RAPED🔞
O'zing hohlab borgan joyda biror hodisa yuz bersa bilginki bu bekorga emas… #Riana
Xonamda uy vazifasini bajarayotganimda eng yaqin dugonamdan xabar keldi.
— Bugun kechqurun bazm bor, boramizmi?
— Albatta. Lekin Keonho bora olmaydi, u buvisi va bobosining uyida.
— Mayli. Soat 7 da seni olib ketaman.
— Xo‘p. Uy vazifamni tugatganimda, Yerin kelishiga hali bir soat vaqt boridi. Shkafimni ochib, kiyimlarimni ko‘zdan kechirdim. Qora rangli ichki kalta shortik, qora rangli kalta ko‘ylak va qora rangli baland poshna va tagi qizil bo’lgan tuflinini tanladim.
Pardoz uchun qora ko‘z teni va och qizil lab bo‘yog‘idan foydalandim. Vannaxonaga kirib, uzun, to‘lqinsimon va to‘q jigarrang sochlarimni dazmol yordamida tekisladim. Sochimni bezatib bo‘lganimda, Yerindan yetib kelgani haqida xabar keldi. Uyimdan tashqariga chiqdim va Yerinni tanasiga yopishib turadigan qora charm ko‘ylak kiyib, ko‘p pardoz qilgan holda turganini ko‘rdim.
— Bazmga tayyormisan? - deb so‘radi Yern jo‘shqinlik bilan.
— Ha Aytgancha, juda ajoyib ko‘rinyapsa - dedim men.
— Rahmat. Sen ham shunday. Yigitlar bilan tanishishni intiqlik bilan kutyapman, - dedi Yerin qoshlarini o‘ynatib.
— Ha, bilaman. Qaniydi Keonho ham kela olsa-yu, yolg‘iz qolmasam, - dedim.
— Yolg‘iz qolmaysan, men u yerda bo‘laman-ku, - dedi Yerin.
— Lekin bu baribir boshqacha-da, - deb nolidim.
— Bilaman, lekin men yoningdaman. Yur, dugonajon, — dedi Yerin.
Bazmga yetib keldik, musiqa shunchalik baland ediki, hatto yer titrayotgandek tuyulardi. Spirtli ichimlik va tamaki tutuni hidi shu qadar o‘tkir ediki, burnim achishib ketdi. Ichkariga kirishimiz bilanoq odamlar bizga ichimlik tutqaza boshlashdi. biz esa ularni rad etmadik. Men raqsga tushishga qaror qildim. Raqs maydonchasida turganimda, bir yigit orqamdan yaqinlashib, tanasini tanamga ishqalay boshladi.
O‘girilib qaradim-u, eng ashaddiy dushmanim Jungkookni ko‘rdim. U qora sochli, qora ko‘zli va bo‘yi baland yigit edi. Men uning yuziga tarsaki tuhurdim, u esa xuddi hech narsa bo‘lmagandek menga tikilib qoldi.
— Nima qilyapsan? - deb g’azab bilan so‘radim men.
— Hordiq chiqaryapman, Riana. Sal bo‘shash, zavqlan. Hech kuchli ichimlik ichib ko‘rganmisan? - dedi u menga ichimlik uzatib. Men uni qo‘lidan oldim-u, bir nafasda ichib yubordim. U ayyorona jilmayib, yana ikkita stakan uzatdi, men ularni ham ichdim. Keyin u o‘zi uchun ham bitta oldi.
U meni raqs maydonchasiga tortib chiqardi va biz bir-birimizga yaqinlashib, raqsga tusha boshladik. Uni yomon ko‘rsam-da, aslida bu menga yoqayotgandi. U meni o‘pishga urindi, lekin men orqaga chekindim va unga qiziqmayotganimni aytdim. U shunchaki kinoyali tabassum qildi-da, oldimdan ketdi. Hojatxonani izlab yurib, tasodifan yotoqxonaga kirib qoldim. U yerda kuboklar va plakatlar sochilib yotardi. Nihoyat, hojatxona eshigini ko‘rdim. Ishimni bitirib, xonaga qaytganimda, Jungkookning eshik oldida turganini ko‘rdim.
— Bu yerda nima qilyapsan? - dedim Jungkookga.
— Bu mening xonam. Aslida, sen bu yerda nima qilyabsan deb so‘rash to‘g‘riroq bo‘ladi - dedi Jungkook bir qoshini ko‘tarib.
—Hojatxonani qidirayotgandim. Endi yo‘limdan qoch! - dedim unga jahlim chiqib. U men tomonga bir necha qadam tashladi, qulog‘imga engashdi va pichirladi:
So‘ngra meni devorga itardi. Uni itarib tashlashga urindim, ammo kuchim yetmadi. U meni devorga mixlab qo‘’ygndi. Bir qo‘li bilan bilaklarimni boshim uzra ushlab turar, tanasi esa menikiga qattiq bosilib turardi. U meni qo‘pol tarzda o‘pdi. To‘xtatish uchun boshimni chetga burdim, lekin u bo‘ynimdan o‘pa boshladi.
— To‘xta Jungkook! - deb baqirdim, lekin foydasi yo‘q edi. Musiqa shunchalik baland ediki, hech kim ovozimni eshita olmasdi. U orqa tarafimdan mahkam ushlab oldi, men uning erkakligiga tepishga urindim, ammo u tizzamni pastga bosib, menga tarsaki tushirdi. Og‘riqdan chinqirib yubordim.
— Buni boshqa takrorlama. Keyingi safar bundan-da qattiqroq uraman - dedi u. Jungkook mening shortigimni pastga tortdi.
— Iltimos, bunday qilma, - deb yolvordim yuzimdan yosh oqayotgan bir paytda. U o’z shimining remenini yechib, meni ko‘tarib karavotga olib bordi-da yotoqga mixlab qo‘ydi. Jungkook ustimdagi kalta qora ko’ylakni bur urinishda yechib, xonaning bir chekkasiga uloqtirib yubordi-yu bo’ynimga to’q bunafsha rangli belgilarni qoldirib, qattiqroq yig‘lashimha ham ahamiyat bermasdan, kuch bilan ichimga kirdi. Og’riqdan chinqirib yeg’layotganimda uning quloqlariga yeg’i ovozim musiqa kabi eshitilardi.
Jungkook hech narsaga ahamiyat bermasdan ishini davom ettirardi.
— Shhh…oyoqlaringni kengroq och.
Jungkookni bor kuchim bilan itarishga harakat qilsam ham befoyda edi.
Jungkook harakatlarini qo’pollashtirib tezligini oshirgandi.
— Mmxx..jin ursin! Buncha torsan sig’mayabman.
Ko’zlarimdan og’riq ko’z yoshlari oqardi. Ammo Jungkook menga shafqat qilmay harakatining tezligini oshirardi. Oradan 25 daqiqa o’tgach Jungkook ichimga bo’shanib yubordi.
Ishini bitirgach, u shimini kiydi va kiyimlarimni menga uloqtirdi. So‘ngra meni u yerda yig‘lagancha qoldirib, chiqib ketdi. Kiyimlarimni kiydim va imkon qadar tezroq uning uyidan chiqib ketdim. Unga yaqin bo‘lishni istamasdim. Uyga taksida bordim. Yetib kelgach, eshikni ochib ichkariga kirdim. Ota-onam turmush qurgan yilligi munosabati bilan ta’tilda bo‘lganlari uchun, shovqin qilmaslik haqida qayg‘urishim shart emasdi. Kiyimlarimni yechib, uzoq vaqt issiq dush qabul qildim. Chiqqanimdan so‘ng ko‘zgudagi aksimga tikilib qoldim va yig‘lay boshladim.
— Qaniydi o‘sha bazmga bormagan bo‘lsam edi - deb o‘yladim, agar bormaganimda, zo‘rlanmagan bo‘lardim.
Hali ham yig‘lagancha yotoqga yotdim va uxlashga urinardim. Ko‘zlarimni har yumganimda, u meni karavotga bosib turganini ko‘rardim. Nihoyat, soat to‘rtlar atrofida, ko‘z o‘ngimda hamon uning qiyofasi gavdalanib turgan holda uyquga ketdim.
Ep1 tugadi. Kamchiliklar uchun uzur.
.
