Пост 07.06.2026
Erta tongda Shahar markazidagi bizness kompaniyasining yuqori qavatida joylashgan ofis odatdagidek sokin edi. Xona ichidan turib oyna orqali butun shaharni kuzatsa bo'lardi. Jungkook oynaga qaragancha jiddiy holda nimadirlarni o'ylardi.
Oradan bir soniya o'tib Jhope ichkariga kirib keldi.
- meni shoshilinch chaqirtiribsan? -soradi Jhope biroz ajablanibb
Jungkook shoshilmasdan, o'zining stuliga o'tirdi.
- o'tir seni kutyapgan edim -dedi stolga ishora qilib Jungkook
Uning ko'zlarida hayvoniy qasos va sabrsizlik alangalanib, tomirlari bo'rtib chiqdi. U po'lat tayanch tayoqlariga suyangancha gavdasini biroz oldinga tashlab, ro'parasida bemalol o'tirgan J-Hoping ko'zlariga tikildi va pichoqdek keskir ovozda gapirdi.
— "Menga qara, JHope! Ariannaning otasi nima bo‘ldi o‘zi?! Nega hamon jimlik? Nega odamlarin hali ham qonli hisobotni olib kelishmadi. -biroz asabiy tarang xolda
J-Hope kresloda o‘tirgancha uning bu quturgan holatini muzdek va zaharli tabassum bilan kuzatib turardi. Aslida bu ikki aka-uka — Jungkook va Taehyungning bitmas-tuganmas qonli urushlari, bir-birini tiriklayin g‘ajib bitirayotgani allaqachon uning joni-joniga tekkan edi. U bu yirtqichlarning shaxsiy adovatlaridan tamomila charchagan bo‘lsa-da, hozircha o‘zining daxshatli va maxfiy strategik rejalari uchun Jungkookning yuziga haqiqatni aytmadi. U chuqur xo‘rsinib, qo‘llarini havoda sidirib javob berdi:
- "Xotirjam bo'l, Jungkook! Hali bunga mutloq fursat bo'lmayapti! Sen o'sha cholni shunchaki ko'chadagi daydi it deb o'ylayapsanmi?! - Jhope asablari biroz taranglashib - Italiyadagi mening eng ishonchli odamlarim aynidamda uning maxfiy qarorgohi atrofida qulay fursat kutishyapti-dedi Jhope
Jungkook J-Hopinng bu uzluksiz va asosli gaplarini eshitib, g'azabdan tishlarini g'ijirlatdi, ammo uning makkorona taktikasiga qarshi chiqa olmadi. U tayoqlariga tayanib oynadan Seulning qararkan, ichidagi yovvoyi maxluq qon so'rab baqirmoqda edi.
Jungkook tayoqlariga tayanib shunday vaxshiyona shiddat bilan ornidan turdiki uning ko'zlaridagi qonli nigoh xonadagi bor havoni muzlatib yuborgandek bo'ldi. U J-Hoping qarshisiga borib, pichoqdek keskir ovozda buyruq berdi:
— "Menga qara, J-Hope! Ertaga menga Ariannaning otasi o‘lgani haqidagi xabarni olib kelasan! Tushundingmi?! Menga bahonalar kerak emas! Qulay fursatni o‘zing yaratasan! O‘sha chol ertaga quyosh botguncha yer ostida bo‘lishi shart- deb bo‘kirdi u, zahrini sochib
J-Hope uning bu quturgan ohangiga indamay bosh silkitsa-da, uning ko'zlaridagi sovuq jilm-gupur ortida mutloq boshqa, daxshatli nafrat yashiringan edi. U Jungkookning xonasidan chiqib, kimsasiz yo'lak bo'ylab ketarkan, tishlarini g'ijirlatib, ichidagi bor g'azabini pichirlab tashqariga chiqardi:ʼ
— "La’nati yirtqichlar... Tezroq bu ikki aka-uka o‘lsayu, men ham, butun dunyo ikkisidan qutulsa! Bir-biringni tiriklayin g‘ajib bitiradigan maxluqlar Ikkingni ham o‘z qo‘llarim bilan qabrga tiqaman!" — deb pichirladi J-Hope, uning makkorona rejasi endi aka-ukalarni bir-biriga urishtirib, butkul yo‘q qilishga qaratilgan edi.
J-Hope mashina saloniga otiirshi bilanoq eshikni shiddat bilan yopdi. Uning vujudini daxshatli g‘azab va qora niyatlar qoplab olgandi
U mashina o‘rindig‘iga suyanib, cho‘ntagidan hech kim bilmaydigan, maxfiy ikkinchi telefonini chiqardi. Barmoqlari asabiy holda ekranni bosib, xalqaro yashirin raqamlardan biriga qo‘ng‘iroq qildi. Aloqa ulanishi bilan go‘shak ortidan nihoyatda vazmin va sirli bir ovoz eshitildi. J-Hope hech qanday kirish so‘zlarsiz, to‘g‘ridan-to‘g‘ri pichoqdek keskir ovozda savol berdi:
— "Qayerdasan?!" — deb so‘radi J-Hope, uning ohangida buyruq va cheksiz asabiylik bor edi.
Go‘shak ortidagi o‘sha sirli odam esa JHoping quturgan ohangidan zarracha cho‘chimadi. U o‘zini mutloq og‘ir va bosiq tutgan holda, nihoyatda sirli, hattoki JHoping o‘ziga ham qarshilik ko‘rsatgandek sovuq ovozda gapirdi:
—Seni nima ishing bor qayerda ekanligini bilan asabimga tegma shundoq ham kayfiyatim yoq -dedi u odam jerkib berdi osha sirli odam
J-Hope bu odamning uni o‘z joyiga o‘tqazib qo‘yganidan battar g‘azablandi, ammo uning orqasidagi qudratni bilgani uchun asabini zo‘rg‘a jilovladi. U mashina oynasidan Seulning qorong‘u tuniga nafrat bilan tikilib, qolgan gaplarini uzluksiz gapira boshladi:
— Senga gapiryapman meni ishim yoq kayfiyatin qanaqaligini bilan meni eshit yaxshilab bitta odamni oʻldirish kerak -dedi Jhope biroz jiddiyshdi ohangi
Sirli odam biroz jim turdan soʻngra gaprdi
—Bilasan bunqa ishlari bilan shugʻullanmayapman ancha beri men bu ishdan ketman allaqachon Jhope -biroz jiddiy ohangda u ham
— "Yaxshigina pul beraman, agar ishni mutloq toza qilsang!" — dedi J-Hope mashina oynasidan Seulning ko‘chalariga tikilib, ovozini pastlatgancha
Go‘shak ortidagi o‘sha sirli odam buni eshitib, bir soniya jim bo‘lib qoldi va og‘ir ikkilandi. Chunki u aslida bu qonli hunarni, odam o‘ldirish ishlarini allaqachon butunlay tashlagan, tinch hayot kechirishni boshlagan edi. Biroq, ayni damda hayotidagi daxshatli muammolar sababli unga shoshilinch ravishda katta miqdorda pul kerak edi. Aynan mana shu chorasiz vaziyat uni ortga qaytishga majbur qilayotgandi. U ichidagi ikkilanishni yashirib, o‘zini to‘g‘ri ko‘rsatish uchun J-Hopega gaprdi
- "Menga raqamni ayt, JHope! Oldin qancha berishingni aniq ayt, badali qancha bo'ladi-dedi u, ovozidagi ehtiyojni yashira olmay
J-Hope esa uning bu ikkilanishidan va pul so‘rayotganidan battar g‘azablandi. U dushmanlarining qarorgohiga hujum qilishdan oldin so‘zsiz itoat etadigan odam kerakligini bilardi. Shuning uchun gapni qisqa qilib, uni burchakka taqadi
— "Menga pul haqida vaysashni bas qil! Oldin bu ishga rozimisan yoki yo‘q?! Shuni ayt-deb baqirdi J-Hope, ovozida daxshatli buyruq ohangi bilan.—Agar qo'rqayotgan bo'lsang yoki o'tmishingdan kechib, chinakamiga 'suyak' bo'lib qolgan bo'lsang, hoziroq ayt! Men boshqa odam topaman!"
Sirli odam J-Hoping bu gapidan keyin tishlarini g‘ijirlatdi. Uning mag‘rurligi va professional g‘ururi bu kamsitishga chiday olmadi
- "Mening qobiliyatimga shubhang bormi, JHope?! O'zing yaxshi bilasan, men har doim ishni toza bitiraman! Kimni o'ldirish kerakligini ayt!" - dedi u, nihoyat taslim bo'lib va qonli taklifga rozi bo'lib.
J-Hope lablari chetida makkorona jilmaydi. U o‘lja qochib ketmasligini va bu professional qotilni pul bilan butkul o‘ziga qul qilib olganini tushundi
—Telefonda ortiqcha gapirish xavfli. Yarim soatda o‘sha yerda boʻlaman" — dedi-da, aloqani shartta uzdi.
Roppa-rosa yarim soat o'tgach, JHoping qora rangli, dabdabali zirhlangan mashinasi Seul chetidagi butkul tashlandiq, kimsasiz va unutilgan o'sha g'arib xaroba oldiga kelib to'xtadi.Atrofda chirigan taxtalar va zanglagan temir-tersaklardan boshqa hech narsa ko'rinmas, bu sovuq manzara haqiqiy qabriston sukunatini eslatardi. J-Hope mashinadan tushib, qimmatbaho plashini chang tekmasligi uchun kiyimidan biroz ko'targancha, o'sha kimsasiz va chirigan yog'och eshikni bor kuchi bilan ochib uyga kirdi.
Ichkari mutloq tartibsiz bo'lib, devorlarning bo'yoqlari ko'chib ketgan, derazaning o'sha singan oynasidan erta tongning sovuq, sarg'ish quyosh nuri xonadagi palaxsa-palaxsa changlarni g'alati va g'arib bir yoritib turardi.
U ichkariga qadam qo'yishi bilan xonadagi tartibsizlikka va singan deraza oynasidan xira tushib turgan quyosh nuriga ko'zi tushdi Shu payt qorong'u va kimsasiz oshxona tomondan qadam tovushlari eshitildi va o'sha yerdan Jin-woo sekin chiqib keldi. Uning egnida eskirgan kiyimlar bo'lsa-da, ko'zlaridagi o'sha professional o'lim nafasi hamon sovuq yaltirab turardi.
Jin-woo J-Hopening quturgan va kibor holatiga qarab zaharli jilmaydi
— “Kel, J-Hope, kel! Seni mening bu g'arib kulbamga qaysi shamol uchirdi — dedi u.
Jin-woo xona o‘rtasida turgan, ustini qalin chang qoplama bosgan eskirgan stolni va uning atrofidagi xunuk stullarni ko‘rsatib, J-Hopeni stolga taklif qildi.
J-Hope bu eskirgan va kirlangan stol stulga cheksiz jirkanib qaradi. U o'zining qimmatbaho kiyimlarini bulg'amaslik uchun cho'ntagidan shoshilinch ravishda qor qoradek oppoq, xushbo'y ro'molchasini chiqardi. U stulning ustidagi qalin changlarni asabiy holda ketma-ket artib, so'ngra omonatgina o'tirib oldi. U o'zining dabdabali qiyofasini to'g'irlarkan, stol ustiga pul to'la qora chamadonni darsillatib qo'ydi va Jin-wooning ko'zlariga tik qaradi
- "Senga nima uchun kelganimni, qanday qonli ish borligini telefonda aytdim, Jin-woo!-dedi Jhope
- "Ismini ayt menga! Ertaga kechgacha kimning chirog'ini o'chirishim kerak o'zi-dedi Jinwoo, stol ustidagi pul to'la chamadondan ko'z uzmay, ovozini shafqatsizlarcha pasaytirib.
J-Hope eskirgan stul suyanchig'iga o'zini beparvo tashladi. Lablari chetida yovvoyi va makkorona bir tabassum o'ynarkan, pichoqdek keskir ovozda javob berdi
— Kim Taehyung osha sen yo'q qiladigan odam Italiyani o'z qonunlari bilan titratayotgan buyuk Don Kim Taehyung -dedi Jhope maqsadiga otib
"Kim Taehyung?! " ismini eshitishi bilan Jinwooning yuzidagi o'sha sovuqqon bosiqlik bir soniyada g'oyib bo'ldi. Uning vujudi daxshatli hayratdan muzlab qolgandek, taqqa qotdi. U stol ustiga biroz engashib, J-Hopega daxshatli nigoh bilan tikildi.
- "Nima?!" Kim Taehyung?!- deb jerkib berdi Jinwoo, nafas olishi og'irlashib. - "Sen uni kimligini, qanday qudratga ega ekanligini rostdan ham bilasanmi oʻzi? U shunchaki mafiya emas, u butun yer osti dunyosining bosh jallodi-ku! Qanday qilib uning õldishimni so'rayapsan?!" -Jhopeni koʻzlariga tik qarab Jinwoo
Jinwoo ichidagi asabiylikni jilovlash uchun titrayotgan barmoqlari bilan tamakisini tutatdi. So‘ngra J-Hoping ko‘zlariga shubha va nafrat bilan qarab, savollarini uzluksiz davom ettirdi
- "Menga qaragin, J-Hope... Aslida sen nega bu ikki aka-ukani batamom yo'q qilishni xohlayapsan?! Nima xusumating, qanday bitmagan qasosin bor ularda?! Nega ularning ikkalasini ham bir kunda qabrga tiqmoqchisan?!" -savol tariqasida Jinwoo
J-Hope stol ustidagi changni qattiq mushtlab, jirkangan holda o‘zini to‘g‘riladi
- "Chunki bu ikki yirtqich aka-ukaning borligi mening tomog'imga qadalgan pichoq, Jinwoo! Ularning shaxsiy adovatlari, bitmas-tuganmas qonli qasoslari tufayli butun Seul yer osti dunyosi olov ichida qolyapti, mening biznesim kul Jungkook meni o'zining oddiy quli deb o'ylayapti, Taehyung esa Italiyadan turib menga o'lim bilan tahdid qilyapti.-nafrat bilan Jinwooga tikildi Jhope
Jinwooning ko‘zlari daxshatli tarzda qisildi va u J-Hoping yuziga tik qarab, tamakisini polga tupurdi o'zining qonli o'tmishidan butkul qutulishni istar, bu girdob uni va oilasini qayta yutishini xohlamas edi. U pul to'la chamadonni nafrat bilan chetga surib tashladi
- "Sen esingni yeb qo'yibsan, J-Hope! Aslo bu iflos o'yiningga rozi bo'lmayman! Menga sening la'nati pullaring ham kerakmas! Mening hali-beri o'lish niyatim yo'q. Kim Taehyungni oʻldirish qoʻl urish o‘z boshiga atom bombasi portlatish bilan bitta!" — deya taklifni keskin rad etdi.
J-Hoping bu rad javobidan keyin tepasi qizib, daxshatli jaxli chiqdiU butun vujudi bilan tamom bo‘lgan, rejasining bu qadar tez buzilishini mutloq kutmagan edi. U belidagi qora to‘pponchani shiddat bilan sug‘urib oldi-da, Jinwooning boshiga qurolni darsillatib tiradi! Singan derazadan kirayotgan tonggi nur po‘lat qurol ustida vaxshiyona yaltirab ketdi
- "O'lging kelib qoldimi, Jinwoo?!"— deb bo'kirdi J-Hope, barmog'ini tepkiga qadab— "Senga mening qarshimda rad etish huquqini kim berdi?! Ishingni bajarda, pulingni olib yo'qolgin, menga farqi yo'q! Menga o'sha Kim Taehyungning o'lishi, uning borlig'i kul bo'lishi shart!" -asabiy ohangda Jhope -"Yokida... O'sha orqadagi uyda yashirinib o'tirgan xotining va mitti o'g'lingni o'z qo'llarim bilan so'yib, o'ldirishimni xohlayapsanmi, Jinwoo?! Ularning qon dengizida g'arq bo'lishini ko'rmoqchimisan-JHope qurolni uning peshonasiga battar botirib, Jinwooning eng zaif, eng muqaddas nuqtasiga shafqatsizlarcha zarba berdi.
Jinwooning peshonasidan sizib chiqqan ko'zlariga quyila boshladi. U J-Hoping vahshiyona ko'zlariga qarab, o'z oilasining hayoti qil ustida turganini angladiUning nafratdan jag' suyaklari g'ijirlab ketdi, lekin chorasizlikdan bor g'ururini yutishga majbur bo'ldi. U titrayotgan qo'llarini ohista yuqoriga ko'tardi
- "Roziman! Bo'ldi, qurolni tushur, JHope!" - dedi Jinwoo, ovozi g'azab va mag'lubiyatdan xirillab -Faqat ularga tegma, xotinim va o'g'limning boshidan bitta soching ham to'kilmasin! Men so'ragan ischingni aytganingdek toza bitirib beraman, tamom! - Jinwoo biroz sovuq ter chiqib
J-Hope lablari chetidagi o'sha makkorona, zaharli tabassumini qaytadan tikladi.So'ngra o'zining qimmatbaho plashining yoqalarini, g'ijimlangan kiyimlarini xotirjamlik bilan to'g'irlab oldi.
- "Barakalla, Jinwoo! Aqlingni vaqtida yig'ib olganing o'zing uchun yaxshi bo'ldi," - dedi J-Hope, ovozidagi istehzoni yashirmay
—2 kundan keyin Taehyungning tug'ilgan kuni! qasrida ulkan ziyofat beradi.Ana o'shanda senga eng qulay fursat tug'iladi,-dedi Jhope plashining ichki cho'ntagi tomon qo'l suqdi-da, tayyorlab qo'yilgan konvertni olib, Jin-wooga uzatdi— "Ertagayoq Italiyaga uchishing shart! - Mana senga bilet, passport va o'sha yoqqa borish-kelish uchun pul tongda soat 7:00 da uchasan, - dedi Jhope
Jin-woo stol ustidagi pul to'la qora chamadonga, so'ngra qo'lidagi soxta hujjatlarga qarab tishlarini g'ijirlatdi Uning oilasi J-Hoping qoʻlda edi, shu sababli ham u qonli o'tmishiga qaytishga va Italiyadagi o'sha tug'ilgan kun ziyofatini qabristonga aylantirishga majbur bo'ldi.JHope o'z ishini bitirib, xarobadan chiqib ketdi.
Xonada faqatgina soatning chiqillashi va Jungkookning og'riqli nafas olishi eshitilardi. U J-Hope ketgach, kreslosiga suyanib, zo'rg'a o'zini o'nglab o'tirishga urinayotgan o'sha lahzada jarohatlangan oyoqlari battar va simillab og'riy boshladi. Italiyadagi o'sha mudhish o'q izi va Seul ko'chalarida bir hafta davom etgan tinimsiz qonli yugur-yugurlar asorati uning tomirlarini qizigan temirdek kuydirardi. U tishlarini g'ijirlatib, og'riqdan peshonasidan sizib chiqayotgan sovuq ter tomchilarini arta boshladi.
Aynan shu chidab bo‘lmas og‘riqli va vahimali soniyalarda, xona eshigi kutilmaganda mutloq taqillatmasdan, shiddat bilan ochildi va ostonada Lisa kirib keldi. U o‘zining dabdabali kiyimi, erkatoy qiyofasida, yuzida makkorona va takabburona jilmayish bilan to‘g‘ri Jungkook tomon yura boshladi.
U Jungkookning oyoqlari qattiq og‘riyotganiga va u tayoqlariga tayanib omonatgina o‘tirganiga zarracha ham ahamiyat bermay, shoshilinch ravishda borib Jungkookning jarohatlangan tizzasiga o‘tirib oldi. U qizg‘anchiqlik va ehtiros bilan uning bo‘yniga mahkam osilib, yuzlaridan o‘pa boshladi. Lisa uzoq vaqt davomida Jungkookning Seulga qaytishini kutgan edi va u endi Ariannadan bo‘shagan o‘rinni butkul egallamoqchi edi.
Biroq Jungkookning jarohatlangan, teshilgan oyog‘iga Lisaning bor vazni va og‘irligi tushishi bilan, uning vujudida daxshatli, ko‘zni qorong‘ulashtiradigan jismoniy do‘zaxiy og‘riq uyg‘ondi. Jarohatlangan tomirlari go‘yo qaynoq qo‘rg‘oshun quyilgandek asabiy zirqirab ketdi. Uning yuzidagi tomirlar bo‘rtib, g‘azabdan ko‘zlari qonga to‘ldi.
Jungkook ortiq o'zini jilovlab o'tirmadi. U o'zining baquvvat, po'latdek qattiq barmoqlari bilan Lisaning nozik yelkalaridan mahkam tutdi va bor kuchi bilan siltab, polga itarib yubordi!
- "Ustimdan tush, la'nati fohisha!!! Sening bu yerga kirishingga kim ruxsat berdi, kim chaqirdi seni?!"deb bo'kirdi Jungkook, uning xirillagan va vaxshiyona hayqirig'ixonaning har bir burchagida daxshatli aks sado berdi. — "Mening xonamga taqillatmasdan bostirib kirishga senga kim qo‘yibdi?! Menga osilishdan oldin o‘z haddingni bil, iflos
Jungkook po‘lat tayanch tayoqlariga zo‘rg‘a suyanib, oqsoqlangan holda o‘rnidan g‘azab bilan turdi. Uning har bir so‘zidan nafrat va qotillik nafasi anqib turardi. U stoldagi qora qurolini qo‘liga olib, polga yiqilib, qaltirab turgan Lisaga qaratdi.
Lisa hayotida birinchi marta Jungkookni bunday hayvoniy, shafqatsiz holatda ko‘rib, tizzalari qo‘rquvdan qaltirab ketdi.
Lisa polda yotgan joyidan soxta ko‘z yoshlarini oqizib, o‘zini jabrdiygandek ko‘rsatishda davom etardi. U bu ojiza qiyofasi Jungkookning bag‘rini yumshatadi deb o‘ylagandi. Qiz titroq ovozda shivirladi
- "Jungkook... Nega unday deysiz? Axir men sizni chin dildan sevaman-ku! Butun vujudim bilan sizga tegishliman, siz uchun hamma narsaga tayyorman-U gapira turib, sekin o'rnidan turdi-da, Jungkookning qarshisiga tiz cho'kdi. O'zining shahvoniy jozibasini ishga solib, erkakni yo'ldan urish va g'azabini so'ndirish maqsadida qo'llarini sekin uning shimi ustidan yuritib, Jungkookning shim ichidagi ulkan jinsiy a*zosini ohista silay boshladi. makkorlik bilan bajarayotgan edi.
Biroq Jungkook bu harakatdan zarracha qo‘zg‘almadi, aksincha, vujudini cheksiz jirkanish qopladi. U g‘azabdan telba bo‘lish darajasiga kelib, Lisaning nozik qo‘lini shartta qayirib ushladi va uni o‘zidan ayovsiz ravishda itarib yubordi. Erkakning xirillagan va yovvoyi hayqirig‘i butun xonani titratib yubordi
- "Meni sevasanmi?! Nima, akam Taehyungning to'shagida oylab yotib, uning ostidan qon-qonigacha bulg'anib chiqqan fohisha hozir meni sevadimi?! Sizlarning Taehyung bilan o'sha kechalari qanday iflos ehtiroslar bilan, qaysi pozitsiyalarda uning "Ostida inqillab chiqqaningni, uning shahvati sening vujudingga oqqanini men bilmaydi deb o'yladingmi, la'nati fohisha?!-dedi jirkanib
Jungkook tayoqlariga tayanib, uning yuziga qarab nafrat bilan tupurdi va so‘zini uzluksiz, vaxshiyona tarzda davom ettirdi
- "Qayerda paydo bo'lding o'zi?! Qachon qaytib kelding Amerikadan O'sha yerda har kimning tagiga yotib,Akam sening tanangdan to'yib, seni eski matohdek tashlab yuborganidan keyin, endi mening to'shagimga, mening erkaklik quvvatimgan osilmoqchimisan ?! - jungkook zaharli kulib gaprib davom eti-Akamning qõli tekgan yalang'och tanang bilan meni o'zingga bo'ysundirmoqchimisa
Lisa hayotida birinchi marta o'zining Amerikadagi sirli hayoti va Taehyung bilan bo'lgan o'sha o'ta shahvoniy, iflos o'tmishi Jungkook tomonidan bunchalik daxshatli fosh etilishini kutmagan edi. U daxshat va shok ichida, ko'z yoshlari yuzini yuvgancha o'rnidan turdi, kiyimlarini asabiy to'g'irlab, xonadan telbalarcha otilib chiqib ketdi.
Jungkook esa xonada yolg‘iz qolib, jarohatlangan oyog‘idagi va vujudidagi chidab bo‘lmas og‘riqdan tishlarini g‘ijirlatib kresloga o‘zini tashladi