LOST LOVE
Sienna qattiq qadamlar bilan xonadan chiqdi. Yo‘lak jimjit. Uni hech kim ko‘rmaydi. Yaxshi. Ammo yuragi og‘riqdan siqilib borardi. Go‘yo kimdir ko‘ksiga o‘tkir xanjar sanchib, sekin sekin burayapti. U bir amallab zinalar tomon bordi u yerda hech kim yoʻq. U tizzalarini ushlab egildi. Nafas olish qiyinlashdi.
— Nima uchun... Nega hamon og‘riydi?..- u pichirladi. Ko‘zlari xiralashdi. Yuragiga og‘ir tosh bosganday qanchalik chuqur nafas olsa ham bu azob yo‘qolmadi. Shundagina ko‘zlaridan yosh dumalab tushdi. Oldini ololmadi. Sabr kosasi to‘lgandi. U devorga suyanib, pastga cho‘kdi. Qo‘llari qaltirardi.
— Men sen uchun hech kim edimmi, Jungkook?...- Uning xotirasida o‘sha inson aks etdi. 7 yil avvalgi Jungkook. Uni quchoqlagan, kulgan, himoya qilgan, sevgan Jungkook... Endi esa u boshqasini quchoqlayapti. O‘sha tabassum... O‘sha iliqlik... O‘sha sevgi... Hammasi endi boshqasiga tegishli. Sienna boshini tizzalariga qo‘ydi. Ko‘z yoshlari uni bo‘g‘ardi.
— Nega?.. Nega sen meni shunchalik oson unutding? - U kechagi kabi yodida. Jungkook unga sevishini aytgandi. Bu yolg‘on bo‘lsa ham, hech bo‘lmasa biroz qiynalganini bilsa edi... Lekin u hech narsa sezilmasligini xohlardi.
— Men axir... Men seni...- U yutindi. Bu so‘zni aytolmaydi. Chunki aytishga kech edi. Chunki uni eshitadigan odam endi yo‘q. U ho‘ngrab yubordi. Og‘riq jismiga sig‘mayotganday. Qalbining har bir parchasi maydalanayotganini his qildi. Uzoq vaqt shunday o‘tirdi. Ko‘rinmas, eshitilmas, tanho... Bu hayot unga yovvoyi edi. Sevgisi unga xiyonat bo‘lib qaytdi. Lekin biladi... U ertaga yana o‘zini kuchli qilib ko‘rsatishi kerak bo‘ladi. Ammo hozir... Hozir u faqat yuragini ushlab og‘riqni yengishga harakat qildi. Ammo bu og‘riq hech qachon yo‘qolmaydi.
Uni uzoqda kuzatib turgan qis chuqur nafas chiqardi. U Siennaning qanchalar yig'lagani, azob chekkani, koʻksini siqib nafas olishga qiynalganini koʻrdi. Uni yoniga bormoqchi boʻldi ammo u bunday qila olmas edi.
Italiya tongi juda oʻzgacha edi. Meni yanada kuchli qiladigan tong. Havo birozgina salqin, yanoqlarim va burnim qizarib qolganini tahmin qilyapman. Oʻpkamga sovuq havo kirib butun tanani muzlatib bormoqda. Quloqlarim ostida yangrayotgan musiqa ohangi go'yo eshitmayotgandekman. Hayollarim juda chalkash. Yugurishdan toʻxtab biroz chuqur chuqur nafas oldim. Telefonimni qoʻlimga olar ekanman meneger yuborgan fitness zal manziliga qaradim. Lokatsiya boʻyicha borishim kerak.
Mashinamga joylashib uni oʻt oldirar ekanman soat sakkizga moʻljallab ismimni yozdirishibdi. Men yetti yildan buyon har kun fitness bilan shugʻullanib kelaman. Sport tanamni juda yengillashtiradi.
Ulkan oynavand bino tomon yurib kerakli manzil tomon yoʻnaldim. Fitness Club juda katta edi. Atrofda odamlar juda gavjum. Erta tongdan shunchalik ham boʻladimi? Ismimni aytib ichkariga kirdim va yugurish yoʻlakchasi tomon bordim. Atrofda mushakdor yigitlar bir talay. Birortasini ilintirsammikan? Xix! Ahmon Sienna! Bittasini unutolmayapsanku endi boshqa birini ilintirasanmi?
Yugurish yoʻlakchasiga dastlab sekin harakatga keldim. Keyin sekin tezlashdim. Ortimda ismim aytib chaqirishgani sabab sekin toxtadim.
— Sienna Collins! Kechirasiz Xonim... - sof italyan tilida meni charishar ekan bir chiroyli qomatli ketvorgan qiz menga jilmayib qarab turardi.
— Salom... Men Siennaman! - men ham Italyan tilida ma'lum qildim. Men italyan tilini uch yil ilgari oʻrgangan edim.
— Siz uchun maxsus fitness zalini tayyorlab qoʻyganmiz. Men bilan yuring! - qiz shu so'zlarni aytib meni ergashishimni talab qildi. Men ham suv idishimni qoʻlimga olib unga ergashdim.
Bu yerda hech qanday odam yoq. Zalda har xil instrumentlar joylashtirilgan. Men biroz jim kuzatdim. Hech kim yoʻqligi ayni muddao. Gavjum joylarga xushim yoʻq.
— Siz ustoz kerakmi xonim? - qiz sekin mendan soʻradi.
— Shart emas... rahmat ketishingiz mumkin! - soʻzlarimni yakunlab yana yugurish yoʻlakchasiga joylashdim. Besh daqiqa yugurib boʻlgach kichik oʻpchamdagi galtelni qoʻlimga oldim.
Hayollarim juda chalkash. Jungkookning kechagi gaplari hamon ongimga takrorlanmoqda. Oʻtmishga va hozir haqida oʻylasam koʻzlarimni beixtiyor achisha boshlaydi. Jungkook... Nega yana hayotimda va hayollarimda paydo boʻlding o'zi...
Gantellarni qoʻyib maxsus oyoqlar mushaklarni mashq qildirish uchun moʻljallagan stulchaga yotib oyoqlarim unga tiradim. Harakatlarimni davom ettirar ekanman negadir koʻzlarimga yosh qalqiy boshladi. Jungkook va uning soʻzlari hayollarimni tark etmayotgan edi. Shuncha yildan soʻng birdan qarshimda paydo boʻldi va bir qizni qoʻlini tutib yuzimga boqib meni yerga urdi. Tanamni charchoq egallab oldi. Sekin oʻrnimdan turdim. Tanam ter ichida qolgan nafasim ham juda tez. Oʻrnimdan turib kiyinish xonasi tomon ketdim.
Bu yerdagi yangi toza ayollar libosidan birini oldim. Menimcha bu yer Vip boʻlim. Kiyimlari juda yumshoq ammo juda kalta ekan. Sonlarim hamma qismi ochiq. Ustki koʻylagi esa juda yupqa va kalta. La'nati... tanamni faqat ichki kiyimlarim yopib turibdi. Noiloj mashqlarni davom ettirishim kerak. Bugun dam olish kuni boʻlsa yana uch soat shugʻullansam boʻladi.
Kiyimlarimni kiyib javon ortidan chiqib yana umumiy zalga yetib keldim. Biroz ogʻirroq instrument bilan ishlagim kelib qoldi. Kaftlarim bilan uni siqib sekin koʻtarishga urindim va buni uddaladim. Keyingi koʻtarishda qoʻlim qaytirib yerga tushib ketishga salgina qolganida ortimdan kimdir uni tutib qoldi. Boʻrtib turgan mushaklarda tomirlari yaqqon koʻrinardi. Shunday ogʻir instrumentni bir qoʻlida koʻtarib turibdi. Darrov ortga ogʻirildim.
— Eplay olmasang nega koʻtarasan?! - Jungkook yuzimga jiddiy tikilib menga iztaza qildi. Qoʻlidagi yerga qoʻyib menga qayta tikildi. Qoʻlim qayrilgani sabab ogʻriga bilaklarimni siqib turardi. U menga tezda yaqinlashib bilaklarimni tekshirishni boshladi. Mehribonchiligi kerak emas.
Qoʻlimni shart tortib oldim. Yuziga ham qaramay yonidan oʻtib ketdim ammo u yelkamdan tutib meni qarshiga turishimga majbur qildi.
— Qoʻyib yubor meni! - jirkib uzoqlashishga urinar ekanman qimir eta olmasdim.
— Qoʻlingni koʻrishim kerak! Qizarib qoldi nimadir boʻlgan... - yana qoʻlimga tutishga uringanida ularni ortimda oldim.
— Seni ishing boʻlmasin meni qoʻlim bilan! Seni ko'rishni istamayman... Borib qalligʻingga gamxoʻrlik qil menga emas! Agar nimadir boʻlgan bo'lsa menda Jimin bor u bilan shifoxonaga boramiz... - uni siltab bir qadam orqaga yurdim. Ajab qildim. Yuzini tundlashib jagʻlarini qisib qizarib ketdi. Battar boʻl Jeon.
— Qani oʻsha qallig‘ing Jimin? Nima u seni katta shaharda yolgʻiz tashlab qoʻydimi? - Unga oʻtkir nigoh bilan qaradim. Senku gʻaflat va iztirob ichida meni yolgʻiz tashlab qoʻygan.
— Mehmonxonada birga uzoq vaqt oʻtkazishimiz yetarli. Qallig‘imning boshqa ishlari ham bor. Men uni chalgʻitishni istamayman... - yuzimga magʻrur qiyofa bilan suzuldim. Jungkook koʻzlarini qisib tezlikda bilaklarimni siqimladi.
— Nima bir xonada qolyapsizlarmi? - yuzimga yaqin kelib dagʻal ovozda so'roqladi.
— Senga nima?! U meni sevgan yigitim, u bilan bir xonada istagan ishimizni qilishimiz tabiiy. Nima bularni sen bilan muhokama qilaymi? - hissiz nigohlarimni unga qadam turardi. Koʻzlari tobora qorayib borardi. Tilini ogʻizida aylantirib alamli kulimsiradi.
— Mendan keyin tanangga u tegishiga ruxsat beribsanda! - uning gaplaridan soʻng bogʻzimga nimadir juda ogʻriq bilan tiqildi. Qaniydi... qaniydi kimgadir ruxsat bera olganimda.
— Buni meni yetti yil avval hech bir soʻzsiz ochiq tanamni yotoq ustida yolgʻiz tashlab ketgan odam aytyaptimi? Qanday qilib bu gaplarni menga aytyapsan! Haqqing yoq! Bunday deyishga haqqing yoq seni! Haqqing yoʻq!!! - g'azabimni jilovlay olmay koʻksiga musht tushirib ketdim. Ablah! Oʻzimni boshqarolmay qoldim. Meng bularni qanday ravo koʻryapti. Sevmas ekansan ket! Qaytib kelma edi. Oxirigacha meni tanima edi! Nega qarshimga chiqib meni rashk qilyapsan. Boshqasini bagʻringga bosib nega meni qarshimda turib olib so'roq qilyapsan.
Belimda his qilgan qoʻllar meni oʻzga tanaga yopishtirdi. Lablarimdagi iliqlikni his qilganimda oʻzimni butkul yoqotib qoʻydim. Jungkookning dudoqlari meniki mohirlik bilan harakatlanar ekan dastlab tanam boʻshashib oyoqlarim uyishib ketdi. Soʻng oʻzimni qoʻlgan olib undan uzoqlashish uchun koʻksiga itardim. Biroz uzoqlashar ekanmiz yuziga tarsaki tortib chuqur nafas olardi. Jungkook qizargan yuzini biroz egib soʻng yana meni oʻziga kich bilan tortdi. Bu safar uning boʻsalari juda qoʻpollashib ketdi. Boʻynim ortidan kaftlarini tirab olgan. Baquvvat qoʻllari belimni qisib qimir etishimga ham imkon bermasdi. La'nati... Nega lablaringni his qilib oʻzimni yoqotib qoʻyapman. Butun vujudimda har bir hujayram qoʻzgʻalib ichimdan hayajon toshib chiqardi. Uni sogʻinganim haqiqat...
Jungkook belimni yanayam qisib oʻziga tortdi. Dudoqlari juda harakatchan bazan tishlarini botirib olardi. Ogʻriqdan ingrab nafas ololmay qoldim. Ablah! Tishing toʻkilsin seni! Qoʻlimni harakatga keltirolmay qoldim. Bilaklarimni burlashtirib ortimdan qattiq qisib olgan. U nega bunchalar kuchli boʻlib ketgan. Tanasi ortidan deyarli koʻrinmasam ham kerak. Lablarimni qattiq tishlab olib chuqur mafas chiqarib mendan salgina uzoqlashdi.
Shunchalar chuqur nafas olar edimki go'yo yillar havosiz qolib ketgandek. Tanam boʻshashib ketgan, oyoqlarimni zoʻrgʻa yerga tirab turibman. Boshim aylanib ketyapti. Tanam ogʻib ketar ekan Jungkook uni ushlab qoldi. U yuzimga yaqin kelib yuza nafas olgancha tikilib turardi. Nega u hansiramayapti. Nima balo odammikan bu oʻzi.
— Yolgʻon gapirishni hamon eplolmaysan Momiqcham! Oddiy boʻsa juda nonoqsan yotoqda qanday boʻlishing mumkin... - boshim aylanib ketyapti. Yaramas meni sinab koʻrish uchun bunday qildimi. Koʻksimga havo toʻlib boryapti ammo negadir nafas ololmayotgandekman. U sochlarimni silab qoʻyganida vujudimda yana oʻsha hislar gʻalayon koʻtardi.
— Bas qil! Balki Jimin menga nisbatan sen kabi qo'pol emasdir... - oʻzimni qoʻlga olib ortga burilib undan tezda uzoqlashdim. Sochlarimni tartibga keltirib koʻzlarimni biroz yumib lablarimni tishladim. Jungkook ortimda hamon meni kuzatib turardi.
— Haqiqatdan Jiminni tanlabsan! Meni u bilan solishtirishni eplading. - birdan ortimga ogʻirildim uning qarshiga kelib yuziga tik qaradim.
— Bilasanmi nega uni tanladim! Kimsasiz qolganimda u yonimda edi sen emas, hamma mendan yuz ogʻirganida u meni himoya qildi sen emas, har gal yigʻlagimda u koʻz yoshlarimni artdi sen emas, hayotda charchab oʻlishni istaganimda u meni yashashni oʻrtgatdi sen emas! Haa! U sendan yaxshi! U meni muhabbatimga koʻproq loyiq edi sen emas! Bu haqiqat! U sendan yaxshiroq! Sen hatto u bilan solishtirishimga ham arzimaysan! - uning yuziga so'ngi marta tikka qarab darrov ortimga oʻgirildim. Burilib qarashga na kuchim va toqatim bor. Nega uni hamon sevaman. Nega shuncha yil ichida haqiqatdan Jiminni seva olmadim. Koʻksimdagi ogʻriq butun tanamga tarqalib borardi. Koʻksimni qattiq bosar ekanman u yerdagi ogʻriq hech oʻtib ketmas edi. Chuqur nafas oldim. Men ayta oladim. Jiminni unda yaxshi ekanini ayta oladim. Jiminni qalbim qabul qilganini koʻrsata oldim. Endi shularni oʻzimga uqtiradi olsam edi. Jiminni sevishga oʻzimni majburlay olsay edim. Jungkook sensiz yashay oldim ammo seni sevmay yashay olmadim. Jiminni doim doʻst sifatida qabul qildim. U ham doim hislarini jilovlay oldi. Men Jiminga uni sevmagan ayol bilab umrini bekorga o'tkazishini ravo koʻrmadim. Kechir Jimin men seni hech seva olmadim...
Hamon chalkashliklar orasidaman. Hayotim deya ayta olganim hayotimni barbod qildi. Bezbet! Lablarimdan boʻsa olishga qanday haddi sigʻdi. Jimin bilan birga ekanligimizni bila turib qanday qilib bunday qildi. Togʻri bu haqiqat emas ammo qanday qilib mendan boʻsa oldi. Ablah! Hamon oʻzi istagan ishni xohlagan vaqti amalga oshiradigan surbet boʻlib qolgan. U hech ham oʻzgarmagan... hali ham oʻsha surbet buzuq, magʻrur eshshak!
Kampaniya yana ish juda koʻpayib ketgan. Bu soʻtak Jeon esa yana bir bor majlis qildi. Ishlarim qolib ketyapti. Bir kunda uch mahal majlis. Muhokama qilinadigan narsa faqat hisobot. Aqlsiz eshshak! Bizni ishdan qoldiryapti xolos. Yoki atay qilyaptimikan bu. Jimin bilan bitta kabinetda ishlayapmiz. Bu soʻlahmon shu koʻra olmayapti. Ajab qilsin. Jimin bilan ishlash ham suhbatlashish ham juda maroqli. U doim meni kuldira oladi. Hozir ham majlis boshlaguncha meni tinmay kuldirmoqda.
— Bas qil Jimin! Italyanlar seni masxaraboz deb oʻylashmasin tagʻin - men Jiminni yelkasidan turtdim. Majlislar zalida hammada oldin kelib tinmay kulishish bilan ovoramiz. Jimin yuzini yopib yana kulib yubordi.
— Aslida sen juda kulgulisan! Kecha tunda ichib olib Jungkookni taqlid qilganing unutdingmi? - Men uning ogʻzini yopib boshida urdim. Yaramas hozir oʻzi kelib qolsachi! Bu Jungkook doim pisib turib keladi.
— Jim boʻl! Ichib olganimda nima qilayotganimni bilmasligimni bilasaku! Bu boʻlmadi deb hisobla! - Jimin stulimni oʻziga surib menga kulguli yuz qiyofasida tikildi.
— Buni rad eta olmaysan! Sen mast eding va buni qilding... - Men Jiminning yuziga yengil urib undan uzoqlashib kulib yubordim. Kecha haqiqatdan juda oshirib yubordim. Oʻtmishdagi Jungkookning qiliqlarini eslab uning ustidan rosa kuldik. Ablah Jimin ichishni oʻzi taklif qildiku. Endi esa meni masxara qiladi.
— Bu yer ishxona ekanligini sizga eslatib turishim kerakmi Sienna Xonim! - Jungkook dagʻal ovozi meni sergak tortishga undadi. Jimin esa sekin yuzini menga burib koʻzlarini sezilmas qilib suzdi. Kecha uni huddi shu qiyofada taqlid qilgan edim.
* Jungkook xonaga kirganiga ancha boʻlgan Jimin bilan ularning suhbatini yarmidan eshitishga ulgurgan. U Siennaning yoqilib borayotgan tabbassumiga tikilib qoldi. U oxirigi bor o'sha tunda bu tabassumga guvoh boʻlgan edi. Va alamlisi o'shanda bu tabassum toʻliq unga tegishli edi. Jungkook mushtini siqimlar ekan koʻzlarini asabiy yumdi. Siennadan nigohlarini uzmagan. Sienna esa atay unga e'tibor qaratmay Jiminga pichirlagancha nimalarnidir gapirar edi. Jimin ikkisi juda yaqin masofada turar edi. Jiminning xonadan kirishdan avval eshitgan soʻzlari esa uni battar quyushqondan chiqarardi.
" Buni rad eta olmaysan! Sen mast eding va buni qilding... "
Jungkook chuqur nafas chiqarar ekan kursiga choʻkdi. Nigohlarini undan biroz uzoqdagi juftlikdan uza olmas edi. Nahotki Sienna buni qildi. U Jimin bilan tun oʻtkazdimi? Bir vaqtlar u tegindan Siennaning tanasi endi Jiminga oid. Bu oʻy uning miyasini teshib yuborayotgandek edi. Jungkook oyoqlarini oʻynatar ekan qorachiqlari istamasada Sienna tomonga ketib qolar edi.
Bir necha daqiqadan soʻng kampaniya ishchilari va Amaya majlislar zaliga kirib kelishdi. Jungkook bir soʻz demay faqat kuzatib turardi. Amaya Jungkookni yoniga bordi va manoli qarash qilib qosh qoqib qoʻydi. Jungkook shunchaki unga bir nazar tashlab qoʻyib majlisni boshladi.
Majlis yarim soat choʻzildi. Shu vaqt ichida faqat Jungkook gapirdi xolos. Sienna bazan Jiminning aytgan qisqa fikrlariga qo'shilib qoʻyardi xolos. Majlis yakunlangan Jimin va Sienna birinchilardan boʻlib befarqlarcha xonani tark etdi. Jungkook ularning ortidan qarab qolar ekan ko'zlarini asabiy yumdi. Amaya uni kuzatib turib ogʻir hoʻrsindi.
— Kuyib ketyapsanmi? - Amaya kesatiq bilan so'roqladi. Jungkook unga tikilar ekan hech qanday reaksiya bildirmadi.
— Bu hech narsa emas... - Jungkook qayta kompyuterga qaradi.
— Koʻramiz oʻsha sen aytgan " hech narsa" seni qayergacha olib borar ekan! - Amaya hujjatlarni yigʻishtirib xonani tark etdi. Jungkook chuqur nafas chiqarar ekan koʻzlarini ishqaladi.
Hujjatlarni tekshirishni davom ettirar ekan kerakli moliyaviy hujjatni topa olmadi. O'rnidan qoʻzgʻalib alamini kimdandir olish istab bosh menegerni ishdan bo'shatishga qaror qilib uning xonasi tomon yoʻnaldi. Kabinetidan chiqqach Jimin va Siennaning xonasi yaqinidan otar ekan u atay ularga oynali xonani bergan edi. Oyna ortidan ularning har bir harakati ko'rinib turardi. Jungkook atay qadamlarini sekinlashtirar ekan ularning xonasidan koʻz uzmas edi.
Sienna boshini kaftlari bilan siqimlagan biroz horgʻin koʻrinardi. U kresloda oʻtirib nimadir ichar ekan Jimin uning yonidan choʻkib unga yana qayta suv quyib berdi. Siennaning qiyofasi juda tushkun va kayfiyatsiz edi. Jimin uning qarshida oʻtirib ikki kaftlaridan tutdi. Jungkook chuqur nafas chiqarar ekan biroz toʻxtab qoldi.
Sienna Jiminning yuziga qarab yengil tabassum qildi. Jimin Siennaning qoʻllaridan tutib ularni silab oʻtirardi. Keyingi harakatlarda Jimin kaftlarini qizning yuzlariga olib bordi. Sienna ham uni jim kuzatar edi. Jiminning allaqanday soʻzlaridan soʻng bosh chayqab qoʻygan qiz keng tabassum qildi. Jimin oʻrnidan turar ekan Siennani qoʻlini qoʻyib yubormagan holda eshik tomon boshladi. U Siennani qayerga olib ketmoqchi. Allaqachon kech tushib qoldi. Jungkook ularni mehmonxona qaytishni rejalashtirganini tahmin qildi. Jungkook birdan oʻzing rejalarini ham o'zgartirdi. Telefonini choʻntagidan chiqarib kerakli raqamni terdi.
— Hoziroq men doim band qiladigan mehmonxona restoranidan joy band qil. Toʻrt kishilik boʻlsin. Biznes uchrashuvi deb yozdir! - Jungkook goʻshakni qoʻyib Jimin va Siennaga yetib olish uchun biroz tezroq qadam tashladi.
Ularga yetib olar ekan sekinlashib ovozini balandlatdi.
— Sienna Xonim! - Sienna ortiga oʻgirilar ekan yuzida soxta tabassum paydo qildi.
— Janob Jeon? - Jimin uning qoʻlini qattiqroq tutar ekan Jungkook bazan ikki juftlashga kaftlarga qarab qoʻydi.
— Meneger sizga aytishni unutibdi shekilli bugun sakkizga biznes uchrashuvi bor. Xitoylik investorlar bilan uchrashuvda Collins Group nomidan siz qatnashishingiz kerak! - Sienna qoshlarini chimirib Jiminga qarab qoʻydi. Jimin yelkasini qisib boshini ohista silkidi.
— Menga habar berishmagan edi! Men tayyor emasman... - Sienna rad etishga sha'ma qilgandek bosh chayqadi.
— Bu menegerning aybi! Ammo Xitoylik hamkorlar kutib o'tirishmaydi. Men Collins Group rahbari Sienna Collins ham borishini aytib qoʻyganaman. Rad etsangiz hurmatsizlik boʻladi... - Jungkook Siennani qanday ko'ndirishni juda yaxshi bilar edi. Sienna chuqur nafas chiqardi. Soxta kulimsirab boshini burdi.
— Hodimlaringizning ma'suliyatsizligi sizning aybingiz Janob Jeon! Ammo mayli insonlarga nisbatan hurmatsizlik qilish va kutishga majbur qilish tabiatimga xos emas! Manzilni yuboring qallig‘im bilan birga yetib boramiz... - Sienna Jiminga ma'noli qarash qilib bayon qildi.
— Afsus... Sienna Xonim men to'rt kishilik joy band qildirganman. Qallig‘ingingiz keyingi safar boradi! U uchun joy band qilmaganman... - Jungkook Jiminga bepisand nigoh tashlab qosh qoqdi.
— Azizam sen oʻzing boraver! Bugun xonamizni men tayyorlayman... ertaroq qaytishga harakat qil senga sovgʻam bor! - Jimin Siennani qoʻlidan yengil oʻpib qoʻydi. Jungkook boshini ortga tashlab hoʻrsinib qoʻydi. Koʻzlarini suzib tinmay soatiga qarab qoʻyardi.
— Vaqtimiz kam qoldi! - Jungkook dagʻal tovushda bayon qildi. Bu ikkisini kutmay ularni yonidan oʻtib ketar ekan Sienna Jimin bilan hayrlashib ortidan ergashdi.
Ular bir mashinaga joylashar ekan Sienna u bilan bahslashib o'tirmadi. Jungkook mashinani rejasi boʻyicha oʻsha mehmonxona tomon haydadi.
Ular mehmonxonaga yetib kelishdi. Maxsus band qilingan joyga oʻtirishar ekan Sienna juda bezovta va biroz asabiy edi. Jungkook unga ochiqchasiga tikilib turar ekan har bir harakatini koʻzdan qochirmasdi. Oʻsha kungi boʻsadan keyin u ham Siennani sogʻinganini rad etmaydi.
— Ular qachon kelishadi? - Sienna axiyra betoqatlanib so'roqladi.
— Menimcha endi kelishsa kerak! Nima qilibdi suhbatlashib oʻtiribmizku qara... - Jungkook kesatib vinosan hoʻpladi.
— Ha juda maroqli suhbat quryapmiz! Shu holida davom etsin... - Sienna ham boʻsh kelmay ogʻzingni yopib oʻtir degandek ma'noda chaqib oldi. Jungkook oʻynoqilik bilan jilmaydi.
— Hoʻsh qallig‘ing bilan ishq hikoyangiz qachon boshlandi? Hoynahoy senga erishish uchun juda koʻp harakat qilgandir! - Jungkook bilaklariga tayanib qizga yaqinroq egildi. Siennaga chuqur tikilar ekan ataylab uni bezovtalanishi istab qoshlarini qoqib qoyardi. Sienna chuqur nafas chiqarib u ham bilaklariga tayanib Jungkookka yaqinroq keldi.
— Yaxshisi senga birinchi tunimiz haqida aytib beraman! Menga erishish uchun harakat qilishi shart emas edi. Men shundoq ham uni qabul qilgandim! - Sienna unga yaxshigina zarba berdi. U ham Jungkook kabi oʻynoqi nigohlar bilan hoyla ayyorona kulimsiradi.
Jungkook shu holida ifodasiz qotib qolar ekan Siennaga yeb yuborgudek tikilib turardi. Albatta u qizdan bunday soʻzlarni kutmagan edi. Siennani esa uning portlashga shay qiyofasini kuzatib zavqlanar edi.
— Kel yaxshisi ichamiz! - Jungkook tezda oʻzini qoʻlga olib mavzuni boshqa tomonga burib ketdi. Sienna ayyorona kulimsirab qoshlarini uchirib qoʻydi.
Jungkook ataylab eng qimmat va bir qadahi mast qilib qoʻyadigan sharobdan buyurtma berib qadahni toʻldirib quyib berdi.
— Sen gʻolibsan Sien... Hamkorlarimiz kelguniga qadar tomogʻimizni hoʻllab turamiz! - Sienna Jungkookning soʻzlaridan havolanib qadahni qoʻliga olib bir koʻtarishda ichib yubordi. Jungkook biroz hayratlanib unga tikilib qoldi. Birinchi bor sharob ichganida yuzi juda burishib ketgan edi ammo hozir yuziga birorta ham reaksiya yoq.
Sienna yetti yil ichida juda koʻp marotaba sharobxoʻrlik qildi. O'qishdan, hayotdan, Jungkooksizlikdan, otasining e'tiborsizligi va mehrsizligidan qochish maqsadida uzun tunlar yolgʻiz ichkilikbozlik qildi. Ammo har doim bir qadahda soʻng oʻzini yoqotib qoʻyardi. U juda tez mast boʻlib qolardi. Buni bilsada ichishni rad etmadi. Hozir ham rad etmadi. U mast holatda umuman boshqa odamga aylanib qoladi. Buni bilsa ham Jungkookning qadahini rad etmadi.
Yarim soatdan soʻng Sienna keyingi qadah uchun Jungkookning unga sharob quyishini ham kutib turolmadi. Shishani qoʻlidan yulib olib hech qanday qadahsiz koʻtarib ichib yubordi. Yuzida gʻalati tabassum. U allaqachon maksimal darajada mast edi.
— Juda ajoyib! - qoʻlini keng yoyib atrofga tikildi. So'ng Jungkookning biroz taajjublangan yuziga qarab kulib yubordi. U hozirgi holat, oʻtmish hatto kelajakni ham ongidan chiqarib tashlagan edi. U endi umuman boshqa Siennaga aylangan.
— Sen hali ham juda yoqimtoysan Jeon! - Sienna kaftlariga suyanib Jungkookka shirin termulib turardi. Jungkook uni shunday hurmacha qiliqlarini juda sogʻingan edi. U ham biroz hijolatli jilmaydi.
Sienna darrov o'rnidan turib Jungkookni yoniga oʻtirib oldi. Ikki kaftlarini uning yuziga olib borib ularni qisib uzoq tikilib qoldi. Sienna lablarini choʻchaytirib soʻng tabassum qildi.
— Nega bunchalar katta boʻlib ketding? Juda koʻp ovqat yedingmi? Yoki koʻp aytar bilan yaqinlik qildingmi? Mushkalaring! - Sienna telbanavo harakatlar qilib qichqirib yubordi. Atrofda yaxshiyamki odamlar siyrak edi. U baland ovozda gapirardi.
— Sen ham katta boʻlib ketibsanku Momiqcha! - Jungkook ham unga kesatib qoʻydi. Sienna lablarini hafa qolardi burib burnini tortib qoʻydi.
— Men koʻp ovqat yemadim... ishonasanmi hatto haftalab ovqat yemay yurdim. Tomogʻimdan suv ham oʻtmasdi. Bu dieta emas edi... Bu mana bu yerimdagi ogʻriqdan edi! Eng yomoni bu ogʻriq hamon bosilmaydi! Shu sabab ozib ketdim... qarab koʻrchi endi men sen xohlagan ayolga aylanibmanmikan! - Sienna Jungkookning qoʻllarini tutib oʻzing beliga olib bordi. Jungkook uning bu harakatlaridan shoshib qoldi. Siennaning koʻzlarida yoshlar yaltiray boshlagan edi.
— Yeyishing kerak edi... oʻzingni qiynamasliging kerak edi... Nega bunday qilding? - Jungkook uning ingichka belini turgan qoʻllarini qisib oʻziga yaqinroq tortdi.
— Yeyolmadim... o'sha onlarda hatto nafas olish ham qiyin edi menga. Qanday qilib tomogʻimdan bir luqma oʻta olardi! Jungkook... sensiz qanchalar qiynalganimni bilganingda edi, qaniydi bilsang... Har bir olgan nafasingda oʻzingni lanatnar edi! - Sienna Jungkookka chuqur tikilib qoldi. Yuzini silab qoʻyar ekan lablarini qisdi.
— Har lahza oʻzimni la'natlab yashayapman Suyukligim... - Jungkook ham qizning yuzinib silab qoʻydi. Siennaning kayfiyatini birdan oʻzgarib qoldi.
— Men mushakdor tanagni ko'rishni istayman! Bilasanmi men shu kungacha juda koʻp mushakdor erkaklarni koʻrdim... seni ular bilan solishtirib ko'raylik! - Sienna qiyqirib kulib hech ikkilanishsiz Jungkookning yelka mushaklarini siqib koʻrardi. Jungkook uning harakatlaridan taranglashib borar ekan ham mastlik ham ehtiros tanasi qaynoqlashtirib borardi.
— Men ulardan koʻra kelishganroqman! Mushakdor tanamni koʻrish evaziga nima berasan? - Jungkook qizni oʻziga tortar ekan u ham mastlikda ahliga kelgan birinchi soʻzlarni aytib tashlayapti. Ammo u nisbatan oʻzini anglab turardi. Qiz esa aqli xiralashgan, oʻzini anglamas edi.
— Mmm evaziga oʻzimni beraman! Kelishganroq ekanligingga meni ishontir! - qiz Jungkookka yaqinroq kelib pichirladi. Jungkook shu on toshdek qattiqlashib tomirda oqayotgan qoni ham tobora qaynoqlashib borar edi.
Sienna uzoqlashib baland ovozda kulib yubordi. Jungkookning kaftlarini mahkam tutar ekan uni turishga undadi.
— Qani kettik! Yuraqol mister mushakdor! Men seni kiyimsiz koʻrishni istayman... - Sienna stol ustidagi yarim qolgan sharobni ham olishni unutmadi. Jungkookning qo'lini tutib allaqanday yerga odimlab borardi.
Yoʻl bo'yi har xil bolmagʻur gaplarni gapirib oʻzidan oʻzi kulib ketayotgan qiz Jungkookning joniga oro kirgizar edi. Go'yo o'rtadagi yetti yil yo'qolib qolgandek edi. Ikki avvalgi kunlar kabi birga. Ular hech qachon ayrilmagandek edi. Jungkook ham hazllar qilib qizni kulgirar ekan Sienna uni qornidan chimchilab qochib qoldi. Jungkook uning ortidan katta qadamlar bilan yurib borib dast koʻtarib oldi. Oldindan band qilingan xonaga kirgan juftlik birgalikda qiyqirab kulishardi. Jungkook Siennani ohista yotoqqa tashladi.
Sienna yumshoq yotoq ustida sakrab qarsak chalar ekan Jungkook egnidagi kastyumni yechishga shaylandi. Uni yechib kursiga o'tar ekan Siennaga chuqur tikilib qoldi. U ham sevgan insonisiz qiynalgan. Ancha vaqt ichib xonasiga qamalib olgan. Majburlik va har tomonda bosim sabab boshliq ichida qolgan. Jungkook mast boʻlganida doim og'irlashib qoladi. His tuygʻulari turgʻun va soʻzsiz qolardi.
— Yana! Koʻylagingni ham yech! - Sienna yotoqdan sakrab tushib Jungkookning oq koʻylagiga yopishdi. Jungkook uni faqat kuzatib turar edi. Sienna oq koʻylakni uning tanasidan yirtib oldi. Koʻksiga toʻliq ochiq holatda qolgan Jungkook qizni kuzatib turardi.
`Uning mushakdor tanasini koʻrib oʻzimni yoqotib qoʻydim. Men doim shunaqasini xohlardim. Ablah! Buncha mushaklarga erishish uchun nimalar qilgan ekan! Biror dori yoki ukol olganmi. Ularni tishlashni istayman.
Sienna birdan Jungkookning yelkas mushaklariga tishlarini botirdi. Jungkook ingrab ovoz chiqarib yuborar ekan Sienna uni qoʻyib yubormas edi.
— Hoy qiz! Terimni yulib olasan axir! - Sienna undan uzoqlashib yana qah qah otib kulib yubordi.
— Sen shirin emas ekansan! Qandaydir tahir tammi-e! - Sienna qayta uning mushaklariga termular ekan kaftlarini ularga bosib silay boshladi. Jungkook uni tepadan kuzatib turar edi. U Siennaning bunchalar telbaga aylantiradi deb hech o'ylamagan edi.
— Senga yoqmadimmi? - Jungkook qizning sochlarini ortga sekin olar ekan so'radi. Sienna ayyorona jilmaydi. Qoʻllarini pastlashib Jungkookning qorin boʻshligʻogacha yetib keldi. Qattiqlashgan qismga yetib kelganida uni bilmasdan bosib qoʻydi. Jungkook koʻzlarini yumib olar ekan chuqur nafas oldi.
— Shimni ham yech! - Sienna kamarning temirchasiga qoʻlini suqib ularni bo'shata boshladi. Jungkook lablarini tishlar ekan ogʻir yutindi.
— Sien... Yetarli... senga faqat mening mushaklarim kerakmi? Yoki... - u qizning quloqlari yaqiniga kelib pichirlagandek boʻldi. Siennaning tanasiga qaynoqlik yoyildi. Aqlida kelgan har qanday soʻzlarni aytishga tayyor qiz Jungkookning kamarini belidan yulib oldi.
— Seni hech qanday kiyimsiz koʻrishni istab qoldim! Oyoq mushaklaring ham men uchun qiziq! - Sienna ham uning yuziga yaqin kelib tik qarab bayon qildi.
Jungkook keng ammo gʻalati jilmaydi.
— Uni toʻliq uygʻotib yuborsang ertaga shu tundagi ishlar uchun uyalmaysanmi? - Jungkook uning yuzlarini silab gapirardi.
— Sen mushaklaringni ko'rsatish evaziga meni olgansan! Balki men ham uni uyg'otish uchun harakat qilayotgandirman... - Sienna Jungkookning shimini pastga tortar ekan koʻzlarini pastlashib ketgan. Jungkook uning belidan tutib yuzini oʻziga ogʻirdi.
— Keyin afsuslanmaslik uchun hozir ishni boshlashimga deysan?! - Jungkook ayyorona kulimsiradi. Sienna ham javob lablarini keng yoyar ekan undan birdan uzoqlashdi.
Jungkookni qoʻlinidan tutib yotoqqa olib bordi. Koʻksidan itarib ancha yillardan buyon u bilan qilishni istagan hamma ishni amalga oshirishni istar edi.
— Shimingni yech to'nka! - Sienna kulimsirab buyruq berar ekan egnidagi liboslarini yechib xonaning allaqanday burchagiga uloqtirdi. Jungkook hamon qotib qolgan uni pastdan kuzatar edi. Sienna so'ngi ichki kiyimini ham yechib o'tib yubordi. Jungkook hamon o'sha holatda yotganini koʻrib havsalasiz nafas chiqarar ekan oʻzini uning ustiga otib yubordi. Jungkook uni tutib qolar ekan ahmoqona qiliqlariga lol boʻlib tikilib turardi.
— Sien... hammasini toxtatamiz! Keyin hafa boʻlib qolasan! - Jungkook uning ustini choyshab bilan yopishga urinar ekan yuzini qizarib tanasi yovullab yonardi. U oʻzini bosib turar ekan nigohlarini qizning hech qanday to'siqsiz qolgan tanasidan uzishga urinar edi.
— Mmm yoq! Istamayman... Davom etamiz! Mushakdor tanangni menga ber! - Sienna choyshablarni chetga surar ekan Jungkookning ustiga joylashib olib mushaklariga lablarini bosar edi. Jungkook tanasidagi qizning iliq va yumshoq dudoqlarini his qilar ekan lablarini tishladi. Agar u quyushqondan chiqsa bu kecha Siennadan istaganini tortib ola oladi. Sienna esa toʻxtamag lablarini uning terini har joyiga bosib chiqardi.
— Mazali! Nega sen meni oʻpmayapsan ahmoq! - Sienna Jungkookning yuzlariga yaqin kelib lablarini yuzining har joyiga bosib chiqardi. Lablariga mavhat kelganida undan chuqur boʻsa oldi. Jungkook mana endi chegarani va to'siqlarni unutib harakatga keldi.
Bir urinishda qizni tanasining ortiga olar ekan lablaridan yumshoqlik bilan chuqur boʻsa ola boshladi. Sienna oyoqlarini uning beliga oʻrab olib boʻynining ortidan barmoqlarini suqib oʻziga yanayam yaqinroq tortdi. U oʻzida emasligi aniq edi. Aqli tanasini butkul tark etgan. Sienna yigitdan ajralar ekan ahmoqona kulimsirab qarab turardi.
— Hoy Jungkook! Hoʻsh mening tanam senga yoqdimi? U mukammalmi? Senga mos keladimi? - Sienna quvnoq ohangda savolga tutdi. Jungkook keng jilmaydi.
— U doim menga mos kelgan! Faqat sening tanang yoqadi menga... Faqat seniki! Momiqcham... - Jungkook yuzini qizning boʻyniga koʻmdim. Undan chuqur nafas olar ekan yetti yil deganda nafas olish qanday ekanini yodga oldi. Lablarini qizning oppoq terisiga bosar ekan bu lahzalar hech qachon tugamasligini istar edi. Jungkook qizdan tezda uzoqlashib shimini yechib uzoqqa uloqtirdi.
Qayta qiz bilan birlashar ekan erkalashlarnj davom ettirdi. Sienna Jungkookning sochlariga barmoqlari suqib tortqilar ekan bu yanada ko'prog'ini istashidan darak edi.
— Efff nega buncha choʻzasan! Lashaymasangchi! Yetti yil shunday meni kutishga majbur qilding soʻtak! Endi yana choʻzyapsan! - lablarini cho'chaytirgan qiz Jungkookning koʻksiga urdi. Jungkookning aqli yana oʻziga qaytar ekan kulib yubordi. Ikkisi ham qahqah otib kular ekan Jungkookning kapalagi uchib ketgan edi. Sienna juda dangal va baland ovozda talab qilar edi.
— Shoshqaloq qiz! Yomon Momiqcha... - Jungkook ayyorona nigoh tashlab qoʻyar ekan Siennaning yuzidan oʻpib qoʻydi.
` Ablah atay kutishga majbur qiladi. Kerakmas payt buzuqlik qiladi kerak paytda esa choʻzadi. Butun vujudim aynan o'sha ishni istaydi. Bilaman bu behayolikdir! Albatta shunday! Men shu behayolik sabab yetti yil azoblandim. Otam tomonidan, yaqinlarim tomonidan rad etildim. Ammo telba aqlim yana o'sha ishni istaydi. Menga hech narsa qiziq emas. Oʻylashgan hushim yoʻq! U meniki men uniki boʻlay. Shu lahzala muhim faqat! Buzuq sevgilim shuncha yil ichida yaxshigina mushakdor ayiqchaga aylanibdiki! Men undan foydalanishni istamayman. Ayshhhhhh! La'nati! Bu ogʻriqli boʻldiku! Oldin ham shunday boʻlgamikan... jonim chiqib ketay deyapti. Bu qanday his boʻldi. Ogʻriqli ammo xohlashdan voz kechmaysan kishi! U sevaman buni rad etmayman. Hech qachon rad etmaganman ham. Effff... Bu juda mohirgina chiqdiku. Qancha ayollar bilan yotgan ekan. Yana bir chuqur kirish sabab ingrab yubordim. Bur vaqtda ham to'xtash ham tezlik haqida oʻylash mumkinmi? Ahhh Jungkook meni telbaga aylantirding.
Jungkook qizning ovozlaridan mamnun ishini davom ettirdi. Bu uyatsizlik kabi koʻrinishi mumkin. Ha bu chegaradan chiqish, ha bu nopoklik, ha bu noto'g'ri ish edi. Ammo ikki vujud ham shu lahzadan mamnun va baxtli edi.
Sienna bazan Jungkookni koʻksiga urar ekan shu lahza biroz yumshoqlik va harakatlar sekinlashar edi. Tun uzun ammo sogʻincha ham juda kuchli...
Tongda tanamning qizib ketayotganini his qildim. Alvon choyshablar tanamni yopib turibdi. Belimda ogʻriqni his qildim. La'nati ogʻriq juda kuchayib ketdi. Qimir ham eta olmasdim. Chuqur nafas chiqardim. Koʻzlarimni ishqaladim. Nimalar boʻldi? La'nati nimalar qildim...
Oʻrnidan birdan turishga shaylangan qiz ogʻriq sabab bukilib qolar ekan baqirib yubordi. Kechagi voqealar ongida qayta gavdalanar ekan koʻzlarini yumib oldi.
— Ahmoq Sienna! Nimalar qilib qoʻydim... - ko'zlarini yoshlangan qiz yuzlarini kaftlari bilan yopib oldi.
Yuzini ochib atrofga nazar tashlar ekan uzoqda kresloda tayyorlab qoʻyilgan libosi, shkaf ustida sumkasi va talefoni turardi. Xona jimjit... quyoshning zarrin nur sochishidan ma'lumki kun tush paytida yetib qolgan. Va u yana yoqotda yolgʻiz... tanasidagi ogʻriq esa uni ming boʻlakka boʻlishga qodirdek edi. U yana foydalanib keyin tashlab ketildimi... enga yomoni buni oʻzi istadi. Oʻz g'ururini, or nomusini yana oʻzi qoʻsh qoʻllar Jungkookka topshirdi. Tagʻin yana sharob ortidan...
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
Shu yerigacha oʻqigan boʻlsangiz fikr va reaksiyalaringizni bildirib keting shakar qandlarim.