Hot Night with Jin 🌙 ✨

Ertalab tong nurlari bilan uyg‘ongan Jin va Bora, yana birga yangi sarguzashtga chiqdi. Jin uni yaqin atrofdagi daryo bo‘yiga olib bordi. U joy jimjit, go‘zal va ayni romantika uchun yaratilgandek edi. Suvning shivirlashi, qushlarning chinqiriq tovushlari va daraxtlarning yaproqlari orasidan esayotgan yengil shamol — bu lahzani mukammal qilar edi.
Jin Bora’ga orqasidan yaqinlashdi.
— Bu joy sen uchun. Faqat sen uchun tanlaganman, — dedi u pichirlab, Bora’ning bo‘yniga lablarini tegizib.
To‘satdan osmon qorong‘ilasha boshladi, mayin yomg‘ir tomchilari yerga sekin tushib, havo yana ham romatik tus oldi. Bora osmonga qaradi, keyin esa Jin’ga.
— Yomg‘ir... bizni to‘xtatmasin, — dedi u, jilmayib.
Jin hech narsa demadi. Faqat Bora’ning yuzini avaylab silab, lablarini yana o‘zinikiga bosdi. Yomg‘ir ularning sochlarini, kiyimlarini sekin ho‘llayotgan edi, lekin ular endi faqat bir-birini his qilardi.
Bora’ning boshi orqaga ketdi, Jin esa uning bo‘yinlaridan o‘pishda davom etdi. Ular daryo bo‘yidagi yumuq maysa ustiga yotib olishdi, yomg‘ir ostida esa har bir teginish, har bir nafas kuchliroq sezilar edi.
Jin Bora’ning qorin qismiga lablarini sekin tushirdi, qo‘llari bilan esa uning haroratini his qilardi. Bora esa ko‘zlarini yumgancha har bir harakatni yuragi bilan sezar, uning ovozida tebranishlar bor edi.
Ularning tanasi yomg‘irda bir-biriga yopishgan, ehtiros kuchaygan edi. Jin ehtiyotkorlik bilan Bora’ni bag‘riga bosdi, har bir harakati ilikgacha his etilardi. Bora esa titragan lablari bilan faqat shivirladi:
— Jin... bu go‘yoki tush... men yo‘qolishni istamayman.
Jin uni quchog‘idan chiqarmay, pichirlab javob qaytardi:
— Sen yo‘qolmaysan. Sen endi meniki. To‘liq.
Ularning birlashuvi yomg‘ir ostida, ochiq osmon ostida — butun dunyo jim bo‘lib qolgan, faqat yuraklari urayotgan edi. Bu nafaqat jismoniy, balki qalbdan chiqayotgan bog‘lanish edi.

Bora va Jin Seulga qaytishdi. Endi ularning muhabbati nafaqat yurak, balki omma oldida ham sinovdan o‘tishi kerak edi. Jin mashhur. Bora — oddiy, biroq u Jin uchun yagona edi.
— Bora, agar bizni kimdir ko‘rsa... bu meni emas, seni yo‘q qiladi, — dedi Jin, deraza yonida turib.
— Menga farqi yo‘q. Men sen uchun tayyorman, — dedi Bora, uni orqadan quchib.
— Yashirinamiz... lekin yuraklarimiz ochiq bo‘ladi.
Shu kundan boshlab, Jin Bora’ga maxsus kvartira olib berdi. Tashqaridan hech narsa bilinmasdi, lekin ichkarida... ehtiros to‘lqini kechardi.
Yashirin kvartirada — ertalabki yaqinlik
Tungi o‘yindan so‘ng, Bora Jinning bag‘rida uyg‘ondi. U hali uxlab yotardi, biroq qo‘li Bora’ning belida edi, xuddi uni hech kimga bermasligidek. Bora asta burilib, Jinning yuziga qaradi.
Uni uyg‘otmay, lablarini bo‘yniga bosdi. Jin sekin uyg‘ondi, yengil ohangda pichirladi:
— Bora, sen ertalabdan xavfli bo‘lib ketyapsan…
— Senchi? Men yana kechagi tunda yo‘qolib ketdim…
Jin asta ustiga chiqdi, sochlari ho‘l, ko‘zlari esa ehtiros bilan to‘la edi. U Bora’ning lablarini sekin o‘pib, ichki kiyimini echayotgan edi. Bora esa uning har bir harakatini qabul qilardi.
— Hech kim bilmasin... faqat biz, bu joy, bu to‘shak... bu harorat, — dedi Jin.
Ularning harakati sokin, lekin haromdek lazzatli edi. Bora Jinning bo‘yniga tishlab ohang chiqarar, Jin esa unga asta “sen meniki” deb pichirlardi. Bu nafaqat jismoniy, balki his bilan to‘la edi.
Mashhurlik va xavf
Ertasi kuni internetda mish-mish tarqaldi: "Jin qiz do‘sti bilan ko‘rindi?"
Agentliklardan ogohlantirish: “Ehtiyot bo‘l. Hayoting o‘zgartiraman desang, uning ham hayoti o‘zgaradi.”
Jin Bora’ni ko‘zlaridan quchdi.
— Agar tanlov bo‘lsa, men seni tanlayman. Hatto butun dunyoga qarshi chiqishga tayyorman.

Ertalab hammasi odatdagidek boshlandi. Bora Jin’ga nonushta tayyorladi, Jin esa uni orqasidan quchib:
— Men faqat seni tatib ko‘rmoqchiman, — deb qulog‘iga pichirladi.
Ular kulishdi, o‘pishdi, va yana yashirin to‘shakdagi haroratni his qilishdi. Lekin baxt uzoq cho‘zilmadi.
Ding! — Bora telefoniga xabar keldi. Uning rasmlari Jin bilan chiqib ketayotgani fosh bo‘lgan edi. Paparazzi ularni yashirincha suratga olib, “Idol Jin va sirli qiz Seul ko‘chalarida” degan sarlavha bilan tarqatgan.
Bora qo‘rqqancha Jin’ga qaradi:
— Jin... bizni ko‘rishgan...
Jin esa hech ikkilanmadi.
— Unda yashirinish tugadi. Men endi qo‘rqmayman.
Konsertdagi jasorat
O‘sha kecha Jin minglab muxlislar oldida chiqish qilayotgandi. Bora esa orqa sahnada yuragi gursillab turgan edi. U Jin uchun qo‘rqar, o‘zini aybdor his qilardi.
Lekin Jin mikrofonni oldi, chuqur nafas oldi:
— Mening yuragimda biri bor...
Zalda jimjitlik.
— Men uni yashirdim. Chunki sizlar meni sevishimni istagan, lekin... men uni sevaman.
Zalda hayrat. Bora esa ko‘zlariga yosh oldi. Jin sahnadan tushib, uni topdi. Uni bag‘riga bosib, butun dunyoga:
— Bu — mening sevgim.

Jinning e’tirofidan so‘ng, internet yonib ketdi.
Muxlislar ikkiga bo‘lindi: ba’zilar quvondi, ba’zilar esa nafratga to‘ldi. Eng yomon reaksiya esa bir ayoldan keldi.
Ha Ni — Jin bilan bir kompaniyada bo‘lgan mashhur solo idol. U har doim Jin’ga yashirincha oshiq edi.
Bora’ni ko‘rgach, ich-ichidan yonib ketdi. O‘sha zahoti kompaniya ofisida Jinni to‘xtatdi.
— Sen jiddiy aytayapsanmi? O‘sha... oddiy qiz bilan?
— Bora — oddiy emas. U meni tushunadi. Meni sevadi.
— Men ham seni sevaman! — dedi Ha Ni yig‘lagancha. — Lekin u seni buzadi. Men esa seni saqlab qolaman.
Jin ortiga qaramay chiqib ketdi. Ammo Ha Ni oson taslim bo‘lmadi.
Fitna boshlanadi
Ha Ni Bora haqidagi ma’lumotlarni to‘playdi. Uning maktabini, do‘stlarini, hatto ota-onasi haqida bilib oladi. Va bir kuni... Bora qo‘rqinchli xat oladi:
"Jindan uzoqlash. U seniki emas."
Bora avvaliga jim qoldi. Ammo Jin’ga hech narsa demadi. Faqat ichida g‘am, ko‘zida g‘amginlik bor edi. Jin sezdi:
— Bora... nima bo‘ldi?
— Hech narsa…
— Menga yolg‘on gapirma. Men seni his qilaman.
Bora ko‘z yosh bilan xatni ko‘rsatdi. Jin uni mahkam quchdi:
— Hech kim seni mendan ayira olmaydi. Endi ularning o‘yinlariga biz emas, men javob beraman.
Xavfli kecha — Jin va Bora o‘rtasidagi ehtirosli tasalli
U kechasi Bora o‘zini zaif his qilardi. Jin esa uni ohista o‘pdi, asta yotoqqa yotqizdi.
— Bugun, men faqat seni tinchlantirish uchun yashayman, — dedi u.
Jin sekin-sekin uning ustida harakat qilar, Bora esa uning lablari orasida ohista titrardi. Ularning har bir nafasida muhabbat, ehtiros va bir-birini yo‘qotishdan qo‘rquv yashirin edi.
Bu sevgi endi oddiy sevgi emasdi — bu kurash, bu jasorat, bu umrbod sevish edi.

Kompaniyada barchasi qizg‘in. Jin muxbirlar e’tiboridan charchagan, Bora esa har kuni noma’lum raqamlardan tahdidli xabarlar olmoqda. Ammo bu safar Ha Ni yana bir darajaga chiqdi — Bora’ni kompaniya ofisiga chaqirtdi.
Ofis ichida Ha Ni uni qarshiladi:
— Oh, sen kelibsan. Qanday jasorat... oddiy qiz.
— Jin meni sevadi. Menga bu yetarli, — dedi Bora, boshini baland ko‘tarib.
— Jinmi? Ko‘rasan, u seni tanlamaydi. Chunki sen bu dunyoga tegishli emassan.
Shu payt Jin kirib keldi.
— Kim aytdi? Men tanlagan inson — mana bu. Bora. Agar bu kompaniya uni mensimasa, men bu kompaniyani tark etaman.
Shovqin. Barcha xodimlar jim. Ha Ni esa rangpar.
Sahnaga chiqish — Bora ilk bor namoyonda
Ertasi kuni kompaniya musiqiy kechaga tayyorlanmoqda edi. Jin tayyor, lekin xafa. Bora uning yoniga bordi:
— Meni himoya qilganing uchun rahmat. Endi men senga bir narsa isbotlamoqchiman.
— Nima?
— Men sen bilan baravar yurishga arziyman.
Bora o‘sha kuni sahnaga chiqdi — cover raqs ijro qildi. Uning harakati, ifodasi — xuddi Jinni sevishdek kuchli edi. Zalda hamma jim bo‘lib, unga tikildi. Hatto Ha Ni ham.
Konsertdan keyin — Jin va Bora o‘rtasidagi eng kuchli yaqinlik
Konsertdan so‘ng Jin uni orqasidan quchdi.
— Men bugun senga qaytadan oshiq bo‘ldim.
Bora lablarini uning bo‘yniga bosdi.
— Ular nima desa desin... men senikiman.
Ular kvartiraga qaytishdi. Bora ustida Jinning barmoqlari sekin harakat qilardi. Lablar, tanalar, ohanglar — bu endi oddiy yaqinlik emasdi. Bu bir-birini yo‘qotmaslik istagi edi. Jin sekin pichirladi:
— Bugun men seni butunlay o‘zimniki qilaman.
Va u kecha... tunda nafaqat yuraklar, balki ruhlar birlashdi.