Qonli Qasamyod
Yeona nafasi ichiga tushib ketdi. Yuragi qafas ichiga tushgan qush kabi urardi, lekin u zaiflikni ko‘rsatmoqchi emasdi.
— Sen meni sotib olganing yo‘q, Taehyung.
Uning ovozi titrab chiqmadi, lekin ichidan nimadir buzilayotganini his qildi.
Taehyung esa xotirjam edi. Ko‘zlari qorong‘u, nigohi esa sirli edi. U barmoqlari bilan Yeonaning bilagidan ohista ushlab turar, lekin siqmasdi.
— Seni sotib olish shart emas.
Yeona lablarini mahkam tishladi. Uning miyasi qochish yo‘llarini izlar, lekin tanasi joyidan qimirlamasdi.
— Sen meni ushlab tura olmaysan.
Taehyung sekin egilib, shivirladi:
Yeona uning nigohidan qochdi. Bu odam bilan tortishish foydasiz.
— Men bunday o‘yinlarga aralashishni xohlamayman, — dedi u past ovozda.
Uning barmoqlari sekin lablari yonidan o‘tib o‘tdi, lekin u darhol boshi bilan uning qo‘lini itarib tashladi.
Taehyungning jilmayishi yo‘qoldi. Ko‘zlari qorong‘ulashdi.
— Xohlaysan, lekin inkor qilasan, — dedi u jiddiy. — Sen doim shunday qilyapsan.
Yeona og‘zini ochdi, lekin hech narsa deya olmadi. U bilardi – Taehyungning bu gaplari yolg‘on emas.
U esa buni tan olishni istamasdi.
— Bu o‘tkinchi tuyg‘u, — deya shoshilib gapirdi u.
U Yeonaning qo‘lini ohista qo‘yib yubordi, lekin ko‘zlarini undan uzmadi.
U sekin egilib, uning qulog‘i yonida shivirladi:
Yeona ko‘zlarini yumib, boshini chayqadi. Nafasi og‘irlashgan, yuragi esa tinimsiz urar edi. Uning har bir harakati Taehyungning nigohi ostida edi.
— Men sendan ketaman, — dedi u qat’iylik bilan.
Taehyung yengil kuldi, lekin bu kulgu sovuq edi.
Yeona nigohini ko‘tarib, unga tik boqdi. U bunday o‘yinlarga aralashmoqchi emas edi. Lekin Taehyung doim hammasini nazorat qilishni xohlardi.
— Mendan nimani istaysan? — so‘radi u.
Taehyung asta oldinga qadam tashladi. Uning harakati sekin, lekin hukmron edi.
Yeona yuragini bosishga harakat qildi.
Uning nigohi o‘zgargan edi – endi hech qanday shubha yo‘q edi.
— Men hamma narsani olaman, Yeona. Va seni ham.
Uning ovozi shunchalik ishonchli chiqdiki, Yeona ichida nimadir titrab ketganini his qildi.
— Bu jang hali tugamadi, Taehyung, — dedi u.
— Bu jang allaqachon mening foydamga hal bo‘lgan, go‘zalim.
Yeona chuqur nafas oldi. Ichida olov yonardi, lekin tashqaridan sovuqqon ko‘rinishga harakat qildi. U hech qachon taslim bo‘lmaydi.
— Men senga tegishli emasman, — dedi u.
Taehyung sekin boshini egdi. Uning ko‘zlari g‘alati jilvalanardi—xuddi yirtqich o‘ljasiga yaqinlashayotgandek.
U asta qo‘lini ko‘tardi va barmoqlari bilan Yeonaning sochlari orasidan yurib o‘tdi. Bu teginish uni beixtiyor titratdi.
Yeona nafratini yashira olmadi. U uning qo‘lini itarib tashladi.
— Men senga o‘yinchoq emasman!
Taehyung jilmaydi. Bu safar lablarida qahr bor edi.
— Kimdir seni allaqachon tanlab bo‘lsa, u endi o‘z ixtiyoriga ega bo‘lmaydi.
Taehyung uning iyagini ohista ushlab, yuziga qaradi.
— Yo‘q, shunchaki, nimani xohlayotganimni juda yaxshi bilaman.
Yeona yuragini bosishga harakat qildi, lekin bu safar Taehyung orqaga chekinmadi.