Bad Guy My Boss
Ertasi kuni Min korporatsiyasi binosida hamma hayratda edi. Jimin ofisga kelganida, uning bo‘ynidagi yuqori yoqali ko‘ylak ham yashira olmagan binafsharang izlar va har bir qadamida to‘pig‘idan kelayotgan mayin zanjir ovozi hammaning e’tiborini tortdi. U biroz oqsoqlanib, sekin yurardi.
Yoongi o‘z xonasida o‘tirib, monitor orqali Jiminning har bir harakatini kuzatardi. U ichki aloqa tugmasini bosdi:
— "Kotib Park, xonamga kiring. Hujjatlar bilan."
Jimin eshikni ochib kirganida, Yoongi stulida emas, balki deraza oldida shaharga qarab turardi. Jimin eshikni yopishi bilan Yoongi unga o‘girildi. Uning nigohi Jiminning to‘pig‘idagi zanjirga tushdi.
— "Mening qoidalarimni eslayapsanmi, kichkintoy?" — so‘radi Yoongi, unga yaqinlashib.
Jimin hujjatlarni stolga qo‘yib, bosh egdi: — "Ha, Daddy... Hammasi yodimda."
Yoongi Jiminni stolga o‘tqazib, uning yuzini o‘ziga qaratdi. — "Bugun majlisda hamma senga tikildi. Menga bu yoqmadi. Jazo sifatida, bugun tushlik vaqtida ofisdan chiqishga ruxsat yo‘q. Sen shu yerda, mening stolim ostida o‘tirasan va men ishlashimga xalaqit bermaysan. Tushunarlimi?"
Jimin qizarib ketdi, lekin Yoongining ko‘zlaridagi o‘sha qat’iyatni ko‘rib, sekin stol ostiga tushdi. Yoongi ishini davom ettirar ekan, Jimin uning tizzasiga boshini qo‘yib o‘tirardi. Yoongi esa vaqti-vaqti bilan uning sochlarini silab, uning o‘ziniki ekanligini his qilib turardi.
.
Tushdan keyin ofisga Taehyung bostirib kirdi. U Jiminning ahvolini ko‘rib, chiday olmadi. U Yoongining xonasiga kirib, stolga musht urdi.
— "Siz uni qiynayapsiz! Jiminning bo‘ynidagi izlarni va qanday yurayotganini ko‘rdim! Men uni hoziroq bu yerdan olib ketaman!" — baqirdi Taehyung.
Yoongi xotirjamlik bilan o‘rnidan turdi. — "Jimin, o‘zing ayt-chi, ketishni xohlaysanmi?"
Jimin Taehyungga, so‘ng Yoongiga qaradi. Yoongining nigohi unga: "Agar ketsang, oqibati yomon bo‘ladi" deb turgandek edi. Jimin Taehyungning qo‘lini sekin itarib yubordi.
— "Kechir, Tae... Lekin men shu yerda qolishim kerak. Men... men unga tegishliman," — dedi Jimin past ovozda.
Taehyung hayratdan qotib qoldi. Yoongi esa g‘olibona jilmayib, Jiminni belidan quchoqlab, o‘ziga tortdi. — "Eshitdingmi? Endi yo‘qol, mening vaqtimni o‘g‘irlama."
.
Oradan oylar o‘tdi. Jimin endi nafaqat kotib, balki Yoongining hayotining ajralmas qismiga aylandi. Yoongi unga shahar chetidan ulkan uy sovg‘a qildi, ammo bitta shart bilan: Jimin u yerdan faqat Yoongi bilan birga chiqa olardi.
Bir kuni oqshom, Yoongi Jiminni bog‘dagi ayvonga olib chiqdi. Oy nuri ostida Jiminning to‘pig‘idagi zanjir yarqirab turardi.
— "Seni baxtli qila olyapmanmi, kichkintoy?" — so‘radi Yoongi, uning bo‘ynidan hidlab.
Jimin unga o‘girilib, Yoongining lablaridan o‘pdi. — "Siz meni sindirdingiz, Daddy... Lekin men faqat sizning qo‘lingizda sinishni xohlayman. Siz mening ham azobim, ham eng katta baxtimsiz."
Yoongi uni mahkam quchoqladi. U tushunib yetgan edi: Jiminni qanchalik qattiq bog‘lamasin, Jimin baribir uning qalbiga zanjirlangan edi. Ular bir-birining qorong‘u dunyosida birga qolishga qaror qilishdi.