoz o’zini o’quvchisiga oshiq moshiq bo’lib qogan 😂 )

Uning ko'rinib turgan bo'yin suyagi va ozgina ko'krak qismini ko'rib, so'lagimni yutib yubordim. Yo hudoyim! Charchagan ko'zlari, iflos sochlari va yuzidagi so'lak uni go'yo kimdir tomonidan kaltaklangandek ko'rsatib turardi. Men uning ichiga shafqatsizlarcha kirib borganimda qanday ko'rinishini mukammal tasavvur qila olaman.

O'zingni qo'lga ol, ahmoq! Hayolimni bu axlatdan chiqarib yubor, dedim o'zimga. U mening o’quvchim, men esa uning o'qituvchisiman. Men bu yerda o'z qadr-qimmatimni saqlashim kerak, pedofil bo'lmasligim kerak.

"Aftidan, kimdir bu yerda yaxshi uxlab olganga o'xshaydi", deb hazillashdim, faqat yuzini qizartirish uchun. Uning ocean moviy ko'zlari uyalganidan pastga qarab oldi. U bosh barmog'i bilan lablaridan oqayotgan so'lakni artdi.

Exx, qaniydi tilim bilan uning lablaridan so'lakni yalab tashlasam edi. Qaniydi u to'g'rilayotgan sochlarini lablaridan o'pib, ushlasam edi.

Yuragim tezlashib borayotganini his qilardim. Bu sukunatda u ularni eshitib qolishidan qo'rqardim.

"Uyga borishingiz mumkin, Miss Lee, yaxshilab dam oling", dedim unga, o'zimni tutolmay, uxlayotgan stolga egilib, orqasidan ichkarisiga urib yuborishdan oldin.

Men bosh irg'ab, tezda o'rnimdan turdim. U sumkasini olib, menga oxirgi marta qaradi.

"Ko’rishguncha, janob Jeon", u biroz egilib, sinfdan yugurib chiqib ketdi. Men yaqin atrofdagi stulga o'tirdim va ko'rganlarimni yana esladim.

***

Kechasi yana uxlay olmadim. Har kuni rad etilganimdan so'ng, Bellani boshqa uyg'otmaslikka qaror qildim. Bir stakan suv ichdim va hammomga kirdim, xira yorug'lik yuzimga g'alati soyalar tushirdi. Eshikni qulflab, jo'mrakni ochdim-da, vannaga suv to'ldirib, oqayotgan suvning tinchlantiruvchi ovozini eshitardim. Qo'llarim titrab, vannaning chetiga o'tirdim, titrayotgan erkakligimni chiqarib oldim.

Xayolimda Riananing tasvirlariga to'la edi uning iflos jigarrang sochlari, so'lagi lablari va iyagidan oqib tushishi, uxlayotganida, darslar paytidagi mayin ovozi meni o'ziga tortardi, bu menga nopok fikrlarni uyg'otardi. Qo'limni erkakligimga o'rab, uning nozik barmoqlari mening barmoqlarim o'rnini bosishini tasavvur qilib, sekin ishqalardim.

Riananing oldimda tiz cho'kib, lablari ochilib, ishtiyoq bilan turganini tasavvur qilar ekanman, harakatlarim tezlashdi, umidsizlikka tushdim. Uning mayin pichirlashlarini deyarli eshita olardim, nafasining iliqligini terimga tegib his qilardim. " Jungkook ," deb pichirladi u, "iltimos, ta'mingizni sinab ko'rishga ijozat bering."

Erkaklugim qattiq, harakatlarim g'azab bilan titrardi. Xotinim haqidagi fikrlar, mas'uliyatlarim yo'qolib, ularning o'rnini faqat Riananing mast qiluvchi manzarasi egalladi. Men uni endi ko'rdim, koftasining tugmalari yechilgan, ko'kragi esa ishtiyoq bilan ko'tarilgan edi. "Faqat sen".

Men uning yumaloq, ostini egib, moviy ko'zlari mening ko'zlarimga qadalganini, meni og'ziga chuqurroq tiqayotganida begunohlik va ochlik aralashmasiga to'lganini tasavvur qildimu, issiqlikni va namlikni his qilardim. "Jin ursin!"

Tanam titrab ketdi, bo’shanganim zo'ravonlik va ta'sirga to'la edi, go'yo yillar davomida to'plangan umidsizlik va yolg'izlik mendan yog'ilayotgandek. Men vannaga suyanib, nafas oldim, tanam titrab, uning ismini pichirladim: "Riana...!"

Yuragim hali ham tez urib, xayollarimning shiddatidan ongim titrab, vannaga suyanib o'tirardim. Uyat meni qamrab oldi, keyin g'alati hayrat tuyg'usi paydo bo'ldi. O’quvchim Riana shunchalik bema'ni va samimiy tarzda tasavvur qilganimga ishonolmasdim. Shunga qaramay, bu... sehrli tuyuldi.

Lanati! Jin ursin!

Men bu fikrni chetga surib, odatdagi, o'zimni tutib turgan holatga qaytishga harakat qildim. Lekin taqiqlangan uchqun allaqachon ichimda alangalanib ketgandi. Go'yo eshik ochilgandek edi, men undan chiqib ketmasligim kerakligini bilsam ham, unga qarshilik ko'rsatib bo'lmaydigan bir tortilishni his qildim. Men uni tobora ko'proq xohlardim...

Ep1 tugadi. Kamchilar uchun uzur so’rayman. Reak va fikringizni qoldirib keting❗️

.

.

.

.

.