Пост 23.05.2026
Taehyung xonaga qadam qo‘yishi bilan ostonada dahshatli va kutilmagan manzara ustidan chiqdi. Ariannaning vujudi xuddi yuqori kuchlanishli tok urgandek shiddat bilan silkinib, karavotda yoydek buklanib ketdi. Qizning ko‘zlari dahshat ichida orqaga ketib qoldi — qorachiqlari butunlay yo‘qolib, xonaning sovuq yorug‘ligida faqat oq qismi ko‘rindi. Lablaridan oq ko‘pik ajralib chiqa boshladi, jag‘ suyaklari esa shunday qattiq qulflanib qoldiki, tishlarining bir-biriga urilgan qisirlagan daxshatli ovozi xonadagi yomg‘ir shovqinini ham bosib ketdi. Kuchli tutqanoq qizni o‘z domiga olgan edi.
Yura butunlay vahimaga tushib qoldi. U daxshatdan nima qilishni bilmay, tilingani kalimaga kelmay, qaltiragancha orqaga tislana boshladi. Uning ko‘zlari qo‘rquvdan keng ochilgan, nafasi bo‘g‘ziga tiqilib qolgan edi.
— "Arianna!!! Aka, bir narsa qiling! U o‘lyapti, nafas olmayapti!" — deb faryod chekdi Yura, ovozi telbalarcha qaltirab.
Taehyungning yuzidagi boyagi zaharli va takabburona qiyofa bir soniyada g‘oyib bo‘ldi.— "Jin ursin!!! Nima bo‘ldi unga?!" — deb o‘kirdi Taehyung, uning hayqirig‘i xonadagi bor daxshatni eng cho‘qqisiga chiqardi.
U o‘zining baquvvat, po‘latdek qattiq barmoqlari bilan Ariannaning qulflanib qolgan jag‘larini bor kuchi bilan ochishga urindi. Qiz tilini yutib yubormasligi uchun uni shiddat bilan yonboshiga o‘girdi. U Ariannaning silkinayotgan boshini mahkam ushlab, uning biron bir qattiq jismog‘iga urilib, shikastlanmasligini ta’minladi. Xuruj bir necha soniya davom etdi, qizning nafasi g‘alati, xirillagan tovushga aylandi va u butkul hushini yo‘qotib, jonsizgina bo‘shashdi.
Taehyung ortiq bir soniya ham kutib o'tirmadi. U o'zining uzoq muddatli qasos rejasidagi eng bosh kalit - mana shu qizning tirik qolishi ekanligini juda yaxshi bilardi. U Ariannaning nam va zaif vujudini go'yo hech qanday vaznga ega bo'lmagan matohdek shiddat bilan qo'llariga ko'tarib oldi
U qizning qaltirayotgan, nam tanasini bitta shiddatli harakat bilan qo'llariga ko'tarib oldi-da, xonadan otilib chiqdi Taehyung Ariannaning jonsiz vujudini bag'riga bosgancha zinapoyalardan vahshiyona shiddat bilan pastga tushib keldi. Aynan shu soniyalarda Jimin bir haftalik muvaffaqiyatsizlik, ya'ni Jungkookni topa olmagani uchun o'z o'lim hukmini eshitishga tayyorlanib, Taehyungning qarshisiga kelayotgan edi. Biroq u zal o'rtasida mutloq kutilmagan daxshatli manzaraga duch keldi. Jimin o'z ko'zlariga ishona olmasdi. Yillar davomida biror marta qalbida shafqat uyg'onmagan, inson hayotini pashshachalik ko'rmaydigan o'sha toshbag'ir Taehyung hozir dushmanining xotini uchun telbalarcha qayg'urib yugurayotgan edi. "Rostdan ham shu Taehyungmi? Nahotki shu vaxshiy inson o'zgarayotgan bo'lsa?" — degan savol Jiminning miyasida chaqnab ketdi
Jimin Taehyungdan daxshatli g‘azab va qonli jazo kutgan edi, ammo Taehyung hozir unga mutloq beparvo bo‘lib, bor fikr-u zikrini qo‘lidagi qizga qaratgandi. U Jiminning qarshisidan soyadek shiddat bilan o‘tib, to‘g‘ri qasr hovlisiga qarab yo‘l oldi.
Tashqarida noyabrning sovuq yomg‘iri hamon savalardi. Arianna daxshatli xurujdan so‘ng Taehyungning qo‘llarida xuddi jonsiz latta qo‘g‘irchoqdek osilib turardi. Hovlida shay turgan haydovchi bu vaziyatni ko‘rishi bilan yuragi qinidan chiqqudek bo‘lib, shoshilinch ravishda qora mashinaning orqa eshigini ochdi.
Taehyung Ariannani qo‘llaridan qo‘ymay, u bilan birga mashina saloniga o‘tirdi. U qizning boshini o‘zining baquvvat tizzalariga qo‘ydi va haydovchiga qarab muzdek, ammo tarang ovozda baqirdi:
- "Eng yaqin maxfiy shifoxonaga hayda!
Haydovchi gaz pedalini oxirigacha bosdi. Motorning yovvoyi o‘kirishi tunda aks sado berib, mashina joyidan o‘qdek uchib ketdi.
Katta tezlikda ketayotgan mashina ichidagi vaziyat esa g‘oyatda og‘ir va vahimali edi. Ariannaning nafasi butkul uzilib-uzilib, tomog‘idan faqat g‘alati, daxshatli xirillash chiqardi.
Bir oylik narkotik dorilar yetishmasligi tufayli qizning yuragi va o'pkalari ishdan chiqish arafasida edi. Uning lablari butunlay ko'karib ketgan, peshonasidan sizib chiqayotgan muzdek sovuq ter Taehyungning qimmatbaho shimiga qorishib ketayotgandi.
Taehyung bir qo‘li bilan qizning tomir urishini tekshirarkan, uning hayoti soniyalar ichida so‘nib borayotganini his qildi. U hayotida birinchi marta o‘z nazoratidan chiqib ketayotgan o‘lim qarshisida ich-ichidan daxshatga tusha boshladi. Agar bu qiz hozir yo‘lda o‘lib qolsa, uning butun qasos rejasi, g‘alabasi chil-chil bo‘lishini u juda yaxshi bilardi.
Yura qaltirayotgan oyoqlari bilan zinapoyadan yig‘lab, o‘zini yo‘qotgan holda tushib keldi. Uning ko‘z yoshlari yuzidagi rangparlikka qorishib ketgan, butun vujudi dahshatli titroq ichida edi. Zal o‘rtasida nima bo‘layotganini tushunolmay hayron qolgan Jimin yugurib borib, Yurani yelkasidan tutdi. U qizni tinchlantirishga, o‘ziga keltirishga urinardi.
— "Yura! O‘zingni bos, iltimos! Nima bo‘ldi? Tinchlan, menga qara!" — dedi Jimin, uning ovozida ham xavotir, ham tushunarsiz bir vahima bor edi.
Jimin qizning yuzidagi daxshatni ko‘rib, duduqlana boshladi. Taehyungning hozirgina qizni ko‘tarib, vahshiyona shiddat bilan hovliga otilgani uning ongidagi shubhalarni battar alangalatgan edi. U Yurani silkitar ekan, nima bo‘lganini so‘radi:
- "B-bilmadim... Hammasi juda tez sodir bo'ldi, Jimin aka! Men shunchaki unga issiq ovqat olib kirgan edim. To'satdan Ariannaning vujudi qattiq silkinib, ko'zlari orqaga ketib qoldi! Og'zidan ko'pik kelib, dahshatli tutqanoq tuta boshladi! Men nima qilishni bilmay qoldim... Yaxshiyamki, akam o'sha lahzada xonaga kirib qoldi, lekin uning ham harakatlari foyda bermadi!Akam uni shifoxonaga olib ketdi... U o‘lib qoladi, Jimin aka!"
Jimin Yuraning bu gaplarini eshitib, go‘yo boshidan muzdek suv quyilgandek qotib qoldi. U endi vaziyat naqadar jiddiy ekanini, Jungkook ketishidan oldin qizning vujudiga qanday daxshatli narkotik zaxarni muhrlab ketganini angladi.
Jimin Yuraning bu gaplarini eshitib, go‘yo boshidan muzdek suv quyilgandek qotib qoldi. U endi vaziyat naqadar jiddiy ekanini, Jungkook ketishidan oldin qizning vujudiga qanday daxshatli narkotik zaxarni muhrlab ketganini angladi.
Jimin Yurani sekin zal chetidagi yumshoq kresloga o‘tqazdi va qat’iy ohangda dedi:— "Shu yerda o‘tir va xonangdan chiqma, Yura. Men hoziroq Taehyungning ortidan shifoxonaga boraman. U yerda vaziyat har daqiqa portlashi mumkin, men uning yonida bo‘lishim kerak."
Jimin qasr hovlisiga otilib chiqdi va o‘zining qora rangli zirhlangan mashinasiga o‘tirib, shinalarni asfaltdan g‘ichirlatgancha Taehyung ketgan yo‘nalish bo‘ylab sovuq noyabr yomg‘iri ostida katta tezlikda uchib ketdi.
Taehyungning zirhlangan qora mashinasi shahar chetidagi maxfiy shifoxonaning hovlisiga daxshatli tezlikda kirib keldi [3]. Tormoz shunchalik keskin bosildiki, shinalarning asfaltdagi g‘ichirlashi va tutuni tunda daxshatli bir manzara kasb etdi. Mashina to‘xtashi bilan Taehyung eshikni o‘zi shiddat bilan ochdi va qo‘llarida jonsizgina osilib yotgan Ariannani mahkam quchoqlaganicha tashqariga otildi
Hovlida noyabrning sovuq yomg‘iri ularning ustiga ayovsiz yog‘ardi. Shifoxonaning maxfiy kirish eshigi oldida Taehyungning shoshilinch qo‘ng‘irog‘idan so‘ng oyoqqa turg‘azilgan o‘nlab oq xalatli shifokorlar va tibbiy gurney (g‘ildirakli karavot) shay turardi.
Taehyung qizni shifokorlar tayyorlab qo‘ygan gurneyga ehtiyotkorlik bilan, ammo shoshilinch yotqizdi. Ariannaning ahvoli daxshatli edi: lablari batamom ko‘karib ketgan, nafas olishi deyarli sezilmas, yurak urishi esa har soniyada to‘xtash arafasida edi. Bir oylik og‘ir narkotik "lomka"si qizning butun vujudini falaj qilib bo‘lgandi.
Shifokorlar gurneyni shoshilinch ravishda intensiv terapiya va reanimatsiya xonasi tomon uchirib ketishdi. Taehyung ham ularning ortidan yo'lak bo'ylab yugurdi. Uning qora ipak ko'ylagi Ariannaning sovuq teri, yomg'ir suvi va qon aralashmasidan nam bo'lib ketgandi. U reanimatsiya xonasi eshigi oldida to'xtashga majbur bo'ldi, chunki shifokorlar daxshatli tezlikda eshiklarni qulflab, qizning qonini tozalash va yuragini qayta yurgizish uchun apparatlarni ulab boshlashgandi.
Taehyung reanimatsiya xonasi oynasi ortida turib, ichkaridagi qonli olishuvni yirtqichona nigoh bilan kuzata boshladi. Uning mushtlari tugilgan, tihlari g'ijirlar edi. U o'zining qudratli qasos rejasidagi eng bosh kalit bo'lgan bu qizning o'limiga aslo yo'l qo'yolmasdi.
Aynan shu soniyalarda shifoxona hovlisiga Jiminning mashinasi ham daxshatli tezlikda kirib keldi. Jimin Taehyungning ortidan yetib kelgandi.
Jimin shifoxonaning sovuq va rutubatli yo‘lagidan yugurib keldi. Uning hansirashi va qadam tovushlari reanimatsiya xonasi oldidagi qabr sukunatini parchalab yubordi. U o‘z do‘sti, sadoqatli yo‘lboshchisi bo‘lgan Taehyungning yonida to‘xtadi. Taehyung xuddi tosh qotgan haykaldek, ko‘zlarini ichkaridagi shifokorlarning qonli olishuvidan uzmay tikilib turardi.
Jimin yutunib oldi, uning ovozida ham qo'rquv, ham cheksiz xavotir bor edi:— "Taehyung... Ariannaning ahvoli qanday?
Taehyung unga qayrilib ham qaramadi. Uning qon sachragan ipak ko‘ylagi va qat’iy qiyofasi har qanday so‘zdan ko‘ra daxshatliroq edi. Oyna ortida esa Ariannaning zaif vujudiga yuzlab simlar ulanayotgan, apparatlar uning qonini o‘sha bir oylik qorong‘u zaxardan shafqatsizlarcha yuvib tozalayotgan edi
- "Ahvoli yaxshi emas, - dedi Taehyung, uning ovozi go'yo qabr tubidan chiqayotgandek past, ammo pichoqdek keskir yangradi. - Vujudi tamom bo'lgan. Uzoq vaqt davomida qoniga singdirilgan o'sha iflos zaxar uni ich-ichidan yemirib tashlagan. Hozir shifokorlar uning hayotini arqonga osilgan qildan sug'urib olishga urinishyapti."Taehyung kutilmaganda shaxdam burilib, Jiminning ko‘zlariga tik qaradi. Uning o‘tkir nigo
hida imperiyani jilovlovchi shafqatsiz strategga xos sovuq aql chaqnadi:
— "Hoziroq Jennieni chaqir. Tezda shu yerga, shifoxonaga yetib kelsin. Arianna o‘ziga kelganida, uning yonida ayol kishi bo‘lishi kerak. Jennie unga qaraydi, har bir nafasini nazorat qiladi va ko‘zini ochgan lahzadan boshlab bir qadam ham yonidan jilmaydi."
So‘ng u Jiminning yelkasiga qo‘lini qo‘yib, qat’iy va buyruqomuz ohangda qo‘shimcha qildi:
- "Sen esa shu yerda qolasan, Jimin! Men kelgunimcha Ariannaga o'zing ko'z-quloq bo'lib turasan. Uning xavfsizligiga shaxsan o'zing boshing bilan javob berasan.
-Meni esa bir ikkita ishlarim bor.
Taehyung ustidagi qora kiyimni to'g'irlab, shifoxonaning qorong'u yo'lagi bo'ylab yurib ketdi. Uning og'ir qadamlari qabriston sukunatidek daxshatli aks sado berar edi.
Jimin esa zudlik bilan telefonini chiqardi va qo'llari asabiy titragancha Jenniening raqamini tera boshladi Nihoyat, go'shakdan Jenniening o'sha tanish va mayin ovozi eshitildi.:
- "Jennie, yagonam... Hoziroq shahar chetidagi maxfiy shifoxonaga yetib kelishing kerak," - dedi Jimin, uning ovozi charchoq va ichki bir hadikdan bo'g'ilib chiqdi.
Jennie go‘shak ortidan uning har bir so‘zidagi daxshatni va taranglikni darhol sezdi. U hayron bo‘lib, xavotir bilan nima bo‘lganini so‘radi:— "Jimin? Tinchlikmi? Ovozngizga nima bo‘ldi, qayerdasiz?! Nima sodir bo‘ldi o‘zi, nega shifoxonaga borishim kerak?!"
Jimin yo‘lak chetidagi oyna ortida o‘nlab simlar qurshovida jonsiz yotgan qizga qarab yutunib oldi-da, shunday javob berdi:— "Ariannaning ahvoli juda yomon, Jennie. Judayam daxshatli! Bir oydan beri narkotik qabul qilmagani sababli to‘satdan qattiq tutqanoq tutib qoldi, ko‘zlari orqaga ketdi
Jennie vaziyat naqadar jiddiy va qaltis ekanligini anglab, ortiqcha savol berib o'tirmadi:— "Tushundim, Jimin. Hoziroq yo'lga chiqyapman,— dedi-da, aloqani uzdi
Jimin telefonni cho'ntagiga solar ekan, reanimatsiya xonasi oldida yolg'iz qolib, eshik ortidagi apparatlarning signallarini xavotir bilan eshitib turaverdi.
Seoul shahrining qorong'u va qudratli yer osti dunyosida ham bu bir hafta ichida juda katta o'zgarishlar yuz berdi. Jungkook J-Hopening yordami va shaxsiy shifokorlarining maxfiy muolajalari tufayli o'zini ancha tiklab oldi. Garchi oyog'idagi o'q jarohati hamon sezilib, tayoqlarga tayanib yursa-da, uning ko'zlaridagi o'sha yirtqichona olov va shafqatsiz qudrat butunlay qaytgan edi.
J-Hope o‘z so‘zining ustidan chiqdi. U o‘zining maxfiy kanallari va ma’lumotlar bazasini ishga solib, Taehyungning Koreyadagi barcha yashirin aloqalarini, qurol omborlarini va unga sadoqatli bo‘lgan odamlarning ro‘yxatini bittama-bitta Jungkookning qo‘liga topshirdi. Bu ma’lumotlar bilan qurollangan Jungkook endi shunchaki yaralangan bo‘ri emas, balki ovga chiqqan shafqatsiz jallodga aylangandi.
Jungkook barcha ishlarni pishiq-puxta bitirib olgach, o'z yo'lidagi dushmanlarni va Taehyungning Seuldagi odamlarini birma-bir yo'q qila boshladi
Seoul qora bozoridagi qudratli shaxslar Jungkookning tirik qaytganini va uning ortida J-Hope turganini ko'rib, daxshat ichida Taehyungdan yuz o'girib, Jungkookning poyiga bosh egib kela boshlashdi.
Taehyungga qarashli bo'lgan bir nechta yashirin omborxonalar Jungkookning odamlari tomonidan kutilmaganda bostirib kirilib, ichidagi bor boylik va qurollar musodara qilindi, qarshilik ko'rsatganlar esa o'sha joyning o'zida oʻldirib yuboridi.
Taehyungning maxfiy josuslari va aloqachilari tunda o‘z uylarida yoki qorong‘u ko‘chalarda g‘alati "baxtsiz hodisalar" tufayli bittama-bitta jonsiz topila boshlandi.
Jungkook o‘z imperiyasini Seulda qaytadan va yanada daxshatliroq ko‘rinishda tiklab bo‘lgan edi. U endi Taehyungning bu yerga kelishini va unga so‘nggi, o‘limga teng zarbani berishni intizorlik bilan kutardi.
Yarim tun edi. Butun uy daxshatli va og‘ir sukunat ichiga g‘arq bo‘lgan, faqatgina Seul osmonini qoplagan qorong‘u bulutlar ortidan kuz shamoli uvillab esardi.
Bechora ona — Jeon xonim farzandining xavfsizligidan, uning oxirgi kunlardagi qonli harakatlaridan yuragi tila-tila bo'lib, o'g'lining xonasi eshigini ohista ochib ichkariga kirdi.
Uning yuragi qon bo‘lib ketgandi. Ikki o‘g‘lining bir-birini tiriklayin g‘ajib, yeb bitirayotganini, bir-birining qoniga tashna bo‘lib urushayotganini ko‘rish onalik qalbi uchun eng daxshatli do‘zax edi. Bittasi — qarshisida o‘tirgan o‘z pushti kamari, jigarbandi Jungkook bo‘lsa, ikkinchisi — o‘z o‘g‘li bo‘lmasa-da, go‘dakligidan bag‘riga bosib, o‘z farzandidek katta qilgan, bor mehrini bergan Taehyung edi. Endi esa u yetishtirgan bu ikki yirtqich bir-birini yer tishlatish uchun dunyoni qonga bo‘yashga tayyor turishardi.
Xonadagi manzara onaning bag'rini battar ezdi. Chiroqlar o'chirilgan, faqat burchakdagi mitti chiroqning xira nuri Jungkookning oqarib ketgan yuzini yoritib turardi. U charm kresloda o'tirgancha, jarohatlangan oyog'ini uzatib yotardi. Kreslo chetiga tiralgan o'sha po'lat tayanch tayoqlari tunda xuddi o'lim qurolidek sovuq yaltirardi. Stoli ustida esa dushmanlarning qonli ro'yxati turardi va Jungkookning qonli ro'yxatida oxirida faqatgina ikkita eng asosiy ism qolgan edi: Ariannaning otasi - qonxo'r Romano imperiyasining boshlig'i va Taehyung.
Jeon xonim o‘g‘lining yoniga ohista yaqinlashdi. Uning ko‘zlari yoshga to‘la, barmoqlari esa qo‘rquvdan va o‘g‘liga bo‘lgan cheksiz achinishdan qaltirar edi. U sekin engashib, Jungkookning sovuq, tomirlari bo‘rtib chiqqan qo‘llarini o‘z kaftlari orasiga oldi.
— "Jungkook... o‘g‘lim," — deb pichirladi ona, ovozi yig‘idan bo‘g‘ilib, ko‘z yoshlari Jungkookning qo‘llariga tomib. — "Yarim tun bo‘ldi, nega hali ham uxlamading? O‘zingni nega bunchalik qiynayapsan?
Jungkook onasining ovozini eshitib, xayollaridan uyg‘ongandek bo‘ldi. Uning vaxshiyona ko‘zlaridagi o‘sha qotillik olovi onasining ma’sum yuziga qaraganida bir soniyaga so‘ndi.
- "Oyi... Men hozir uxlay olmayman," - dedi u, ovozi xirillab va sovuq chiqib. - "Agar men hozir ko'zimni yumsam, dushmanlarimiz bizni tiriklayin ko'mib yuborishadi.
Jeon xonim o'g'lining ko'zlaridagi bu tubsiz va daxshatli nafratni ko'rib, tizzalari titrab, uning oyoqlari ostiga tiz cho'kdi:— "Iltimos, bas qil, Jungkook! Seni o'sha akang Taehyung bilan bo'lgan urushing tamom qilyapti! Nega bir-biringizni g'ajib, yeb bitirayapsizlar?! Axir u ham senga aka edi-ku! Uni o'z qo'llarim bilan katta qilgan edim, ikkingni bir beshikda tebratgan edim! Oyog'ingdagi jarohat yetmagandek, endi Seul ko'chalarini qonga bo'yashni boshladingmi?
Jungkook onasining bu gaplarini, aynan Taehyungni ham o‘z farzandidek ko‘rib yig‘layotganini eshitib, tishlarini g‘ijirlatib, tayoqlariga qaradi. Ichidagi rashk va qasos olovi battar alandalandi.
Jungkookning ko‘zlarida yillar davomida to‘planib kelgan, mag‘rur qiyofasi ortiga yashiringan o‘sha eng og‘riqli va chuqur jarohat — rashk olovi bir soniyada lovillab yondi. U onasining kaftlari orasida turgan sovuq qo‘llarini shartta tortib oldi-da, kreslo suyanchig‘iga o‘zini tashladi. Lablarida daxshatli va alamli bir kulgi paydo bo‘ldi, uning har bir so‘zi onasining yuragiga pichoqdek botardi.
- "Tan oling, oyi... Siz Taehyungni mendan ko'ra ko'proq yaxshi ko'rasiz, to'g'rimi?!" - dedi Jungkook, uning ovozi pichoqdek keskir, ammo ichidagi alamdan titrab chiqdi.- "Doim shunaqa qilgansiz! Bolaligimizni eslang... Bir marta o'sha Taehyung deb meni qattiq urshgansiz, mening o'z farzandingiz ekanligimni unutib, uning tarafini Olgansiz!Hozir ham mening jarohatlangan oyog'imga, Italiyada o'limdan zo'rg'a qolganimga emas, o'sha asrab o'stirgan oʻgʻlingizni taqdiriga yig'layapsiz-dedi Jungkook alam bilan
Jeon xonim o‘g‘lining bu gaplaridan yuragi tilka-pora bo‘lib, ko‘z yoshlari yanada yuzini yuvib tushdi. U o‘z jigari, o‘z pushti kamaridan bunday achchiq va yillik gilm-gupurlarni eshitaman deb o‘ylamagandi.
— "Unday dema, Jungkook! Sen mening o‘z jigarbandimsan, vujudimning bir parchasisan! O‘shanda bolalik qilib bir-biringizni o‘ldirib qo‘ymanglar degandim... Nahotki onalik qalbim bolalarining bir-birini so‘yishiga chiday olmayotganini tushunmasang?! Men faqat sening qon daryosida g‘arq bo‘lishingdan, bu nafrat seni yutib yuborishidan qo‘rqyapman, bolam!"-yig'lab Jeon xonim
Jungkook tishlarini g‘ijirlatib, stol ustidagi po‘lat tayanch tayoqlariga qaradi. Onasining har bir yig‘isi, har bir gapi u uchun Taehyungga bo‘lgan nafratni yanada alangalatar, o‘zini go‘yo chetga surilgan boladek his qildirardi. U onasini turg‘izish uchun qo‘llaridan tutdi, lekin onasi hali ham yig‘lab, unga yolvorishda davom etayotgan edi.
