📖Qonli kundalik ---- Latiyaning hikoyasi🔪
" Har bir qurbonim --- yangi sahifa. Har bir sahifa --- qon bilan yozilgan. Qoģozga qalam emas qon bilan yozaman. Bu mening kundaligim"
Boy biznes yigit. Maktab davrida juda chiroyli bòlgan. Latiya ustidan kulib xafa qilgan. Latiyani ilk qurboni.
Bugun tun.... jim. Oy faqat menga qarayapdi. Goyo u ham meni tushunadi. Bugun men uni òldirdim.
Ha Seokjin. Maktabda meni masxara qilgan kulgan butun sinfga sharmanda qilgan osha Jin.
Men aytgan edimku " men seni unutmayman " deb. Endi esa u abadiy jim. Men uni birinchi marta ofisda korganimda yuragim.... òsha eski ogriq bilan siqilgan edi.
Ammo jilmaydim men endi zaif emasman.
Shartnoma imzoladik. Menimcha u òzini ģalaba qilgandek his qilgan. Ammo men bu òyinni boshidan ohirgacha rejalagan edi.
Qonga boyalgan pichoq.... qutiga joylab unga yuborilgan tahdid.....
Bular faqat niqob edi. Seokjin qorqa boshladi. Men unga suyanib yiglab yordam soradim. Bechora Jin. U meni himoya qilishni hohladi.
U meni uyiga olib bordi. Qani endi bilsa edi ---- men unga yaqinlashganimda bu himoya emas hujum uchun qulaylik edi.
Men pichoqni yuragiga emas kongliga sanchib goyo. Har harakati har ingrashi meni kuchliroq qiladi.
U qichqirdi. Men jim edim. U yigladi. Men jilmaydim.
U yerda quladi. Osha sokin nigoh..... meni soroq qilayotgandek edi.
Ammo men aybdor emasman. Ular meni yovuz qilishgan.
Men uni òzim tayyorlagan qabrga yotqizdim. Atrofda gul chambarlar. Kichik chiroqlar. Qabr ---- goyo bayramga bezatilgandek.
U mendan ohirgi sovgani oldi: " sukunat "
Bugun men yana kuchliroq boldim.
Bugun men ilk sahifani yozdim.
Endi yangi ism yozdim "..........."
Kundaligim bosh emas hali bosh òrin va varoqlar kop.
Tashlandiq maktab binosi tun qorongusida yovuzda jimlikga tushgan. Yillik uchrashuv uchun eng yaqin dostlar kelishgan. Kim Namjoon Kim Seokjin Kim Teahyung Min Yoongi Jeon Jungkook Jung Hoseok va Park Jimin --- eski sinf binosiga qaytishdi. Bu joy --- ularning yoshliklari kulgulari lekin ayni paytda unitilgan gunohlarning guvohi edi.
Hech biri Latiya haqida òylamangan edi. U qizni sinfda doim jim òtirgan qorqoq va beģubor tabassumli òsha qizni eslashmaydi ham. Ammo Latiya hech qachon unutmagan edi. Ayniqsa Kim Seokjinni. Òsha kun sinf oldida u ustidan kulgan kun --- Latiyaning qalbiga yovuzlik urugini sepgan edi.
Endi u qaytdi. Endi u kulmaydi. Endi u òldiradi.
Yirik shahar markazidagi hashamatli ofis binosining 27 - qavati. Yilning eng muhim bitimlaridan biri bòlishi kutiyotgan uchrashuv boshlanish arafasida. Kim Seokjin qimmat baho kastumda òziga ishongan holatda konferinsiya honasiga kirdi. U bugun yangi biznes hamkori bilan shartnoma tuzadi deb òylayotgan edi. Lekin ismini eshitmagandi.
Zalga kirgach u stulda otirgan ayolga kòzi tushdi. Ayol sekin burildi. Kòzlari sovuq ammo yuzida iliq tabbassum bor edi.
Jinning yuragi beihtiyor tez ura boshladi.
---" Latiya bu senmisan?! " --- u quvonch bilan yaqinlashdi.
---" Ishonalmayapman! Sen qanchalik òzgargansan! Juda chiroyli bòlib ketgan "
Latiya sekin kulimsirab qoydi. Ichida esa boshqacha bir his òynar edi --- qorongulik sovuq reja va intiqom.
---"Men ham seni korganimdan hursandman Seokjin. Kop narsa òzgardi.... Men ham. "
Uning tovushida sirli nimadir bor edi. Jin buni payqadi ammo etibor bermadi.
Latiya ichida shunday deb òyladi: " Bu faqat boshlanish Seokjin. Bu safar men kulaman. Sen esa....titraysan "
3- qism : Deraza oldidagi kulgu
Zalda shartnoma hujjatlari stol ustida yotardi. Latiya va Seokjin yuzma -- yuz òtirgan ikkovi ham rasmiy tabbasum bilan bir biriga qarashdi.
Seokjin:
----" Rostini aytsam men seni uchratganimdan juda hursandman. Òsha paytda sen juda sokin òziga ishonmaydigan qiz eding. Lekin hozir....
( u kuldi ) ..... kòzlaringda butun dunyoni egallashga kuch bor "
Latiya ( muloyim ohangda):
---" hayot odamni ozgartiradi. Bazan esa uni butunlay yangidan yaratadi. "
Seokjin:
---" men senga qarab faxrlaman. Òsha maktabdagi qiz --- endi haqiqiy sardor. Men bunday yutuqga faqat qoyil qolaman "
Latiya ( ichki manalog):
--- senga òxshagan meni sindirishdi. Meni yanchishdi ustimdan kulishdi. Endi men.... senga kulaman. Seokjin ohirgi marta
Seokjin:
---- Mayli imzoliklaylik biz ajoyib hamkorlar bolamiz.
Latiya ( kulib):
---- ha..... ajoyib boshlanishiga
Seokjin stuldan turin katta deraza tomon yurdi. Shahar qarab turdi
Seokjin:
--- bilasanmi men doimo baland joylarni yoqtirganman. Òzingni ozod his qilasan havo uchayotgandek...
Latiya ( ichki manalog):
" ha uchayotgandek.... pastga qulayotganini sezmaguningcha"
U asta orqasidan bordi. Seokjin hali ham derazagan qarab sozlardi
--- " Sen bilan hamkorlik qilish.... bu nimadir òzgacha bòlishini his qilyapman. Xuddi taqdir qayta uchrashtirgandek "
Latiya ( tovushini yumshatib ) :
--- Taqdir shunchaki kulguli. U seni kotaradi.... keyin esa pastga tashlaydi.
Seokjin( orqasiga ogirib ):
---- Nima deding ?
LatiyA ( tabbassum bilan)
--- hech narsa ..... shunchaki òtmish haqida òyladim.
Uning qadanlaridagi sovuqlikni Seokjin sezmasdi. Ammo Latiya uni itarish haqida oylayotgandi. Taassavurida Seokjin qichqirib pastga qulab borayotganini nihoyat hayoti tuganini kordi.
Latiya ( ichki manolog)
" yoq hozir emas. Men seni sekin òldiraman Seokjin. Avval yuraginga qorquv joylayman. Keyin esa.....hal qilaman. "
Ertalabki quyosh shahar ustida choźilarkan Seokjin ofisiga odatdagidek kirdi. Kotibasi unga salom berdi ammo stoli ustidagi qora qutichaga kòzi tushgach yuragi bir lahza tohtagandek boldi.
Ichkaridan metal narsa tovush chiqardi. Bu qonga belangan pichoq edi. Uning yonida esa eski fotosurat yotardi. Suratda Latiya jilmayib turardi. Ammo suratning tagida qizil siyohda --- yoq siyoh emas qon edi --- yozuv bor edi:
" MENING BIRINCHI QURBONIMGA SALOM"
Seokjinning qollari titradi. Pichoqni sekin qoydi rangi oqarib ketdi. U darhol ichki aloqa tugmasini bosdi.
--- Yura bu yerga darhol keling!!
Kotibasi yugirib kirdi.
--- ha janob Kim. Yuzingiz oqarib ketibdi..... hammasi joyidami.
Seokjin qolidagi surat va qichoqni korsatdi.
--- bu....bu qutini kim yuborgan.!?
Yura hayrat bilan pichoqga qaradi songra suratga
--- men... men bilmayman janob. Buni ertalab pochtasi hodimlar biri olib keldi. ' Shaxsiy ' deb aytishdi. Qayerdan ekanligini tekshiraymi?
Seokjin qolini boshiga qoyib chuqur nafas oldi.
--- Latiya... bu uni anglatmaydi togrimi ? Ehtimol adashib kimdir menga yuborgandir. Balki bu boshqa rejadagi marketing aksiyasi uchun edi.
( òzicha pichirlab) Biz Latiya bilan hamkorligimizni endi boshladik.... unga biron narsa bolib qolgan bolsachi?.
Seokjin:
--- ha maktabdan beri tanishmiz. Biz... kecha shartnoma imzoladik. Lekin endi bu...
Suratga tikildi. Latiyaning jilmayishi muqlaqo boshqa mano kasb etayotgan edi --- xavfli qasosli òlim bilan jilmayotgan tabbasum.
Seokjin:
--- unga biron narsa bolgan. Ehtimol bu tahdid. Yura men Latiyani korishim kerak. Uning ofisiga qonģiroq qil.
Yura( sekin ):
--- Janob....sizga bu habarni aynan u yuborgan bolsa-chi?
Seokjin jim qoldi. Yuragi qattiq urardi. Ichida allaqanday sovuqlik harakatlana boshladi.
Seokjin( ichki manolog):
" bu hazil emas. Kimdir òynamayapdi. Ehtimol bu ---- òyin.... uning òyini. "
Zal tinch. Derazadan quyosh nurlari tushib turardi. Latiya qora uzun koylakda yuzida charqoch va yengilik aralash ifoda bilan stolda otirardi. Eshik ochildi.
Seojin jim kirib keldi. Qolida quti yoq edi lekin kozlari havotirga tola edi.
Latiya( kotarilib):
--- ha nima boldi Jin? Nega sen bunchalik havotirli korinyapsan. ?
Seokjin( sekin uni yoniga kelib):
---senga.... bugun kimdir qora quti yubordimi?
Latiya ( hayrat bilan):
---quti? Yoq.... yoq menga hech narsa kelgani yoq. Jin nima gap òzi? Nimadir bolmaydi?.
Seokjin( sekin òtirib):
--- menga.... qonga belangan pichoq sening suratiga òxshash narsa va ' meni birinchi qurbonimga salom ' degan habar yuborishdi.
Latiya ( qorongu jimlik song òzini pastga tashlab òtirardi ovozi titraydi.) :
--- yoq... yoq... iltimos... yana boshlandimi?.
Seokjin ( hushyorlanib):
--- nima demoqchisan? Bu yagona holat emasmi
Latiya ( koZ yoshlar bilan ):
--- men.... Jin.... songi oylar davomida tahdidli hatlar olyapman. Gohida poyabzalim ichida qon chiqadi. Gohida tunda uyim atrofida begona mashina aylanib yuradi. Lekin buni senga aytishga qorqdim. Meni zaif deb òylashingni hohlamagan edim.
Seokjin ( chokib):
--- nega menga aytmading . Biz endi hamkormiz. Seni himoya qilishim muhim
Latiya ( yiglab):
--- men har kuni bu shaharda òzimni havfsiz his qilmayman. Endi esa sen ham shu tahdidga duch kelding..... Bu men uchun....chidab bolmas holat.... Jin
Seokjin( unga yaqinlashib):
--- Latiya bu qanaqadir xunuk òyin. Kimdir bizni achratmoqchi qorqitmoqchi bolyapdi. Men bu ishni ohirgacha yetkazaman. Seni ham òzimni ham himoya qilaman.
Latiya ( koz yoshlari orasidan yumshoq kulib):
--- raxmat.... mem faqat.... ishonadigan insonim borligidan hursandman. Sen bolmasang men allaqachon yeqilib tushgan bolardim.
Seokjin:
--- seni hech kim yiqita olmaydi. Sen hozir juda kuchli korinasan lekin ichingda òsha nozik borligini koryapman. Men senga yordam beraman. Menga ishon.
Latiya ( ichki manolog):
" ha Seokjin menga ishon. Menga bolgan ishonching --- sening eng zaif nuqtang. "
Tunda. Ofis qoronģu. Seokjin stol ustidan turgan xatlardan biri qoliga tushadi. Oddiy korinishda ammo muhrsiz. U ochadi. Xat qoģozga qon òxshash bir narsa bilan yozilgan:
"U seni unitmagan endi navbat senga Jin"
Seokjin beihyor titradi. Darhol qonģiroq qildi.
Seokjin:
---Latiya kechirasan ammo men seni hozir korishim kerak. Bu faqat.... biznes emas.
Bir necha soat òtib Latiya ofisga kiradi. U qora switerda Seokjin uni kutib oladi.
Latiya( tashvish bilan):
--- yana nima boldi Seokjin yuzing oqarib ketibdi.
Seokjin( jimgina xatni uzatib):
---òqib kòr .... bu kecha keladi.
Latiya( xatni ochib tovushini pasaytiradi):
--- bu... bu endi ortiqcha Jin bu odam senga yaqinlashgan. Bu ogohlantirish emas. Bu --- tahdid
Seokjin( yutinib):
--- sen togri aytgansan Latiya. Bu odam faqat senga emas menga ham zarar yetkazmoqchi. Balki....bizga
Latiya( sekin lablarini qimtib):
--- biz birga bolganimiz uchun bizni nishonga olishayotgan bolishi mumkin
Seokjin(kozlariga tikilib):
--- men seni bunga arashtirilganimdan òzimni kechira olmayman. Sen .... bu yerda bolmaganingda balki bular sodir bolmasdi.
Latiya( yiglagandek):
--- menga qaragin....men bu hayotda hech kimga zarar bermoqchi bolmaganman. Men... bu xatlarni har kuni olaman va qonli gullar
Latiya:
--- ha.... ular menga qarata "sen menga òsha vaqtda kulganding endi meni navbatim " yozilgan boladi Jin. Sen maktab vaqtini eslaysanmi?
Seokjin( qattiq nafas olib):
---- ha .... lekin men hech kimga yomonlik qilmaganman.
Latiya( pichirlab):
--- balki biz òzimiz sezmagan ayblarimiz tavon tolayotgandirmiz?
Seokjin( yuzini ushlab):
--- biz nima qilamiz Latiya. Politsiyaga aytamizmi?
Latiya ( tezda bosh chayqab):
--- yoq...hech qachon! Bu odam hamma narsani nazorat qilayotgandek . Politsiya aytsak bu faqat uni yanada ģazablantiradi holos. Jin.... biz bu ishni òzimiz hal qilishimiz kerak.
Latiya ( kòzlarida porlash):
--- ha birga men senga ishonaman Seokjin. Sen ham menga ishon.
7 qism : " ishonch qonga aylanganda "
Manzara: kechki payt Seokjinni uyi.
Jin devanda òtirib xatlar haqida qayta qayta òylaydi. Birdaniga teli jiringlaydi. Ekranda Latiya nomi.
Seokjin( tashvish bilan):
--- Latiya qalaysan nimadir boldimi?
Latiya( havo yetmayotgandek qorqu bilan):
--- Seokjin..... Seokjin.... il...iltimos yordam ber ular meni uyimda.
Seokjin( òrnidan irgib turib):
--- nima? Kimlar? Latiya aniqlik bilan gapir.
Latiya( qorquvdan ):
--- men....me....men...hammomga berkinib oldim. Derazamga òq uzishdi. Deraza chil chil sindi. Eshik taģida " navbatda sensan" deb baqirishdi. Seokjin.... Seokjin... ular meni òldirishmoqchi.
( Shu payt telefonda òq ovozi eshtiladi. Shisha chil chil boladi. Latiya qichqiradi)
Seokjin( birdaniga qattiq hayqiradi):
--- LATIYAAAAA!!! Men hoziroq yetib boraman. Iltimos eshiklarni berkitib òtir. Hammomda qol.
Latiya ( yiglab):
---- tezroq! Seokjin .... iltimos. Men uyda yolgizman. Men endi chiday olmayman.
Seokjin:
--- men seni hech qachon yolgiz tashlamayman. Hoziroq boraman.
(Seokjin kiyimlarini kiyib. Mashinasiga òtirdi va haydab ketdi )
Bu orada: Latiyani uyi
Telefon hamon ochiq. Latiya kulib telni joyiga qoyadi.
Latiya( sovuq nigoh bilan):
--- ishonding Seokjin.... sen har doimishonarding.
( Latiya derazaga yaqinlashadi. Qolidagi topponchani kotarib yana bitta òqni deraza tomon otadi bu safar ataylab ovoz chiqarish uchun. Keyin u oshxonaga òtadi. Pichoqni olib kaftini biroz kesadi. Qoni tomchilab hammomga kiradi.)
Latiya( pichirlab hammom oynasiga tikilib):
--- mana endi ojiza qizman. Qonli qorqib ketgan..... himoyaga muhtoj. Va sen Seokjin... sen meni qurolim bolasan.
( u hammom ichida polga tiz chokib òtiradi. Koz yoshlarini soxtalarcha oqizadi. Ayni paytda yuzida yovuzlarda jilmayosh bor)
8qism : " Qon hayolga aylanganda"
Manzara: Latiyani uyi. Yarim tun.
Seokjin mashinasini shoshilinch tohtatdi darvozani qarsilatib ochadi. Eshik ochiq. Uy ichkaridan qoronģu. U yuragini bosib ichkariga kiradi.
Seokjin( baqirib):
--- Latiyaaaaa qayerdasan?
Latiya( hammom ichidan):
--- Seokjin... men bu yerdaman yordam ber.
Seokjin hammom eshigini ochadi. Latiya polga chokkan qoni yelkasi va qoliga tommoqda. Koz yoshlari yuzini yuvib tushmoqda.
Seokjin( tashvishli ovozda):
--- sendan qon oqyapdi. Nima boldi oyoqda tura olasanmi?.
Latiya( titroq bilan):
--- ular.... ular meni òldirmoqchi bolishdi.... oynani sindirishdi....men shunchaki.... yashashni hohlayman
Seokjin ohista egiladi. Latiyani quchoqlaydi. Latiya boshini uni koksiga yashiradi.
Seokjin( yumshoq ovozda):
--- tamom boldi hammasi òtdi. Men shu yerdaman. Seni hech kimga bermayman Latiya.
Latiya( ichki manolog hayolda):
--- mana endi sen meni qulimsan.
Meni quchoqlayotganingda yuraginga pichoq sanchsamchi. Pichoq.... sekin ohista. Qoni qanday issiq bolar ekan.
( Latiya sekin pichoq tomon qolini chozadi...lekin bu faqat hayol edi. Seokjin ham uni mahkam quchoqlagan)
Seokjin( yumshoq):
--- yur bu yerda qololmaysan. Seni bu xafli joyda qoldirmayman. Mening uyimga boramiz.
Latiya( titrab yiglab):
--- Seokjin.... iltimos meni yolgiz tashlama. Mem hech kimga ishona olmayman. Faqat senga....
Seokjin:
--- men seni tashlab ketmayman Latiya. Men seni himoya qilaman doim.
( u Latiya mashinaga òtirgizadi. Latiya nigohi bilan pichoq qoldirgan stuldan bir lahza uzoqlashadi. Ammo jilmayib yelkasi bilan seokjinga suyanadi)
Latiya ( ichki ovozda):
--- yaxshi... men sening uyinga bolaman. Senga yaqinroq... yuraginga yaqinroq.... va pichoq ham yaqinroq.
Manzara : Seokjinni uyi ertalab
Seokjin qahva ichmoqda. Latiya esa kompiyutrda nimadandir foydalayotgandek yelkasini kotarib jilmayadi.
Seokjin:
--- bugun yurakni siqadigan habarlar boldi. Bir necha sarmoya tushib ketdi. Muhimi esa.... sen hozir meni yonimdasan.
Latiya( yumshoq jilmayib):
--- bu faqat vaqtinchalik Seokjin. Barcha kuchli insonlar pastga tushadi. Keyin esa yana kuchliroq bolib qaytadi.
Seokjin:
--- men ham... shunday òylayapman. Ammo bugun ikkita yirik hisobim bloklangan. Òsha horijiy inverstorlar bilan aloqa uzildi. ĞAlati.
Latiya( ichki manolog):
---albatta uziladi.... chunki ularni òzim majbur qildim. Birini ayoli bilan birini òģli bilan tahdid va tamom. Endi esa sen faqat menga qarab bolasan.
Manzara: tungi vaqt Latiya yashirim kompyuterda ish olib bormoqda.
U mahfiy parollarni biladi. Seokjinni elektron pochta va moliyaviy hisob raqamlariga kiradi. U sarmoya loyhalarini boshqa manzilga yonaltiradi. Bank kartalaridagi mAblagni asta sekin òtkazib yuboradi.
Latiya( pichirlab):
--- bu kecha sening kompaniyang 2 million dollardan ayriladi. Yaxshi tun. SEOKJIN.
Manzara: ertasi kun Seokjin ofisi.
Kotiba( sarosimada):
--- janob Kim. Biz bankdan xabar oldik. Asosiy hisobingizda 0 balans. Ikkinchi hisob bloklangan. Invertor sizga ishonchsizlik bildirib hAmkorlikni tugatishdi.
Seokjin( shokda):
--- nima? Qanday qilib?. Bu.... bu... mumkin emas. Kecha hammasi joyida edi!.
Kotiba:
--- kimdir ichkaridan hujum qilgan bolishi mumkin. Faqat sizning ruhsatingiz bor tizimdan foydalanilgan.
Seokjin( hayratda òzicha):
--- ichkaridan.... kim?....
Manzara: Latiya uyda oynaga qarab turadi.
Latiya (ohangdor pichirlab):
--- men sening hamkoring emasman Seojin. Men sening jazoyingman.
Seokjin charchagan korinishda eshikni ochadi. Qorongulikda xira chiroq yonib turadi. Latiya unga qarshi yurib chiqadi. Yuzida yolgon tashvish ammo kozlarida sovuq jilva porlaydi.
Latiya( yumshoq sohta ohangda):
--- Seokjin hammasini eshitdim. Investorlar.... kompaniya.... men juda tashvishlandim
Seokjin( chuqur horsinib unga yaqinlashadi ):
--- men hozir tushkunlikdaman Latiya. Faqat sen --- sen menga orom beryapsan. Menga hozir sen kerak.
Seokjin uni quchoqlaydi. Latiya esa labini tishlab jilmayadi. Asta kozlarini shiftga qaratadi. Qorongulikda javon ustida katta vazani koradi.
Latiya ( yumshoq pichirlab):
--- ha ....sening eng yaqin ' oroming'
U sekin ehtiyotkorlik bilan qolini orqasiga uzatadi vaza tutquchini ushlaydi. Seokjin esa haligacha uni yelkasi bagrida kozini yumgan.
Seokjin:
--- bilasanmi.... senga toliq ishongandekman...
Latiya( qattiq ohangda past ovozda )
--- afsus Seokjin
U vazani birdan kotarib bor kuchi bilan seokjinni boshiga uradi. Qattiq *chaq* etgan ovoz eshtiladi. Seokjin polga yeqiladi. Ogir nafaslar orasida hushini yoqotadi.
Latiya( chuqur nafas olib unga egiladi.):
--- bu faqat boshlanishi Seokjin. Sen meni bir kun kuldirgan eding. Men esa seni bir umr yiglataman.
U vaza parchasi olib qoli ozgina qonatadi. Song honani soxta talon taroj korinishida qoldiradi. Jinoyat izlari qoldiradi.
Manzara: qorongu sovuq chang bosgan xona. Yoriq devorlardan shamol uvillaydi. Seokjin kozini asta ochadi.
Uning boshi ògriyapdi koz oldi qorongu. U harakatlanmoqchi boladi ammo qol va oyoqlari stolga boglangan. Ogriga mato qitilgan u faqat ingray oladi.
Qopqongu xonada faqat bir dona chiroq osilib turibdi. Chiroq tebranadi. Oqshom jimjit. Shunda kimnidir oyoq tovushlari yaqinlashadi.
Chiroq nuri ostida bir qiz --- Latiya paydo boladi. Sochlari biroz yoyilgan kozlari qorongu ammo yuzida sokin jilmayish.
Latiya( chiroqni ushlab sekin gapiradi):
--- uygondingmi seokjin? Kechirasan vaza ogirroq chiqdi
Seokjin( matoni chiqarishga urinar kozlarida daxshat):
--- Mmm -- mm !
Latiya( Matoni olib tashlaydi):
--- qichqirma. Bu joyda hech kim eshitmaydi. Bu mening sahnam. Sen esa bosh qahramonsan.
Seokjin( titroq bilan):
--- bu... bu.... nima degani? Latiya bu qanday masxarabozlik !. Nima bolyapdi.
Latiya ( sekin yurib Seokjinni atrofida aylana boshlaydi):
--- mehribonlik niqob edi. Men seni ichingdan yemirdim. Endi esa yuzingdagi hotirjamlik niqobini yirtib tashlayman.
Seokjin( yiglab yuboradi):
--- nima xato qildim? Ha.. maktabda... men bolalarcha kulgandim. Bu jiddiy narsa emas edi!
Latiya ( birdan qattiq qichqiradi):
--- SENING BIR OVOZING BILAN BUTUN SINFDAGILAR MENI MASHARA QILDI. MEN YILLAR DAVOMIDA YOLGIZLIKDA YASHADIM. Endi esa men seni hamma narsangni oldim: ishonchingni boyligingni... va navbatda joning qoldi.
U birdan stuldan qutini oladi. Ichida òsha qonli pichoq.
Seokjin( bosh chayqab):
--- iltimos Latiya iltimos. Bungan yuragim bardosh bermaydi.
Latiya ( pichoqni olib uni yuziga engashib):
--- endi yurak degan narsa yoq Seokjin. Sen òshanda kulganingda uni parcha parcha qilgansan.
Chiroq sekin tebranadi. Pichoqning nuri Seokjinni kozlarida aks etadi. Nafaslar ogirlashgan. Sukut hukmtonlik qila boshlaydi.
Qorongu xona Latiya Seojinga yaqinlashadi. Pichoq qolida. Uning kozlarida òchmas nafrat va iztirob.
Latiya( ohangsiz):
--- sen hamma narsa eding endi hech narsa emassan. Va hech qachon bolmaysan.
Seokjin( nafaslari tez qorquv bilan):
--- iltimos... Latiya... men afsusdaman. Men bilmaganman.
Latiya( pichoq bilan òynab):
--- shunchaki hazil edi deysanmi?. Hazilingdan men yillar davomida qutila olmadi Seokjin.
U pichoqni sekin Seokjinni tizzasi yaqiniga surtadi. Seokjin titraydi.
Latiya( yuzida sokin tabbasim bilan):
--- endi sen ham yengil azobni his qilasan. Har safar kulganingda qanday ogrigan bolsam endi har harakatingda òsha ogriqni sen his qilasan.
U tosatdan harakat qildi. Pichoq soniga biroz bosildi. Ammo chuqur emas yuzaki kesilgan ògriqli ammo òlimli emas.
Seokjin ( ingrab):
--- Aaaaaa...... iltimos..... yetar....
Latiya (pichoqni atrib):
--- endi sen ham unitolmaydigan izga ega bolding.
Seokjin( nafas olib):
--- nega aynan men? Nega bu qadar nafrat?
Latiya ( kozlariga tikilib):
--- chunki sen bosh bolgan eding. Bosh kulgan. Va endi bu bosh birinchi qulaydi.
U ortga yurib chiroqnu òchirdi. Xonani yana zulmat bosadi. Seokjin nafas oladi. Qorongulik ichra faqat uning bezovta yuragini urayotganini eshitish mumkin.
Tashlandiq qorongu xonada stulga boglangan seokjin. Lablarida qon tami. Sonlari qattiq ògriyapdi. Kozlari xira. Birdan yengil shamol esgandek. Òtmish manzalari miyasida jonlanadi.
Yosh Seokjin dostlari bilan kulib turibdi. Ularning roparasida Latiya eski libosda darsliklarini mahkam quchgan.
Yosh Seokjin( kulib):
--- ey bu qanaqa etiklar? Urfdan qolganmi?
Dostlari kuladi. Latiya esa jim. Boshini egib òtib ketadi.
Boshqa manzara tadbir kuni. Hammani qolida gul dasta. Faqat Latiyaning qolida yoq.
Yosh Seokjin ( yovuz hazil bilan):
--- sen hayotni tantànalarida aralashmaydigan toifasidan bilasanmi?
Latiya buni eshitib orqasiga qaraydi. Kozlarida alam lekin bir ogiz ham javob bermaydi.
Songi manzara. Latiya dars xonada yolgiz stol ustida surat chizmoqda. Seokjin tasodifan kirib qoladi. Latiya rangi oqarib suratni berkitadi. Seokjin esa kuladi.
Yosh Seokjin:
--- nega doim ģalati bolib yurasan?. Òzgacha bolish bu kasalik emas ammo bu senga yoqadi a.
Hozirgi Seokjin kozlarini ochadi. Yanoqlaridan yosh sizib chiqmoqda.
Seokjin( pichirlab):
--- men.... men.... unga hech qachon yordam qolini uzatmadim. Men faqat uni ustidan kuldim holos.
Qorongulikda latiyaning ovozi yangraydi. Huddi ongidan chiqandek.
Latiya ( xotira ichidan):
--- Sen meni kuldirding seokjin men esa seni yiglataman.
Huddi avvalgidek qorongu ammo xira chiroq yonib turibdi. Seokjin stulga boglangan charchagan. Uzoq òylangan. Eshik ochiladi. Latiya kiradi. Qolida suv va bir kosa issiq shorva. U jilmayadi.
Latiya( muloyim ohangda):
---men senga shorva olib keldim. Bugun òzingni qandsy his qilyapsan.
Seokjin( ajablanib holsizlanib ):
--- sen... sen... nega bunday qilyapsan?.
Latiya( qolida qoshiq):
--- chunki bu men uchun òyin emas. Men seni qiynashni emas.... tushintirishni hohlayman.
U shorvani ehtiyotlik bilan uning ogziga olib boradi. Seokjin boshini ohista egadi. Bir necha qoshiq ichgach uni yelkasidan bir titroq otadi.
Seokjin( kozlariga yosh tolib):
--- Kechir meni Latiya men yosh edim. Aqlsiz edim. Bilmasdim hech narsani
Latiya( sekin ohista):
--- hamma kechirim soraydi Seokjin. Lekin yomonlik bir marotaba bolganda emas....hech kim tohtamaganida kuchga kiradi.
Seokjin:
--- men tohtashim kerak edi. Men indamay ketaverdim. Men inson emasman. Men....men... maxluqman.
Latiya( unga suv berib):
--- endi sen odamsanmi?
Seokjin:
--- bilmayman.... ammo kozlaringa qarab òzimdan nafratlanishni ogranyapman.
Latiya bir zum jim turadi. Keyin asta boshini egadi.
Latiya( past ovozda):
---bu kechirim emas bu faqat boshlanishi. Lekin seni boshqa usulda yoq qilaman. Sen meni ichkaridan oldirding. Endi men seni ichkarida.... sekin buzaman.
Seokjin ( titrab):
--- iltimos agar òlim bolsa oson bolsin..... qiynama meni. Tezroq òldir vijdonim oldida qiynalib ketdim.
Latiya sekin yurib chiqib ketadi. Seokjin qattiq nafas oladi. Uning kozlarida mehrli qamoqdagi qorquv aks etadi.
Seokjin pastga egilgan charchagan. Latiya asta kirib keladi. U bugun boshqacha sokin lablarida tiniq jilmayish.
Latiya (yumshoq ovozda):
---men bugun seni qoyib yuborishga qaror qildim.
Seokjin( kozlarini ochib hayron):
--- nima?... sen meni kechirdingmi?
Latiya( yoniga borib qollarini yecharkan):
---men kechirish nima ekanligini bilmayman. Lekin yuragim seni korishdan charchadi.
Qolari yechiladi. Seokjin birdan Latiyani quchoqlab oladi.
Seokjin:
--- raxmay ...latiya raxmat... men sening dardingni tushinmadim. Ammo men seni yoqotishni hohlamayman.
Latiya jim Seokjinni quloģiga pichirlab
---men esa seni topishni hohlamadim... faqat yoq qilishni....
Tosatdan uning yegidan sirgalib tushgan pichoq Seokjinni orqasiga yurak yaqiniga sanchiladi.
Seokjin ( kozlari katta ochilib ogriq bilan):
--- La... . Latiya ..... nima uchun?
Latiya uni ohista quchoqlab turadi. Sochlarini silaydi.
Latiya( ovozi sokin):
---chunki sen mening eng gozal buzilgan qismimsan Seokjin. Men seni òldirmasan ichim òlmaydi.
Seokjin titraydi tiz chokadi. Qon zaminni boyab yuboradi. Uning kozlaridan yosh oqadi.
Seokjin( xirillab):
---men.... faqat .... òshanda kulgan edim. Hazil deb òylagandim kechir.
Latiya( pichirlab):
--- hazillar qimmatga tushdi
Seokjin songi nafasini chiqaradi. Uning boshini latiyani tizzasiga tushadi. U jim. Faqat yurak urishlari ovozlari eshtiladi.... asta sekin susayadi.
Latiya boshini osmonga kotaradi. Nihoyat jimjitlik.... u kozlarini yumadi.
16 qism " gullar ichra yotgan jinoyat" SONGI QISM
Qorongu òrmon chetida joylashgan qabriston. Tun jim. Faqat shamlar nozik yoritilgan chiroqlar va qizil lola gullar nur taratmoqda. Yer oldindan tayyorlangan atrofi oq gulchambarlar bilan bezatilgan.
Seokjin jim yotibdi. Kozlarida yumilgan yuzida ohangrabodek tinchlik. Goyoki uhlayabdi. Qollari kokragiga boglangan ustiga oppoq mato yopilgan .
Latiya qora koylakda sochlarini orqaga yigib olgan. Qizil lab boyogi qora koz soyasi --- goyo u dafn marosining malikasi
Latiya( ohangida sokinlik):
--- sen meni kechirmagan bolsang kerak. Ammo men seni kechirdim. Seni ozod qildim. Endi sen kulolmaysan meni qayta mazax qila olmaysan.
U qabrga tushadi. Seokjini ohista joylashtiradi. Tanasini muloyimlik bilan yerga qoyadi. Goyo uni silkitmaslikga urinyapdi.
Latiya( past ovozda pichirlab):
--- Taning endi shirin tin olsin Seokjin.
U tuproqni olib Seokjinni yuziga sepadi. Songra astalik bilab qabrni komishni boshlaydi. Har bjr belkurak ogir ammo qoniqishli. Nihoyat tuproq tekislanadi.
Latiya ornidan turadi. Qabr ustiga qizil lolalar oq atirgullar va qora shamlardan tashkil topgan halqa qoyadi. Shamlar yonmoqda gul barg ustidan sham shulasi tushadi.
Latiya:
---men senga tinchlik tiladim. Seokjin.
U songi marta orqasiga qaraydi. Qabr jimjit. Chiroqlqr xira yonadi. U chontagidan kichik daftarchasini chiqaradi. Sahifani ochadi.
U yerda bir nechta ismlar. Bittasi ustidan chizilgan " Kim Seokjin". Qolganlar hali kutmoqda.
Latiya( sovuq ohangda ):
--- Navbat .... u songi harfni barmogi bilan silaydi.
Orqaga qaramsdan u zulmat sari yuradi. Shamlar titraydi. Kamera uning orqasidan boradi.
Orqa fonda faqat shivir eshitiladi.
" NAVBAT SENGA MENING...... DÒSTIM"
Bu hikoyani birinchi bobi tugadi. Fikrlarni kutaman. Keyingi qurbon kim bolsin?.