HISSIZ YURAKLAR
Han haliyam y/nni ishdan uyga qaytishini kuzatyapti...
Y/n esa oʻgʻli Jeongin bilan uyiga ketishyapti...
Jeongin ham 2 yosh boʻlgandi...
Han endi chidolmaydi xotinini va oʻgʻlini sogʻindi, y/ndan va Janob Chandan kechirim soʻrashni istaydi..
Han chuqur nafas olib
y/nning oldiga boradi...
Han : Salom y/n...ahvoling yaxshimi?
Men Hanman tanidingmi?
Y/n : Uzr biz shoshilyapmiz....
Y/n shunday deyapti-yu, lekin u ham erini sogʻingan...
Y/n erini qattiq sevardi...oʻgʻli otasiz oʻsishini xohlamsdi lekin Han uning koʻnglini vayron qilgandi...Uni hech narsasiz koʻchada qoldirgandi...
Han : men...men sendan kechirim soʻrayman y/n...
Han tiz choʻkardi koʻzlaridan yosh toʻxtamay oqardi...
Han : meni kechir...yolvoraman
y/n...hech boʻlmasa oʻgʻlimiz uchun...
Y/n : hih...oʻgʻlingiz borligi endi esingizga keldimi?
Han : iltimos y/n sen ham meni tashlab ketma...ota - onam...
Han shunday deydi va qattiq yigʻlab yuboradi...
Han : endi ular....endi yoʻq...
Meni sendan boshqa hech kimim qolmadi...
Y/nning yuragi qattiq ogʻrir edi....
Lekin u bor sabrini yigʻdi v aHanni quchoqlab oladi...
Y/n : hoʻp men sizda borman...tashlab ketmayman...endi oʻrningizdan turing uyga ketamiz...
Han : lekin y/n axir men seni koʻchada qoldirgandim...nega sen...
Y/n : oʻgʻlimni otasini koʻchada ignor qilmoqchi emasman yuring...
Han y/nni qattiq quchoqlaydi....y/n han uni...
Y/n Hanning azob chekyotganini his qiladi....
Y/n : xoʻsh janob Han e'tirozlar qabul qilinmaydi... Biz birga ovqatlanamiz...
Jeongin : oyi...bu meni dadammi?
Y/n : ha oʻgʻlim...seni dadang...
Jeongin borib Hanni quchoqlaydi...
Han jeonginni onasiga oʻxshatadi, chunki y/n ham mehr - muhabbati cheksiz inson edi...
Jeongin : dada nega oldinroq kelmadingiz?
Men sizni sogʻindim...
Y/n : Qani kech boʻldi...endi uhlaymiz oʻgʻlim...
Jeongin : Oyi dadam bilan yana ozgina oʻtiray...
Y/n : yoʻq dadang endi biz bilan ertaga birga vaqt oʻtkazasizlar endi uhlaysan...
Y/n oʻgʻlini xonasiga olib borib uhlatib chiqdi...
Han esa endi eshikni ochib ketmoqchi edi...
Y/n : hmm...aldoqchi...yana ketyapsizmi? Qani tez kiring uyga...
Han koʻzlari yoshlanib gapiradi....
Han : men seni uysiz qoldirdim, sen esa meni uyingga kirgizyapsan...men seni mehringga loyiq emasman....y/n....
Y/n Hanning koʻzyoshlarini koʻrib uni quchoqlaydi va yoshlarini artadi...
Y/n : voy meni erim yigʻlayaptimi?
Xullas siz meni erimsiz...oʻgʻlimning otasi...men sizni haliyam sevaman...
Kelishingizni qancha kutganimni bilasizmi?
Hech qayerga ketmaysiz...endi birga yashaymiz...
Han y/nni eshitib uni quchoqlab yigʻlaydi...
Han : kechir...kechir meni sevgilim seni qanchalik sogʻinganimni tasavvur ham qilolmaysan...nega..nega bunchalik yaxshisan
Y/n : boʻldi erginam ketdik xonamizga...
Ular xonasiga borishadi va quchoqlashib yotishadi...
Ular biroz vaqt uygʻoq boʻlishadi keyin uxlab qolishadi....
Y/n va Han, Jeongin rurib birga nonushta qilishadi va Y/n Jeonginni uyi yonidagi bogʻchaga kuzatib qoʻyadi....
Y/n va Han uyda yolgʻiz qolishadi...
Y/n : Sevgilim yuring xonamizga...
Han : nega...uyqing kelyaptimi?
Y/n : Mmm...nima meni sogʻinmadingizmi?
Han : albatta...judayam sogʻindim...
Y/n yotoqqa yotadi va Hanni xam yoniga kelishini imlaydi...
Han y/n yoniga kelib yotadi....
Y/n Handan boʻsa ola boshlaydi Han ham..
