CAMPUS COUPLE 💞 | #Lee_Sara 🌬
Kutilmagan uchrashuv ✈️🌧
Parij tongi kulrang edi. Osmon past, yomg‘ir mayin yog‘ardi — xuddi shahar ham kimnidir kutayotgandek.😍
Taehyung aeroportdan chiqqanida yuragi g‘alati urardi. U mana shu begona shahar edi, lekin unda bitta tanish nafas bor edi. U sumkasini yelkasiga osib, ko‘chaga chiqdi. Qadamlar ishonchsiz, nigohlar esa izlovchi edi.❤️🔥
— Men keldim, — dedi u ichida. — Endi faqat topish qoldi.
Shu payt Parijning boshqa chekkasida, kichkina galereyada Chaeyoung kartinalarni joylayotgandi. Oqartirilgan devorlar, nam havo va bo‘yoq hidlari… U qo‘lidagi ramkani to‘g‘rilab, orqaga bir qadam chekdi.🦋
Rasm markazda turardi.... Pianino. Qora-oq klavishlar.
Va soyalar ichida — Taehyung.🕸
— Nega hamon sen? — pichirladi u. — Nega qayerga borsam ham yuragim seni chizadi?🤐
Galereya eshigi ochildi. Qo‘ng‘iroq tovushi jarangladi. Chaeyoung ortiga qaramadi. Parijda eshiklar ko‘p ochiladi, odamlar kelib-ketadi. Ammo oyoq tovushi… bu tovushni Chaeyoung taniydi...
Sekin burildi. Va vaqt to‘xtadi.
Taehyung eshik ostonasida turardi. Sochlari biroz ho‘l, ko‘zlari charchagan, ammo qarori qat’iy edi. U ham qimirlamay qoldi.
— Chaeyoung… — dedi u past ovozda.🗣
Qizning qo‘lidagi ramka sirg‘alib ketdi. Yuragi ko‘ksiga sig‘madi.
— Taehyung?.. — Ovozi titradi. — Bu… tush emasmi?😧
U bir qadam oldinga chiqdi. So‘ng yana bir qadam. Oralaridagi masofa bir necha metr edi, ammo ularning o‘rtasida oylar yotardi.⛅️
— Men kelmasam bo‘lmasdi, — dedi Taehyung. — Sukunat meni yutib yuborayozdi. Sogʻinch meni ado qildi...🌪
Chaeyoung ko‘zlaridagi yoshni yashirmadi.
— Nega aytmading?🥹
— Chunki seni to‘xtatishdan qo‘rqdim.🙂
— Men esa… — u kulib yig‘ladi. — Men seni unutib qo‘yishdan qo‘rqdim.😩😅
Ular galereya oynasi yonida to‘xtashdi. Yomg‘ir tomchilari shishaga urilar, Parij shovqini tashqarida qolardi. Ular bagʻriga bosdilar bir-birlarini🫂
— Men seni qidirib kelmadim, — dedi Taehyung. — Men seni tanlash uchun keldim. Kech bo‘lsa ham. Seni oʻzimniki qilish uchun keldim goʻzalim.😻
Chaeyoung uning ko‘zlariga qaradi. U yerda o‘sha eski sokinlik yo‘q edi. U yerda jasorat bor edi.
— Agar hozir ketib qolsang-chi? — dedi u sekin.🤭
— Unda ham bilaman, — dedi Taehyung. — Yuragim seni topadi nima qilib boʻlsa ham. 🤗
Chaeyoung bir lahza sukut saqladi. So‘ng oldinga chiqdi. Juda yaqin. Nafaslar bir-biriga aralashdi.😍
— Parij sovuq, — dedi u. — Ammo ba’zi insonlarning hayotinga qaytishlari qalbni isitadi Taehyung...🦋
Taehyung jilmaydi. Va nihoyat, u aytolmagan gapni aytdi:
— Men seni sevaman.❤️🔥 – degan soʻz bir zumda chiqib ketdi.🙈
Bu so‘zlar shovqinsiz tushdi. Ammo devorlar eshitdi. Yomg‘ir to‘xtagandek bo‘ldi. Chaeyoung boshini uning yelkasiga qo‘ydi.
— Endi kech emas, — dedi u. — Endi bu yer ham kampus bo‘la oladi.🍉
Galereyada chiroqlar yonib turardi. Rasm markazda edi.
Ammo endi u xotira emas edi.
U uchrashuv edi. Ikki sogʻinch va iztirob topishgan on edi...☔️
Va Parij shu kuni bitta haqiqatni tan oldi: ba’zi muhabbatlar masofani yengib keladi — faqat jasorat bilan.🌤
— Kech boʻlib qoldi? Balki menikiga borarmiz?
— Yoʻq, yur menikiga. Ularni oldida xijolat boʻlishingni istamayman Chaeyoung. 😊
— Nima qanday boʻlarkin? Mendan xavfsirayapsanmi?🙂↔️