Dream
Tungi Seul chiroqlari yomg‘irdan so‘ng namlangan asfaltdagi ko‘zgularda aks etar, ammo Jeon Jungkook uchun dunyo rangsiz edi. U uzoq yillardan beri bitta tushni ko‘radi: zulmat ichida unga cho‘zilgan uzun barmoqli qo‘llar, quloq ostida eshitiladigan past va bo‘g‘iq ovoz hamda o‘ziga tanish bo‘lgan, lekin ismini eslay olmaydigan o‘sha qadrdon ifor — sandal daraxti va achchiq qahva hidi.
Jk Yana osh tushni kõrib uygonib ketdi.
Jk: Aww yanami? Har doim bir xil tush!! Ammo u kim nima uchun bunday bolayabdi, men ishga borish uchun tayyorgarlik korishim kerak. Ammo qandaydir tushni oylab hayolim parishon!
Jungkook turib xojatxonaga yol oldi
Tae: Nimaga yangi ishchi kechikyabdi?
Jm: bilmayman janob u kelib qolsa kerak, yana bugun ham osha tushni kordingizmi?
Tae: ha ! Yana uni topa olmayabman! Bugun yuzini aniq kordim....
Tae: lekin tanimayman. Axmoq! Qayeran topaman..?
Jungkook mamlakatning eng nufuzli "V-Architects" dizayn kompaniyasiga ishga qabul qilinganida, bu shunchaki omad deb o‘ylagan edi. Toki u bosh direktor xonasiga kirib, u yerdagi odamni ko‘rguncha.
Deraza ortida turgan bo‘yi baland, keng yelkali, qora kostyumda haykaldek qotib turgan erkak sekin o‘girildi. Uning ko‘zlari... o‘sha tushdagi sovuq, ammo ichida olov yashiringan ko‘zlar edi
Tae: "Demak, yangi yordamchi sensan. Jeon Jungkook, shundaymi?"
Uning ovozi Jungkookning butun vujudini titratib yubordi. Xuddi tushidagi kabi past va hukmron.
Jk: (hayajondan ovozi qaltirab) "Ha, janob Kim. Bugundan ish boshlashim kerak."
Tae: (unga yaqinlashib, oradagi masofani sezilarli darajada kamaytirdi) "Mening qoidalarim oddiy, Jeon. Men mukammallikni xohlayman. Va eng asosiysi... mening shaxsiy hududimga ruxsatsiz kirmasliging kerak."
Taehyungning nigohi Jungkookning lablarida bir soniya to‘xtab qoldi. Bu nafrat emas, balki yashirin bir tashnalik edi.
Taehyungning qarori qat’iy edi: Jungkook o‘zini loyiq ekanini isbotlashi kerak. Bu shunchaki ish emas, bu ularning o‘rtasidagi munosabatlarning poydevori edi. Taehyung Jungkookni yaxshi ko‘rardi, lekin uni o‘ziga to‘liq bo‘ysundirishni va uning chidamliligini ko‘rishni xohlardi.
Haftaning birinchi kuni Taehyung Jungkookga ulkan hajmdagi statistik ma’lumotlarni topshirdi.
Tae: "Har bir raqam o‘z joyida bo‘lsin. Agar bitta xato topsam, tuni bilan ofisda qolasan."
Pov jk: Jin ursin bugun ham yana osha tush!!! Oxiri ham ortasi ham yoq, charchadim! Bu yerda bolsa manabu Taehyung degani faqat asabni oynaydi.
Jungkook tushlik qilishga ham ulgurmadi. Uning ko‘zlari monitorga tikilishdan yoshlanar, barmoqlari klaviaturada qotib qolardi. Taehyung esa shisha devor ortidan uni kuzatib, qahvasini ho‘plar va zarracha rahm qilmasdi. Kechasi soat o‘nda Jungkook ishini tugatib, Taehyungning xonasiga kirdi.
Jk: "Janob Kim, hammasi tayyor..."
Taehyung hujjatlarni varaqlab chiqdi-da, bittasini yerga tashladi.
Tae: "Mana bu yerda xato bor. Qayta yoz. Men kutaman."
Jungkook charchoqdan yig‘lab yuborgudek bo‘ldi, lekin Taehyungning qat’iy nigohini ko‘rib, indamay qayta ishlashga o‘tirdi
Hafta o‘rtasiga kelib, Jungkookning charchog‘i haddan oshdi. Taehyung uni o‘ta qiyin muzokaralarga olib bordi. U yerda Jungkook barcha qaydlarni yuritishi va barcha hujjatlarni bir zumda topib berishi kerak edi.
Muzokara paytida Jungkook xato qilib, qog‘ozlarni tushirib yubordi. Hammaning nigohi unga qadaldi.
Tae: (sovuq ohangda) "Jeon, tashqariga chiqib o‘zingni bosib ol. Senga besh daqiqa."
Tashqarida Jungkook o‘zini aybdor his qilib, devorga suyandi. Taehyung chiqib keldi-da, uning jag‘idan mahkam tutdi.
Tae: "Mening odamim bunday ojiz bo‘lishga haqqi yo‘q. Sen mening soyamsan, tushundingmi? O‘zingni qo‘lga ol, bo‘lmasa jazo hozir boshlanadi."
Jungkook uning ko‘zlaridagi o‘sha hukmronlikni ko‘rib, qandaydir kuch topdi. U yana ichkariga kirdi va ishni mukammal darajada yakunladi.
Hafta yakunlanishiga bir necha soat qolganida, Jungkook charchoqdan stoli ustida uxlab qoldi. Uning sochlari tartibsiz, yuzlarida biroz rang o‘chgan edi. Taehyung xonasidan chiqib, uning yoniga keldi. Uning o‘sha sovuq niqobi g‘oyib bo‘lgan, o‘rniga cheksiz muhabbat kelgan edi. Taehyung sekin kelib uni sochini siladi. Jungkook chochib uygondi.
Jk: (aybdorona) meni kutdingizmi tae?
Taehyungning barmoqlari Jungkookning sochlari orasida bir soniya qotib qoldi. Go‘yo u o‘zining bu mehribonligidan, ichidagi bu kuchli tuyg‘udan to‘satdan dahshatga tushgandek edi. Uning ko‘zlaridagi olov bir zumda so‘nib, o‘rnini qalin muz qopladi. U qo‘lini shunday shiddat bilan tortib oldiki, go‘yo Jungkookning sochlari uning qo‘lini kuydirib yuborgandek.
Tae: (shunday sovuq ovozda gapirdiki, xonadagi harorat birdan tushib ketgandek bo‘ldi) "O‘zingga haddan tashqari ko‘p baho beryapsan, Jeon. Men seni uyg‘otmoqchi edim, xolos. Bu yer uxlash uchun joy emas."
Jungkook nima bo‘lganini tushunmay, esankirab o‘rnidan turdi. Uning peshonasida hali ham o‘sha issiq teginishning tafti bor edi, lekin qarshisidagi odam butunlay begona edi.
Tae: "Mening xushmuomalaligimni zaiflik deb qabul qilma. Sen bu yerda shunchaki bir xodimsan. Va hozir... juda xunuk xatoga yo‘l qo‘yding. Mana bu hisobotdagi raqamlar nega xato?"
Jk: (ko‘zlari yoshlanib) "Men... men ularni qayta tekshirgandim... hammasi joyida edi-ku?"
Tae: (hujjatlarni Jungkookning yuziga otib yubordi, qog‘ozlar polga sochilib ketdi) "Qayta qil! Hammasini! Toki men mukammallikni ko‘rmagunimcha bu ofisdan chiqib ketmaysan. Va yana bir gap... mening ismimni boshqa tushlaringda ham, o‘ngingda ham tilga olmagin. Faqat 'Janob Kim'. Tushunarlimi?!"
Pov tae: fuck qatida hato bor ekanini ham bilmayman!! Hato emasku!! Baxonang ham ozindek iflos!
Jungkook indamay boshini egdi. Uning tomog‘iga achchiq bir narsa tiqildi. U polga o‘tirib, sochilib ketgan qog‘ozlarni yig‘ishtira boshladi. Taehyung esa uning ustidan xuddi bir qulga qaragandek sovuq nigoh bilan qarab turardi.
Tae: "Men xonamda bo‘laman. Har yarim soatda qilgan ishingni ko‘rsatib turasan. Bir qadam ham xato qilishga haqqing yo‘q."
Taehyung xonasiga kirib, eshikni qattiq yopdi. Jungkook yolg‘iz qoldi. U qog‘ozlarni yig‘ishtirar ekan, qo‘llari titrardi. U Taehyungning nima uchun bunday qilayotganini tushunmasdi. Bir necha daqiqa oldin u dunyodagi eng aziz insonini silagandek silagan edi, endi esa uni eng past darajadagi odamdek xo‘rlayotgan edi.
Aslida Taehyung xonasida, eshikka suyanib turardi. Uning nafas olishi tezlashgan, qo‘llari musht bo‘lib tugilgan edi.
Taehyung stoliga o‘tirdi va ichki aloqa tugmasini bosdi.
Tae: "Jeon, menga qora qahva olib kir. Juda achchiq bo‘lsin. Xuddi sening beparvoliging kabi."
Jungkook qahvani tayyorlab, xonaga kirdi. U qahvani stolga qo‘yayotganda, Taehyung kutilmaganda uning bilagidan ushlab, o‘ziga tortdi. Jungkook muvozanatini yo‘qotib, Taehyungning tizzasiga o‘tirib qolishiga bir bahya qoldi.
Jk: kechiring janob iltimos men...
Biridan kochada momaqaldroq boshlandi va sevetlar ochdi.
Jk: (qorong‘ulikda devorni ushlab) "Janob Kim? Qayerdasiz? Iltimos..."
To‘satdan u orqasida issiq nafasni va baquvvat qo‘llarning belidan quchganini his qildi. Taehyung uni o‘ziga qattiq bosib turardi.
Tae: "Nega qaltirayapsan? Shunchaki momaqaldiroq-ku."
Jk: "Men... men tushimda ham shunday qorong‘ulikda yolg‘iz qolaman. O‘sha odam... u meni tashlab ketadi."
Taehyung uni o‘ziga o‘girib, yuzlarini qo‘llari orasiga oldi. Qorong‘ulikda faqat uning porlayotgan ko‘zlari ko‘rinardi.
Tae: "Men seni hech qachon tashlab ketmaganman, Jungkook. Sen shunchaki eslay olmayapsan."
Jk: "Nima? Siz nima haqida gapiryapsiz?"
Taehyung javob o‘rniga uning lablaridan qattiq va talabchanlik bilan o‘pdi. Bu o‘pichda yillar davomida to‘planib qolgan sog‘inch va og‘riq bor edi. Jungkook avvaliga qarshilik ko‘rsatdi, lekin o‘sha tanish iforni — tushidagi hidni sezishi bilan butunlay taslim bo‘ldi. Uning qo‘llari o‘z-o‘zidan Taehyungning bo‘yniga chirmashdi
O‘sha tundan keyin hammasi o‘zgardi. Taehyung Jungkookni o‘zining hashamatli uyiga olib ketdi. U yerda Jungkook bir xonani ko‘rib qoldi — xona qulflangan edi, lekin kalit kutilmaganda eshik ustida qolgandi. Ichkariga kirgan Jungkookning ko‘zlariga yosh keldi.
Xona devorlari Jungkookning turli holatdagi portretlari bilan to‘la edi. Ammo bu rasmlar yangi emas, ular yillar oldin chizilgandek sarg‘aygan. Rasmlarning bir chetida: "Mening tushimga kelayotgan farishtam uchun — V" deb yozilgandi.
Taehyung eshik ortida paydo bo‘ldi. Uning yuzida g‘amginlik bor edi.
Tae: "Buni ko‘rmasliging kerak edi."
Jk: (yig‘lab) "Siz... siz ham meni tushingizda ko‘rarmidingiz? Nega boshida o‘zingizni begonadek tutdingiz? Nega menga azob berdingiz?"
Tae: (unga yaqinlashib, tiz cho‘kdi va Jungkookning qo‘llarini o‘pdi) "Chunki men qo‘rqdim. Biz o‘tgan hayotimizda ham birga bo‘lganmiz, Jungkook. O‘shanda men seni asray olmaganman. Meni deb olgansan, buni hammasini 12 yildan beri bitta tush eslatadi, seni topmoqchi edim ammo seni topa olmadim Seni yo‘qotish azobi meni muzga aylantirgan edi. Bu hayotda seni ko‘rganimda, yana o‘sha og‘riq takrorlanishidan qo‘rqdim. Senga yaqinlashmaslikka qasam ichganim uchun senga sovuq muomala qildim. Lekin yuragim... u seni ko‘rgan zahoti qasamyodimni parchalab tashladi."
Jk: "Siz ahmoqsiz, Kim Taehyung. Men har kecha sizni qidirganman. Men faqat siz bilan o‘zimni butun his qilaman."
Tae: (uni ko‘tarib, ko‘zlariga tik qarab) "Endi hech qayerga ketmaysan. Endi men sening tushing emas, haqiqatingman. Men seni butun dunyodan yashirib, faqat o‘zimniki qilib olaman. Shunga tayyormisan?"
Jk: (shunqirab, boshini uning ko‘kragiga qo‘ydi) "Faqat sizniki bo‘lishga tayyorman."
Tae: seni umurbot sevaman jk...
Oqiganila un thanks, koproq wunaqa ffla chiqarib turaman...)