Unutilgan yulduzim
Har kimning qalbida bir bor porlab so‘ng so‘ngib ketgan yulduzi bor...
Sera uzoqdan ko‘rinib turgan bog‘ darvozasiga qadam tashlarkan, sovuq shamol yuzini o‘pib o‘tdi.
U qishki quyoshning kuchsiz nurlaridan ko‘ngilga iliqlik olishga urindi, ammo yuragidagi og‘irlik buni his qilishga yo‘l qo‘ymayotgandi.
Sera asta to‘xtab, qo‘llarini kaftlariga puflab isinishga harakat qildi.
—"Bu yerdan qochib ketishning boshqa yo‘li yo‘qmi?" — deb o‘zidan so‘radi. Ammo miyasida biror aniq reja yo‘q edi. U atrofga alangladi, hech kim yo‘qligiga amin bo‘lish uchun yana bir bor tekshirdi. Shunda oyoq tovushlarini eshitdi.
Sera ortiga o'girildi va yigitga qaradi.
Sanghoo: Salomatmisiz kichik xonim? Men Sanghooman, enagangizning o'g'li!
Qiz yengil tabassum qilib, Sanghooga qaradi:
Sera: Tanishganimdan hursandman, ismim Sera! Ketrin xola sen haqingda aytgandi. Ha aytgancha sen deb murojat qilsam maylimi?
Sera: Sanghoo men bilan quvlashmachoq o'ynaysanmi?
Jungkook ularning gapini uzoqdan eshitib turardi.
Jungkook/Pov: "Nima bu qiz ahmoqmi? Qanday quvlashmachoq? U meni ko'rsa titrardi, lekin Sanghoo bilan bemalol muloqot qilyapti. Uning zaif yugurishi, kechagi *aloqadan keyingi alomat bo'lsa kerak! Uni yana qiynagim kelyapti, Seo yig'lasa men hotirjam bo'laman. Yig'lashi menga yoqadi.
-- Nima men psixopat bo'lyapmanmi?"
Jungkook: Bu yerda nima qilayapsan?
— Sovuq ohang bilan kutilmaganda Jungkookning ovozi eshitildi.
Sera cho‘chib, o‘zini yo‘qotib qo‘ydi. Boshini egib, o‘zini tutishga urindi.
Sera: Men... Shunchaki, Sanghoo... o'yin...
u ovozi titrab hatto bir gapni eplab aytolmasdi.
Jungkook unga bir necha qadam yaqinlashdi va yuzida keskin ifoda bilan tikilib turdi.
— Sen bog'ga chiqish tugul havodan nafas olish uchun ham izn so‘rashing kerak
Sera boshini egdi, ko‘zlariga yosh qalqdi. Uzun yengli sviteri, ko'z yoshlarini artib, Jungkookga mo'ltillab qaradi. Uning ko'zidagi yosh orqali, ko'zlarida koinot porlagandek bo'ldi, yulduzlar charaqlagandek go'yo.
Jungkook xonaga kirib, Sera hammomdan chiqqanini ko'rdi. U hali ham Ketrin bergan dorini surtmagan edi.
Jungkook, uning ko'zlariga qarab, qattiq gapirdi:
Jungkook: Nega dorini surtmading? Yoki hamma xizmatchilar kecha nima qilganimizni bilishini xohlaysanmi?
Sera tezda javob berdi, uning ovozi jahli chiqqanini sezdirib:
Sera: Yo'q, yo'q. Men... men shunchaki unutdim.
Jungkookning ko'zlarida esa nomalum hissiyot, va u qizning yuziga yaqinlashib, jahl bilan dedi:
Jungkook: Unutdingmi? Yoki shunchaki meni jahlimni chiqarmoqchimisan?
Sera, uning so'zlaridan bezovta bo'lib, darhol boshini egib, tezlik bilan javob berdi:
Jungkook bir qadam yaqinlashib, uning yuziga uyatsizlarcha qarab kulib qo'ydi:
Jungkook: Bu safar men surtib qo'yaymi?
Jungkook uning oyoqlarini siqqancha, Seraning ko'zlariga qaradi.
Sera jahli chiqib, ovozini balandlatib, baqirdi:
Sera: Yo'qol, ahmoq! Menga teginma!
Qiz shu zahoti hammomga yugurib kirib ketdi, Jungkook esa uning so'nggi so'zlaridan hayratda qoldi, lekin bir lahza o'ylab, yana kulib qo'ydi.
Kechkipayt, Sera yotoqni to'g'irlayotgan paytda, Jungkook kiyimlarini yechib, yotog'iga yotib oldi. U bir necha daqiqa jim turib, undan keyin Sera unga yaqinlashganini sezib, so'roq qildi:
Jungkookning ko'zlari o'zgacha bir narsa bilan porladi. U tezda qizning qo'lidan mahkam siqib, uning yuziga qarab, keskin ovozda dedi:
Jungkook: Menga qara, bu yer meni yotog'im. Shunday ekan, bu yotoqda seni ko'rishni istamayman.
U qo'lini yotoqning pastiga, polga qarata ko'rsatdi va qizni kuch bilan itarib yubordi.
Sera, hech narsa demay, uning yuziga qarab, ko'zlarida yosh bilan orqasiga qaytib, yerga yotib qoldi.
Jungkook esa bir necha lahza o'ylab, qizning holatini kuzatdi.
Uning yuzida birinchi navbatda befarqlik, keyin esa g'azab aralashgan tuyg'ular yuzaga keldi.
Ertalab, Sera o'zining joyidan turishga harakat qilarkan, Jungkook hali ham chuqur uxlayotgan edi. Uning qo'lidagi tatoo, nafaqat go'zalligi bilan, balki unda tasvirlangan naqshlar bilan ham qizni o'ziga tortdi. Qiz, xohlaganicha teginishga intilganida, Jungkookning qo'lini mahkam siqib oldi.
Jungkook birdaniga uyg'onib, unga qarab, qattiq ovozda baqirdi:
Jungkook: Mengа teginma! Sendan nafratlanaman, yo'qol, chiq!
Sera, qo'lini yengil tortib, undan uzoqlashishga harakat qildi. Jungkook esa yana bir necha soniya davomida qizga g'azab bilan qarab turdi, keyin qoshlarini cho'ziq qilib, ko'zlarini yumib yotgancha, uning ortiga qarab, yengil nafas oldi.
Sera: Sen ahmoqmisan? Men ataylabdan qilmadim.
Jungkookning g'azabi yanada kuchaydi va qizni yotoqqa uloqtirib, ustiga chiqdi.
Jungkook: Ertalabdan o'zinga tilab olding, shaytoncham.....
Jungkook qizni devanga uloqtirib, ustiga chiqarkan, qiz tipirchilab, uning qo'llaridan chiqishga harakat qilardi, ammo yigit uni shunchalik qattiq siqib qo'ydiki, hatto nafas olishga imkon bermasdi.
Jungkook: ertalabdan o'zinga tilab olding!
Sera: Yo'q.. iltimos faqat bu emas. Ahir... Ahir men yomon gap gapirmadim...
Jungkook qizning ko'zlariga biroz tikilib turdida, Seraning to'zg'igan sochlarini yuzidan ozod qildi. Ko'zlar allaqachon yig'lashga shaylangandek go'yo. Bu esa yigitning xohish istaklarini yanayam orttiradi.
Jungkookning bir qo'li qizni devanga mixlab tursa, ikkinchi qo'li, astatepadan pastga tomon harakatlanardi. U bir zum bo'lsa ham dunyoni unutdi va bir ritmda ishini davom ettirayotgan edi.
Tananing pastki qismi kiyimlardan butunlay ozod bo'ldi va qizning tipirchilashi yanayam ortdi. Jungkook bunga ahamiyat bermay ishini davom ettirayotganda qiz qo'llari bilan yigitning sochlaridan mahkam tortdi.
Jungkook sochini tortilayitganidan g'azablandi
Jungkook: ahhh, senga va'da beraman, bugun sog' chiqmaysan.
U qizning qo'llarini mahkam siqib yotoq chetidagi temirga bog'lab qo'ydi. Sera qanchalik tipirchilamasin befoyda edi, bu harakatlari esa qo'lini og'rishini kuchaytirayotgan edi. Bir zumda qattiq siqilgan qo'llari hech narsani sezmay qoldi.
Sera: iltimos.. mayli qimirlamayman, qo'lim... qo'lim hech narsani sezmayapti.
—Uning ovozi titrab, yig'i aralash chiqdi
Jungkook: Mana endi o'zinga kelding.
U qizni bo'shatib, qizning boshiga yostiq qo'ydi. Unga biroz yengillik berish maqsadida qizga gapirdi.
Jungkook: Hozir ishimni boshlaganimda, qo'llaringni qimirlatmaysan, menga halaqit bermaysan va men nima desam shuni qilasan
Jungkook sekingina qizning lablaridan bo'sa olishni boshladi, boshida yoqimli bo'lgan bo'sa 5 daqiqadan so'ng, og'riqli bo'la boshladi. Qizga nafas yetmay qolsa ham u parvo qilmay ishini davom ettirdi. Bo'sa uzulgandan so'ng navbat bo'yinga keldi va u yerga og'riqli belgilar paydo bo'la boshladi.
Qiz boshini orqaga qilib, ehtirosli ovozlar chiqara boshladi.
Jungkook endi ko'kraklar uchini qattiq tishlarkan, qiz qattiq ingradi.
Yigitning uzun qo'llari aval son orasidagi nozik joyni sekin silay boshladi va qo'llar aval sekin, keyin esa tez tez qizning ichida harakatlana boshladi
Sera: ahhh-mmm ol buni jin ursin seni!
Jungkook sekin a*sini qizga to'g'irlab qattiq itardi. Qiz bu safar yanayam qattiqroq baqirdi.
Sera boshini ko'targancha Jungkookni ura boshladi.
Yigit tezda a*zosini qizdan oldi. Aslini olganda u ham anoyilardan emas, bo'shanmasdan olgani uchun qizni o'zi uni xohlayotganini aytishini kutayotgandi. Sera g'alati bo'lib ketti va yig'ladi.
Qizning tipirchilayotganini ko'rgan Jungkook miyig'ida kuldi va yana Seoni o'ziga tortib *aloqani davom ettirdi.
Jungkook: ha mittim gapir, nimani xohlaysan?
Sera: Sen juda og'irsan, nafas ololmayapman.
Yigit qizdan butunlay boshqa gap kutgandi va uning gaplariga kulib yubormaslik uchun, uni ustidan tushdi va hammomga olib kirib ketti.
Jungkook qizni hammom devorida tirab turarkan, ustidan iliq suv tushardi, qiz esa yerga qarab yig'lardi.
Qiz unga qaramadi va uni jahli chiqib, qizning iyagini o'ziga tortdi, qizning ko'zlari yigitga yoqardi.
Hammomdagi sukunatni buzmasdan, qizning beg‘ubor nigohlariga tikildi. Bu nigohlar unga uzoq vaqt oldingi bir lahzani eslatdi...
Jungkook/POV: bu nigohlar 7 yil avvalgidek, hatto yuz tuzulish ham o'zgarmagan, bo'yi ozgina cho'zilgan bo'lishi mumkin, lekin hali ham qaysatlr va beg'ubor.
Kim Taehyung uyushtirgan bazm nihoyasiga yetayotgan edi. Bejirim kiyingan mehmonlar dabdabali ziyofatdan zavqlanar, har bir qadamda kuch va hukmronlik nafas olardi. Jungkook esa zalning bir chetida turib, Taehyungni kuzatardi.
Taehyung bir qizaloq oldiga keldi va poyiga tiz cho'kib, uning yanoqlarini o'ziga qaratdi. Qizcha esa unga erkalanar va kulib qarab turardi. Taehyung ham qiziga boshqacha mehrli nigohlar bilan boqardi. Qizcha esa o'ziga sig'may bir narsalarni otasiga aytar, otasi esa, sabr bilan eshitardi.
Jungkook uzoqdan bu manzarani kuzatar ekan, ich-ichidan nimadir joyidan qo‘zg‘algandek bo‘ldi.
Taehyungning qizaloqqa bu qadar iliq munosabatda bo‘lishi unga ajab tuyuldi.
Chunki Taehyung - mafiya dunyosining shafqatsiz hukmdori, hech qachon bunday yumshoqlikni namoyish qilmasdi.
Jungkook egniga halatni ildida tashqariga chiqib ketti. Sera esa birpas iliq suv tagida xayol surib o'tirdi.
Tahminan yarim soatdan so'ng qiz egniga kiyim kiymay xonaga chiqdi va ko'rpaga o'ranib yotib oldi
Jungkook xonaga fayllarini olgani kirganda qizning uxlayotganini ko'rdi va indamay yana chiqib ketti.
Qiz shu yotganicha o'rnidan turmadi, kechki ovqat payti kelganda esa birdan g'ayrati jo'shib ketib o'ziga o'zi gapirdi.
Sera/POV: nima men qo'rqoq emasman, tushib ovqatlanaman.
Oynaga qaradi va sochini yarmini yozib, yarmini yig'ib oldi, egniga esa moviy shim va beli biroz ochiq bo'lgan kofta kiydi. Jim jitlikni qizning poshnali tuflilari tovushi buzdi va Jungkook orqasiga qaradi.
Jungkook: Ouu Jeon xonim, qorniz ochdimi?
Qiz ko'zi qorasini tepaga qilgancha stolga o'tirib oldi.
Jungkook esa qizning bu qaysarligini ko'rib, jilmayib qo'ydi.
Sera qandaydir ovqatni ko'rinishini ko'rib, shirin deb og'ziga solarkan, tili achiqdan yonayotgandek bo'ldi va Jungkookga qaradi.
Jungkook tezda o'rnidan turdida, muzdek lablarini qizning lablariga bosdi va qizni tez tez o'pa boshladi. Birozdan so'ng u to'xtadi.
Jungkook: unchalik achiq emas ekan
—deb lablarini yaladi.
Seo: uff, sen ahmoqmisan, kimdir ko'rsa...
Jungkook: bir so'z deyishsa kallasini olaman.
—Uyatsiz, uyalmaysanmi Jungkook?
Qiz hayrat bilan yigitga qararkan, Jungkook jilmaydi.