Lost feelings
HAR KIM O'ZIGA MUNOSIBINI TOPADI...
Yigit ortga burulib, kostyumini qo'liga olarkan, qiz devorga suyangancha yerga o'tirib yig'ladi:
—Endi meni sevmaysiz, shundaymi?
Jungkook: Seni doim sevganman va sevaman ham...
Yigit shu so'zlarni aytarkan, eshikni ochib uyni tark etdi.
Lilya: Men endi bularga chidolmayman
Qiz o'rnidan turib, asta hammomga kirdi va yuzini yuvdi.
Lilya: Mayli sevmasa ham menga ishonadi....
Jungkook Suganing uyiga qaytib bordi va xonasiga kirdi.
Suga bu paytda balkondan pastga qarab viski ichib turgandi.
Yigit ortga o'girilib, Jungkookga qaradi.
Jungkook: Nega Lilyani bunchalik qiynading? Nahot unga ishonmasang...
Suga: Sen o'sha videolarni ochib ko'rdingmi?
—Unda nega menga bularni aytyapsan?
Jungkook: Sunghoo unga tegmagan, yo'qsa o'sha videolarga qo'shib jo'natardi.
Suga: Baribir u yerga o'z oyog'i bilan borgan.
Jungkook: Men unga ishonaman, u unday ishlar qilmaydi, o'sha kuni menga aytgan, Sunghoo uni o'g'irlab ketganini aytgan...
Suga: Unda u aybsiz bo'lsa, sen aybdorsan, uni tashlab ketgan ham sensan...
Jungkook chuqur ux tortib, Sugaga barcha haqiqatni aytishga qaror qildi:
—Sen qidirayotgan o'sha ayol, Yuri bo'ladi.
Suga hayrat bilan jahl aralash yuzi bilan Jungkookga qararkan:
—Seni aqling joyidami? 6 oy davomida, ma'shuqang bilan meni singlimni....
U so'zini yakunlamay, Jungkookga musht tushurdi va og'ziga kelgan so'zlar bilan so'kindi.
Jungkook esa bularga javob qaytarmay yotardi.
Suga: Ertaga ajrim hujjatlari ishxonamda bo'ladi, imzo qo'yib, bu yerlardan daf bo'l, seni deb singlim o'lib qolganda, hozir sen ham bu yerda bo'lmasding!
Jungkook: Men ham necha kundan beri, Lilya o'ziga nima qilgani haqida surushtiraman, nega hech kim menga bu haqida aytmaydi, meni ham haqqim bor bularni bilishga...
Suga o'rnidan turib qo'liga shishali qadahni olarkan, devorga otdi va u chil chil bo'lib sinib kettdi.
—Agar bilmoqchi bo'lsang, shifoxonaga bor va tibbiy daftarini birma bir o'qib chiq, ko'ramiz shunda ham o'zingni unga munosib ko'rarmikinsan...
Jungkook uydan chiqib, odamlariga xabar berdi, chunki Suga qaysi shifoxona ekanligini aytmagandi va odamlari bu haqida ma'lumot olishlari kerak.
Jungkook hamma ishini yig'ib, Sunghoo degan ablahni topib omborxonaga oyoq qo'li bog'liq holda saqlardi.
Erta tongda, Lilya kiyinib ko'chaga chiqmoqchi bo'ldi, lekin eshik qulf. Tashqaridan qulflanganga o'xshardi.
Hamma tashqaridan eshikni taqqilatsa, Lilya ichkaridan eshikni taqqilatib, baqirardi.
Eshik ochilib, Lilyaga 2 ta barzangi qo'riqchilar qarab turardi.
Q: Bizni Janob Jeon tayinlagan sizni qo'riqlaymiz, uydan chiqishingiz mumkin emas, Jeon xonim.
Ular so'zini yakunlab, eshikni berkitib yana qulflashdi.
Lilya: Jin ursin, men endi nima qilaman?
Qiz xonaning u yog'idan bu yog'iga aylanarkan, g'azablanardi.
—Mana oradan yana bir hafta o'tdi...
Oldimga hech kim kelmadi va men ko'chaga chiqmadim, na Jungkook keldi va na akam.
Akamga ko'p marta sms yozdim, lekin u bir so'zni takrorlardi:
"Jungkook bilan ajrashasan va men seni kechiraman"
Ahir qanday u bilan ajrashaman...
Jungkookga xabar ham qo'ng'iroq ham qilmadim, sababi undan qo'rqishim yoki beetiborligimdan emas, javob qaytarmasachi deb qo'rqdim.
Qiz xayol surib, birdan quvonib ketdi:
—Bugun oyning yarmi va uyimga tozalovchi keladi, undan foydalanib uydan chiqsam bo'ladi, qoyil.
Ba'zida Lilyaning aqlliligi hamma yerda ish beradi, chunki u bir hafta ichida, ko'chaga chiqaman deb harhasha qilmadi va hatto qo'riqchilarning oldiga chiqmadi.
Eshik taqqiladi va uyga xizmatchi kirdi. Lilya 1 soat ichida xizmatchini aldab tashqariga chiqazdi.
Lilya: xonim, hozir chiqasiz va anavi qo'riqchilarga, dori kerak, ikovingiz qidirsangiz tez topasiz deysiz, xopmi?
Xizmatchi xo'p deb, o'z ro'lini zo'r qilib o'ynadi.
U xizmatchini ketkazib yuborib, o'zi ham ko'chaga yugurib chiqayotganida, kimgadir urulib ketti.
U so'zini yakunlamay, qarshisida unga g'azab bilan qarab turgan yigitni ko'rib, ortga tisarildi.
Jungkook: oldimga kel va yana bir qadam tashlashni xayolinga keltirma.
Lilya, tez ortga o'girilib zinalardan tezlik bilan tepaga ko'tarilib qochdi.
Jungkook: agar ushlasam, o'ldirib qo'yaman, Lilya.
U endi eshikni ochib ichkariga kirayotganda, Jungkookning kuchli qo'llari belini o'rab, uyga olib kirdi.
Lilya: qo'yib yuboring meni...
Jungkook: Yo'q qo'yib yubormayman
Lilya: Sizni yomon ko'raman...
Jungkook qizning iyagidan ushlab o'ziga qaratdi.
Jungkook qizni qo'yib yubordi va mehmonxonaga kirdi.
Jungkook: Sen yolg'onni juda ajoyib aytasan.
Lilya: men sizga yolg'on gapirganmanmi, biron marta?
Yigit qo'lini ocharkan, Lilya erkalanib quchog'iga bordi va uning nozik va Jungkookning belini to'lib o'ramaydigan qo'llari, Jungkookni quchdi.
Telefon jiringlashi, oradagi sukunatni buzdi.
Jungkook shu so'zni aytarkan, qizning belidan ushlab uni orqaga harakatlantirdi va yotoqxonaga yo'naltirdi.
Jungkook yotoqqa kelganda qizni yotoqqa itardi va ustiga chiqib, bo'yniga labini bosdi.
Lilya ko'zini yumib:
—Jungkook qayerda ekanligini bilmayman, men uydaman.
Qiz Jungkookning boshini qo'li bilan ko'tarib, unga qaradi.
Lilya, Jungkookga boshqacha ko'z bilan qarab, atayin jig'iga tegmoqchi bo'ldi.
Lilya: Siz nima desangiz shu, lekin sizdan xafaman, uyga kelsangiz gaplashib olardik.
Suga: Hozir boraman, hujjat bilan.
U qo'ng'iroqni yakunlagach, Jungkook nigohini Likyadan uzmay, ko'krak uchini qattiq siqdi.
Jungkook: tezlash bo'lmasam, akang kelguncha ulgurmay qolamiz.
Jungkook: Lilya mendan qochishga harakat qilma.
—Xo'p, lekin men bilmayman, men hali sizni kechirmadim.
Yigit qizni o'ziga qaratib, kuldi:
—Yo Xudoyim, sen qanday ayolsan, bir sevmaysizmi deb yig'laysan, keyin yomon ko'raman deysan, keyin yana sevaman deysan va kechirmadim deysan?
Lilya: Urush qilib yana tashlab ketgingiz kelyapti, men buni bilaman, bu safar aniq o'zim sizni o'ldiraman.
Lilya: bo'ldi endi ketaqoling akam kelib qoladi.
Jungkook: kelmaydi, agar shunchaki sendan, men bu yerdamanmi yo'qmi bilmoqchi edi.
Jungkook: Lilya, ovqat qilaman deding, lekin qilamiz demading, endi qo'limni qo'yib yubor, men uxlayman.
Yigit qiz bilan oshxonaga chiqib, qiz ovqat qilguncha, belidan quchib turardi:
—Kichkintoy xotinim, belidan ushlaganim uchun, fikr-u xayolini jamlolmayotgan bo'lsa ham juda ajoyib, ishini eplardi.
Lilya, oldiga borib, yigitning tizzalariga o'tirdi.
Qiz, yigitning labidan ohista bo'sa oldi.
Jungkook: sen juda ehtiroslisan.
Suga: Lilya, nega tushunmaysan, ahir u senga hiyonat qildi va aldadi.
Lilya: siz meni tushunmayapsiz aka, uni jonimdan ortiq sevaman men.
Yigitning jahli chiqib singlisiga yaqinlashdi:
—O'sha Yuri bilan o'tkazgan tunlari va 6 oyni o'yla va tafakkur qil, u sensiz 6 oy yashagan, agar sevganda 1 kun ham yasholmasdi.
Qiz kresloga o'tirib, ko'zidagi yoshni artardi.
Jungkook, qonga belangan qo'llari bilan kompaniyaga kirib kelarkan, qizargan ko'zlari juda qo'rqinchli ko'rinardi va u kompaniya yuvunish xonasiga kirib, Lilya qo'rqib ketmasin deya qo'llarini yuvardi.
—Men juda yomon odam va erman.
Sunghooni, o'ta vahshiylarcha chavaqlab tashladim, chunki u sababli begunoh xotinimdan 6 oy uzoqda yashadim va Lilyaning tibbiy daftarini birma bir o'qib chiqdim.
Yigit shu so'zlarni aytarkan, ko'zidagi yosh qalqib chiqdi.
—1 marta bilagini kesish, ko'p miqdorda dori iste'mol qilish va o'ziga ko'p marotaba tan jarohati yetkazish.
Lilyam, men shularga arzirmidim. Ahir o'lib qolganingda nima qilardim. Har safar seni o'limdan qutqarib olishganda, yana shu ishni qilgan ekansan, mendan chindan ham xafa bo'lganmiding?
Aslida sen emas, men senga munosib emasman.
Yigit xona eshigini ocharkan, Sugaga e'tibor bermay, Lilyaning oldiga bordi va tiz cho'kib, qizning tizzalariga bosh qo'yib yig'ladi.