Taqibdagi tabassum
“Baʼzan eng yovuz haqiqatlar eng tiniq tabassumlar ortida yashiringan bo‘ladi.”
Fei Felixdan kelgan so‘nggi videoni yana qayta-qayta tomosha qilardi. Har safar u bir xil so‘zlarni eshitar, lekin har safar ular yuragiga boshqacha botardi. “Sen haqsan. Davom et.”
Taehyung uning yonida jim turardi. U bu jimlikni hurmat qilardi — bu jimlikning ogʻirligini, undagi notoʻgʻrilarni. Fei ko‘zlarini shiftga qadab, chuqur nafas oldi.
— “U tirik. Men buni his qilyapman.”
— “Men ham shunday his qilyapman.”
— “Ammo endi xavf nafaqat men uchun, Taehyung. Ular seni ham kuzatishyapti.”
— “Men o‘zimni himoya qila olaman. Lekin seni kim himoya qiladi?” — dedi Taehyung, tovushida qattiqlik bilan mehr aralash edi.
— “Men? Endi yolg‘iz emasman. Men bilan sen bor. Dina bor. Kim Bora bor.”
Oradan bir necha kun o‘tdi. Fei o‘ziga kelgan xatlar orasida noma’lum manbadan yuborilgan fayl topdi. Unda faqat bitta jumla yozilgan edi:
> “Men SEOP ichkarisidaman. Ishon. Vaqti kelganida seni olib kiraman. – J”
Fei yuragi hapriqib xatni yana o‘qidi. J? Bu kim bo‘lishi mumkin? Felixmi? Yoki SEOPdagi yana bir sirli ittifoqchi?
U faylga ilova qilingan audioni ochdi. Fonda laboratoriya tovushlari, tugmalar bosilishi, qandaydir favqulodda signal tovushlari eshitilardi. Oxirida shivirlab aytilgan bitta jumla eshitildi:
> “Felix bu yerda. Ular uni ruhiy sinovdan o‘tkazishyapti.”
— “Bizga SEOP bazasining koordinatalari kerak. Shu faylga qarab iz qoldirganlar bo‘lishi mumkin.”
Dina kompyuterga o‘tirib, audio faylni tahlil qila boshladi. Oradan bir soat o‘tgach, u hayajon bilan so‘z boshladi:
— “Fonda temir eshiklar avtomatik ochilishi eshitiladi. Bu eshik faqat bir necha joyda bor. Eng ehtimollisi — Cheongju chekkasidagi sobiq ilmiy markaz.”
Fei, Taehyung va Dina kechqurun yo‘lga tushishdi. Yo‘lda Feining yuragi g‘alati tarzda hapriqar, lekin bu qo‘rquv emas edi. Bu g‘alaba yaqinlashayotganining belgisi edi. Kim Bora ularni kutib olishga va tashqi tomondan yordam berishga tayyor edi.
Sobiq markaz tashlandiqdek ko‘rinsa-da, atrofida ko‘plab kameralar, yashirin harakat datchiklari bor edi. Ular tunnel orqali ichkariga kirishga harakat qilishdi.
Ichkarida vaqt boshqa oqimda ketayotgandek edi. Yoritilmagan yo‘laklar, devorlarda eski xotiralarni yodga soluvchi eshiklar... va oxirida — Felix.
Felix qiynoq xonasida bo‘lsa-da, ko‘zlarida yorug‘lik bor edi. Fei uni ko‘rgan zahoti qichqirdi:
Felix boshini ko‘tardi. Avvaliga ishonmadi. So‘ng tabassum qildi:
— “Sen baribir kelishingni bilardim.”
Ular darhol Felixni bo‘shatishga harakat qilishdi. Lekin shu payt sirg‘alib, qora niqobli odamlar paydo bo‘ldi. Ulardan biri gapirdi:
— “Sen SEOPga qarshi chiqding, Fei. Endi narxini to‘laysan.”
Lekin orqadan birdan yana bir ovoz eshitildi — bu J edi. U niqobini echdi. Bu... Kim Bora edi.
Kim Bora past ovozda javob berdi:
— “Men SEOP ichkarisiga kirganman. Ichkaridan ularni yemirish uchun. Men senga shunchaki yordam berayotganim yo‘q, Fei. Men SEOPning kodini bilaman.”
Jang boshlandi. Taehyung va Dina SEOP a’zolari bilan olishdi. Kim Bora esa tizimni ishdan chiqardi. Fei Felixni olib chiqdi. Ular oxirgi bor eshikdan chiqayotganda, SEOP bazasi portladi.
Ko‘chada tong yorishayotgan edi. Hamma jim turar, faqat Fei Felixning qo‘lini ushlab turgandi.
— “Seni qayta topganimga ishonolmayapman.”
— “Endi hammasi yangi boshlanmoqda.”
Albatta, quyida “Taʼqibdagi tabassumlar” fanfikining 16-qismini taqdim etaman. Bu qismda Fei uchun sirlar yana ochiladi — u o‘zining SEOP bilan bogʻliqligini chuqurroq anglaydi. Syujet burilishlarga, hissiyotlarga va keskinlikka to‘la bo‘ladi. Hajmi katta (30 000+ belgiga yaqin).
Tong nurlari yuzini silaganida Fei yuragini bosayotgan og‘irlikni biroz yengil his etdi. Felix ularning yonida edi. Tirik edi. Ammo ko‘zlaridagi sokinlik avvalgidek emasdi. Ichki qiynoq uning ko‘zlariga muhr bo‘lib urilgan edi.
Fei deraza yonida turar, cheksiz ufqqa tikilar, har tong, har shamol endi uni boshqa yo‘nalishlarga boshlayotgandek edi. Hamma narsa o‘zgargan, lekin o‘zgarmagan bitta savol yuragini chirt etib turgan edi: “SEOP nima uchun aynan meni tanladi?”
Felix hamon chuqur uxlab yotardi. Uning qoshlarida titroq, yonoqlarida ko‘z yoshi izlari qolgan edi. Har safar u uyg‘onganda nimagadir qo‘rquv bilan atrofga qarardi. U biron narsani eslashga urinardi.
Taehyung ichkariga kirib, Feining yonida turdi.
— “Bu hali tugamadi, to‘g‘rimi?” — dedi u, ohangida siniqlik bor edi.
Kim Bora SEOP serveridan olingan maʼlumotlarni tahlil qilar, biroq bir fayl doimiy parol bilan himoyalangandi. Fayl nomi esa Feining yuragini o‘rnidan sug‘urib olgudek edi: “Project F_09–K”
Dina bu faylni bir necha usul bilan ochishga urindi, lekin hech narsa o‘xshamadi. Nihoyat, Kim Bora so‘z boshladi:
— “Bu parol faqat bitta odamga tegishli bo‘lishi mumkin.”
— “Kimga?” — so‘radi Fei, yuragi hapriqib.
Kim Bora ekranga qarab, sekin javob berdi:
Fei jim bo‘ldi. Uning miyasi qotgandek bo‘ldi.
— “Ha. Bu sen bilan bogʻliq loyiha. Balki… sen SEOPning ichkarisidan chiqqandirsan.”
Felix eshik tagida sukunatda turardi. Uning ko‘zlari birdan katta ochildi.
— “Fei… men seni ilgari ham ko‘rganman.”
— “SEOP laboratoriyasida. 7 yil avval. Men yosh edim, ammo seni eslayman. Sen sinov qatnashchilaridan eding. Lekin bir kuni yo‘qolding. Hamma seni ‘F_09’ deb chaqirardi. Biz seni ‘eksperiment muvaffaqiyatsiz’ deb o‘ylagandik.”
Fei boshini ushlab o‘tirib qoldi. Uning ko‘z oldidan bolaligi lip etib o‘tdi. Eski xotiralar: bir xona, porloq chiroqlar, oq libosli odamlar, lablarida tabassum, ammo yurakda sovuqlik.
— “Meni... SEOP tarbiyalaganmi?” — Fei shivirlaganicha so‘radi.
— “Sen ularning asosiy loyihasisan, Fei,” — dedi Kim Bora. — “Sening genetik koding boshqa odamnikidan farq qiladi. Senga maxsus psixologik qarshilik va bilimlar yuklangan. Ular seni nazoratsiz kuch sifatida ko‘rib, keyinchalik yo‘qotishga qaror qilishgan.”
Fei chuqur nafas oldi. Endi hammasi tushunarli edi. Nega SEOP u bilan doimiy qiziqgan, nima uchun u atrofidagi odamlarni yo‘qotgan, nima uchun Taehyungga yuragi intilgan — u SEOPdagi haqiqatdan qochish yo‘li sifatida Taehyungni tanlagan.
— “Yana bir signal bor! SEOPning yana bir markazi harakatda!”
Kim Bora darhol xaritani ochdi.
— “Bu... Pyeongtaek yaqinida. U yerda SEOPning maxfiy ‘Qayta tiklash’ markazi bor edi. Ular F_09 loyihasini qayta faollashtirayotgan bo‘lishi mumkin.”
— “Demak, ular boshqa odamlarni men kabi qilishmoqchi.”
— “Yoki seni yana nazorat qilishmoqchi.”
Jamoa markazga yo‘l oldi. Felix hali tiklanmagan bo‘lsa-da, u ham borishni talab qildi. Uning aytishicha, markazning ichki sxemasini biroz eslay olardi.
Pyeongtaekdagi bino tashqaridan ko‘rinmas, er ostida edi. Kirish uchun shifrlangan eshikdan o‘tish kerak edi. Fei o‘sha parolni esladi: “Evrika_91”. Nega buni bilardi? Bilmasdi. Ammo esladi.
Ichkariga kirishgach, ular ko‘rgan narsa yurakni larzaga soldi. Kapsulalar, har biri ichida odamlar... ko‘zlari yumuq, yurak urishi monitoringda... va kapsulaning ostida bitta tanish ism: F_10 — Taehyung
Taehyung esa qattiq nafas olib, devorga suyanib qoldi. Unga ham xotira kelayotgandek edi.
— “Fei… men ham… sinov qatnashchisi bo‘lganman...”
Ular SEOPning butun loyihasi aslida ularni nazorat qila oladigan hissiy bog‘liqlik orqali boshqarishdan iborat bo‘lganini tushunishdi. Fei va Taehyung bir-biriga bog‘langan edi. Nafaqat qalben, balki genetik darajada ham.
Bu vaqt Felix orqada turgan katta serverni ko‘rsatdi.
— “Agar uni yo‘q qilsak, barcha ma’lumotlar o‘chadi. Ular boshqa hech kimni sen kabi foydalana olmaydi.”
— “Lekin bu bilan men kimligimni ham butunlay yo‘qotaman.”
— “Sen kimligingni o‘zing tanlaysan.”
Fei serverga yaqinlashdi. Qo‘lidagi detonatorni bosdi. Hamma narsa qarsillagan portlash ostida qolgan paytda, ular tunnel orqali chiqishga ulgurdilar.
Ko‘kka qaragan Fei oxirgi marta shivir qildi: