ONLY MINE🔞
— qachon uning xotirasi tiklanadi? Va qachon palataga olasizlar?
— buni vaqt ko’rsatadi. Men shuncha vaqt mobaynida deb sizga umid berolmayman. Hammasi sekin astalik bilan bo’ladi. Va palataga hali ololmaymiz…
— tushunarli…nega ololmaysiz?!
— hozir koma holatida bo’lganligi uchun.
Jungkook bosh irg’ab, doktor ketmoqchi bo’lganida u yana savol berdi.
— ha aytgancha doktor, u bilan yana bir bola ham bor ekan…u hozir qayerda? Menga uni komada ekanligini aytishgandi.
— ha u bilan bir yigit ham bor edi chamasi 20 yoshlar atrofida…
Jungkook u yigit yosh ekanligini eshitib hayron bo’ldi. Demak bu Jimin emas…ammo o’sha yigit kim?
Doktor bosh irg’ab, komada yotgan bemorlar bo’limiga olib bordi. Jungkook eshikni ochib ichkariga kirib keldi. Jamesga yaqinlashar ekan, bu yigitni qayerdadir ko’rganini va eslolmayotganidan asablari buzilib, ho’rsindi-da cho’ntagidan telefonini chiqardi. Kontaktlarga kirib, Taega qo’ng’iroq qildi.
— alo, Taehyung menga bir yigitni kimligini va qayerdan kelganini aniqlab ber.
— yaxshi. Evaziga nima olaman?
— sen ham yomonsan Taehyung janoblari. Seni bir qiz bilan tanishtiraman ertaga. Agar ertagacham yigitchani kimligini bilib kelsang.
— ouvv sen ham qolishmaysan birodar 😂
— senga uning rasmini yuboraman.
Deb qo’ng’iroqni tugatib, Jamesni rasmga oldi-da Taehyunga yubordi.
— seni kimligingni va qayerdan kelganingni topaman…yugitcha. Xotinimning oldida dumingni qimirlatganing uchun seni nimalar kutayotganini ham bilmaysan…yosh umring hazon bo’ladi menimcha…agar kimgadir ishlasang…
Asu Suhooni bag’rida quchoqlab o’tirardi.
— Oyi…qornim ochdi. Nega bu amaki bizni qo’yib yubormayabdi?
— o’g’lim…biroz chidab tur…dadang kelib qoladi…
Asu ham Jungkookning kelishini umid bilan kutayotgandi. Eshik tarsillab ochilib yopilganda gavdasi katta bo’lgan erkak ichkariga kirib keldi.
Asu endi hursand bo’layotgan bir payt, u Jungkook emas, Jin ekanligini ko’rib yuragi pukillab urib ketdi.
— s-sen…n-n-nima qilyabsan bu yerda…? Sen bilan ishimiz tugagan allaqachon! Uyimdan chiqib ket!
Mark Asuga yaqinlashib, uning orqa sochidan ushlab, boshini ortga egdi. Jin ayyorona kulib Asuning jag’ qismini orqa qo’li bilan silab, ushlab oldi.
— hoooyy. Sen foxisha! Bolamga homilador bo’lib olib, mendan ham boyrog’ining bo’yniga osilib olib, bola seniki deb aytganing esingdamasmi? Gapir manjalaqi ekanligingni bilardim ammo…bolaning otasidan ayirishingni bilmagandim…!
Asuning rangida-rang qolmagandi. Uninng tili ham aylanmay, qo’rqganidan duduqlanib qolgandi. Peshonasidagi ter yalt etib turardi.
— q-qayerdan…qayerdan bilding…? N-nega yana qaytib kelding…?!
Suhoo o’rnidan turib, Jinni itarib yuborishga harakat qilganida u joyidan bir santimetr ham jilmadi.
— o’g’lim…dadanga ham shunday qilasanmi? Seni bu dunyoga kelishing uchun men onangni homilador qilganman-ku!
— yo’q! Dadamning ismi Jungkook! Aldayabsiz…
Jin Suhooning oldiga tis chokib o’tirib, uning yelkaridan ushlab, horsinib qo’ydi.
— yo’q Suhoo…seni dadang menman…agar onangni qiliqlari aytsam…onangni yomon ko’rib qolishingni hohlamayman…o’g’lim…
Suhoo Jinning gaplariga tushunishi uchun uning yoshi va aqli ham yetmasdi. Suhoo ko’zlaridagi yosh bilan Asuga qarab mo’ltillab turardi.
— Oyi…d-dadam…Jungkook emasmi…?
Asu Suhooning savollariga hatto javob ham berolmayotgandi.
Jin o’rnidan turib, Markga buyruq berdi.
— Suhooni mashinaga olib chiq. Asuni esa…
Jin bir muddat o’ylanib turdi.
— Asuni esa, foxisha xonaga olib bor. Bir do’stim o’ziga qondiruvchi izlab yurgandi…
Asu boshini silkitib, Jinning oyoqlariga yolvordi.
— y-yoq! Jin unday qilma! M-mayli nima desang ham qilaman. Faqat foxishaxonaga emas! Iltimos…o’g’ling uchun…kechir…
Jin Asuning gaplarini tinglamasdan uni oyoqlaridan itarib yubordi.
Jin Markga va oldidagi uch-tortta yigitlarga baqirdi.
Taehyung Jungkookning yuborgan rasmini ochib korsa hayratdan qotib qolgandi.
— James…? Axmoq bola. Nimalar qilyabsan?!
Taehyung o’z ukasini ko’rib shock holatda edi. Uni Jungkook bir yoqlik qilmasidan oldin o’zi ishga kirishdi. U Jungkookga qo’ng’iroq qildi.
— Jungkook qaysi shifoxonadasan?
— Seoul shifoxonasidaman. Nega?
U qo’ng’iroqni yakunlab, shifoxona tamon yo’l olgandi.
Mashina shifoxona oldida to’xtab ichidan Taehyung tushdi. Ichkariga kirib borardi. Jungkookning oldiga borib, jonlantirish xonasida yotgan Jamesga ko’zi tushdi.
— keldingmi? Yigitcha nima bo’ldi? Kim ekan? Qayerdan kelibdi Yunaning oldiga?
Taehyung ho’rsinib, orqa bo’ynini asabiy silardi.
— Jungkook…to’g’risini aytsam…James…meni ukam…
— ha…ukam…afsuski dadamning ikkinchi ayolidan bo’lgan…ukam…James mashinani ortga haydayotib burulishdan katta yuk mashinasi chiqib qolgan va u rulni boshqaruvdan chiqargan. Ortidan ikki mashina Jiminning odamari quvib kelayotgan bo’lgan.
Jungkookning telefoniga video qo’ng’iroq boldi noma’lum raqam edi. Qo’ng’iroqni oldi, Asuning bir erkak tagida to’lg’anib holsiz ahvolda edi.
Ep12 tugadi…oldingi yozganim ochib ketibdi.
