Void Flame
● Meni qo‘yib yuborma… chunki sen qo‘yib yuborgan qo‘l aslida mening butun hayotimdir.
Osmonda yoyilgan qoramtir kenglik orasida yulduzlar mayin chaqnab uzoqdan qaragan odamga osmonni yanada chuqur va sirli qilib ko‘rsatardi. Oy balandroq ko‘tarilib oqarib turgan nuri bilan tunning sovuq sukunatini yoritardi. Shu nur ostida shahar ham boshqacha ko‘rinardi, kunduzgi shoshqaloqlikdan xoli, ammo baribir yashab turgan ulkan makondek.
Shahar koʻchali gavjumlashgan. Ulkan binolarda miltillab yaraqlab turgan chiroqlar koʻchalarni yoritib turardi. Shu binolardan birining eng yuqorigi qavatidagi yuqori darajadagi restarantlardan biri. Allaqachon vaqtida yetib kelib band qilingan joyda yigitni kutayotgan qizning sabri tugab bormoqda. Atrofda biror hoʻranda koʻribmasdi. Riley soch tolasini ortga tashlab soatiga nazar tashladi. Oʻng daqiqa oʻtdi ammo yigitdan hamon darak yoʻq. Stol usti noz ne'matlar va kechlik taomlar bilan toʻldirib tashlangan. Riley asabiy oyoqlarini likillatar ekan atrofni koʻzdan kechirishi maqsadida boshini burdi. Hech kimsa yoʻq. Butun boshli binoning shu qavati boʻm boʻsh edi. Riley chuqur hoʻrsindi.
— Qayerlarda oʻynab yurgan ekan bu bolakay? - telefoni erkaniga qarab pichirladi qiz.
— Bolakay deyishga juda kattalik qilmaymanmi? - Hoseok qizning ortidan ohista qadamlar bilan yaqin kelar ekan stol ustiga qiz qizil atirgullarni sekin qoʻydi. Riley yuz ifodasini oʻzgartirmay avval gullar keyin boshini koʻtarib Hoseokni yuziga qaradi.
— Faqat bolakaylar kech qolishini bahonalari bilan oqlaydi! Hoʻsh sizda qanday bahonalar bor? - Riley stulga joylashish davomida Hoseokdan koʻz uzmay ta'na qilib qoʻydi. Hoseok lablarini qisib jilmayib qizga tikildi.
— Gullar aybimni yuva olmaydimi Komissar Xonim?! - Hoseok gulga ishora qildi. Riley gullarni olib ohista burniga yaqin olib kelar ekan hiylagina lablarini yoyib Hoseokka nazar tashlab qoʻydi.
— Mayli pachakilashmaymiz! Hoʻsh qachon tarmoqni yana oʻz holiga qaytarasiz? - Riley yana ish masalasiga toʻxtalib gullarni chekkaroqqa surdi. Hoseok qizdan bir zum nigohlarini uzmasdi.
— Faqat ish masalasini gaplashamizmi? Ochiqroq gapiradigan boʻlsan sizga erishish uchun harakat qilib koʻrmoqchiman... - Hoseok shampan shishasini ochish barobarida soʻzlar ekan Riley lablarini hiyla qiyshaytirib qoshlarini koʻtarib qoʻydi.
— Uddalay olarmikansiz? Mening standartlarim juda yuqori... - Hoseok qizga shampan quyilgan qadahni uzatib unga chuqur tikildi.
— Murakkab mashgʻulotlar joni dilim! - Hoseokning uzatga shampanini qoʻllariga olar ekan undan bamaylixotir hoʻpladi qiz.
— Umrbod sevishni istagan insoningiz bilan qanday tanishishni istar edingiz?... - Riley qadahni stol ustiga qoʻyar ekan u ham to'g'ridan toʻgri yigitga tikildi.
— Odatda men erkaklar bilan jiddiyroq munosabatlar orqali yaqinlashaman... Sevib qolish esa, ahmoqgarchilikdan boshqa narsa emas! - Riley ma'noli qarashladi bilan soʻzlari bayon etish barobarida oʻzini oʻrindiqqa tashlab Hoseokni keyingi reaksiyalarini kuzatdi.
— Jiddiyroq munosabatimiz uchun xona band qildirganman qizaloq! Sevgi haqidagi fikrlaring esa huddi meniki kabi... - Hoseok ham ayyorona jilmayib qizga yaqinroq suruldi. Riley yigitning biroz ochiq qolgan koʻksiga ochiqdan ochiq qarab qoshlarini uchirib qoʻydi.
— Shoshqaloq ekansan bolakay! Ammo menga yoqding... - pichoqni qoʻliga qolib unga yaqin kelgan yigitning iyaklariga yengil tirab keng jilmaygan boʻldi qiz.
Tartib harakat ortidan bo'shatib borilayotgan kiyim bogʻichlari. Maksimal darajada tezlashib ketgan nafaslar bir biriga qorishib ketar ekan koʻkrakni yorib chiqib ketishga tayyor yuraklar bir birini tanimasa ham aynida damda boʻlayotgan ishdan mamnun edi.
Tanasi butunlay kiyimsiz qolgan Riley Hoseokni boʻyniga osildi. Qizni yengil yotoqqa itarar ekan egnidagi koʻylagini yirtib tashladi. Oʻzi ham apil tapil qizning qizning ustiga joylashib olib yana dudoqlariga yopishib ketdi. Hansirash tovushlari xonani egallab olgan. Ehtiros eng avjiga chiqqan palla. Qaynoq tanalar bir biriga urilib ishqalar ekan sezgirlik oshib borardi.
Hoseok qizning koʻksidan qisib olar ekan lablari yumshoq qismga botirdi. Zavqdan yuqoriga intilgan qiz lablarini tishlab oldi.
— Meni aqldan ozdiryapsan qizaloq... - Hoseok qizning quloqlariga yaqin kelib shahvoniy pichirladi. So'ngida qizning boʻyniga tishlarini botirib olib uning nozik terisi oʻz izlarini qoldirdi. Qizning tanasini har yeriga lablarini bosar ekan tinmay jilmayar edi. U istagan ayoliga erishishni uddaladi. Tanasida gʻalati bir to'lqin jonlandi.
Ufq chizig‘i ortidan quyosh asta bosh ko‘tardi. Avval osmonning chetida ingichka oltin chiziq paydo bo‘ldi, so‘ng u sekin kengayib tongning rangsiz sukunatini iliq nur bilan to‘ldira boshladi. Shahar hali to‘liq uyg‘onmagan ammo uning ichida hayot asta harakatga kelayotgandek edi. Tun bo‘yi sokin turgan ko‘chalar endi sekin jonlanardi. Derazalarning ayrimlarida chiroqlar o‘chib ularning o‘rnini quyoshning mayin nuri egallay boshladi. Osmono‘par binolarning oynalariga birinchi nurlar tegishi bilan ular oltin rangda yaltirab ketdi. Go‘yo quyosh har bir devorga sekin tegib shaharni uyg‘otayotgandek. Pastda esa ko‘chalarda ilk mashinalar paydo bo‘lib uzoqdan eshitilgan motor tovushlari tongning sukunatini asta buzardi.
Shifoxona yoʻlaklari erta tongdan bemorlar va ularning yaqinlari bilab toʻlib borardi. Flora sumkasini bilaklarida qisib olib chiqish eshigidan tashqariga chiqdi. Shifoxonadan uzoqlashib borayotgan butalar yaqiniga kelib ortiga oʻgirildi. Ulkan shifoxona binosiga tikilib turgan qiz telefonini qoʻliga oldi. Kerakli raqamni terib quloqlariga yaqin olib keldi.
— Hayrli tong hurkak mushukcham! - Flora yoqimli kesatiq bilan soz boshlar ekan Sienna shundoq ham buzuq avzoyi battar buzilib ketdi.
— Menga hayrli kelmadi! - oʻz uyida hunobi oshib aylanib yurgan qiz hansirabgina chuqur nafas chiqarib bildirdi.
— Kecha tunda menga qo'ng'iroq qilib soʻragan buyumingni bugun topib oldim... - Flora gapni uzoqroqdan boshladi. Shifoxona tomon tikilib lablarini hiyla yoyib davom etdi.
— Haqiqatdan! Flora telefonimda seniki qolib ketibdimi? - Sienna joyida toʻxtab hotirjam nafas chiqardi. Goʻshak ortida hamon jimlik. Sienna sabrsizlanib javob kutardi.
— Topib oldim dedimku oppogʻim! Faqat uni oʻzing kelib olib ketishing kerak... - lablarini burib yana bino tomonga qarab qoʻydi. Sienna biroz yengil tortar ekan uzoqdagi shkaf ustidagi sumkasini darrovgina qoʻliga oldi.
— Mayli unda uyingga boraman... Yana... - Siennaning so'zlari yakunlanmas ekan Flora qoʻshimcha qilib qoʻydi.
— Uyimga emas Markaziy Shifoxonaga kel! - qiz shartta ma'lum qilar ekan goʻshakni qoʻyib qoʻydi. Sienna shifoxona so'zidan taajjublanar ekan qayta qongʻiroq qildi. Ammo Flora goʻshakni ko'tarmadi. Koʻzlarini havsalasiz yumgan qiz yana qayta qongʻiroq qilishga kirishdi. Ammo yana aloqa yoʻq. Asabiy lablarini qimtigan qiz majburlikdan shifoxonaga borishga majbur boʻldi. Balki o'sha yerda Flora telefonini olib berishi haqida oʻyladi.
U eski telefonini yoqotib qoʻyganidan afsuslanib butun uyni ostun ustun qilib uni qidirdi. Ammo topa olmadi. Telefoni u uchun juda qadrli edi albatta. Chunki unda Jungkookning bir qancha uyqusidagi ahmoqona suratlari, kampaniyaga bogʻliq fayllar va bolaligidagi ota onasi bilan tushgan ikki dona surati bor edi. Sienna telefonini qayta topa olmasligidan tashvishlanib uni qidiruvga berish haqida oʻylayotgan edi.
Mashinaga joylashish mobaynida telefoniga kelgan habarda tezda uni koʻrishga shoshildi.
> Flora psix: Oppogʻim seni kutib oʻtirishga vaqtim yoʻq. Shifoxonaga kelganingda birinchi qavatdagi 117-palatadan telefoningni topasan. Hech qanday bahonalar qilma. Yarim soat ichida olmasang hamshiralar uni ahlatga uloqtiradi. Shoshil oppogʻim telefonsiz qolib ketma tagʻin!
Sienna habarni oʻqib mashina rulini qattiq qisdi.
— Yaramas telba! Shifoxona... U ataylab qilyapti! Haa haa ataylab qolyapti! - Sienna achchiqlanib gapirib mashinani oʻt oldirar ekan shifoxonaga tezroq yetib borish uchun shoshildi.
Mashinaga joylashib olgan qiz rulda bamaylixotir oʻtirib qahvasini hoʻplar ekan uzoqda toʻxtagan mashinani ko'rgach jilmaydi.
— Qurbon shu yerda endi uning "Superman" ni chiqirishimiz kerak! - Flora ayyorona jilmayib telefonini qoʻliga olib soʻng quloqlariga yaqin olib keldi. Lablarini oʻynab uzoqda shifoxonaga kirishga yuragi betlamay joyida qotib turgan qizga qarab turardi. Sienna koʻksini ushlab ortiga burildi. Chuqur chuqur nafas olar ekan sochlarini siqimladi.
— Flora bizni ertalabdan eslab qolganiga qaraganda ish juda jiddiy! - birdan kesatishga tushgan Jungkook mashinani boshqarish davomida gapirardi.
— Shunday ish juda jiddiy. Sevgiling shifoxonaga kirib ketdi. Telefonini 117-palataga yashirib kelganman. Borib unga koʻmaklashmasang yoʻlakda jon beradi! - Flora hammasi ochiq oydin aytib tashlar ekan bir qoʻliga yana qahva idishini oldi. Ohista uni hoʻplab shifoxona eshigidan tez tez qadamlar bilan kirib ketgan qizga qarab turardi.
Jungkook mashina boshqarish davomida hayratdan koʻzlari kattalashib jagʻlarini qisdi.
— Flora aqldan ozdingmi nima? Axir kecha oʻzing eshitding oʻtmishida nimalar roʻy berganini! Yana qanday qilib uni shifoxonaga kirishga majbur qilding!? - Jungkook qizga qattiq ohangda gapirish bilan cheklanmay havotirlanib chuqur mafas chiqardi.
— Hoy soʻtak muomalangni toʻgʻirla! Kechagi videolarni senga tashlab berganimda afsuslanyapman! Mana kelib qutqar malikangni deyapmanku... - Flora oʻzini tutib so'ngi boshini silkib kulimsiradi. Yana qahvasidan hoʻplar ekan boʻshatgan idishini joyiga qoʻyib chuqur nafas chiqardi.
— Flora... Bunday qilmasliging kerak edi. Borgunimcha Siennamga hech nima boʻlmasin! - Jungkook mashinani tezligini oshirar ekan rulni birdan aylantirdi.
— Superman gapni koʻpaytirmay tez kelib malikangni qutqar! U hamon oʻsh sakkiz yoshli shifoxonada tashlab ketilgan qizalo. Uni sen olib ketishing kerak... oʻtmishni tuzatish uchun unga qaytish kerak! Vaqtida yetib bormasang oʻn daqiqada hushini yo'qotadi! - goʻshakni qoʻyib qoʻygan qiz mashina oʻrindigʻiga yaxshiroq joylashib uzoqlarni kuzatib qoldi.
— Sevgilim yana nimalarni boshladi? - Jungkookni yonida oʻtirgan Taehyung oʻz sevgilisi ismi eshitgach allaqachon sergak tortgan edi.
— Aqldan ozgan mahbubang yana eski hunarlarini boshlagan havotir olma! Siennani u davolashini istagan edim ammo xato qilganimni anglayapman... - Jungkook yoʻldan koʻzlarini uzmay mashinani yuqori tezlikka chiqardi. Taehyung miyig'ida jilmayar ekan qiz haqida oʻyladi.
— Aqldan ozgan ammo juda maftunkor... Bugun sevgilimni qulogʻini bir choʻzib qoʻyaman sen va xonimchang uchun!
Mashinada salonida bethoven kuyi yangrar ekan koʻzlarini yumib hordiq chiqarayotgan qiz oʻtmishga va kelajakni sahisob qilardi. Mashina silkinganini ham sezmagan qiz mashina oʻrindigʻiga boshini suyap koʻzlarini yumib tanasini boʻsh qoʻygan.
Birdan qizning koʻksiga yopishgan kaftlar uni choʻchib ketishiga sabab boʻldi. Boshini buzmasin tanish iforini his qilgan qiz lablari burchagini choʻzib koʻzlarini havsalasiz yumdi.
— Mashinalarni oʻmarish mahoratingga doim tan berganman! Meni sogʻinib qoldingmi toychogʻim... - Taehyung qizning gaplaridan yengil kular ekan yuzini mashina ortidan qizning yuziga yaqin olib bordi. Oʻrgʻinchi baqmoqlar koʻylak oldini kattaroq ochib ichkariga suqulib kirdi.
— Shu sogʻinchimni bosish uchun keldim Sevgilim! - Taehyung oldinga siljib qizni belidan tutib mashina ortiga oldi. Tipirchilab qarshilik qilishga harakat qilgan Flora bunday boʻlishini tasavvur ham qilmagan edi. Taehyung qizni mashina ortqa oʻrindigʻiga bosar ekan qizni tagiga oldi. Juda kalta libos kiyganidan afsuslanishga tushgan qiz alamli kulib Taehyungni koʻksidan itardi. Taehyung esa qizning yuzini tepadan kuzatib turardi.
— Ablah! Hoziroq mashinamdan daf boʻl! Yoʻqsa... - Taehyung qizning ikki oyoqlari orasiga yaxshiroq kirib olar ekan Florani yuzlariga juda yaqin keldi.
— Yoʻqsa... Qattiq jinsiy aloqa bilan seni mukofotlayman! - soʻzlarini yakunlab qizning lablariga yopishgan yigit ulardan mayinlik va shoshilinch boʻsa olar ekan laftlari qizning sonlarini qisib u bilan oʻynashar edi. Florani qarshilik qilishni istasa ham bunga jur'at qilolmasdi.
Haqiqatdan uning bu harakatlari unga ham moydek yoqib tushayotgan edi. Taehyung qizdan biroz uzoqlashar ekan lablarini tili bilan hoʻlladi.
— Meni sogʻinibsan... - Taehyung tez qizning koʻylagi etaklaridan yirtib tashlar ekan koʻksi toʻliq ochiq qolgan qiz faqat ichki kiyimda qolib ketdi. Taehyung iblisona jilmayib pala partish harakat bilan yana qizning qarshilik koʻrsatishga shaylangan bilaklarini boshidan yuqoriga koʻtarib qisib oldi. Bir qoʻli bilan shundoqdan kam ochib tayyorlab qoʻygan kamarini bo'shatib qattiqlashgan qismini namlanishga ulgurgan tomon surdi. Florani nafasi shu ondayoq tezlashib ketdi. Koʻksini tepaga va yana pastga tinimsiz koʻtarilib tushar ekan aqlidagi ishni aynan bu yerga sodir boʻlishini istamas edi.
— Taehyung! To'xta! Aqldan ozdingmi biz mashinamiz... - Flora boshini koʻtarishga urinib norozilik bildirib hovliqib bildirdi.
— Aynan aqldan ozgan aloqamizni shu yerda amalga oshiramiz! - Taehyung so'zlarini yakunlab qattiqlikni qizning shaxsiy qismiga tiradi. Flora ingrab yuborar ekan boshini ortga tashladi. Taehyung hali qizni egallamasdan uni shu darajada ehtirosga berilib ketayotganini koʻrib ko'ngli togʻdek koʻtarilar edi.
— Ishni tezroq boshlashga boʻlgan xohishim orti! - Taehyung qizning ichiga silliqgina itarilib kirib olar ekan qizning ovozi mashina salonida yoyilib ketdi. Chuqur nafas olishga urinib boshini ortga tashlagan qiz lablarini tishlar edi. Taehyung atay yana qayta yana bir zarba bilan ichkariga kirdi.
— Immxxx! Soʻtak! Bas qil... - Flora tanasini qimirlatib Taehyungga ta'na qildi. Taehyung hech qanday harakatsiz turar ekan qizning ogʻriqlari bosilishini kutdi. Flora yigʻlamsirab labladini tishlab chuqur nafas olar edi.
Sekinlik bilan harakatlangan yigit qayta qayta surilish bilan qizning tuygʻularini jumbushga keltirib yuborardi. Oʻzi ham yuzini burishtirib hirrlab nafas chiqardi.
— Ayshhh Sevgilim meni juda siqib qoʻyding! - Taehyung yana qayta kuch bilan silkinib kirib olar ekan oʻzi ham ingrab yuzini burishtirdi.
Mashina ham hiyla silkib ritmga qoʻshilar ekan yaqinlashib kelayotgan qadam tovushlari sababgina Taehyung sekinlashdi. Flora koʻzlarini sekin ochib Taehyung terga bosgan yuziga tikildi. Uni hamon vujudida his qilmoqda. Flora vaziyatdan foydalanib behol harakat bilan tipirchilashgan urindi. Va yana uning harakatlari baquvvat qoʻllar sabab cheklandi. Taehyung qizning unga tikilganini sezib yuziga yaqin egildi.
— Tshhh~ bizni betakror ishimizni hammaga oshkoq qilma! - Taehyung yana sekin qiz bn tanasini qovushtirar ekan davom etdi. Mashinada harorat koʻtarilib qaynoqlashib borar, gunohkor tovushlar mashinadan tashqariga ham yoyilib borardi. Mashina oʻrindigʻiga takror bosilib ezilayotgan Floraning tanasi zavqdan va mislsiz hislardan joʻshqinlanib boʻshashib borardi.
Sienna boshini yerdan uzmay shifoxona yoʻlaklarida yurib borar ekan yuragi bezovta urardi. Burni urilayotgan dori hidi, quloqlariga chalinayotgan ovozlar oʻtmish izlarini qayta jonlantirar edi. Hansirab nafas olib tez tez qadam tashlab ketayotgan qiz begona tanaga urilib ketdi. Ortga sapchib ketar ekan boshini koʻtargan qizning e'tiborini oppoq halat va uning boʻyniga ilingan tibbiy asbobda tushdi. Ko'zlarini yoshlangan qiz ortga tisarildi.
— Xonim ahvolingiz joydami? - qizning vahimaga tushib borayotganini oqarib ketgan yuzidan bilgan doktor unga bir qadam yaqin keldi. Sienna orqaga qadam tashlar ekan boshini silkidi.
— Yoʻq! Yo'q...yo'q... kerak emas...- Sienna boshini telbanavo silkitib orqaga yurardi. Mana endi atrofga qarab daxshatga tushayotgan qiz sochlarini siqiblab oldi. Atrofida oq kiyimli sharpalar aylanar ekan hamshiralar uning holatini koʻrib battar unga yordam koʻtsatish uchun yaqinlashar edi.
— Xonim tinchlaning! - hamshiralardan biri Siennaning bilaklaridan tutar ekan uni birdan joyidan sapchib ortga yurdi.
— Tegmang! Tegmang! Yoʻq! Yo'q... yaqinlashmang... - koʻz oldi qorong'ulashib borayotgan qizning qadamlari chalkashib ketdi. Yuzlari koʻz yosh ta'siridan namlangan tinmay boshini silkitib orqaga intilar edi.
Hamshiralar yig‘ilib qizni tinchlantirish maqsadida unga yaqin kelar ekan Sienna battar jazavaga tushib yigʻlab yuzlarini yopib olar edi.
Birdan kichik tanasini qoplab olgan qoʻllar uni yuzini koʻksiga bosdi.
— Undan uzoqlashing! Hammasi joyida oʻzim hal qilaman... Hamma tarqalsin! - Jungkook qizning boshini silab quchib oldi. Sienna tanish taftni his qilib Jungkookning quchogʻiga singib ketgan edi. Qizning yelkasidan silab quchib olgan yigit uni chekkaroqqa oldi.
— Boʻldi...boʻldi... Suyukligim men shu yerdaman! - Jungkook qizning boshini silab u yerga lablarini bosdi. Sienna Jungkookni his qilib turar ekan jimib qoldi. Uning iforidan chuqur nafas olar edi.
— Sien... Meni eshityapsanmi? - Jungkook qizning yuzini koʻrish uchun egilar ekan Sienna boshini silkib tasdiqladi. Jungkook xira jilmayib qizni mahkamroq quchoqladi.
— 117-palataga birga boramiz va telefoningni olib uyga qaytamiz. Hammasini uddalaymiz, birga... - Jungkook qizga takidlagandek bayon etar ekan uni sekin bagʻridan chiqardi. Yuzini kaftlari orasiga olar ekan qizargan koʻzlari bilan toʻqnash keldi.
— Suyukligim... Menga qara! Faqat menga qara! Chiroyli koʻzlaringni mendan uzma hopimi? - Jungkook qizning koʻz yoshlarini barmoqlari bilan artib tashlar ekan unga chuqur tikilib turardi. Sienna boshini chayqab uni tasdiqlar ekan burinchasini tortib qoʻydi.
Jungkook qizning qoʻllaridan tutib shifoxonaga ichkarilab borardi. Sienna unga sekin ergashar ekan uning nigohlari Jungkookdan uzilmas edi. Jungkook ham qizda qarab jilmayib qo'yar edi. Ular palataga yetib kelar ekan ichkariga kirishdi. Oq shoyshabli yotoq ustida turli xil tibbiy buyumlar va dorilar bilan oʻrab qoʻyilgan telefon oʻrtada turardi. Jungkook Florani bu qilgan ishidan yana hoʻrsinib qo'ydi. Sienna oʻsha tomonga tikilib turar ekan jim qoldi.
— Sen shu yerda tur oʻzim olib kelaman... - Jungkook qizni qoʻlini qoʻyib yuborishga shaylanar ekan Sienna ularni tutib qoldi.
— O'zim boraman... - Sienna uning qoʻllarini boʻshatib vujudida mavj urib borayotgan qoʻrquvni va hayajonni bosishga urinib oldinlab qadam tashladi.
Yotoqqa yaqin kelar ekan tibbiy buyumlar orasidagi telefonini darrov qoʻliga oldi. Tezda yugurib bolalar kabi Jungkookni quchogʻiga kirib oldi. Yuzini uning koʻksiga koʻmar ekan chuqur nafas chiqardi.
— Uddaladim... Sevgilim men uddaladim! - boshini ko'tarmay hayajonlanib ma'lum qildi qiz. Jungkook uni mahkamroq qisar ekan u ham jilmaydi.
— Hammasini yengib o'tamiz! Hammasini... - Jungkook qizning yelkasini silab sochlariga lablarini qayta qayta bosardi.
Flora qilgan ishi ahmoqgarchilik boʻlsa ham u Siennaning oz boʻlsa qoʻrquvni yengib oʻtishiga sababchi boʻldi. Jungkook Floraga ishonish mumkinligiga amin boʻldi. Biroz hotirjam tortgan yigit koʻzlarini yumdi. Quchogʻiga sevgan insoni va hozir hammasi juda yaxshi davom etmoqda.
Oppoq eshik ortida turib jimgina ularni kuzatib turgan qiz oʻzini biroz gʻalati his qilmoqda. Joyida qotib turib ikki juftlikni kuzatib turib qalbida yengil ogʻriq yoyilganini his qilmoqda. Amaya ortiga tezda oʻgirilib palatadan uzoqlashib borardi. Nega u oʻzini bunday qilmoqda. Hatto buni oʻzi ham anglamas edi. Xonasiga yetib kelgach chuqur nafas oldi. Oʻsha manzara qayta hayolida jonlandi. Eng yaqin dugonasi va Jungkook. Birinchi kundan Amaya uchun Jungkook ismi begona boʻlib qolmadi. Uning e'tiborini torta olgan erkak ham aynan u edi. Ammo beshafqat taqdir endigina uygʻonishga shaylangan qiziqish ketidan rivojlanayotgan muhabbat urug'iga bolta urdi. Amaya Sienna va Jungkookning birga ekanligidan bexabar holda unga ko'ngil qoʻygan edi. Ammo bu muhabbatning kelajagi ham keyini ham mavjud emas. Kursiga joylashgan qiz peshonasiga qoʻllarini tirab chuqur hoʻrsindi.
Bir necha oy ilgari shoshilinch yordamda uchratga oʻsha yigit. Birinchi bor Jungkookni u oʻshanda uchratib qolgan edi. U vaqtda bir kun kelib bu yigitni kampaniyada uchratib qolishini kutmagan edi. Ammo Jungkook yana uni qarshisidan chiqdi. Qoʻrs, qo'pol, topori va sovuqqon takabbur yigitcha. Va u juda kelishgan....
Tun boʻlishiga qaramay bugun ham juda koʻp avtohalokatlar sabab shifoxona juda gavjum edi. Ayniqsa shoshilinch yordam bo'limida ish juda qaynardi. Amaya engini bir bemorning dorilarini tomiriga ulab qoʻyar ekan hamshirani uni yana shoshilinch chaqirdi.
— Xonim yana bir avtohalokatdagi bemorni sizga biriktirishdi. Bemor xushida, boshi biroz lat yegan. Kichik Avtohalokat boʻlsa kerak... - hamshira yurib mobaynida Amayaga ma'lum qilar ekan u tezlashgan qadamlar bilan pardani ochib ichkariga kirdi.
— Hujjatlarni togʻirla va menga jarohat uchun surtma tayyorlab kel! - Amaya qizni jo'natib yuborar ekan oʻzi boshini egib turgan yigitga yaqinlashdi.
— Boshingizda ogʻriq bormi? Sizga biror dori berishdimi? - Amaya tibbiy asbobni quloqlariga taqar ekan yigitga yaqin keldi. Jungkook yaqqol taralib turgan oʻtkir ammo yoqimli atir ifori dimogʻiga urildi. Jungkook koʻksini ochib qizning tekshiruvni yakunlab olishi uchun sharoit yaratib berar ekan oʻzi holsizdan sust nafas olar edi. Amayaning beodob nigohlari uning boʻrtgan mushaklariga tushdi. U tezda yigitdan uzoqlashib keyingi galda uning biroz jarohatlangan boshi va yuziga sinchikov nigoh tashladi.
— Boshimda ogʻriq yoʻq! Bu oddiy shilinish men yaxshiman... - Jungkook biroz qoʻrslik bilan oʻrnidan qozgʻalti ammo boshini biroz aylanib joyiga qaytdi. Amaya lablarini choʻzib qoʻyar ekan hamshira tayyorlab kelgan surtmani qoʻliga oldi.
— Shu surtmani zararlangan sohaga surib qoʻyaman soʻng istagan yeringizga ketasiz! - Amaya yigitning yaqiniga kelib surtmagan barmoqlariga oz miqdorda olib birozgina qizargan Jungkookning boshini surishga kirishdi. Negadir u yigitning yaqiniga kelganida o'zini yo'qotib qoʻyay derdi. Jungkook uning yuziga bir bor ham qaramadi. Ammo Amaya uni yuzini yaxshigina kuzatib turardi. Ish yakunlangach Jungkook chuqur mafas chiqardi.
— Boshingiz chayqalgan. Buguncha shifoxonada qoling. Ertaga qayta tamografiya qilib uyingizga jo'natamiz! - Amaya hujjatlarni koʻzdan kechirish davomida bildirdi.
— Men shifoxonada qolmayman. Bosh ogʻrigi uchun dori buyursangiz boʻldi ortiqcha vaqtim yoq! - Jungkook yana qattiq ohangda soʻzlar ekan telefonini qoʻliga oldi.
— Shifoxonada qolsangiz yaxshi! - Amaya ham qayta oʻjarlik bilan bayon etdi.
— Qolmayman! Sizdan boshqa shifokorlar talaygina. Siz boʻlmasa boshqasidan olaman bosh ogʻrigʻi uchun biror dori... - Jungkook hiyla jahl aralash ta'na qilgandek gapirdi.
— Janobga bosh ogʻrigʻi uchun retsept yozib bering va uyiga jo'natib yuboring! - Amaya ham bu safar qattiq ohangda iztaza qilib ortiga burilib ketib qoldi. Jungkook qizning ortidan gʻalati nigohda qarab qolar ekan boshini qattiq siqimladi.
Amaya oʻsha kundan soʻng kampaniyada har uchda uni koʻrib turardi. Jungkookni uzoqdan koʻrib qolsa ham oʻzini qoʻlga olishga urinib kiyimlarini qayta epaqaga keltirib qoʻyar edi. Oʻshandan soʻng Jungkook unga bir ogʻiz soʻz ham aytmagan edi biroq negadir uning bittagina e'tiborsiz qarashlari ham oʻziga tortar edi. Amaya Siennaning nikohi buzilganini bilgani biroz quvongan edi chunki u hech qachon Jiwoongni yoqtirmagan. Biroq Siennaning Jungkook bilan birga ekanligi uni ranjitgani ham yolgʻon emas.
Amaya koʻzlarini yumib olib hislarini bundan buyogʻiga jilovlashi kerak ekanligini tushundi. Qancha qilmasin vujudida urib turgan yuragi hamon notinch edi. Aslida u Jungkookka ko'ngil qoʻyishi ham xato edi. Nega hech qachon bizni sevmaganlarga abadiy oshiqmiz...?
Salom shakar qandlarim shu yerigacha oʻqigan boʻlsayiz albatta fikrlaringizni kutaman. Reaksiya bosishni unutmang. Bu men uchun juda muhim.
Imloviy xato koʻp boʻlsa kerak. Sorry, men ham odam xato qilaman.....