𝖄𝖔𝖚 𝖇𝖊𝖑𝖔𝖓𝖌 𝖙𝖔 𝖒𝖊
Meni sev, mendan nafratlan menga umuman farqi yoʻq sen baribir meniki boʻlasan.
Jungkook qiz tomon yaqinlashdi. Qiz qoʻrquvdan tanasi titrar , tanasi goʻyoki muzlagan edi. Yigit u tomon yaqinlashdi va uning yuziga qoʻllarini olib bordi. Qizning yuzlarini siladi. Qiz qoʻrquvdan yoʻq degan ishorani qilardi.
Jungkook qizning sochlarini siladi va quloqlari orasiga oʻtkazdida u juda telbaga oʻxshardi. Telbanamo jilmaydi.
Jungkook: azizam hozir tashqariga chiqamiz.
Qiz yoʻq deya ishora qildi. Jungkook asabiylashgancha kuldi , vir qoʻli bilan sochini ortga qildida qizni kiyimidan ushlagancha qattiq tortdi. Qizni sudrab vannadan olib chiqdi. Qizning tizzasi biroz shilindi. Qizni yerga tashladi va chuqur uff tortdi. Xonadan uyoqqa buyoqqa yurdi. Tokchadagi guldonni oldida devorga uloqtirdi. Guldon chil parchin boʻldi, gullar yerga sochildi , pol usti shisha sinig'i boʻldi. Qoz qoʻrqqanidan ortga tisarilardi. Qizni allaqachon koʻzlari yoshlangan. Jungkook shkaf tomon bordi. Qiz unga asta qaradi. U shkafdan nimanidir qidirdi va uning qoʻlida kishnni koʻrdi qiz qoʻrqqanidan baqirmoqchi boʻldi lekin hatto baqirishga qoʻrqdi. Ogʻzini qoʻllari bilan berkitdi.
Nima u telbami? nima qilmoqchi? Unga turmushga chiqmasligim kerak edi lekin majbur boʻldim. Majbur majbur boʻldim shu laʼnati hayotda yashashga majburman majbur...
Jungkook avvaliga kishanni oldi lekin qayta joyiga qoʻydi. Runa uni qayta joyiga qoʻyganiga xursand boʻldi lekin bu uzoqqa choʻzilmadi. Jungkook ortga oʻgirildi. Runa undan yuzini olib qochdi.
Jungkook: nima boʻldi? Qoʻrqyapsanmi? Deya uni mazax qildi. U tomon yaqinlasha boshladi va katyumini yechib yerga tashladi. Yerga tashlangan kastyumga qaradi va yuzini unga oʻgirishi bilan qarshisida turgan qiyofadan choʻchib tushdi. Jungkook kamarini yechdi.
Runa: Jungkook nega bunday qilyapsiz? Men hech narsa qilmadimku? Aybim nima? qoʻrqib ketyapman. Iltimos oʻzingizga keling yolvoraman
Jungkook: nima meni yaxshi inson deb o'ylaganmiding. Adashibsan qizlaloq. Sen xato qilding katta xato. Nega soʻramading shu paytgacha nega uylanmadi? Nega hech qayerda koʻrinmaydi va ( uning quloqlariga yaqinlashdi va shivirladi) nega undan hamma qoʻrqadi ー deb.
Runa: men men ilojsiz edim...ilojsiz... Majbur boʻldim deya yigʻlagancha yerga yuzlandi.
Jungkook: demak bilgansan balki yoʻq bu menga qiziq emas. Endi shu hayotda, shu doʻzaxda mening do'zoximda yasashga majbursan. Meni aytganlarimni qilishga, menga boʻysunishga majbursan deya kamari bilan uning son qismiga urdi. Kamarning qattiq zarbidan qiz chinqirib yubordi. Jungkook unga yaqinlashdi yuzini qattiq ushladi.
Jungkook: jim, jim uningni chiqarma tushundinmgi? Aks holda sen ham "suratdagi qiz" ahvoliga tushasan.
Jungkook uni yana ura boshladi. Kamar zarbi qizning tanasiga tegar ekan qiz unsiz yigʻlardi. Uning ovozi chiqmasdi lekin qalbi , yuragi qichqirardi. Jungkook 11 ta zarbdan keyin toʻxtadi va qizning qorin qismiga qattiq tepdi.
―kaltakdan ahvoli koʻrib boʻlmas holga kelgan qizga yaqinlashgan erkak shu soʻzlarni aytdi ― " sen uni qisman bilding, bu esa sening xatoying yana bir katta xatoying boʻldi ! Endi esa uning ahvoliga tushmaslik uchun shu hayotda menga boʻysunib yashashga majbursan JEON RUNA" deya qizning ismiga urgʻu berib gapirdi. Va undan uzoqlashdi yerdan kastyumni oldi va xonani tark etdi.
Tartibsiz xona jim jit... Faqat bir qizning dardli yigʻisi... Xonadan faqat yigʻi ovozi kelardi. Qiz yerda yotgan holatda yigʻlardi. Faqat ogʻzini berkitgancha , ovoz chiqarmasdan yigʻlashga harakat qilardi. Hech kim uni eshitmasdi. Ulkan qasrda... Oddiy emas shaytonning qasrida yigʻlardi.
Runa: yoʻq, bunday boʻlmasligi kerak edi.
Bunday boʻlmasligi.. qizning ovozi boʻgʻila boshladi va qattiq yoʻtaldi. Qiz asta oʻrnidan turdi. Bu unga ogʻriq bersada u harakat qildi ayni damda unga hech kim yordam bera olmaydi. Qiz vannaga kirdi suvni yoqdi. Yuzini muzdek suvda yuvdi. Qiz oynaga yuzlandi.
Qizning doim tabassum qiladigan, baxtdan quvonchdan porlaydigan yuzidan asar ham yoʻq.
Qiz ortiq oynaga qaragisi kelmadi. Yuzini yuvib boʻlgach qayta xonaga kirdi. Boshqa kiyim kiyish uchun shkafga yaqinlashdi. Eshik tutqichini ushladi va qotib qoldi.
Qizning hayoliga kishan kelardi va undan boshqa yana nimadur koʻrishdan qoʻrqardi. Yana qanaqa syurpriz borligidan qoʻrqardi. Asta eshikni ochdi koʻzini chirt yumdi qoʻliga ilingan kiyimni oldi va eshikni tezda yopdi.
Qiz kiyimlarini alishtirdi. Va xonani oʻzi yig'ishtirishga qaror qildi.
Janob jeon: ha ha qizingizdan havotir olyapsizmi?
Park: yoʻq shunchaki havotir olyapman. Ahir tushunasiz qizim bilan uzoqda boʻlmaganman. U har doim biz bilan boʻlgan
Janob jeon: tushunaman. Ikki yoshni oʻz holiga qoʻyaylik, keyinchalik hammamiz yigʻilib bir suxbatlashib , koʻrishamiz albatta
Park: ha mayli kutaman. Muhimi ular tinch boʻlsa boʻldi.
Runa: xonani yigʻishtirib boʻlgach pastga tushdi. Ovqat tayyorlash uchun.
ーBu holatlar unga odatiy edi. U qay holatda boʻlmasin toʻxtamasdi. Zaif boʻlsin, yiqilgan boʻlsin u bularga parvo qilmasdi. Qabul qilardi shunchaki qabul qilardi. Huddi Jungkook telbaligini qabul qilganidek.
Runa: ovqat tayyorlar ekan. Tanasi ogʻrirdi. Jungkook kamar bilan urgan joylar shilingan ular esa kiyimga har tekkanida Runa ogʻriq berardi.
Runa: jin ursin deya kiyimining orqa qismini yechmoqchi boʻldi. Lekin qoʻli yetmadi.
Runa: uff aysh ogʻriyapti ku deya nolirdi. Toʻsatdan uning orqa qismi yechildi. Va uning tanasiga muzdek qoʻllar tegdi. Tanasiga muzdek qoʻllar tekkanidan seskangan qiz ortiga o'girilmoqchi boʻldi lekin ulkan qoʻllar uni belidan qattiq quchdi. Qiz hayron va qoʻrquvda edi.
Qizning yelkasiga qaynoq nafas urildi. Qiz javob kelmaganidan qoʻrqa boshladi.
X: Jungkook bu yerda emas.....
