Qora kapalak simfoniyasi
"𝕊𝔢𝔫 𝔪𝔢𝔫𝔦 𝔱𝔬𝔭𝔤𝔞𝔫 𝔨𝔲𝔫𝔦𝔫𝔤, 𝔪𝔢𝔫𝔦 𝔬'𝔩𝔦𝔪 𝔨𝔲𝔫𝔦𝔪𝔡𝔦𝔯"
Asumi tongda uyg‘onganida xona sovuq edi. Yonida hech kim yo‘q lekin uning qo‘lida qattiq siqilgan izlar qolgandi. U qaltirab o‘rnidan turdi. Asumi asta derazaga bordi oynadan tashqariga qaradi. Deraza panjaralanganini ko‘rib yuragi siqildi.
Asumi: Bu qafasdan chiqishim kerak… yo‘qsa men ham bu yerda o‘laman.
Eshik sekin ochildi. Jungkook ichkariga kirdi. Qo‘lida nonushta to‘la patnis bor edi.
Jungkook: Uyg‘onibsan kapalagim. Sen uchun nonushta tayyorladim.
Asumi: Nega bunday qilyapsiz? Nega meni qiynab turib keyin mehribonlik qilyabsiz?
Jungkook stolga patnisni qo‘ydi uning yoniga kelib yuzini siladi.
Jungkook: Chunki seni yaxshi ko'raman. Sen meniki bolishing kerak.
Asumi uning qo‘lini itarib yubordi.
Asumi: Men hech qachon sizniki bo‘lmayman.
Jungkook: Shuni tushun Asu. Sen qanchalik qarshilik qilsang ham sening tanang ham, ruhiing ham meniki. Sen bu yerdan chiqmaysan.
Asumi qichqirmoqchi bo‘ldi lekin Jungkookning qo‘li uning og'zini yopdi.
Jungkook: Agar qochishga urinsang aytganimdek Minji birinchi qurbon bo‘ladi.
Asumining ko‘zlaridan yosh oqdi. Jungkook qo‘lini sekin oldi ammo nigohi shafqatsiz edi. Shu payt eshik taqilladi. Jungkookning odamlaridan biri ichkariga boshini suqdi.
Qo‘riqchi: Janob Seyoung xonim sizni kutyapti.
Jungkook yuzini Asumidan sekin uzdi.
Jungkook: Men qaytguncha xonadan chiqma.
Seyoung: Nihoyat pastga tushding. Seni kutib o‘tirib charchadim.
Jungkook: Men band edim. Gapni cho‘zma nima uchun chaqirding?
Seyoung: Asuni ushlab turibsan lekin buning oqibatlarini o‘ylayapsanmi? Bu qiz sening dushmanlaring uchun eng kuchli qurolga aylanishi mumkin.
Jungkook: Men hammasini hisobga olganman Seyoung. Hech kim uni bu yerdan topa olmaydi.
Seyoung: Agar Asu qochishga harakat qilsa-chi? Sen uni ushlab qola olasanmi?
Jungkook: U qocholmaydi. Bu yerda har bir eshik har bir deraza nazorat ostida.
Seyoung: Jungkook men seni yaxshi bilaman. Sen o‘zingni sovuqqon ko‘rsatishing mumkin lekin yuragingni yashira olmaysan. Asuni qo‘yib yuborishga kuching yetmaydi.
Jungkook: Men uni qo‘yib yubormayman. Chunki u butunlay meniki.
Seyoung Jungkookning ko‘zlariga qaradi.
Seyoung: Demak sen uni sevgidan emas qo‘rquvdan ushlab turibsanmi.
Jungkook: Yo‘q. Agar men uni qo‘yib yuborsam u boshqa hech qachon qaytmaydi. Shung uchun asumi shu yerda.
Seyoung jilmaydi ammo nigohi sovuq edi.
Seyoung: To‘g‘ri. Chunki u sen bilan emas ozodlik bilan yashashni tanlaydi.
Jungkook: Shuning uchun u hech qachon ketmaydi.
Seyoung uning yoniga bir qadam yaqinlashdi nigohida alam yonardi.
Seyoung: Demak seni yo‘qotishim mumkin bo‘lgan yagona sabab shu qizmi? Nima uchun meni sevolmaysan?
Jungkook: Bu masalani bu yerda ochib o‘tirma Seyoung.
Seyoung: Men sening yoningda yillar davomida turdim lekin sen sendan nafratlanadigan qizni tanlading
Jungkook bir lahzaga jim qoldi ammo nigohini olib qochmadi.
Seyoung achchiq kulib yuberdi. Ko‘zlari yoshga to‘ldi ammo u ko‘rsatmaslikka harakat qildi.
Seyoung: Buni vaqt ko'rsatadi Jungkook.
U keskin burilib og‘ir qadamlar bilan chiqib ketdi.
Asumi xonasi burchagida o‘tirar qo‘llari titrardi. Eshik sekin ochildi va Minji ichkariga kirdi.
Asumi: Minji. Sen yaxshimisan? Ular senga zarar qilishmadi?
Minji: Yo‘q, men yaxshiman… ammo qo'rqyapman Asumi
Asumi: Men ham. Jungkook har safar agar qochishga urinsam seni qurbon qilishini aytadi.
Minji: Demak meni himoya qilish uchun qolasanmi?
Asumi: Ha… Men seni yo‘qotolmayman. Sen mening yagona yaqinimsan.
Minji: Asu sen meni o‘ylab o‘zingni qurbon qilma. Biz boshqa yo‘l topamiz.
Asumi: Qanday qilib? Har joyda qo‘riqchilar. Derazalar esa panjaralangan. Bu qafasdan chiqish imkonsiz.
Minji: Yo‘q imkonsiz emas. Eshit yarim kechasi Qo'riqchilar navbat almashadi. Oshxonadan orqa eshik tomon chiqamiz. Ammo faqat 5 daqiqa vaqtimiz bor.
Asumi chuqur nafas oldi. Qo‘llari hanuz titrardi.
Asumi: Agar qo‘lga tushsak nima bo‘ladi?
Minji: Bilmayman Asumi… lekin agar qolaversak undan battar bo‘ladi.
Asumi: Jungkook hamma joyni nazorat qiladi. Bizni qo‘yib yubormaydi.
Minji: Shuning uchun qochishimiz kerak.
Eshik ortidan qadam tovushlari eshitildi. Asumi tezda Minjini yotoqning yoniga surdi. Jungkookning odamlaridan biri ichkariga ko'z tashladi
Qo‘riqchi shubhalanib ularni kuzatd, keyin eshikni yopib ketdi. Asumi chuqur xo‘rsindi.
Asumi: Har bir daqiqa kuzatuv ostidamiz.
Minji: Shunday bo‘lsa ham harakat qilamiz. Agar qochishga urinmasak hech qachon ozod bo‘lolmaymiz.
Asumi jim qoldi derazaga qarab turdi. Panjaralar ortidan quyosh ko‘rinardi.
Asumi: Demak yarim kechada… faqat 5 daqiqa vaqtimiz bo‘ladi.
Minji: Ha. Agar kechiksak hammasi tugaydi.
Asumi asta bosh irg‘adi. Yuragi tez ura boshladi.
Asumi: Mayli. Urinib ko‘ramiz.
Ular bir-biriga qarab jim qolishdi. Hamma narsa 5 daqiqaga bog‘liq edi.
Jungkook eshik ortida jim turardi. Har bir so‘zni aniq eshitib oldi.
Jungkook : Demak qochmoqchisan…
U asta eshikdan uzoqlashdi. Qo‘riqchilardan birini chaqirdi.
Jungkook: Yarim kechada qoriqchilar navbat almashish vaqtini o‘zgartiring. Hech kim sezmasin.
Jungkook yuzida sovuq jilmayish bilan zinapoyadan yuqoriga ko‘tarildi.
Jungkook: Qochishga urinadi. Meni aldayman deb o‘ylaydi. Asu keyingi darsni olish vaqting keldi.
Jungkook bundan xabar topgan zahoti hamma narsani tayyorlab faqat Asumining qochishini va uni qanday jazolashni o'ylardi.
Tungi sukunat. Soat o‘n ikkiga yaqinlashgandi. Deraza panjaralari ortidan oy nuri xonaga allaqachon kirdi.
Eshik sekin ochildi. Ikkalasi koridordan chiqib pastga tushishdi.
Minji: Hozir qo‘riqchilar navbat almashadi. Shoshilish kerak
Ular oshxona yonidan yugurib o‘tishdi. Orqa eshikdan tashqariga chiqqanda sovuq shamol yuzlariga urildi.
Minji: Asu chiqib oldik! Faqat panjara qoldi.
Ular hovlidan yugurib panjaraga yetishdi. Qo‘llari temirga tegishi bilan ortdan qadam tovushi eshitildi.
Jungkook: Qochmoqchimisan kapalagim.
Asumi qo‘llarini panjaradan oldi orqasiga burildi. Jungkookning sovuq nigohi qorong‘ida yanada dahshatli ko‘rinardi.
Jungkook: Men seni ogohlantirgandim kapalagim. Agar qochishga urinsang… Minji birinchi qurbon bo‘ladi
Jungkook to'pponchasini chiqarib tog'ri Minjiga o'qtaldi.
Asumi: Yo‘q. Iltimos unga tegma! Bu mening aybim
Jungkook sekin yurib ularning yoniga keldi.
Jungkook: Seni ogohlantirgandim Asumi, ayb o'zingda
Minji ko‘zlari yoshga to‘ldi ammo jasorat bilan Asumining oldiga o‘tib to‘pponcha tomon tik qaradi.
Minji: Agar otmoqchi bo‘lsang meni ot. Asuni emas.
Jungkook: Juda sodiqsan, Minji. Nahotki o'z hayotingdan unikini ustun qo'yyabsanmi?
U sekin to‘pponchani ko‘tarib yana Minjiga qaratdi.Asumi yig‘lamsirab oldinga o‘tdi
Asumi: Men qaytaman! Faqat iltimosMinjiga tegmang. Men endi qochmayman. Qachon aytsangiz yoningizda bo‘laman.
Jungkook: Sen meni kun sayin tushunib boryapsan kapalagim. Endi qarshilik qilmaysan shundaymi?
Asumi asta bosh irg‘adi, qo‘rquvdan lablari oqargan edi.
Bir lahza sukunat cho‘kdi. Jungkook asta qurolni pasaytirdi ammo nigohi Minjidan uzilmadi.
Jungkook: Bu safar omadingiz keldi. Lekin eshitib ol Asu… agar yana qochishga urinib ko‘rsang men uni ko‘z oldingda otaman. Keyingi safar hech ikkilanmayman.
Minji qaltirab Asumining qo‘lidan ushladi.
Minji: Asu yo‘q… unga ishonma. U seni yana qafasiga qaytaradi.
Jungkook keskin qadam tashlab Minjini devorga urdi. Uning qo‘lidan kuch chiqib ketdi.
Jungkook: Aslida sen ham bu yerda ortiqchasan. Agar yana bir og'iz gapirsan otib tashlayman.
Asumi vahshiyona ko‘rinayotgan Jungkookning qo‘liga yopishdi
Asumi: Iltimos unga tegma! Men seniki bo‘laman… faqat uni tinch qo‘y. Uni qo'yib yubor men xohlaganingcha shu yerda qolaman
Jungkook asta sekin to‘pponchasini beliga qaytardi. U Asumining yuziga yaqinlashib shivirlagancha gapirdi
Jungkook: Yaxshi. Sen o‘zingni o‘zing topshirding. Endi sen butunlay meniki bo‘lasan kapalagim.
U Asumining yuzini qo‘li bilan asta siladi, so‘ng keskin qo‘lidan tortib uni o‘ziga yaqinlashtirdi.
Asumi: Siz… men uchun o‘limsiz Jungkook.
Jungkook lablari bilan uning qulog‘iga yaqinlashdi ovozi sovuq va pichirlab eshitildi.
Jungkook: To‘g‘ri. Men sening o‘limingman. Va sen… mening yagona hayotimsan.
U Asumini qo‘lidan tortib yana qasr ichkarisiga olib kirdi. Minjini qoriqchilar tortqilagancha qasrga olib kirdi
Asumi va Jungkook qasr ichiga kirishdi. Jungkook Asuni qattiq qo‘lidan ushlab yotoqxonasiga olib kirdi. Eshik yopilishi bilan u Asumini devorga suyab qo‘ydi.
Jungkook: Sen Minjini qutqarish uchun meniki bo'lishga rozi bolding. Bugungi kechaga tayyormisan kapalagim?
Asumi nigohini olib qochdi. Jungkook asta uning yuzidan ushlab lablariga yaqinlashdi. Asumi qarshilik qilmoqchi bo‘ldi ammo Jungkookning qo‘llari uni mahkam devorga bosib qo‘ydi.
Jungkook: Qanchalik qarshilik qilsang ham sening har bir nafasing faqat menga tegishli.
U keskin lablaridan o‘pdi. Asumi dastlab qarshilik qilishga urundi lekin Jungkook uni qo'lini tepaga qilib ushlab turgandi.
Jungkook: Sen meniki bolishingni o'zing tan olgansan seni yechintirishimdan oldin o'zing yechin
Jungkookning qoni qaynadi. Asumini yotoqqa bosdi. U qarshilik qildi lekin kuchi yetmadi. Jungkook uning qo‘llarini yuqoriga ko‘tarib ushlab turdi.
Asumi: Jungkook qo‘yib yuboring… men buni xohlamayman.
Jungkook: Sen xohlaysanmi-yo‘qmi meniki bo‘lasan.
U keskin lablaridan o‘pdi. Asumi yuzini burmoqchi bo‘ldi ammo Jungkook uni yanada qattiqroq ushladi. Lablarini bo‘yniga tushirdi so‘ng asta ko‘ylagini yecha boshladi.
Asumi: Yo‘q… to‘xtang… iltimos.
Jungkook:Kech bo‘ldi. Qochishdan oldin o'ylash kerak edi buni. Endi men seni o‘zimniki qilaman.
U Asuning ko‘kragidan o‘pib pastga tushdi. Asumi ko‘zlarini yumib yig‘ladi nafaslari tezlashdi. Jungkook esa uni qo‘yib yubormasdan yechintirishda davom etdi.
Asumi: Siz meni majbur qilyapsiz…
Jungkook: Ha. Chunki men seni yo‘qotsam boshqa qaytib topolmayman.
U belidagi kamarini yechdi. Asumi qarshilik qilishdan to‘xtadi faqat titrab yotar edi. Jungkook uning sonlariga qo‘lini qo‘ydi.
Asumi: Jungkook… iltimos… bas qiling…
Jungkook: Endi kech kapalagim.
Jungkook Asumining ustiga chiqdi. Asumi og‘riqdan qichqirdi lekin Jungkook uni yanada mahkam quchib harakatni davom ettirdi. Xonada ularning og‘ir nafaslari eshitilardi.
Asumi: siz meni badnom qildingiz
Jungkook: Yo‘q. Endi sen butunlay meniki bo‘lding.
U harakatini kuchaytirdi. Asumi qarshilik qilolmadi, ko‘z yoshlarini tiya olmadi. Jungkook esa uni o‘z qo‘liga olganidan qoniqish bilan davom etdi.
Yarim soatdan keyin Asumi ko‘z yoshlaridan holdan toyib yotoqda jim yotar edi. Jungkook esa yonida turib unga tikildi. Nigohida g‘alaba ham, qo‘rquv ham, alam ham qorishib ketgandi. U Asumining qo‘lidan ushlab asta pichirladi.
Jungkook: Endi sen butunlay menikisan.
Asumi javob bermadi. Faqat ko‘zlarida so‘nib borayotgan umid chaqnardi.
Jungkook Asumini ko‘targancha yotoqdan turdi. Uning yuzida charchoq va qoniqish aralash ifoda bor edi. Asumi esa kuchsizlanib ko‘zlarini yumgancha jim edi.
U asumini ko'tarib hammomga olib bordi. Suv allaqachon tayyor edi. Jungkook ehtiyotkorlik bilan uni vannaga tushirdi.
Jungkook: Endi tozalanishing kerak kapalagim. Men sening har bir nafas olishingni ham nazorat qilaman.
Asumi suvga cho‘mib ko‘zlarini yumdi. U o‘zini butunlay ojiz va mahbusdek his qilardi. Lekin ichida bir ovoz tinmay qichqirardi
Asumi(pov): Men bir kun albatta bu qafasdan chiqaman
Jungkook esa uning yonida tiz cho‘kib sochini orqasiga surib qo‘ydi.
Jungkook: Sening ko‘zlaringda hamon qarshilik bor. Ammo vaqt o‘tib bunga ko'nikasan
Asumi asta lablarini tishlab indamay suv yuziga tikildi.
Shu paytda Minji boshqa qulflangan xonada o‘tirardi. Uning ko‘zlarida qo‘rquv va alam aralash yosh porlardi. U eshik tomon qarab pichirladi
Minji: Asu... iltimos meni kechir. Seni qutqara olmadim.
Kotib: Seyoung xonim meni chaqirtirgan ekansiz? Qandaydir yumishingiz bormi?
Seyoung: Ha sizga muhim topshiriq bor.
Seyoung Asumini rasmini kotibga ko'rsatdi
Seyoung: Ismi Kim Asumi. U haqida barcha muhim va muhim bo'lmagan malumotlar kerak.
Kotib: Ho'p xonim tez orada barcha ma'lumotlar qo'lingizda bo'ladi.
Seyoung: Men faqat uning shaxsiy hayotini emas balki oilasi, do‘stlari, kimga ishonganini ham bilishni xohlayman. Hech qanday mayda-chuydani o‘tkazib yubormang.
Kotib:Tushunarli. Uni kuzatishni ham boshlaylikmi?
Seyoung: Yo‘q. Hozircha kuzatmang. Agar Jungkook buni sezib qolsa hammasi buziladi.
Kotib bosh irg‘ab chiqib ketishga hozirlanar ekan Seyoung ovozini pastlatib, o‘zicha gap qildi
Seyoung: Kim Asumi… sen shunchaki buzib tashlaydigan to'siqsan.
Kotib eshikdan chiqqach Seyoung stolda turgan viskidan ichib uxlab qoldi.
Erta tong. Derazadan tushayotgan quyosh nurlari xonaga sekin kirdi. havo biroz sovuq edi. Asumi ko‘zlarini sekin ochdi. Unga hamon kechagi kecha tush kabi tuyulardi lekin tanasidagi og‘riq va ichidagi bo‘shliq bu voqeaning achchiq haqiqat ekanini eslatib turardi.
Yonida esa Jungkook tinchgina uxlab yotar,qo‘li esa hali ham Asumining belini quchoqlab turardi. Asumi asta qo‘lini tortib olishga urindi ammo Jungkook hushsiz holda uni yanada mahkam quchoqlab qo‘ydi.
Asumi:Qocholmadim… hech narsa qila olmadim. Endi men… butunlay uning qo‘lida qoldim.
Ko‘zlaridan sekin yosh chiqdi. U yuzini yostiqqa yashirishga harakat qildi biroq shunda Jungkook uyg‘onib ketdi.
Jungkook ko‘zlarini ochib unga qaradi lablarida sovuq jilmayish paydo bo‘ldi.
Jungkook: Tonging hayrli bo‘lsin kapalagim. Bugun sen menga yanada yaqinlashgandek tuyulyabsan.
Asumi yuzini burib hech narsa demadi. Uning sukutini Jungkook “taslim bo‘ldi” deb tushundi.
Jungkook: Qarshilik qilsang ham foydasi yo‘q. Endi sen mening yonimdan keta olmaysan.
Asumi asta chuqur nafas oldi qo‘rquvini yashirish uchun jilmayishga urindi lekin ko‘zlari uni fosh etardi.
Asumi: Siz meni bo'ysundira olmaysiz. Men vaqtincha jimman xalos
Jungkook uning yuziga qarab kuldi qo‘lini asumini yuzidan olib bordi
Jungkook: sening bu qatiyating menga yoqdi. Lekin ko‘rasan bir kun kelib sen o‘zing ham menga bo‘ysunishni xohlaysan.
Asumi ichida alam bilan "Hech qachon..." deb takrorlardi. Ammo tashqaridan qaraganda u faqat jim o‘tirardi.
Shu payt eshik taqillab xizmatkor ayol ovozi eshitildi:
Qo‘riqchi: Janob Jungkook Seyoung xonim sizni kutyapti.
Jungkook yuzidagi tabassumni yashirmay sekin Asumidan uzoqlashdi.
Jungkook: Men qaytaman. Sen esa shu xonada qol.
U chiqib ketdi. Asumi esa yostiqqa yuzini bosib qattiq yig‘lab yubordi.
Jungkook: Qadirligim Seyoung ertalabdan tashrifingizni sababi nima?
Seyoung: Bugun Parklar xonadonida katta ziyofat bo‘ladi. Butun biznes olami u yerda jamlanadi. Agar sen bormasang raqiblaring seni zaiflashdi deb o‘ylashadi.
Jungkook: Menimcha ular allaqachon mening kimligimni bilishadi. Ziyofatga borish yoki bormasligim meni kuchsiz qilmaydi.
Seyoung: Lekin Asu haqida mish-mishlar tarqasa hammasi o‘zgaradi. Sen uni yashirib o‘tirganingni bilishsa bu senga qarshi ishlaydi.
Jungkook sovuqqon jilmayish qildi.
Jungkook:Demak meni ogohlantirish uchun keldingmi?
Seyoung: Men seni himoya qilish uchun keldim Jungkook. Lekin sen o‘zingni chindan ham xavfga qo‘yibsan. Bir ayol uchun hamma narsada tavakkal qilayapsan.
Jungkook bir lahza jim qoldi. Nigohi qattiqlashdi ammo ovozida ishonch bor edi.
Jungkook: Men allaqachon xavf dwgan narsani unutganman Seyoung.
Seyoung labini tishladi ko‘zlarida rashk uchquni porladi.
Seyoung: Mayli. Men seni ogohlantirdim. Ziyofatga borasanmi-yo‘qmi qaror seniki. Lekin unutma dushmanlaring doimo yoningda.
Seyoung keskin burilib chiqib ketdi.