MY RENTED BOYFRIEND
Xoseok ketgan bòlsada xonada usha ogir bosim hali ham taralib turardi. Jimin boshini quyi eggancha jimgina uz gunohini buyniga olardi. Yoongi esa Jiminga tikilib qilgan qarori tuģri bòldimi? Yoqni shuni uylardi.
Jimin : ( tushkun ohangda) Hyung... nega ketmadingiz? Nega yana men bilan qoldingiz?
Jimin hatto boshini ko‘tarib Yoongiga qarashga jur'at ham etmay past ovozda savol berdi.
Yoongi: Chunki seni sevaman. Sendan keta olmayman.
Jimin : Nega? Axir men sizga faqat azob olib kelamanku. Qarang. Birga bo‘lganimizga uncha kop bo‘lmadi. Ammo shu vaqt ichda men bilan nimalarni kòrmadingiz? Hyung, men maxluqman. Shavqatsiz qotilman. Vaqti kelganida sizga ham zarar berishim mumkun. Shularni bila turib men bilan qoladizmi? Bir kun bu uchun afsuslanmaysizmi?
Urtaga yana jimlik toldi. Yoongi bu savollarga balki javob berishdan bosh tortdi. Jimin esa uning sukutidan hammasini anglab yetdi.
Jimin : ( yiģlab) Keting hyung... mendan va hayotimdan keting! Men har narsaga chidashim mumkun ammo sizni yana bir marta kasalxonada usha axvolda ko‘ra olmayman. Sizsiz yashay olmayman. Yaxshisi keting. Men ayriliqga chidayman. Zero siz tirik ekanligingiz va... va kimdir bilandir baxtli ekanligingizni bilish meni ovutadi. Iltimos keting...
Jiminning kòzlari yanoqlaridan sizib oppoq marmar polga tomardi. Kòzlarini qattiq yumib olgan, jaģlari esa siqilgandi. Tanasi òzi aytgan sòzlardan larzaga kelib titrar, qòllari esa musht qilib tugulgandi. Upkasiga havo tòlmay hiqqillagan ovoz chiqarardi. Yoongi erini kuzatib turarkan òziga òzi " Biz qachon bu darajaga yetib keldik? " deb savol berardi.
Yoongi: ( Past ovozda) Jimin... yonimga kela olasanmi?
Jimin Yoongining so‘zlaridan sòng boshini sekin kotarib u tomon qaradi. Yoongini qòllari keng ochib uni kutib turganini kòrib kòzlariga battar yosh keldi. Yugurib borishdan Yoongi qarshisiga tiz chukib quchoģiga kirib ketdi. Uni qattiq quchib yuzini ko‘ksiga kòmdi.
Jimin: ( yìglab) Qilolmayman. Sizdan ayrila olmayman. Qòlimdan kelmaydi. Sizsiz yashay olmayman. Chidolmayman. Mendan uzoqda bolishingiza chidolmayman. Sizni boshqasiga bermayman. Bòlishmayman. Menikisiz. Faqat menikisiz...
Yoongi Jiminni sòzlarini eshitib kechik tabbassum qildi. Sekin asta uning sochlaridan silab erkaladi.
Yoongi: Jimin... menga seni kim ekanliging va nimalar qilganing muhum emas. Hatto keyinchalik qiladigan ishlaring ham qiziq emas. Menga faqat sen keraksan. Menga Jiminim kerak. Sevgilim sen faqat men uchun hozirgidek qol. Faqat men seni shunday yiglashingni va yolvorishingni ko‘ra olay. Boshqa hech kimga menga korsatganlaringni ko‘rsatma! Azizim. Ishon men seni usha ichingdagi maxluq bilan birga sevaman. Men u borligidan hursandman. Chunki u sabab sen boshqa omegalarga imkon bermading, yaqinlashmading. Men uchun òzingni pok saqlading. Men aynan shu poklikka oshiq boldim. Aynan shuning uchun òzimni senga topshirdim. Men seni boringcha sevaman va hech qachon ketmayman. Buning oxiri nima bolishi qiziq emas. Men har bir sonyasi huddi sòngisidek yashay olaman. Faqat sen uchun. Sening yoningda qolish uchun...
Yoongi ovozi shu darajada mayin va mehrli ediki Jimin uning ovozini eshitib tinchlandi. Hiqqillashdan tuxtab uni mahkamroq quchdi. Lablariga kechik tabbassum yugurdi. Òzini negadir baxtli his qildi. Uning feramonlarni odatdagiga qaragancha ancha sofroq va shirinroq bo‘lib tarqaldi. Yoongi buni sezdi. U ham òz feramonlarni faqat Jimin his qilishi uchun taratdi. Ikkisi usha lahzada òz hillarining chuqqisida yolģiz qolishdi...
Hoseok jimgina ketdi. Minjunni iltijolarini bilmasdan ketdi. Minjun esa òz hislari bilan yolģiz qoldi. Kòzlarida yonib turgan nur sundi. Bir nuqtaga tikilgancha reaksiyasiz qotib qoldi. Kòzlaridan yosh oqib yanoqlarini yanada hul qildi. Maryam Minjunni bu axvolda korib yuragida juda qattiq oģriqni his qildi. Uni qancha quchmasin, erkalamasin foydasizligini kòrib qorqa boshladi. Minjunni nimadir qilib bòlmasin tinchlantirish, òziga keltirish kerak ekanligini anglab turardi.
Maryam : ( havotir bilan ) Minjun- aaa... xonaga olib boraymi? Dush qabul qilamizmi?
Minjundan sado chiqmadi. Hato harakatlanmadi. Jonsiz holda turardi. Maryam unga biroz tikilib javob kutdi. So‘ng foydasiz ekanligini his qilib òzi harakat qildi. U Minjunni bir harakat bilan kelin uslubida kutarib oldi. Minjun uning qòllarida osilib turardi. Maryam uni òzlarining xonasiga olib kirdi. Sekingiga yotoqga qo‘yib egnidagi kiyimlarni yecha boshladi. Tuliq yechib bòlgach hammomga kirib vannani muzdek suvga tòldirdi. So‘ng Minjun oldiga kelib uni yana kutarib hammomga olib kirdi. Sekin muzdek suvga yotqizdi. Minjunni tanasi bu sovuq suvga hatto javoban reaksiya ham bildiradi. Maryam vaziyat jiddiy ekanligini kòrib qorqa boshladi. Usha kun Hoseokni òzi bilan olib ketganiga, Minjun bilan birga bòlishiga qòyib berganiga juda qattiq afsus qildi. Vijdon azobi uni ko‘ksini yondirdi. Bu vaziyatda u Minjunni qanday òziga keltirishni bilmasdi. Oxiri hayoliga kelgan ishni qilishga qaror qildi. Balki bu qilmishi vaziyatni yanada yomonlashtirshini mumkun edi. Lekin hozir unda boshqa hech qanday fikir yoq edi.
Maryam Minjun kòradigan joyda òtib iloji boricha extirosli harakat qilib yechina boshladi. Kòz qiri bilan Minjunga qarab turdi lekin Minjunda hech qanday òzlarish suzmadi. Maryam yechinib bòlgach asta suvga tushdi. Tanasini Minjunning tanasiga biroz ishqalab, nozlarim Minjunni yilkasiga boshini qo‘ydi. U bu harakatlarni ichida daxshatli qo‘rquv bilan qilayodgandi.
Maryam : ( iloji boricha mayinlik bilan ) Baby... bilasanmi hayot doim biz xoxlaganimizdek òtmaydi. Ba'zi insonlar bizniki bòlmaydi. Bizniki bòlmagan insonlar ni esa ortidan tikilgan bilan foyda yoq. Yaxshisi oldingdagi odamni qadriga yet. U bilan bòl va uni ham ketishiga yòl qòyma. Akis holda u ham erishib bòlmas insonlar safiga qushiladi...
Maryam gavdasini ko‘tarib Minjunning kòzlariga qaradi. Yanoqlarini kaftlari orasiga olib lablaridan extirosli busa oladi. Lekin Minjun unga javob qaytarmadi.
Maryam: Minjun... Men seni sevaman. Buni mendan da yaxshi bilasan. Iltimos meni rad etma. Meni òzing bilan olib qol. Sen menga keraksan. Hamma seni rad etsa ham men seni rad etmayman. Qachon oldimga kelsang sen uchun bag‘rimni ochaman. Iltimos menga kel. Hamma senga òzìngga kelishingni kutgan vaqt menga kel. Men seni qucha olaman. 100 yildan keyin kòrishsak ham seni hozirgidek seva olaman. Iltimos menga qara. Men seni doim qòllayman.
Maryam Minjun bilan peshonasini birlashtirdi. Kòzlarini yumib Minjunni issiq taftini his qildi.
Maryam:( yiģlab) Iltimos Minjun bu darajada oddiy narsalar uchun tushkunlikka tushma. Axir biz birga nimalarni boshimizdan utqazmadik. Bu ham bir sinov. Sen bu narsaga yingilmasliging kerak...
Maryamning kòzlaridan òzi sizmagan xolda yosh sizib chiqdi. Tanasi titrab, ovozi juda siniq eshitildi. Uning zayif feramonlarni shu darajada achchiq va ogir ediki hatto shundan uning qanchalik qòrqayodgani va hafa ekanligini bilsa bòlardi. U qòrqardi. Bu usmirin qizchaning hozir kichik hislarga ham yingilib qolishidan qorqardi. Unda hozir shunday davir. Har bir insonda bo‘lganidek u ham usmirin, u ham hozir juda nimjon, juda ta'sirchan. Dars ketgan yupqa muzdek zayif. Hozir u har narsaga sinishi mumkun. Maryam aynan shu narsa uni sindirib qo‘yishidan qo‘rqardi.
Minjun : Onnie... yiģlamang. Men kuchli bòlaman. Faqat siz uchun, sizni asrash uchun...
Minjun Maryamning yuziga tomgan kòzlarini his qilibgina biroz òziga keldi. U yillar davomida u bilan bòlgan va doim sadoqat bilan qoladigan insonini uni deb ojiz yiģlashini xoxlamadi. Bir qòlini kotarib sevganining belidan quchdi. Ovozi biroz siniq lekin qandaydir yoqimli edi. Maryam uning ovozini eshitib kòzlarini ochdi. Nigohlari Minjunning hiralashgan kòzlariga tushdi. U Minjunni biroz òziga kelganini kòrib baxtdan tabbassum qildi. Feramonlarining achiq hissi yoqoldi, yana yingillashdi. Ular usha lahzada bir birlariga yilkadosh bolib, bir birlarini qaytatdan tikladilar...
Jimin va Yoongi bir birlarini quchgancha baxtdan tabbassum qilar. Ular bugun asal oyi uchun ketishyabdi va ich ichkaridan juda hayajonda. Maryam va Minjun esa ularni kuzatgani kelishgan va hozir ular bir birlarini quchib hayrlashayabdilar...
Maryam: ( Hazillashib) Asal oyingiz ajoyib òtsin. Ikkita bòlib ketib uchta bòlib qaytishni tilab qolaman.
Maryamni hazilini tushungan Yoongining quloqlari qizardi. Lekin yuzi uyalganini sizdirmadi. Jimin esa chuqur ichki ovozda kuldi. Minjun esa hech narsani tushunmay ularga qarab turardi.
Minjun: ( bqģuborlarcha) Nega uchta? Yo kimnidir olib kelishadimi?
Maryam : ( kulib ) Ha olib kelishadi.
Minjun: Kimni? Men taniymanmi?
Maryam :( mehrli ovozda) Kelganda tanishib olasan.
Minjun :( multirab) Hozir tanisha olmaymanmi? Chim-chim kimni olib kelasizlar? Menga ham ayting
Jimin: ( kulib ) U bilan hozircha tanisha olmaysan. Lekin tanishib olishing uchun qattiq harakat qilamiz. Tugrimi Daddy?
Minjun bari bir tushunmadi. Uni hayolida hamma birlashib uni ustidan mashara qilishyodgandek tuyula boshladi. Yanoqlarini ishirib , araz nigohlar bilan ularga qaradi. Uning hozirgi juda yoqimli edi. Hamma uning bu guzal araziga maftun bòlib qarab tabbassum qilishardi.
--- ( muloyim ohangda) Bezota qilmadimmi?
Barcha birdek ovoz kelgan tomonga qaradi. Faqatgina Minjun bu chuqur yuģon ovoz kimniki ekanligini bilardi va lablaridagi tabbassum yuqoldi. Uning òrnini yuqimsiz ogriq egalladi.
Yoongi:( hayrat bilan) Hope? Sen bu yerda nima qilyabsan?
Hoseok : Sen ni asal oyiga kuzatib qoyish uchun keldim. Menimcha faqat ering taraf kuzatgani tuģri emas va keyin... sòngi bulgan ish uchun ham uzur sorash uchun keldim. Kechir do‘stim. Biroz qizishib ketdim. Seni hafa qilmoqchi emasdim.
Yoongi: ( erib) Axxx Hopeeee qani kelchi hyunggingni baģriga
Yoongi Hoseokning afsus tòla kòzlari va sòzlariga qarab erib ketdi. U axir bu dunyodagi eng yaqin insonlaridan biri. Uni kechirmaslikni, arazlashni imkoni yoq. Ular darrov bir birlarini qattiq quchoqlashishdi. Ikkisining ham yuziga yoqimli tabbassum yugurdi.
Hoseok : Raxmat Yoongi-aa hafa qilganim uchun kechir meni...
Yoongi : Sendan buni yashirganim uchun meni ham kechir. Seni havotirga qo‘yganimdan afsusdaman.
Hoseok : Seni tushunaman. Òrningda bòlganimda balki men ham shunday qilgan bòlardim.
Yoongi : Raxmat hope. Sen eng yaqin do‘stimdan.
Hoseok : Sen ham Yoongi-aa sen ham.
Ular ajralishdi. Hoseok unga mehir bilan qarab turdi. So‘ng Jiminga qaradi.
Hoseok : Seni ham ranjitgan bòlsam kechir. Buni qabul qilish juda qiyin bòldi. Juda afsusdaman.
Jimin : Hech qisi yoq hyung. Sizni tushunaman. Mendan sevgilimni olib qo‘ymaganingiz uchun raxmat.
Hoseok : Raxmat ga hojat yoq. U bari bir sen bilan qolardi. Meni majburlaganim bilan foydasi yoq. Va keyin - U Yoongiga hazilomuz qaradi -Sen qachon meni hyunggim bòlaqolding bolam? Otangga akalik qilma
Hoseok yana ozining ģalati hazillarini boshladi. Yoongi esa tezda unga javob qaytardi.
Yoongi : ( soxta ģazab bilan) Qanaqa ota? Sen menga qachon ota bolib qolding?
Hoseok : ( kulib ) Sen menga hyung bòlgan vaqtingda
Yoongi: Men sendan kattaman ukam!
Hoseok : Qachondan buyon 28 , 30 dan katta bòlib qoldi? Yo sening matematikang shunaqa ishlaydimi?
Yoongi: Ha shunaqa ishlaydi nima edi? Qachondan 30 , 28 ga ota bòlib qoldi. Yo seni matematikang ham shunaqa ishlaydimi?
Hoseok : Sen eslolmasliging mumkun ammo men seni bolaligingda kòprik tagidan topib olib asrab olganman. Sen qoqora bolacha eding. Seni òzim yuzib tozalab oppoq bolachaga aylantirdim bilsang agar.
Yoongi: Nima? Sen meni katta qildingmi? Unda onam nima qilayodgandi? Sen men tuģulganimda hatto yura olmasdingku.
Hoseok :( Òzini dramatik tutib) Exxx Yoongi-aa men bu dunyoni sendan avval tuģulib kòp narsalarni kòrib qo‘ygandim. Ikki yil juda qiynalib seni dunyoga kelishingni kutdim. Sòng darrov seni asrab oldim.
Hoseok yolģondan pishonasiga bilagini qòyib, dramatik tarizda yuzini kokga kotardi, oyoqlarining birini yosh qizchalardek kòtarib, òzini farishtadek kòrsardi. Uning bu harakatlaridan Jimin va Maryam kulib yuborishdi. Hatto Yoongi ham kulib uni biroz orqaga itarib yubordi. Hoseok ularni kuldira olganini kurib hursand bòldi tabbassum qildi va shu qatorda birga kòz qiri bilan Minjunga qaradi. Minjun hatto u tomon oģirilib ham qaramagandi. U huddi muzdek sovuq kòrinardi....
Uzoq hazil - huzullardan sòng hamma birgalikda Yoongi va Jiminni asal oyiga jutishdi. Ularni toki samalyot kirish yulakchasiga kirib ketmagunlaricha qòl siltashdi. Ular kòrinmay ketgach esa òrtada juda ogir va sovuq bosim paydo boldi. Hoseok sekin burulib Minjunga qaradi. Biroz avval Maryam bilan kurishganda Maryam unga huddi avvalgidek momila qildi lekin Minjun uni inkor etgandi. Hozir esa Hoseok boshqalar oldida ayta olmagan uzurini va soģinchini unga aytmoqchi bo‘ldi.
Hoseok:( tushkunlik va muloyimlik bilan) Minjun...
Hoseok shu ismni aytishi bilan Minjun unga shvqatsizlarcha tarsaki tushurdi. Maryam esa jimgina kuzatib turardi. Atrofdagi odamlar ham ularga hayrat bilan qarab qo‘yishardi. Hoseok yuzini achishtirgan bu tarsakiga javoban boshini egdi. U Minjun oldida ayibdor ekanligini his qilib turardi. Minjunning esa yana kòzlaridan yosh sizib chiqa boshladi. U ģazabga berilib yana Hoseokning boshqa yuziga tarsaki tushurdi. Hoseok esa jimgina qabul qildi. Minjunning zarbasi kuchliligidan yuzi uning qòl izlari qolib qizardi.
Minjun : Ming la'nat bòlsin senga Jung Hoseok...
Minjunning ovozi shu darajada zayif va singan chiqdiki Hoseokning yuragi titrab ketdi. Minjun esa birgina shu sòzni aytib ortiga qaramay keta boshladi. Maryam Hoseokga achinish bilan bir qaradi-da so‘ng u ham Minjunning ortidan ergashdi. Minjun ģazab, alam, pushaymonlik bilan ayraportdan chiqib mashina tomon ketargan Maryam unga bir amallab yitib oldi. Minjun mashinaning orqa eshigini ochib mashinaga òtirdi va eshikni qarsillatib yopdi. Maryam esa ròlga Maryam endi òldirmoqchi bòlganida Hoseok uning yòlini tòsib tezda òzi òtirib oldi. Maryam bu holatdan hayratda qolarkan, Minjun ģazablandi. U endigina ģazab bilan nimadir demoqchi bòlganida Hoseok mashinani ishga tushurdi va hech narsaga qaramasdan katta tezlikda yòlga chiqdi. Minjun bòlsa mashinaning tezligidan ortga urilib aytmoqchi bòlgan gapini unutdi. U mashinaning tezligidan va siltinishidan karax xolga kelib qoldi....
