– OBSESSIVE –
~ Mening qalbim seni tanladi, hatto ongim bunga qarshi bo‘lsa ham...
Chapter ~ 1 | Chegaralarning yo'qolishi
Afsonlarda aytilishicha inson tugʻilishi bilan uning umr yoʻldoshi tanlanar ekan. Biroq ikkinchi hayotidachi? Insonlar ikkinchi hayotga ishonishmay qoʻyishgan, lekin ikkinchi hayot hali ham bor. Inson ikkinchi bor tugʻʻilganda uning oldingi hayotidagi umr yoʻldoshi ham tugʻiladi, ular birga yana boʻlishadimi yoki yoq bunisi qorongʻu lekin ularni doim nimadir bir biriga bogʻlab turadi.
Goryeo davrlarida ikki bir juftlik boʻlgan, ular bir birini chin dilidan sevardi. Biroq ukarning muhabbatlari qon va qasamyodlar o'rtasida o'tgandi. Yigit – oddiy jangchi, qiz esa – zodagonlardan oilasidan qolgan yagona voris edi.
Ular muhabbatlarni sir saqlashkari kerak edi, chunki bu taxt uchun ham davlat uchun ham tug'dirardi.Lekin bu sirlari kopga bormadi. Qirol o'zining sodiq jangchisining hiyonatini kechirolmay urushga yubordi, qizni esa zindonga tashladi.Ular ohirgi bor ko'rishganda yigit:
– Seni keyingi hayotimizda albatta topaman va biz birga baxtli bo'lamiz - yigit bu gaplarni yig'lab aytardi
– Vada ber - dedi qiz u ham ko'z yoshlarini ushlab turolmay. Yigit esa – Vada beraman - dedi va ulat qaytib uchrashishmadi.
Yillar o‘tib, ular har ikkisi ayanchli o‘lim topdi. Ammo afsonalarga ko‘ra, ularning ruhlari bir kun kelib qayta tug'ilishardi.
Pov Ni-ki
Yomg'irning ovozini butun vujudim bilan his qilardim. Yomg'ir tovushlari qalbimning ich ichigacha singib borardi Kuz oyining yana bir ne'mati, adashamasam hafta bo'yicha beshinchi marta shunday jala yog'moqda. Koreyaning Seul shahrida ertalabdan beri yomg'ir yog'moqda. Kattalar ertalabdan ishga ketishdi, maktab o'quvchilari esa ertalabdan maktabga otlanardi. Kun har doimgidek oddiy o'tmoqda. Doimgidek oʻzimning motosikl formamni kiyib universitit tomon yoʻl oldim. Yomgʻirning tafdi yuzimgacha urulib turardi men yomg'irni his qilardim
Sinfxonaga kirishim bilan yangi talabaga koʻzim tushdi u ham huddi mendek motosikl formasida biroq, u qiz bola edi. Men bundan biroq hayratga tushdim u deyarli hech kimga etibor bermay telefonda kimlardur bilan yozishib oʻtirardi. Baxtimga xonaga oʻqituvchi kirib qoldi va yangi talabadan oʻzini tanishitishni soʻradi
Qiz ustozni bu gapini eshitib telefonini stolga qoʻyib ohistalik bilab yuqoridan tushib kelardi. U hech kimga eʼtibor bermasdi faqat oldibnga qarardi va nihoyat oʻzini tanishtirdi:
— Hammaga salom mening ismim Azelea, Azelea Meoser men bu yerga Buyuk Britaniyadan koʻchib keldim. Endi Koreyada yasahyman, umid qilamanki sizlar bilan chiqishim ketamiz - Azelea ularga mamnunyat bilan qarab yana oʻshandek magʻrurlankb joyiga borib oʻtirdi.
Pov Ni-ki
Meoser...Bu familya menga tanish, ahir u "AZ" kompaniyasi rahmari Jinhyuk Meoser ning qizi-ku, biroq Azeleaning ovozi. Men bu ovozni faqat tushimda eshitgandim, ammo kimniki ekanligini aniq bilmasdim. Balki bu shunchaki tasodifdir
Ni-ki unga hayrat bilan qaradi lekin maktabda boʻlgani uchun diqqatini darsga qaratishga mabjur boʻldi. Darslar sokin oʻtardi Ni-ki har bir savolga toʻgʻri javob berardi, chunki kimsanki maktabning eng aqlli oʻquvchilaridan. Azelea esa telefondan boshini koʻtarmasdi u haqiqiy "Bad girl" edi.
Pov Azelea
~ Darslar juda ham sokin oʻtmoqda anavu yerdagi bir bola esa koʻzini mendan uzolmayabdi. Gʻalati bu yerda hamma formada biroq men va anavy boladab tashqari, ikkalamiz ham mototsilk formasidamiz qanday daxshat. Kechga musobaqa bor lekin men tayyorlanmay unversititda oʻtiribman jin ursin.
Azelea sochlarini ushlab uyoqdan buyoqda tortardi chunki bugun musobaqa borligini yaqqol unutgandi.
