Fated Lies
| “I was ready to lose kingdoms, wars, and my own name… but not you.”
| “Men qirollikni, urushlarni va hatto o‘z ismimni yo‘qotishga tayyor edim… ammo seni emas.”
Oqshom osmonni to‘q binafsha rangga burkarkan, ulkan saroy minglab shamlar nuri ichida porlab turardi. Baland derazalarga ilinib tushgan qimmatbaho baxmal pardalar mayin shamolda asta tebranib, sham yorug‘ida oltinday tovlanar. Uzun yo‘laklar bo‘ylab qad rostlagan shamdonlar alangasi marmar devorlardagi qadimiy naqshlarga jon baxsh etar, havoga eritilgan mum va atirgul ifori yoyilgandi.
Saroydagi eng hashamatli zalda billur qandillar ostida uzun oqshom dasturxoni bezatilgan bo‘lib, oppoq ipak mato ustiga kumush laganlar, oltin qirrali qadahlar va nafis taomlar terilgandi. Qizil uzumlar, yangi mevalar va ziravor isi anqib turgan taomlar sham yorug‘ida yanada nafis ko‘rinardi.
Sabin Jungkookning yonida bezovtalanib likopchagi goʻsht boʻlagiga termulib oʻtirardi. U hatto qirolning yuziga ham qarashni istamasdi. Tomogʻidan hech bir luqma oʻtmasdan faqat olma sharbati bilan cheklangan. Jungkook esa dasturxon boshida hech hotirjam tanavvul qilmoqda. Niki ham bugun juda betoqat koʻrinmoqda. U ham kelganidan buyon hech narsa yemadi.
Shohoha dasturxon atrofidagi keyingi gʻamgin inson ham qil ustida oʻtirgandek koʻrinardi. Veloura bu davrada juda bezovta edi. Bir necha bor Sabinga qarab qoʻyar ekan qadahidagi sharbatdan hoʻpladi. Faqat ruhni teshib yuborgudek sukunat. Bazan sanchiqining chinni likopchaga tehayotgan yoqimsiz ovozi jaranglardi.
— Qirolim… Shu yerda barchamiz yigʻilgan ekanmiz sizga bir muhim habarimni aytmoqchiman. - Niki birdan soʻz boshlar ekan Jungkook sekin qadahidan hoʻplab bosh chayqadi. Barchaning etibori Nikiga yoʻnalgan.
— Qulogʻim senda uka! - Jungkook mato parchasiga lablarini ohista artib yigitga diqqat qaratdi. Niki biroz talmovsirab qolar ekan akasining oʻtkir nigohlari uni bezovtalanishiga sabab.
— Morvessiya malikasi bilan nikoh masalasi haqida, ya’ni men malikaga uylana olmayman! - Niki koʻzlarini akasidan olib qochar ekan hadiksirab soʻzlarini yakunladi. Jungkookning nigohlari qisildi. Uning buyruqlari inkor etilishi gʻashiga tegishi aniq.
— Asosli sabab keltir! - Jungkook qattiq ohangda ters gapirdi. Sabin oʻrtada yelkasi titray boshlagan malikag qarab qoʻydi.
Niki ham bunday munosabatni kutmagani uchun biroz dovdirab soʻzlarini yoqotib qoʻydi. U ham boshqalar kabi Jungkookdan hadiksirashi tayin.
— Men Sonyadan voz kecha olmayman! - Niki shasht bilan bir nafasda malum qildi. Jungkookning yuzida bepisand kulgi paydo boʻldi. Iyaklarini silar ekan boshini egib iblisona kulimsiradi.
— Senga berilgan kanizak haqida gapiryapsanmi? Mening ukam oshiq boʻlibdi-da! Istaging sevgan ayolingdan voz kechma. Ammo bu mening buruqlarimni inkor etishingga sabab emas! Malika bilan nikohing asosiy siyosiy masala. Kanizakning rashki sabab bu nikoh bitimi bekor qilinmaydi! - Jungkook soʻngi soʻzlariga urgʻu berib sert ohangda balandroq bildirdi.
— Siz kabi emasman! Arzimas bitim balki butun saltanat uchun ham sevgan ayolimni ranjitmayman. Men nikohga qarshiman! - Niki ham qaysarlik bilan oʻrnidan turib qat’iy inkor etdi. Akasiga kesatib qoʻyishni ham unutmagan yigit unga tik qarab turardi.
Jungkookning jagʻlari qisib nafasi tezlashdi. Mushtini siqimlab asabiy qosh qoqdi. Kursiga koʻproq suyanib chuqur nafas chiqardi.
— Saltanatdan ham voz kechaman degin! Nega oddiy qirollik qullari uchun farmonimga qarshi chiqyapsan?! - Jungkookning ovozi balandlashdi. Stolga mushtini zarb bilan urar ekan Veloura bundan choʻchib uchib tushdi. Boshini egib dami ichiga tushib ketar ekan Sabin Jungkookka gʻazab bilan tikildi.
— Chunki u homilador! - Niki akasiga jigʻibiyron holatda tik qarab turardi.
— Men farzandim va ayolim haqida koʻproq qaygʻuraman. Agar u ranjisha men bunga bardosh bera olmayman. Farzandim sogʻlom tugʻilishi uchun, sevgan ayolim ranjimasligi uchun siz aytgan saltanatdan ham voz kechaman.
Meni ham oʻzingizga oʻxshatishga harakat qilmang! Men oʻzim yaratgan oilamni himoya qilishim kerak… - Niki achchiqlanib magʻrurlik bilan Jungkook qilgan nohaqliklarni ham tekizib gapirish davomida oʻzinikini maqulladi. Sabin uning soʻzlaridan yana oʻzini yoqotdi. U ham farzandli boʻlardi. Jajji chaqaloq. Ammo u holak qilindi.
Tomogʻiga tiqilgan tosh kabi bosib ortib borar ekan Sabinning yuzi qizarib koʻzlari yoshlandi. Jungkool bir lahza vujudidagi sanchiq sabab jim qoldi. Ammo ukasidan sovuq nigohlarini uzmasdi. Ukasi ayni damda haq boʻlsa ham undan gʻazablanib yuziga musht tushirishni istardi. Bor kuchini mushtiga yigʻib borayotgandek edi u. Sabinning koʻzlaridan qaynoq yosh tomchilari yuzini kuydurib pastga sirpanib borardi. Jungkook Sabinga nazar tashlar ekan ogʻir yutundi. Yana pushaymonlik ruhini sugʻurib olayotgandek his qildi oʻzini.
— Agar nikohni inkor qilsang seni mamlakat dushmani deb e’lon qilaman! Seni Junghwadan surgun qilishga farmon beraman. Sevgan ayoling bilan birga saroydan quvulasan. Xoʻsh shunda farzanding va ayoling holi ne kechadi? Seni sen shahzodalik unvonidan va mamlakatingdan voz kechib hech kimga aylanmoqchimisan? Isyon qilgan har kim xoindir! - Jungkook tobora gʻazabga berilib u ham oʻrnidan shahd bilan turdi. Nigohlari ukasini yanchib tashlashgan shay. Anchadan buyon yigʻilib qolgan alamzadaligini hisobini birgina ortiqcha soʻz tufayli Nikidan olishini tayin.
Niki mum tishlagandek jim qoldi. Akasiga qarshi chiqishga botina oldi ammo sevgan insonlarini tark etishga tayyor emas edi. Jungkookning ogʻir tahdidi qoʻl oyogʻini bogʻlab, aytgan soʻzlarini yoqasiga yopishtirdi. U nikohni avval ham bir necha bor necha bor rad etishga uringan edi. Ammo Jungkookning buyrugi inkor etilmaydigan qonun.
Sabin oʻsha joyda tanasi tarashadek qotib qolgan, ammo Jungkookning gʻazabkor soʻzlari quloqlarida jaranglamoqda.
Sabinning ham toqati toq boʻlar ekan bir urinishda dasturxon ustidagi unga yaqin turgan barcha idishlarni jahl surib tashlab otib yubordi. Jazavaga tushib stol ustidagi boshqa chinnilarni ham uloqtirdi. Veloura oʻrnidan sapchib turib stoldan uzoqlashdi. Singan chinnilar tovushi teshib yuboruvchi yoqimsiz tuvushlar hosil qilgan. Sabinning oʻzini bosa olmay stol ustiga zarb bilan ikki qoʻlini qoʻydi.
— Qanday jirkanch insonsan!!! Shavqatsiz va yovuz johil qirolsan! Oʻz bolangni boshini yeding, hech boʻlmasa ularniki tirik qolsin! Jonim degan sevgan ayolingni harob qilding! Zora u asrab qolsin! Sen qilolmaganlarni ukang qilishiga izn ber ablah! Uni farzandining gunohi nima!? Mening farzandimning aybi nima edi..? U ham yashashga haqqi bor edi… Zora ukangni farzandini yashat! Meni jazola! Aslida ham qilmaganing faqat oʻldirish boʻldi… - Sabin alam bilan hansiragancha Jungkookka nafrat bilan tikilib bogʻilib qolgan tovushda gapirdi. Qaddini egib nafas yetishmay qoʻliga suyanib qoldi.
— Men isyonchiman! Asl xoin menman! Qani meni jazola! Qancha begunohlarni oʻlimga hukm qilding, nega xoin boʻlgan rafiqangni avf etyapsan!? Qani boʻl! - Sabin Jungkookning qarshisiga keldi. Unga yoshga toʻlib qizmizi rangga kirgan koʻzlarini qadab chuqur nafas oldi. Sabin yana aqlini yoqotdi. Tobora jazavaga tushib Jungkookni nimtalab tashlashni istardi.
— Jazo istab qoldingmi?…- Jungkook lablarini burib miyigʻiga iblisona kulimsiradi. Sabinning qilgan ishlari-yu aytgan soʻzlarini jiddiy qabul qilmagan. Faqat unga oʻynoqi tikilib mazax qilmoqda xolos. Jungkook alamzada unga teshib yuborgudek qarab turgan qizning tozgʻigan sochlarini ortga sekin olib yuzini silab qoʻydi. Yuzida gʻalati bir hissizlik va koʻrinmas qaygʻu.
— Iflos qoʻlingni mendan nari ol! - Sabin uning qoʻlini sitab tashlar ekan jahl bilan vishilladi. Jungkook taranglashib zaharhanda kulib qizga tikildi. Unga joʻrtaga yaqin kelib quloqlariga yaqin egildi.
— Shu iflos qoʻlim bilan seni jazolayman jizzaki qishloq qizi! - soʻzlarini soʻngida lablarini qizning yanoqlariga bosib undan uzoqlashdi.
Jungkook qaddi tik qilib rostlab yana jiddiy qiyifaga qaytdi. Ularni kuzatib turgan barcha qora koʻzlarga tikilar ekan ukasiga yuzlandi.
— Ikki haftadan soʻng nikoh marosimi boʻladi. Menga qarshi chiqmoqchi boʻlgan yoki inkor etishni istaganlar jallod bilan dorda maroqli suhbat qurish imkoniga ega boʻladi! Albatta bir lahzalik qisqa manolog bilan! - Jungkook oʻzini xursand qilib boshqalarni mazaxlab labini sovuq choʻzib qoʻydi. Uning soʻzlaridan soʻng butun zalda suv quygandek jimlik paydo boʻldi. Hatto boshqalarning pishillab olinayotgan nafasi ham sezilardi.
— Men qarshiman bu nikohga! - Sabin bu sukunatni buzgan doimgidegan yagona shaxs edi. Jungkook nigohini pastlatib qizga oʻynoqi bepisand qarab ensa qotirdi.
— Seni jalloding menman Sevgilim! Buyrugʻimni xonangda kut. Bugun jazoyingni olasan… - Jungkook Sabinning burniga ohista tegib sharpa singari burilib ulkan zalni tark etdi.
Sabin turgan joyida karaxt holatda jimib qoldi. Nega u bunchalar hotirjam. Sabin oʻlishni ancha vaqtdan buyon istaydi. Ammo oʻzini oʻldira olmaydi. U oʻlsa mamlakatini kim himoya qiladi. Kim bu urushga barham beradi. Hayotida hech bir mano qolmagan ekan loaqal Velamorani asrab qolsin. Garchi bu muhabbatiga, sevgan insoniga xiyonat boʻlsa ham agar urushga chek qoʻyilsa-yu Jungkook uni kechirmasa, u shundan soʻng hayotiga nuqta qoʻyadi. Barbod bolgan hayoti qadri, yashashining maqsadi faqat vataniga boʻlgan muhabbati. Ishq esa allaqachon nafrat va alamga aylangan.
Yarim tun allaqachon saroy uzra hukmronlik qilardi. Qasr uzra balandda muallaq turgan oppoq oy o‘zining sovuq va mayin shu’lasini yerga to‘karkan, atrof xuddi sutga yuvilgandek oqarib ketgandi. Oqartirilgan marmar devorlar, baland ustunlar va uzoqqa cho‘zilgan minoralar oy nurida xira tovlanib, tun qo‘ynida yanada mahobatli ko‘rinardi. Atrof shu qadar sokin ediki, hatto shamol ham bu jimjitlikni buzishga jur’at qilolmas. Faqat uzoqdagi daraxt shoxlari orasidan o‘tgan mayin tun nafasi barglarni sekin qimirlatib qo‘yar, keyin yana hamma yoq chuqur sukunatga cho‘mardi.
Yoʻlak boʻylab qirol buyrugʻi bilan bogʻ tomonga asabiy norozi qadamlar bilan ketayotgan qiz qoʻlidagi shamdonni mahkam asabiy qisardi. Egnida Jungkook kiyishi buyurilgan oppoq shaffof libos. Uning ustidan aniq yelkasiga yopilishi talab qilingam qora yopinchiq. Uch bor rad etsa ham Jungkook oʻz soqchilari va saroy bekalariga qizni olib kelishni tayinlab ularning joni bilan tahdid qilgan. Sabin doim begunoh jonlarni asrab qolishni istagan. Ayni damda shu sababdan buyruqqa boʻyin egishga majbur.
Sabin hech qachon qadam bosmagan yoʻlaklardan yurib borar ekan ular toboda poyoni yoʻq bogʻ ichiga singib ketardi. Nihoyat ulkan daraxt va butalar bilan oʻralgan moʻjazgina shisha eshik yaqiniga yetib kelishdi. Sabin ichkariga kirar ekan betakror bogʻning gʻayritabiiy manzarasidan lol qoldi. Daraxtlarga ilinib charaqlab turgan shamlar, shisha peshtoqda jimirlab tur mitti nurlar harakatlanardi. Markazda tip tiniq moviy tusdagi moʻjazgina hovuz. Atrofida yaltiroq hasharotlar uchib unga yanada ertaknamo koʻrinish berib turardi. Eng hayratlanarlisi hovuzdan oppoq tutun chiqib havoga singib ketmoqda. Hovuzdan uzoqroqda saroy bekalari va xizmatchilar tizilib boshini quyi egib turibdi. Sabin hovuzning bir burchagida qadahdan sharob hoʻplab uni kuzatib turgan yigitga endi e’tibor qaratdi. Yuzida hamon hayrat belgilari namoyon.
Jungkook suvni qalqitib harakatga kelar ekan qiz tomon suvib bordi. Sabin joyida qotib yigitga hissiz tikilib turardi. Soqchilar u yerni tark etar ekan faqat ayol xizmarchilargina ularni bosh egib eshitib turardi.
— Yopinchiqni yech! Istasang libosingni ham… - Jungkook suvdan gavdasining yarmini chiqarib qizga dagʻal ohangda buyruq berdi. Sabin yigit uni pastdan kuzatib buyrugʻini bajarishini kutardi. Achchiqlanib yopinchiq iplarini yechib iztaza bilan otib yubordi. Yuragi shu qadar tezlashib ketgan ediki, tomirlarida qon oqimini ham his qilardi. Koʻksi juda tez harakatlanar, kislorod oʻpkasigacha yetib kelmayotgandek.
Sabin unga qovogʻini uyib tikilib turardi.
— Meniki boʻlgan tanani yashirishing shart emas.
Libosni ham yech! Chunki men shuni istab qoldim… - Jungkook lablarini silab qoʻyar ekan shaffof mato ortida bilinib turgan qomatni yanada ochiq namoyon boʻlishini istadi. Sabin koʻzlarini yumib havsalasiz nafas chiqardi. Oppoq shaffof nafis libos maysalar ustiga tushar ekan oy nurida oppoq tana nur sochib turardi. Jungkook miyigʻida mamnun jilmayib bir qoʻlini qiz tomon choʻzdi. Sabin unga yaqin keldi ammo kaftlaridan tutmadi. Sekin yigitning qoʻlini etiborsiz qoldirib egilar ekan Jungkook keskin tarzda uning oyoqlaridan hovuz ichiga tortib ketdi.
Sabinning tanasi sovuqdan entikib terisi jimirlab ketar ekan oyoqlari uchidan muzdek harorat qon qoniga singib ketdi. Gavdasi bu uvishishdan tuta olmay qolgan qiz harakatsiz qolib ketdi. Jungkook uning belidan tutib hovuz chekkasigacha olib borib qoʻygan koʻyi esankirab karaxt holatda tushib qolgan qizni kuzatib turardi. Jungkookning koʻksiga bosilgan qiz goyo katta muz boʻlagiga yopishib qolgandek edi.
— Sovuq shundaymi? - Jungkook qizni muzdek hovuz burchagiga tirab, qaltiray boshlagan tanasini sekin silab soʻroqladi.
— Muz... hovuz muz bilan toʻlgan... - koʻkarishga ulgurgan lablarini sust harakatga keltirdi. Hovuz yuzasida qalqib turgan muz boʻlaklari tanasiga tekkanini his qildi. Jungkook qizning bellariga o'ralgan oyoqlaridan yuqorilab sezgir nuqtaga barmoqlarini botirdi. Sabinning vujudida gʻalayon boshlandi.
— Seni qutqaraman Malikam... tanangga iliqlik yoyilishini kafolatlayman! - Jungkook iblisona iljayib qizning yuziga yaqin kelib shivirladi. Uzun barmoqlari esa ichkariroqqa surular ekan qiz ingrab yubordi.
— Toxtat... imhh! - qiz kuchsiz Jungkookni koʻksiga turtar ekan atrofida ularni boshini yerga egib eshitib turgan saroy bekalaridan biroz hijolat tortib lablarini tishladi.
— Uyalish... ular seni eshitishga haddi sigʻmaydi! Menga tegishli dudoqlarni qiynama... - Jungkook talabchan ohangda buyruq berar ekan qizni koʻproq qiynash maqsadida barmoqlarini yana chuqur surdi.
Sabin oyoqlari harakatga keltirishga ham yaramay boʻshashib qolgan edi. Barmoqlar soni ortib noqulaylik bilan birga ehtirosni ham kuchaytirib yuborardi. Ammo lablarini qattiq qisib ovozini ichiga yutib qizarib ketgan qiz nafas yutolmay qolgandi.
Jungkook atay uning shirin ovozini eshitish va qiynashni reja qilib chuqurroq singib borardi. Haroratni yoqotgan qizning mayin koʻksiga tomon qoʻllarini olib borgan yigit bosimni kuchaytirib ularni siqimladi.
— Ahhhh! Bas…. - Ovozi ingroq qorishiq boʻgiq chiqqan qiz yuqoriga talpindi.
— Yoq Qishloq qizi… Bugun sen shu hovuz ichida qirolichasan! Balandroq ovoz chiqarishing kerak! - Jungkook barmoqlarini tezroq va chuqur harakatga keltirar ekan qizning aqli tanasini tark etgan edi. Ammo ichida alangan olib borayotgan hislar gʻururni bosib otishga qodir emasdek ovoz chiqarmaslikka urinardi.
— Sen rad qilgan iflos qoʻllar seni lazzatli yengillikka olib boradi! Istaklaringga qarshi chiqma! Qichqir Qirolicham! - Jungkook chuqur nafas bilan hirillagan tonda buyruq berarkan oʻzi ham vujudini titratib yuborgan ehtiros sabab quyushqondan chiqib bormoqda.
Jungkook muz hovuz ichida ham barmoqlariga tekkan qaynoqlikni his qilib horgʻin hoʻrsindi. Qizning sezgisiz muzlab qolgan oyoqlarini beliga oʻrab yanada unga yaqinroq surildi.
— Johil qirolingni ichingda his qilish zavqini beraman senga! Jon joningga mening aslida sening butunliging ekanim singib ketsin… - Oyoqlari orasidan tanasiga suqulib kirgan qattiq muzlik uni ogʻriqdan qichqirishiga sabab boʻldi.
— Ahhhmmmm… - tipirchilash muz harorat sabab imkonsiz. Goyo suyaklari ham muzlab harakatga kelolmay qolgandi. Ammi u ichida begona qismni his qilmoqda. Qayta qayta toʻliqlik jonini sugʻurib olayotgandek edi. Koʻzlari qisilib Jungkookning yuzini xira tasvirla ilgʻab olmoqda. Bu jarayondan faqat u zavq va ehtirosni his qilmoqda. Sabin esa tanasi shavqatsiz inson tomonidan ezilib vayron qilinishini jim kuzatmoqda. Boshqa imkoni ham yoʻq. Sevgi soʻnsa ham xohishlar oʻz kuchini yoqotmas ekan. Jungkookda esa qizga nisbatan soʻnmas kuchli xohish mavjud. Sabin ham buni rad eta olmaydi.
Tanasi bu jinsiy ogʻuga oʻrganib qolgan. Aqli buni rad etsa ham tanasi bunga mutoj. Uni parchalab yuborayotgan istakka qarshi chiqa olmayapti. Bazida esa istak bizni yoʻlning oxiriga olib borib qoʻyadi.
Osmon qa’rida osilib turgan oppoq oy qasrning eng baland minorasiga sokin nur yog‘dirar. Tun shu qadar jim ediki, go‘yo butun borliq nafasini ichiga yutib yuborgandek. Minoraning eng yuqori qismidagi shohona xona esa oy shu’lasi ichida xuddi tushdek ko‘rinardi. Baland derazalardan kirgan kumushrang yorug‘lik marmar pol ustiga yoyilib, xona ichini mayin yoritardi.
Veloura bugungi voqealar tasiri sabab uhlay olmayotgan edi. Yumshoq kursiga oʻtirib derazadan tashqariga koʻz tikkan. Sabinning gʻazabdan aqlini yoqotib chinnilarni uloqtirganida kattagina shisha boʻlagi Velourani toʻpigʻini jarohatlab qoʻygan edi. Tabiblar malham surib bogʻlab qoʻyishgan boʻlsa oyoqlarini yerga bosishga qiynalib qolayotgan edi. Biroq Veloura bundan tashvishda emas, qalbidagi simillagan ogʻriq hech oʻtib ketmasdi. Bugun qirolning bu nikohni bekor qilishga koʻndirish imkoniyati paydo boʻlgan edi. Veloura bir onga Jimin bilan birga boʻlishi uchun umidlanib ketgandi. Ammo bu umid soʻnib bormoqda. Nikoh aniqlashdi. Veloura koʻzlarida qalqigan yoshlarni artib oʻrnidan qoʻzgʻalishga urindi biroq oyoqlariga ogʻriq kuchaydi. Alamdanmi, yoki xoʻrlikdan yerga oʻtirib olib yigʻlay boshladi. Yelkasi egilib muhabbatini shunchaki qoʻyib yuborgani, Jiminni oʻsha bogʻda tashlab ketganini yodga olib hoʻngrab yigʻlay boshladi. Hozirdan uni sogʻina boshlagan, iztiroblariga, ilojsiz ekaniga chiday olmasdi u.
Eshikning birdan ochilishi uni choʻchitib yuborar ekan ichkariga kirib olib eshikni tezda qulflab olgan Jimin shoshib qizni qidira boshladi. Nigohi xona boʻylab aylanar ekan yerga koʻzlari yoshlanib gʻamgin qiyofada koʻz yosh toʻkayotgan qizga tikildi. Oyoqlaridagi qon izlari mavjud bogʻichni koʻrib ham qizning abgor ahvoli yuragini orqaga tortib ketdi. Jimin qizga yaqin kelar ekan bagʻriga tortdi.
— Vero ~ jarohatlanibsan? Ahvoling joyidami? - Jimin uning koʻz yoshlarini artib havotir bilan qizning yuzini kaftlari orasiga olib soroqladi. Velouraning yuragi battar ezilib ketardi.
— Yaxshimas… Sen bu yerda nima qilyapsan? Qanday kelding? - Veloura koʻz yoshlarini artib yigitdan uzoqlashishga chirandi. Jimin esa qizning oyoqlariga yaxshiroq nazar tashladi.
— Oyoqlaringda ogʻriq yoʻqmi? Nega qon izlari bor? Hali ham qonayaptimi? Yura olmayapsanmi? Nega jimsan? - Jimin tez tez savolga tutib qizga tashvishlanib tikildi.
Veloura bogʻziga tiqilib borayotgan ogʻrilikdan soʻzsiz Jiminga koʻz yoshlarga koʻmilib termulib turardi.
— Bu seni qiziqtirmasin! Jimin tezroq ket. Kimdir koʻrib qolsa ikkimizga ham yomon boʻladi! Ayniqsa senga… - Veloura Jiminni koʻksidan itarar ekan yuzini undan burib oldi. Jimin qizning bilaklaridan tutib oʻziga ogʻirdi.
— Meniki boʻlmasang ham doim sogʻ salomat boʻlishing kerak! Men yashashim uchun sen boʻlishing kerak. Tushun Vero sen hayotimsan… - Veloura Jiminga jimib tikilib qoldi. U ham hech qachon Jimindan voz kechmasdi. Ammo bu hayot ularni birlashishi uchun berilmadi.
— Ikki haftada men boshqa birovning rafiqasi boʻlaman. Sen bn boʻlish meni xoin qiladi, biroq men ham shu sevgi sabab yashayapman. Qanday shum taqdir bu… Bir birimiz uchun ayro hayotda yashaymiz! - Jimin gaplari soʻngida yigʻlab yuborgan qizga yaqinroq keldi. Egilib yigʻlayotgan qizning peshonasini uniki bilan birlashtirdi. Qizning yuzidan silar ekan achchiq kuldi.
— Balki boshqa hayotda birga boʻlarmiz… - Jimin hazlomus ohangda barchasiga koʻnikkandek alamli jilmayib soʻzlardi. Veloura ham koʻzlarini yumib shu lahzada yashay boshladi.
Jimin ohista pushti dudoqlarga intilib ularni birlashtirdi. Goyo soʻngi bor vidolashgan kabi koʻzlariga qalqigan yosh ila undan boʻsa oldi. Veloura ham bu soʻngisi ekanini his qilib turardi. Ikki hafta… shundan soʻng bari oʻzgaradi. Sevgan insoni u uchun butkul begonaga aylanadi. Yoʻllar qayta hech qachon kesishmaydi. Qalblar ikkinchi bor birlashmaydi. Avval his qilingan taft butkul boshqa insonnikiga aylanadi.
Qarsdan uzoqlashib borayotgan qora yoponchiq ostidagi qiz zimiston oʻrmon tomon odimlar edi. Qadamlari uda tez, yuragi gursullab urib quloqlariga yaqiniga yetib qolgandek. Qoʻlidagi xira yorugʻlik berayotgan shamdon olovi soʻnishga shaydek turardi. Sabin oʻrmon ichiga singib uzoqda yaltirab koʻrinish berga nur tomon shoshildi. Uchrashuv maktubi aynan bugun ungacha yetib keldi. Sabin bu bitimga tayyor. U Jungkookka qarshi chiqishga oʻzini kunlar davomida tayyorlab keldi.
Yaqinlashib kelayotgan erkak qomati tiniqlasha boshlar ekan Jiyeong ham qizni koʻrib boshidagi yopinchiqni tushurdi. Sabin esa hamon titramoqda. Yopinchiqni boshiga yaxshiroq yopib ogʻir yutunib yana bir necha qadam bilan Jiyeongga yaqin keldi.
— Tirikligingdan hursandman Malika. Eshitishimcha ukam seni bir tun bilan oʻlim ostonasiga olib boribdi. Endi ishondingmi mening soʻzlarim togʻriligiga? - Jiyeong oʻsha yoqimsiz jilmayishi bilan qizni kuzatdi. Sabin oʻsha tunni qayta xotirlar ekan bolasidan ayrilgani yuragini siqib bezovta qila boshladi.
— Bitim shartlari qanday? Gapni uzoqdan olib kelma! Maqsadga oʻt… - Sabin uning bergan mahkam qisib asabiy qoʻrslik bilan soʻradi. Jiyeong yuzini burishtirib iblisona kulimsiradi.
— Demak haqiqatdan Jungkookni taxtdan agʻdarmoqchisan. Biz bundan buyon hamtovoqlarmiz Malika! - Jiyeong kinoya aralash bayon etish davomida qizni boshdan oyoq kuzatdi.
— Shartnoma tuzamiz! - Sabin qoʻliga oʻzi yozgan qogʻoz oʻramasini chiqarib erkakka uzatdi. Jiyeong biroz taajjubda qogʻozni ochib oʻqiy boshladi.
— Hech qanday hujjatsiz sen bilan bitim tuzmayman. Bu yerda mening shartlarim keltirilgan. Eng asosiysi Jungkook sogʻ salomat boʻlishi kerak. Qolgani unchalik ahamiyatli emas! - Sabin nafasini tutib erkakka hissiz tikilib turardi.
— Menda ham senga nisbatan shubha paydo boʻldi. Menga sotqinlik qilmasligingni kim kafolatlaydi. - Jiyeong qoshlarini chimirib qizga manosiz tikildi. Qayta shartnoma bandlarini oʻqishni boshladi.
— Unda oʻzing istagan shartlarni kirit. - Sabin zardali ohanda buyruq berdi. Jiyeong labini bir tomonini choʻzib uni maqullagandek bosh silkib qoʻydi.
— Agar Jungkook bu bitimdan habar topsa. Sendan yoki boshqasidan. Reja ish bermasa men ikki sevishganlardan birini hayotini yakun topishini istayman. - Jiyeong chaytoncha kulgu bilan keng jilmaydi.
— Agar reja ish bermasa men oʻzimni oʻldiraman! - Sabin befarq holatda bir nuqtaga umidsiz tikilib javob berdi.
— Biroz oʻzgartiramiz! - Jiyeong qizga biroz yaqin keldi. Uning qahrli nigohlariga tikilib sochlarini teginib qoʻydi.
— Jungkookni hayoti evaziga oʻzingnikini garovga qoʻyasanmi? - erkak iztehzoli ohangda savol bilan yuzlandi.
— Ikkisi bir narsa emasmi? - Sabin undan jirkangandek bir qadam ortga qadam tashlab uzoqlashdi.
— Avval reja bilan tanish qizaloq! Ikki haftadan soʻng kenja ukajonimning nikoh marosimi boʻladi. Saroyda aynan shu payt himoha biroz susaygan boʻladi. Men sevgilingga beozorgina hujum uyishtiraman. Uni qoʻlga olib qarsdan uzoqqa oʻgʻirlab ketaman. Havotirlanma ukamga juda yaxshi gʻamxoʻrlik qilaman. Aynan shu paytda sen qirolicha sifatida meni taxtga oʻtirishga tavsiya berasan. Sevgiling uzogʻi ikki oy mening qarmogʻimda boʻladi. Ikki oy ichida qirollikni qoʻlga olaman. Seni yordaming bilan bu juda oson boʻladi. Qirol saroyni tark etsa parokandalik boshlanadi. Endigina taxtga oʻtirgan qirolning birdan gʻoyib boʻlishi haqida gap tarqatamiz. Xalq bunday masalalarga juda sezgir. Tezda qoʻzgʻalon koʻtarishadi. Seni vazifang esa shu qogʻozga Jungkookning muhrini bosish xolos. - Jiyeong qoʻlidagi oʻrama qogʻozni qizga uzatdi.
— Buni nikoh sanasigacha muhrlashing kerak. Muhrlangan qogʻozni menga topshirgan kuning Jungkookning hayoti kafolatlanadi. - erkak xaltachasidan kichik shisha idishchani chiqardi. Uni qiz tomon uzatar ekan soʻzlarini davom ettirdi.
— Shishadagi zahar hayotingni garovga qoʻyishing Malika! U uzogʻi yetti kundan tasir koʻrsata boshlaydi. Shu vaqt ichida muhrlangan qogʻozni menga olib kelasan va ziddi zaharni ichasan.
Agar olib kelmasang zahar sabab oʻn daqiqada havosizlikdan oʻlib topasan! - Jiyeong soʻngi soʻzlariga urgʻu berdi. Magʻrur qiyofada bamaylixotir qarshi tomondan javob kuta boshladi.
— Yaxshi! - Sabin shishachani ochib bir qultumga ichib yuborar ekan tomogʻini qirib oʻtgan achchiqlikni ham his qilmay qolgandi. Shundoq ham har kuni oʻlimga va umidsizlikka yaqinlashib bormoqda. Hovuzdagi shavqatsiz jinsiy aloqodan soʻng tabib tinmay qon ketishinini yemirilish bilan baholadi. Ayollik organi nomalum sabab tufayli yemirilib joyidan pastlab ketmoqda. Aytishicha u boshqa farzand koʻra olmas ekan. Sabin bu haqida eshitganida hayotdan soʻngi umidi ham uzildi. Saroy boshiga qulagandek karaxt ahvolga tushib qoldi. Hech qachon ona boʻla olmasligi shirin ozrulari, his qilib koʻrilmagan onalik mehrini va hayotini mavh etgan hislarini yakson qilib tashladi. Balki bariga yechim oʻlimdir. Ammo hali oʻlishga haqqi yoʻq. Jungkook tabibdan bu soʻzlarni eshitgach Sabinga juda ehtiyotkorona munosabatda boʻlmoqda. Hatto gʻamxoʻrlikning yuqori choʻqqisiga chiqib uni bir soniya yolgʻiz qoldimadi. Biroq endi bariga juda kech… Sabin uchun endi hech birini ahamiyati yoʻq. U asliyatidan ayrildi. Endi oʻlim unga berilgan mukofot xolos.
— Agar reja boshlanmasdan Jungkook bundan habar topsa sen men bilan ketasan. Seni hayotingni garovga olish, yarim saltanatga ega chiqishimni kafolatlaydi. - Jiyeong gaplarini yukunlab qizning javobini kuta boshladi.
— Tushunarli… - Sabin faqat shu soʻz bilan cheklandi. Biroq chuqur daxshatli oʻylar uni oʻz domiga tortib ketdi. Qalbidagi boʻshliq kattalashib bormoqda. Endi ortga yoʻl yoʻq. Ammo Jungkook hamon u uchun hayotida ishq deb atalgan dardning sababchisi. Hatto uni shu holatga solgan u boʻlishiga qaramay oʻzini emas uni yashashini tanlamoqda. Muhabbat asli yashamoq emas, yashatmoq ekan….
Qorongʻu xonada miltirab zoʻrgʻa yorugʻlik taratib turgan sham qaltirab oʻchishga shaydek turardi. Erkak eskiroq kursiga gabdasini tashlar ekan oyoqlari yuqoriga chiqarib chalishtirib oldi. Uning yonida yoniga oʻtirgan ayol esa bir ogʻiz gap kutib unga tikilgan.
— Uddaladingmi ogʻlim? - Ayol oxiri yorilib oʻgʻlini savolga tutdi. Jiyeong onasiga ayyorona jilmayib qarab qoʻydi.
— Malika biz tomonda. U qopqonga tushdi. Hammasi biz oʻylaganimizdek ketyapti. - Jiyeong eski xanjarini qoʻliga olib uni ohista qinidan chiqardi.
— Ammo la’nati qiz Jungkookni tirik qolishini istab shartnoma tuzdirdi. Ikkisi ham oʻldirishimizga toʻgʻri keladi! - Jiyeong ensasini qotirgan koʻyi xanjarini stol ustiga suqib qoʻydi.
— Qizga zaharni berdingmi? - Ayol qoshlarini chimirib savolga tutdi.
— Oʻylab ham oʻtirmay ichib yubordi! Ammo… Qogʻozni muhrlab kelsa ziddi zaharni unga beraman - Jiyeong bamaylixotir bayon etdi. Ayol oʻrnidan turib erkakka istaza bilan tikildi.
— Oʻlib ketgani yaxshi emasmi..?
— Qiz har ehtimolga qarshi mening qoʻlimda boʻlishi kerak! Jungkook tez taslim boʻladiganlardan emas onajon… Bizda zahira reja bor! - Jiyeong iblisona jilmayar ekan xanjarini qoʻlida oʻynatdi.
— Mendan nimanidir yaxshiryapsanmi oʻgʻlim..? - Ayol oʻgʻliga sinchkov nazar tashladi.
— Men orqadan ish qilishni emas, jang qilishni istayman! Faqat avval Jungkookni atrofini tozalab olishimiz kerak. Bir odamni gumdon qilishni koʻzlayapman… - Jiyeong onasiga miyigʻida iljayib tikildi.
— Yana bir marta oyoqlarim ostidan chiqsang bu gal lablaringni emas tanangni ezishni niyat qilaman!
Salom shakar qandlarim shu yerigacha oʻqigan boʻlsayiz albatta fikrlaringizni kutaman. Reaksiya bosishni unutmang. Bu men uchun juda muhim.
Imloviy xato koʻp boʻlsa kerak. Sorry, men ham odam xato qilaman.....