Qonli Shartnoma..🥀
Ertasi kuni tong. Jeon Jungkookning qasri.
Taehyung ko‘zlarini ochganida, xona hali quyosh nuri bilan to‘lmagan, faqatgina deraza pardalari orasidan nimjon nur sizib kirardi. U o‘zini g‘alati his qildi — belida og‘ir va issiq bir qo‘lni sezdi. Jungkook hamon uxlab yotar, uning yuzidagi doimiy shafqatsizlik o‘rnini xotirjamlik egallagan edi. Jungkookdan taralayotgan kuchli achchiq qahva hidi endi Taehyungni qo‘rqitmas, aksincha, uni qaysidir ma’noda tinchlantirayotgan edi.
Taehyung sekin qo‘zg‘almoqchi bo‘ldi, lekin Jungkookning qo‘li uni mahkamroq o‘ziga tortdi.
— Qayerga ketyapsan? — Jungkookning ovozi uyqusiragan va past edi.
— Janob... men... nonushta tayyorlashim kerak, — Taehyung pichirladi.
Jungkook ko‘zlarini ochdi va Taehyungning bo‘ynidagi yashirin, hali belgilanmagan joyga qaradi. Uning ichida hayvoniy bir xohish — tishlash va bu omegani butunlay o‘ziniki qilish istagi uyg‘ondi. Lekin u o‘zini bosdi.
— Bugun xizmatkor emassan. Bugun shunchaki mening yonimda bo‘lasan, — Jungkook o‘rnidan turib, Taehyungning yuziga tushgan sochlarni sekin chetga surdi. — Otang haqida qayg‘urma. U endi senga hech qachon qo‘l ko‘tara olmaydi.Jungkook ko‘zlarini ochdi va Taehyungning bo‘ynidagi yashirin, hali belgilanmagan joyga qaradi. Uning ichida hayvoniy bir xohish — tishlash va bu omegani butunlay o‘ziniki qilish istagi uyg‘ondi. Lekin u o‘zini bosdi.
Taehyung uning gapidagi ma’noni (qo‘li kesilganini) tushunmasa-da, ich-ichidan dahshatli bir narsa bo‘lganini sezdi va indamay bosh egdi.
Yoonmin
Jiminning hashamatli penthausida muhit ancha tarang edi. Suga mehmonxonadagi divanda o‘tirar, Jimin esa uning ro‘parasida, qo‘lida bir qadah qimmatbaho ichimlik bilan uni kuzatardi.
— Xo‘sh, taklifim haqida o‘ylab ko‘rdingmi, "yovvoyi mushukcha"? — Jimin jilmaydi. — Yoki yana o‘sha sassiq klublarda o‘zingni pullamoqchimisan?
— Men o‘zimni pullayotganim yo‘q edi! — Suga baqirib yubordi. — Men shunchaki ishlashga harakat qilyapman! Sizga o‘xshagan boyvachcha alfalar hamma narsani sotib olsa bo‘ladi deb o‘ylashadi.
— Men seni sotib olmayapman, Suga, — Jimin unga yaqinlashdi va Suganing iyerarxiyadan titrayotgan tizzalariga qaradi. — Men senga xavfsizlik va pul beryapman. Buning evaziga faqat yonimda bo‘lishingni so‘rayapman. Shunchaki... ko‘z o‘ngimda bo‘lsang kifoya.
Suga Jiminning ko‘zlaridagi o‘sha yirtqich nigohni ko‘rdi. U tushunardi — agar hozir rad etsa, Jimin baribir uni tinch qo‘ymaydi.
— Roziman... — Suga pichirladi. — Lekin bir shartim bor. Taeni ko‘rishimga ruxsat berasiz.
Jimin kulib yubordi va Suganing yuziga yaqinlashdi:
— Kelishdik. Lekin mening uyimda ekaningda, faqat mening ismimni aytishing kerak, "amaki" emas. Tushunarlimi?
Jimin Suganing oppoq bo‘yniga qarab, ichidagi "belgilash" instinktini arang jilovladi. U Sugani majburlashni emas, balki Suganing o‘zi unga taslim bo‘lishini xohlardi.
.
Jungkook va Taehyung kabinetda o‘tirishganida, Jungkookning telefoni jiringladi. Bu Jimin edi.
— Jungkook, yangi "xizmatchim" o‘zining do‘stini sog‘inibdi. Bugun birga tushlik qilamiz, tayyorlaninglar, — dedi Jimin kulib.
Jungkook Taehyungga qaradi. Taehyung Suganing ismini eshitishi bilan ko‘zlari porlab ketdi.
— Suga keladimi? — so‘radi u umid bilan.
Jungkook uning bu quvonchini ko‘rib, nimaligini bilmaydigan bir rashk his qildi. U Taehyungni faqat o‘ziga qarab tabassum qilishini xohlardi.
— Ha, lekin bir narsani eslab qol, Taehyung, — Jungkook uning belidan mahkam ushlab, o‘ziga tortdi. — Jiminning yonida ham, boshqalarning yonida ham sen mening Omegamsan. Agar kimdir senga yaqinlashsa, o‘sha odamning o‘limiga o‘zing sababchi bo‘lasan.
Taehyung qo‘rqib, uning ko‘kragiga qo‘llarini qo‘ydi.
— Janob Jeon... nega menga bunday qilyapsiz? Men shunchaki qarzdorning o‘g‘liman-ku?
Jungkook Taehyungning qulog‘iga yaqinlashib, achchiq qahva hidi bilan uni butunlay mast qilib qo‘yadigan darajada pichirladi:
— Chunki sening bu "Atirgul" hidiing meni aqldan ozdiryapti. Va men o‘z ulushimni hech kimga bermayman.
Jimin va Suga Jungkookning qasriga yetib kelishdi. Suga mashinadan tushishi bilan Taehyung tomon yugurdi. Ikki omega bir-birini quchoqlab, yig‘lab yuborishdi.
— Tae! Yaxshimisiz? Sizga ozor bermadimi? — Suga xavotir bilan do‘stini ko‘zdan kechirdi.
— Men yaxshiman, Suga... sen-chi? Jimin senga nima qildi?
Suga ortiga, Jiminning g‘olibona qarab turgan basharasiga qarab qo‘ydi:
— U shunchaki... quturgan alfa. Lekin men chidayman.
Jungkook va Jimin esa chetda turib, bu manzarani kuzatishardi.
— Qara, Jungkook, — dedi Jimin sekin ovozda. — Bizning omegalarimiz bir-biriga juda bog‘langan. Bu bizga ham foyda, ham zarar bo‘lishi mumkin.
— Menga farqi yo‘q, — dedi Jungkook nigohini Taehyungdan uzmay. — Agar ular bir-birini tinchlantirsa, mayli. Lekin agar Taehyung qochishni rejalashtirsa, men bu uyni qabristonga aylantiraman.
Tushlik paytida hamma jim edi. Faqatgina Jiminning Sugaga doimiy hazillari va Suganing asabiy pichirlashi eshitilardi. Kutilmaganda, Jungkook Taehyungning qo‘lini stol ostida ushladi.
— Ertaga seni maktabga o‘zim olib boraman, — dedi Jungkook kutilmaganda. — Jimin, sen ham Sugani olib borasan. Ularning hayoti o‘z iziga tushishi kerak, lekin faqat bizning nazoratimizda.
Taehyung va Suga bir-biriga qarashdi. Ular endi ozod emas edilar, lekin bu "oltin qafas" ularning eski uylaridan ko‘ra xavfsizroqdek tuyulardi. Biroq, tunda Taehyungni yana bir bor Jungkookning yonida uxlash kutilayotgan edi va u bu safar faqat "uxlash" bilan qutulmasligini his qilib turardi...