MY RENTED BOYFRIEND🔞
Jimin kechagi ehtirosli tundan so‘ng ko‘zlarini sekin ocharkan, ko‘ksiga bosh qo‘yib uxlab yotgan erini ko‘rib, baxtdan tabassum qildi. Erining quyosh nurlaridek yorishib turgan yuziga tikilib, uni go‘zalligiga yana bir bor shaydo bo‘ldi. U bilan ilk uchrashgan kunidan boshlab to hozirgacha hayoti naqadar o‘zgarib ketgani haqida o‘ylab, erining yonoqlaridan siladi. U juda baxtli edi ayni vaqtda. Hech kim va hech narsa undan bu baxtini tortib olishiga yo‘l qo‘ymasdi. Erim, sevgilim, Daddy, oppam, hyungim, asalim, jonim – bu so‘zlar qachonlardir u uchun begona va hayoti davomida shakllanib borgan so‘zlar lug‘atida eng keraksiz so‘zlar edi. Biroq Yoongi hayotida paydo bo‘lgan bu so‘zlar eng qadrli so‘zlarga aylanganini sezmay ham qoldi. Baxt deganda endi u faqat Yoongini tasavvur qila olardi.
Jimin: Hayrli tong, sevgilim. – ko‘zlarini elas-elas ochib uyg‘ona boshlagan erining lablaridan silab, erkalab gapirdi.
Yoongi: Senga ham hayrli tong, Daddy. – ko‘zlarini biroz ochib Jiminga bir qaradi-yu, erkalanib tabassum qildi-da, erini yanada quchoqladi.
Jimin: Yana qancha uxlamoqchimiz, Babby? – bag‘ridagi erining sochlaridan silagancha gapirdi.
Yoongi: Yana bir necha soat. Men juda charchadim va uyquga to‘ymadim. – erkalanib gapirdi. Ko‘zlari yumilgan va hozir juda ham erkatoy mushukchalarga o‘xshardi.
Jimin erining yoqimli erkaligidan sarmast bo‘lib, u ham erini quchog‘iga qattiqroq tortib, mahkam quchoqladi.
Jimin: Siz nima desangiz, shu, asalim. Yana biroz uxlaymiz...
Jimin shu so‘zlarni aytib, erining yoqimli hididan bahra olgancha ko‘zlarini yumdi va uxlashga urindi...
Oradan qancha vaqt o‘tdi, noma’lum, ammo Yoongi ikkinchi marta uyg‘onganida yotoqda yolg‘izligini ko‘rib, yuragi g‘ash tortdi. Shartta o‘rnidan turib, Jiminni qidirmoqchi edi, ammo o‘rnidan turganida belida uyg‘ongan kuchli og‘riq sabab qayta yotoqqa yotib oldi. Og‘riq tinchlanguncha oppoq naqshinkor shiftga tikilib turarkan, yotoqxona eshigi ochilib, ichkarida Jimin qo‘lida patnisda turli xil noz-ne’matlar bilan kirib kelganini ko‘rib, biroz tinchlandi. Jimin esa keng tabassum qilib turardi.
Jimin: Hayrli kun, Oppam. Siz uchun tushlik olib keldim. Ovqatlanamiz. Och qolgan bo‘lsangiz kerak.
Jimin yoqimli, qandaydir tinch ohangda qo‘lidagi ovqat to‘la patnisni u yerdagi stol ustiga qo‘ydi. Patnis ustidan bir stakan suvni olib, Yoongining yoniga o‘tirdi.
Jimin: Bu siz uchun olib keldim. Bilaman, achchiq dorilarni yoqtirmaysiz. Shuning uchun dorixonadan limonli, salqinlashtiradigan ta’mli dorisidan olib keldim. Suv bilan aralashtirdim. Ishonamanki, sizga yoqadi.
Jimin juda o‘zgacha mehr bilan gapirdi va qo‘lidagi suvni Yoongiga tutqazdi. Yoongi avval suvga, keyin Jiminga qaradi.
Yoongi: Nega bunday qilding? Kasal emasman. – biroz hayron ohangda gapirdi.
Jimin: Bilaman, kasal emasligingizni. Kasal bo‘lishingizga ham endi yo‘l qo‘ymayman. Bu og‘riq qoldiruvchi. Har gal birga bo‘lsak, siz biroz yurishga qiynalasiz. Tanangiz og‘riydi, ammo hech qachon bu haqida shikoyat qilmaysiz. Hatto sezdirmaslikka urinasiz. Shuning uchun buni sizga olib keldim.
Yoongi Jiminning bu g‘amxo‘rligidan erib, kichkina tabassum qildi. Bir ko‘tarishda stakandagi davo qiluvchi suvni ichdi va biroz yuzi burishdi. Jimin esa bu reaksiyadan so‘ng yengil kulib qo‘ydi.
Yoongi: Juda nordon ekan. – bir-ikki yutinib gapirdi.
Jimin: Sezdim. Havotirlanmang, tezda o‘tib ketadi. Ta’sir qilguncha belingizni massaj qilishimni xohlaysizmi?
Jimin o‘zining mayin va munchoq ko‘zlari bilan Yoongiga tikilib gapirdi. Ayni vaqtda uning egnida faqatgina oppoq xalat bor. Yoongining egnida esa hech narsa yo‘q. Ammo bu holat boshqa omegalarga o‘xshab Yoongini uyaltirmaydi. U o‘z erining oldida juda erkin.
Yoongi: Yaxshi fikr. – mayin tabassum qildi va Jiminning lablaridan qisqa o‘pdi. Shu kichkina o‘pish Jiminni qip-qizil tusga kirishiga sabab bo‘ldi. Lablariga qo‘lini bosib, uyalgancha yuzini yashirib egildi. Erining bunday qizarishi esa Yoongiga doim zavq berardi.
Yoongi oyoqlarini yashirib turgan choyshabni bir chetga surib qo‘ydi. Orqa o‘girib, yotoqqa cho‘zilib yotib oldi. So‘ng erining tanasiga bo‘lgan reaksiyasini kuzatdi. Shundoq ham uyalib qizargan Jimin erining ochiq tanasiga tikilib, butunlay qotib qoldi. Ayniqsa yumshoq, ishqalangan dumbalari uni changoqdek yutinishiga sababchi bo‘ldi. Beixtiyor alfalik iforini tarata boshladi. Yoongi ham ayni damda shu iforni his qilishni kutayotgandek edi. U ham Jiminni aqldan ozdirish uchun iforini mayin taratdi. Jiminning qancha vaqtgacha o‘zini ushlab turishi Yoongiga juda qiziq tuyulardi. Jimin esa aqldan ozgan bo‘lsa-da, o‘zini bosardi. Sekin o‘rnidan turib, Yoongining oyoqlari oldidan joy oldi. Qaltiragan qo‘llari bilan sekin Yoongining belidan ushladi-yu, issiq tufayli biroz seskanib ketdi. Mayin va ehtirosli harakatlar bilan Yoongining belini massaj qila boshladi. Yoongi esa buni sezardi va ataylab ehtirosli nola qilardi. Jimin og‘ir yutinib davom etaveradi. Hayollarida esa allaqachon Yoongi bilan nimalardir qilar va juda qattiq edi.
Yoongi: Azizim, ozgina pastga tusha olasanmi? Axxx, shunday.
Yoongi rostdan ham Jiminning mayin massajidan rohatlanayotgandi, lekin erining aqldan ozdirish fikri unga bu rohatdan ko‘ra zavqliroq tuyulardi. Agar eri nazoratni yo‘qotsa, uni nima kutayotganini ham bilardi va baribir davom etardi. Jimin yaxshi niyat va eriga yordam berish maqsadida bu taklifni bergandi, lekin erining buzuq nolalari va talablaridan allaqachon qattiqlashib bo‘lgandi. Jimin o‘zini nazorat qilar va erining jonini og‘ritmaslikka urinar, so‘zsiz istaklarini bajardi. Har nafas olayotganda his qilayotgan ifor tufayli ko‘z oldini tuman qoplasa-da, ishini davom ettirardi. Yoongi mamnun edi. Erining qattiq ekanligini ham, uni xohlayotganini ham bilardi va unga ozor bermaslik uchun o‘zini nazorat qilayotgani uni xursand qilardi. Chunki erining sevgisi hirsidan ustun ekanligi haqiqiy baxtdan bir darak edi.
Jimin: Yana qayeringiz og‘riyapti, hyung? Qayeringizni massaj qilay? – Yoongining belini massaj qilib bo‘lgach, titroq ovozda ehtirosini yashirib gapirdi.
Yoongi: Rahmat. Mazza qildim. Belimdagi og‘riqlar ancha qoldi, ammo endi boshqa narsani xohlab qoldim. – ayyorona ovozda gapirdi va o‘rnidan sekin turib, Jiminni ustiga ehtiyotkorlik bilan bostirib keldi. Jimin erining bu harakatida butunlay qotib qolgandi.
Yoongi ehtiyotkorlik bilan yuzini Jiminning yuziga yaqin olib keldi. Qo‘llari bilan erining belidan mayin quchoqladi. Yoongining nafasi Jiminning lablariga urilardi va rohatlanardi. Ikkisining ham ko‘zlari bir-birining yuzini o‘rganib chiqardi. Yuraklari shiddat bilan urardi.
Yoongi: Jiminaa, men bilan ramen yeyishni xohlaysanmi? – ehtirosli ohangda gapirdi va lablarini yaqin olib keldi.
Jimin: Tushlik olib keldim, oppa. Agar ramen xohlayotgan bo‘lsangiz, tayyorlab beraman. – Yoongining yaqinlashishidan hayajonlanib, ovozi past ohangda gapirdi.
Yoongi erining bu gapidan so‘ng uni nima xohlayotganini tushunmaganidan baland ovozda kulib yubordi. Jimindan uzoqlashib, kulishda davom etdi. Jimin esa Yoongini nimaga kulayotganini tushunmay tikilib turardi. Biroz avvalgi ehtirosli daqiqalar endi yoqimli atmosferaga o‘zgarib, Yoongi juda shirin bo‘lib kular, Jimin esa bu kulgi sababi nima ekanligini bilmasa-da, unga shaydo bo‘lib qarardi.
Albatta, har bir baxtli onlarning beliga tepadigan 3-shaxslar bo‘lganidek, yotoqxonalari eshigi qarsillab ochilib, eshik ortidan bir yoqimli, quvnoq ovoz eshitildi.
Eshikning qarsillab ochilishi Yoongini ham, Jiminni ham birdek cho‘chitib yuborgan bo‘lsa, bu ovozdan so‘ng Jimin darhol Yoongining ustini choyshab bilan yopib qo‘ydi.
Jimin: Eshikni taqillatib kirsang o‘lasanmi, yaramas? Chiq xonadan!
Jimin ichkariga kirib kelgan qizga g‘azab bilan baqirdi va Yoongini choyshab bilan qattiq quchoqlab oldi. Qiz esa Jiminning hayqirig‘idan so‘nggina xonaga qaradi va choyshabga o‘ralib olgan yigitni ko‘rib, ko‘zlari kattalashib ketdi.
- Jin ursin. Uzr, bezovta qildim. Kettim. Kechirasizlar. Jiminaa, seni pastga kutaman. Uzr. Ha, aytganda, salom. Yana bir marta uzr. – Qiz Yoonminni ko‘rib hayajonlanib qoldi. Nimalarnidir ming‘irlagancha shoshilib xonadan chiqib ketdi.
Jimin: Hoy @#¥₩£€, Amerikada go‘rda yashadingmi? Eshikni yop, dalbayob! – Jiminning yana bir hayqirig‘i eshitildi, lekin javob o‘rniga “hehehe” degan kulgi eshitildi xolos.
Yoongi qoshlari chimirilgan, g‘azabdan ko‘zlari qizargan va yoqimtoy eridan ilk marta eshitayotgan qator so‘kinishlardan hayron bo‘lgancha, choyshab ichida eriga tikilib qarab qoldi. Jimin esa hali ham g‘azabda edi.
Jimin: Yaramas, iflos, itvachcha. Pastga tushsam tarbiyang bilan shug‘ullanaman. Xonamni ko‘rsa, 2 metr naridan o‘tadigan qilaman hali seni.
Jimin shu so‘zlarni aytib Yoongiga qaradi-yu, uning hayratlangan yuz ifodasini ko‘rib, arslondan yana yoqimtoy mushukchaga aylanib qoldi.
Jimin: Nega menga bunaqa qarayapsiz, oppa? Xafa bo‘ldingizmi? Kechiring, u o‘zi shunaqa. Doim keraksiz vaqtda paydo bo‘ladi. Siz buni o‘ylamang. Undan ko‘ra, yuring, yuvinishingizga yordam beraman. Keyin ovqatlanamiz.
Jimin kuchukcha ko‘zlar bilan Yoongiga tikilib, erkalanib gapirdi. Yoongi esa biroz avvalgi g‘azabdor eri g‘oyib bo‘lganidan ikki barobar hayratda edi. Jimin sekin yotoqdan turib, choyshab bilan birga Yoongini ko‘tarib oldi-da, yuvinish xonasiga olib ketdi. Ko‘rinishdan nimjon ko‘ringan bu yigitcha hozir o‘zidan ikki barobar katta gavdaga ega bo‘lgan yigitni qiyinchiliksiz ko‘tarib olgandi. Yoongi esa bundan hayron emasdi, u Jiminga itoat qilayotgandi. Jimin Yoongini yuvinish xonasiga olib kirdi, o‘zi tozalab yuvintirdi. Hali ham qattiq bo‘lishiga qaramasdan, Yoongiga ortiqcha tegmedi. Yoongini yuvintirib, toza sochiq bilan artib, sochlarini mayinlik bilan quritdi. Hatto kiyimlarini ham o‘zi kiydirdi. Yoongi esa yuvosh bo‘lib qolgan arslondek jim va sokin edi.
Yoongi POV: Birinchi marta Jiminni bu darajada g‘azabdor ko‘rishim. Ochig‘i, bu meni qo‘rqitdi. To‘g‘ri, avval ham bu darajada g‘azablanganini ko‘rgandim, lekin hozirgisi Jungkook bilan bo‘lganidan ancha farqli edi. Nima desam ekan, hmmm, bu xuddi arslonning o‘kirishiga o‘xshardi. Men esa uning o‘ljasidek edim.
Jimin POV: O‘zimni boshqacha his qilyapman. Yoongini juda-juda xohlayman. Uning issiq mushaklari, chiroyli ko‘kraklari, ichimdagi istak bilan to‘lgan bo‘yni, ishqalangan lablari, munchoq qora ko‘zlari – bularning barchasi meni qattiqlashtiryapti. Lekin o‘zimni bosishim kerak. U shundoq ham juda charchagan. Jungkook bilan bo‘lgan voqeadagi kechada ham, bizning ilk tunimizdan keyin ham u mening ehtirosimga chidashga majbur bo‘ldi. Uni yana azoblay olmayman. Ammo hozir Yoongi juda xafadek tuyilyapti. Boshqacha bo‘lib qolgan. Jim va sokin. Uni nima xafa qildi? Yo men nimadir qildimmi? Yoki anoviy mizg‘ovni deb xafa bo‘ldimi? Qanday xursand qilsam bo‘ladi? Axxx, seni-a, shumtaka! Pastga tushsam suyaklaringni sindiraman. Seni deb sevgilim mendan xafa...
Albatta, har bir baxtli onlarning beliga tepadigan 3-shaxslar bo‘lganidek, yotoqxonalari eshigi qarsillab ochilib, eshik ortidan bir yoqimli, quvnoq ovoz eshitildi.
Eshikning qarsillab ochilishi Yoongini ham, Jiminni ham birdek cho‘chitib yuborgan bo‘lsa, bu ovozdan so‘ng Jimin darhol Yoongining ustini choyshab bilan yopib qo‘ydi.
Jimin: Eshikni taqillatib kirsang o‘lasanmi, yaramas? Chiq xonadan!
Jimin ichkariga kirib kelgan qizga g‘azab bilan baqirdi va Yoongini choyshab bilan qattiq quchoqlab oldi. Qiz esa Jiminning hayqirig‘idan so‘nggina xonaga qaradi va choyshabga o‘ralib olgan yigitni ko‘rib, ko‘zlari kattalashib ketdi.
· Jin ursin. Uzr, bezovta qildim. Kettim. Kechirasizlar. Jiminaa, seni pastga kutaman. Uzr. Ha, aytganda, salom. Yana bir marta uzr. – Qiz Yoonminni ko‘rib hayajonlanib qoldi. Nimalarnidir ming‘irlagancha shoshilib xonadan chiqib ketdi.
Jimin: Hoy @#¥₩£€, Amerikada go‘rda yashadingmi? Eshikni yop, dalbayob! – Jiminning yana bir hayqirig‘i eshitildi, lekin javob o‘rniga “hehehe” degan kulgi eshitildi xolos.
Yoongi qoshlari chimirilgan, g‘azabdan ko‘zlari qizargan va yoqimtoy eridan ilk marta eshitayotgan qator so‘kinishlardan hayron bo‘lgancha, choyshab ichida eriga tikilib qarab qoldi. Jimin esa hali ham g‘azabda edi.
Jimin: Yaramas, iflos, itvachcha. Pastga tushsam tarbiyang bilan shug‘ullanaman. Xonamni ko‘rsa, 2 metr naridan o‘tadigan qilaman hali seni.
Jimin shu so‘zlarni aytib Yoongiga qaradi-yu, uning hayratlangan yuz ifodasini ko‘rib, arslondan yana yoqimtoy mushukchaga aylanib qoldi.
Jimin: Nega menga bunaqa qarayapsiz, oppa? Xafa bo‘ldingizmi? Kechiring, u o‘zi shunaqa. Doim keraksiz vaqtda paydo bo‘ladi. Siz buni o‘ylamang. Undan ko‘ra, yuring, yuvinishingizga yordam beraman. Keyin ovqatlanamiz.
Jimin kuchukcha ko‘zlar bilan Yoongiga tikilib, erkalanib gapirdi. Yoongi esa biroz avvalgi g‘azabdor eri g‘oyib bo‘lganidan ikki barobar hayratda edi. Jimin sekin yotoqdan turib, choyshab bilan birga Yoongini ko‘tarib oldi-da, yuvinish xonasiga olib ketdi. Ko‘rinishdan nimjon ko‘ringan bu yigitcha hozir o‘zidan ikki barobar katta gavdaga ega bo‘lgan yigitni qiyinchiliksiz ko‘tarib olgandi. Yoongi esa bundan hayron emasdi, u Jiminga itoat qilayotgandi. Jimin Yoongini yuvinish xonasiga olib kirdi, o‘zi tozalab yuvintirdi. Hali ham qattiq bo‘lishiga qaramasdan, Yoongiga ortiqcha tegmedi. Yoongini yuvintirib, toza sochiq bilan artib, sochlarini mayinlik bilan quritdi. Hatto kiyimlarini ham o‘zi kiydirdi. Yoongi esa yuvosh bo‘lib qolgan arslondek jim va sokin edi.
Yoongi POV: Birinchi marta Jiminni bu darajada g‘azabdor ko‘rishim. Ochig‘i, bu meni qo‘rqitdi. To‘g‘ri, avval ham bu darajada g‘azablanganini ko‘rgandim, lekin hozirgisi Jungkook bilan bo‘lganidan ancha farqli edi. Nima desam ekan, hmmm, bu xuddi arslonning o‘kirishiga o‘xshardi. Men esa uning o‘ljasidek edim.
Jimin POV: O‘zimni boshqacha his qilyapman. Yoongini juda-juda xohlayman. Uning issiq mushaklari, chiroyli ko‘kraklari, istak bilan to‘lgan bo‘yni, ishqalangan lablari, munchoq qora ko‘zlari – bularning barchasi meni qattiqlashtiryapti. Lekin o‘zimni bosishim kerak. U shundoq ham juda charchagan. Jungkook bilan bo‘lgan voqeadagi kechada ham, bizning ilk tunimizdan keyin ham u mening ehtirosimga chidashga majbur bo‘ldi. Uni yana azoblay olmayman. Ammo hozir Yoongi juda xafadek tuyilyapti. Boshqacha bo‘lib qolgan. Jim va sokin. Uni nima xafa qildi? Yo men nimadir qildimmi? Yoki anoviy mizg‘ovni deb xafa bo‘ldimi? Qanday xursand qilsam bo‘ladi? Axxx, seni-a, shumtaka! Pastga tushsam suyaklaringni sindiraman. Seni deb sevgilim mendan xafa...
Jimin Yoongini tayyorlab bo‘lgach, o‘zi ham oddiyroq kiyimlardan birini olib kiydi. Ular birgalikda Jimin olib kelgan tushlikdan ovqatlanishdi. Ular ovqatlanayotganda, Jimin qo‘lidan kelgancha hazillar va mayin harakatlar qilib Yoongining kayfiyatini ko‘tarishga urundi. Albatta, Yoongi ham erining bu yoqimtoy ishlaridan xursand edi. Ular ovqatlanib bo‘lishgach, birgalikda pastga tushishdi.
Mehmonxonaga kirib, divanda telefon o‘ynab o‘tirgan qizning qarshisiga borib o‘tirishdi. Qiz esa ular kelganiga hatto parvo ham qilmay, yonidagi idishdan tur yong‘oq olib yegancha telefoniga tikilishda davom etdi.
Jimin: Balki o‘zingdan kattalar bilan salomlasharsan. – sovuqqon ohangda gapirdi.
· Salom... – e’tiborsizlarcha salom berdi.
Yoongi: Salom. – Qizga hayratlanib qaragancha gapirdi.
Oraga biroz sukunat cho‘kdi. Jimin g‘azabdor nigoh bilan qizga tikilib turishda davom etdi. Lekin qiz tomonidan hech qanday reaksiya olmagach, g‘azab bilan stolga musht tushirdi.
Jimin: Hoziroq o‘rningdan tur, Park Minjun! Menga va kelinoyinga hurmat bilan salom ber va hurmatsizlik qilganing uchun uzr so‘ra!
Jiminning bu harakatidan Yoongi ham, Minjun ham cho‘chib ketishdi. Minjun shartta o‘rnidan turdi-da, Jiminga ham, Yoongiga ham hurmat bilan ta’zim qildi.
Minjun: Salomatlik tilayman, hyunglarim. Hurmatsizligim uchun uzr so‘rayman.
Jimin ta’zim qilib turgan Minjunga biroz g‘azabdor tikildi-da, so‘ng o‘zini bosib, mayin tabassum qildi. O‘rnidan turib, Minjun tomon qo‘llarini yoydi.
Jimin: Seni juda sog‘indim, tentak qiz. Qani, akangga kelchi...
Jiminning mehrli ovozini eshitgan Minjunning ko‘zlari porlab ketdi, gavdasini ko‘tarib tezda Jiminning bo‘yniga osilib, quchoqlab oldi. Oyoqlari bilan Jiminning belidan o‘rab, yuzidan va bo‘ynidan tez-tez o‘pa boshladi. Jimin esa hang-on otib kulardi.
Minjun: Men ham sizni sog‘indim, hyungim. Juda-juda sog‘indim. – yoqimli erkalanish.
Jimin: Minjunaaa, bo‘ldi, qil. Qitiqlim kelyapti. Bo‘ldi, qil, hahahahaha – quvnoq kulgi bilan.
Yoongi Jimin va Minjunni kuzatarkan, ichida bir rashk uyg‘ondi. Bu qiz kim? Nega keldi? Jimin uni qayerdan taniydi? Nega Jiminga bu darajada yaqin? Nega uni erini o‘payapti? Nega Jimin qarshilik qilmayapti? Shu kabi savollar Yoongining hayollarini egallab oldi. U ham tezda o‘rnidan turib, Jiminni quchoqlab olgan Minjunni undan ajratib, ko‘tarib oldi. Rashk qilayotgan bo‘lsa-da, sezdirmaslikka urinib, qizni divanga qayta o‘tqazib, Jiminning oldiga keldi-da, belidan quchoqlab, undan chuqur o‘pdi. Xuddi “Jimin faqat menga tegishli, unga yaqinlashma” degandek o‘pish edi bu. Jimin esa Yoongining bu ishidan hayratda edi. Uyalganidan qip-qizil bo‘lib ketdi. Qiz esa Yoonminga qarab quvnoq kulardi.
Minjun: Uxxuuuu, Jiminaaa, siz alfaga uylandingizmi? – qizning quvnoq ovozi jonli bo‘lib yangradi.
Jimin esa uyalganidan qizarib ketdi. Yoongi bo‘lsa Minjunga rashk bilan qarab turardi.
Yoongi: Men omegaman. – hissizroq ohangda gapirdi va Jiminni shartta ko‘tarib, divanga borib o‘tirdi. Jiminni esa tizzasiga o‘tqazdi. Biroz avvalgi g‘azabdor arslon endi erining qo‘ynida yuvosh mushukchaga aylangandi.
Minjun: Rostanmi? Siz rostdan ham omegamisiz?
Minjun: Yo‘q, albatta. Hayratdaman. Bunday gavda bilan alfaga da’vo qila olasiz.
Yoongi: Bilaman va bundan xursandman.
Minjun: Voyyyyyy, meni kelinoyim bunchalar yoqimtoy bo‘lmasa. Aaaaaaaaaa, men ham sizni quchoqlashni xohlayman. Jiminaaa, tushing kelinoyimni tizzangizdan! Meniki ular!
Minjun shartta o‘rnidan turib Yoongining oldiga keldi-da, Jiminni itarib, Yoongini tizzasidan tushirib yubordi. O‘zi esa Jiminning o‘rniga o‘tirib, Yoongini yumshoq ayiqchadek quchoqlab oldi.
Jimin: Hoy, u meniki! O‘rningdan tur! – Minjunga qo‘lini bigiz qilib, g‘azabdor baqirdi. Minjun esa javoban tilini chiqardi-da, Yoongini qattiqroq quchoqladi. Yoongi bo‘lsa ayni vaqtda butunlay karahol holatda edi. Bu g‘alati qizning paydo bo‘lishi uning aqlini shoshirib qo‘ygandi. Biroz avval uni mensimayotgandek tuyilgan qiz endi uni yosh boladek quchoqlab olgani hayratlanarli edi, albatta.
Yoongi: Hoy, qizcha! Ustimdan tush. – qanday munosabat qilishni bilmay gapirdi.
Minjun: Hecham-da! Siz menga juda yoqdingiz, kelinoyijon. Jimin akam uylanayotganini aytganida juda g‘azablanganman. Ular menga uylanadi deb o‘ylayotgandim. Bu yerga kelib, akamni qo‘lga olgan omeganining sochlarini yulmoqchi edim, ammo qarasam, siz boshqacha bo‘lib chiqdingiz. Chiroyli, kuchli, rashkchi, yana yumshoqqinasiz.
Meni qiltiriq akamga juda mos tushasiz. Menga yoqdingiz. Akamni sizga beraman. Sizni o‘zimga olaman.
Minjun yanada erkalanib Yoongining qo‘yniga kirib ketdi. Yoongi esa qizning bu gaplaridan mamnun bo‘lib, kuldi.
Yoongi: Shunaqami? Unda menga ham yoqding! Mayli, seniki bo‘laman.
Yoongi ham Minjunni quchoqladi. Jimin esa bir Minjunga, bir Yoongiga qarab asabiylashgancha qichqirdi.
Jimin: Hoy, Minjun, hoziroq erimning ustidan tush! U MENIKI! Siz esa, Yoongiyaa, qanday qilib mening bo‘la turib, uniki bo‘lasiz? Biz kecha butun umr birga bo‘lamiz deb qasam ichdik. Siz meni Minjunga almasha olmaysiz! Seni esa, Minjun, nimaga ham Amerikadan chaqirib oldim-a! Kelmaganingda boshim tinch bo‘lardi. Qachon ketasan endi? Iltimos, narsalaringni olib tezroq ket.
Minjun: Men endi ketmayman. Bobomdan o‘qishimni shu yerga ko‘chirishini so‘radim. Ular rozi bo‘ldi. Endi butun umr shu yerda qolaman. Kelinoyi qarshi emasmisiz?
Yoongi: Yo‘q, asalim. Bemalol qolaver. Bu yerni o‘z uyingdek bil.
Jimin: NIMA? BUTUN UMR? ASALIM? AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA, SENIMI, MINJUNAAAA!
Jimin asabiylashgancha qichqirar ekan, mehmonxonaga Hoseok nimadirlarni ko‘tarib olgancha kirib keldi. Uning nazarida Jimin Yoongini urayotgandek tuyulib, g‘azab bilan to‘lib toshgandi.
Hoseok: Bu yerda nima bo‘lyapti?
Hoseok mehmonxonaga kirgach, hayolidagidek jiddiy manzarani emas, aksincha tushunarsiz manzarani ko‘rib, ko‘zlari kattalashgancha so‘radi. Chunki qarshisida Jimin qichqirib yotgan, Yoongi esa divanda bir qizni quchoqlab turardi. Hoseok butunlay shokda edi.
Yoongi: Oooo, Hobi, xush kelibsan. Marhamat, o‘tir. – quvnoqlik bilan gapirdi.
Jimin: Siz qayerdan paydo bo‘ldingiz? O‘zi shu yetmay turgandi. – Jimin yanada asabiylashib gapirdi.
Hoseok esa eshik oldida qotib qolgandi. Bir Jiminga, bir Yoongiga, bir qizga qarab turardi. Shunda Yoongini quchib olgan qiz o‘rnidan turib, xuddi 5 yoshli qizchalardek mayda qadamlar bilan Hoseokning yoniga keldi. Kichkina ko‘zlar bilan Hoseokga tikilib qaradi.
Minjun: Salom. Men Minjunman. – uyalgancha, erkalanib gapirdi.
Hoseok: Salom. Men Hoseokman. – Hoseok qizga tushunmagandek tikilib, g‘alati ohangda salom berdi.
Minjun: Jimin aka, bizni tanishtirmaysizmi? – boyagina o‘zining sho‘xligi bilan uyni ostin-ustun qilgan qiz Hoseokning oldida supurgidek odobli qiz bo‘lib olgandi.
Jimin: Yaxshi. Tanish, bu janob Jung Hoseok. Kelinoyingning yaqin do‘sti. Hoseok hyung, tanishing, bu mening singlim Minjun. Bugun Amerikadan keldi va darrov Yoongiyimga yopishib oldi, hirapashsha!
Mana endi Hoseok bu yerda nima bo‘layotganini biroz tushundi va tabassum qildi.
Hoseok: Tanishganimdan xursandman, yosh xonim.
Minjun: Men ham, Hoseok oppa. – uyalgancha gapirdi.
Minjun: Ha, oppa! Sizni shunaqa chaqirsam maylimi?
Hoseok: Mayli, yosh xonim. Sizga nima qulay bo‘lsa, shunday chaqirishingiz mumkin.
Hoseok muloyimlik bilan gapirdi. Minjunning esa yonoqlari qizil tusga kirdi. Ularni kuzatib turgan Jimin esa ayyorona jilmayib, Yoongi tomonga qaradi. Yoongi ham nimadirni sezgandek Jiminga ko‘z qisdi.
Yoongi: Hobi, nimadir ichishni xohlaysanmi? Choy yoki qahva? – Yoongi oshxona tomon borarkan so‘radi.
Hoseok: Choyga yo‘q emasman. – Yoongi tomonga qaragancha gapirdi.
Jimin: Keling, o‘tiring. Minjun, sen ham kel. Telefoning va sochgan yong‘oqlaringni yig‘ishtirib ol!
Jimin Hoseokni yetaklab mehmonxonaga olib kirdi. Minjun esa shoshilgancha Jimin aytganini qildi. Jimin ataylab Hoseokni Minjun avval o‘tirgan divanga o‘tqazdi. Yoongi ham qo‘lida issiq choy bilan kirib keldi. Hoseokga piyolada choy uzatib, o‘zi Jiminning yonidan boshqa divanga o‘tirdi. Minjun esa boshqacha bir hayajon bilan bir kichkina kursiga o‘tirib, Hoseokga zimdan qarab qo‘yardi.
Yoongi: Hobi, ichkariga qanday kirding? Biz seni kelganingni sezmadik ham.
Hoseok: Senga qo‘ng‘iroq qildim. Lekin javob bermading. To‘yingda yig‘ilgan pullaringizni bermoqchi edim. Bir necha marta qildim, lekin javob bermading. Keyin kecha menga uy manzilingni berganingni esladim. Biroz ikkilanib, kelishga qaror qildim. Kelganimda eshiging ochiq edi. Ichkariga kirganimda Jiminning ovozini eshitdim. Keyin nima bo‘lganini bilasizlar.
Yoongi: Telefonim ovozsiz qolganga o‘xshaydi. Shunga qo‘ng‘iroq qilganingni bilmagan bo‘lsam kerak.
Jimin: Tushunarli. Xavotirlangan bo‘lsangiz kerak. Uzr, hyung.
Hoseok: Hech qisi yo‘q. Ochig‘i, singling borligini bilmagandim. Yoki u ham Jungkookdek singlingmi?
Jimin: A, yo‘q. U mening qarindosh singlim. Amerikada yashardi. Turmush qurayotganim haqida aytganimda kelishini aytgandi. Ammo muammoga uchragan ko‘rinadi. Bugun kelibdi. Kelishi bilan hamma joyni boshiga ko‘tardi, shumtaka.
Minjun: Shumtaka emasman! Shunchaki biroz erkatoyman. – Minjun Jiminga asabiy qaradi va keyin yana Hoseok tomonga qarab, uyalgancha boshini egib qoldi.
Buni ko‘rgan Jimin Minjunga Hoseok yoqqanini tushunib, qasos olishga kirishdi.
Jimin: Shunaqami? Kelishing bilan yotoqxonaga bostirib kirganing, mehmonxonada salom bermaganing, keyin kelinoyingni quchoqlab olganing ham erkaligingdanmi?
Minjun Jiminning gaplaridan so‘ng uyalganidan qizarib ketdi. Hoseokning oldida yomon ko‘rinib qoldim, degan fikr uni xafa qildi.
Minjun: Kechiring, hyung. Boshqa takrorlamayman. – deyarli yig‘lab yuborgudek bo‘lib gapirdi.
Hoseok: Jiminaa, singlingga bunaqa ohangda gapirma. Qara, qanday yuvosh, yoqimtoy singling bor. Seni o‘rningda bo‘lganimda, singlimni boshimda ko‘tarib yurardim. – Hoseok Minjunni oldini olib gapirdi. Chunki uning xafa bo‘lgani yuragini biroz g‘ash qildi.
Jimin: Agar siz mening o‘rningda bo‘lganingizda, boshingizda ko‘tarib yurmasangiz ham, o‘zi boshingizga chiqib olgan bo‘lardi. Buning ga-ran-ti-ya-si-ni beraman.
Hoseok: Bunday shirin qizga hamma narsa mumkin. Shunday ekan, xafa qilma uni.
Yoongi: Agar shunchalik senga yoqayotgan bo‘lsa, olib ketishing mumkin. Jimin jon deb uni senga beradi. To‘g‘rimi?
Hoseok: Farqi yo‘q. Olib ketaveraman. Minjun, men bilan ketasanmi?
Hoseok quvnoqlik bilan hazil ohangda gapirdi. Minjun esa uyalgancha “yo‘q” deb bosh chayqadi-da, tezda Jiminning yoniga o‘tirib olib, yuzini uning yelkasiga yashirdi. Havoda uning o‘tkir yasmin hidi tara-la boshladi. Uning bu harakati xuddi 3-4 yoshlik qizchalarnikidek edi. Bu esa hammani birdek kuldirib yubordi.
Hoseok: Hoy, Jiminaa, singling alfami? – Minjunning hidini havoda sezib so‘radi. Uning bu gapidan so‘ng Minjun hidini nazorat qilishga urindi, lekin battar o‘tkirlashib bordi.
(Hoseok beta va u alfa yoki omegalardek hidga ega emas. U hatto ba'zi alfa va omegalarning hidini sezmaydi, boshqa betalar kabi. Ammo kamdan-kam hollardagina his qiladi va bu boshqa betalar kabi hissiy qo‘zg‘alishga olib kelishi mumkin.)
Jimin: Ha, u ham mendan oliy alfa. Siz uning hidini sezyapsizmi?
Hoseok: Ha. Yasmin gullarining hidi menga yoqadi. Minjuniki ham shunaqa ekan. – Hoseok hislarini qo‘zg‘ayotgan hiddan nafas olgancha, pastki labini sekin yalab gapirdi. Bu esa negadir Jiminga yoqmadi. U ham o‘zining o‘tkir hidini tarqatib, Minjunning hidini yo‘qotishga urindi. Bu Jiminning akalik rashki edi. Yoongi buni sezdi va vaziyatni boshqa tarafga burishga urindi.
Yoongi: Minjun, Jimin seni 17 yoshda degandi. Rostan ham 17 yoshmisan? Qanchadan beri Amerikada yashayapsan?
Minjun: Jiminga ishonmang. U uchun men doim yosh bo‘laman. Men allaqachon 18 ga kirdim. U hatto yoshimni ham bilmaydi. Yana aka emish. – Minjun Jiminning yelkasiga urib gapirdi. Bu chalg‘itish esa Minjunning hid tarqatishdan to‘xtadi. Yoongining harakati ish berdi. Hoseok esa aqldan ozdiruvchi bu o‘tkir hid ta’siridan chiqqach, og‘ir yutindi va piyolasidagi choydan ichdi.
Jimin: Hecham-da. Qachon 18ga kira qolding, kichkina! Aniq 17 yoshdasan.
Minjun: Men Koreya vaqti bilan 18 ga kirdim, bilsangiz agar.
Jimin: Lekin baribir 17 yoshdasan.
Jimin: Bir yilni qayerdan qo‘shib olyapsan, tirmizak? Avval burningni artishni o‘rgan. Keyin 18 deya katta ketasan.
Minjun: Aaaaaaaa, kelinoyiiii, eriga qarang, meni xafa qilyapti. – yolg‘ondan yig‘lashni boshladi.
Yoongi: Nega mening singlimni xafa qilyapsan, Jiminaa? Qani, Minjun, yonimga kel. Bu achchiq-mochchi bilan o‘zi yolg‘iz qolganda gaplashaman.
Yoongi Minjunni erkalatib gapirdi. Minjunga ham bu yoqib tushib, darrov Yoongining oldiga borib, quchog‘iga kirib oldi. Jimin esa yana Yoongini Minjundan rashk qilishni boshladi. Ular uzoq tortishishdi. Albatta, Hoseok bir chetda tabassum bilan ularni kuzatib turardi va shunga amin bo‘ldiki, Yoongi hozir juda baxtli. Balki rostdan ham to‘g‘ri tanlov qilgandir.
Hoseok: Yaqinda Jungkookni to‘yi. Minjun, Jungkookning to‘yiga borasanmi?
Minjun: Ha! – uyalgancha gapirdi.
Hoseok: Amerikadan kelgan ekansan, Jungkookning to‘yidan so‘ng qaytib ketasanmi? – muloyim ohangda.
Minjun: Yo‘q. Men endi Koreada qolmoqchiman. Ijodiy faoliyatim sabab Amerikaga 2 yil oldin ketgandim. Endi qaytib keldim.
Hoseok: Shunaqami? Xursand bo‘ldim. Menimcha, endi tez-tez ko‘rishib tursak kerak.
Minjun: Umid qilaman. – faqat o‘zi eshitadigan qilib gapirdi.
Hoseok: Mayli, endi men keta qolay. Omonatlaringizni topshirgan ekanman, menga ruxsat. Restoranda meni juda ko‘p ishlar kutib qoldi.
Yoongi: Hobi, bu qadar tez ketma. Yana biroz qol. Ishlar kutadi.
Jimin: Rostan ham, qoling. Gap bilan bo‘lib, oldingizga tuzukroq narsa ham qo‘ya olmadik.
Hoseok: Hech qisi yo‘q. Endi tez-tez kelib turaman. Sizlarni ham restoranda kutib qolaman.
Yoongi: Albatta boramiz. To‘g‘rimi, Jimin?
Hoseok barcha bilan hayrlashib ketdi. Yoonmin esa ularni hurmat bilan kuzatib qo‘ydi. Shu tariqa Yoonminning er-xotinlik hayoti boshlangan edi.