Tungi 00:00
"Tungi 00:00ga vaqt oz qolganda uxla" ~ Nari Chxve
Shock holatda edim, miyyam esa bir qancha savollar bilan tòlib ketdi;
U nima edi?
U sakradi?
Bolalarni jasadi nega u yerda?
Nimalar bòlayabdi?
Men juda qòrqdim, umuman òzimga kela olmadim va telefonimni oldim, men telefonimni olishim bilan, men ishlaydigan kompaniya boshliği, menga 10marotaba qònğiroq qilganini kòrdim...
Keyin esa SMS xabarlariga kirdim, menga janobdan kòpgina xabarlar kelganini kòrdim va kòzlarim kattalashib ketdi.
—Sonia iltmos qònğiroqlarimga javob ber, senda muxim gapim bor..
—Ishga kelib òtirma umuman kòchaga chiqma iltmos...
Bu xabarlar tungi soat 03:00da menga kelganini kòrdim..
Men yotoqxonamga bordim ichimdagi qòrquv hali ham bor edi. Va yotoqga òtirdim, òzimni chalğitish uchun instagramda video tomosha qilishga qaror qildim.
Sumkalarimni ustgi kiyimlarimni yechib òzimga qulay bòlgan kiyimlarimni kiyib oldim, va yotoqga qaytib òtirdim.
Telefonimni ochdim, va instagramga kirdim.
Video tomosha qilishni boshladim ammo hali ham òsha narsa nima ekaniga qiziqdim, oradan 40daqiqa vaqt òtdi, mening kòzim derazaga tushdi...
U yerda juda qòrqinchli bir narsa turardi men juda ham qòrqdim...
Men òrnimdan turdim va shoshilib boshqa xonaga òtib ketdim..
Men buni dòstimga ham aytishga qaror qildim, juda qòrqib ketdim...
Endi dòstimga qònğiroq qilish uchun telefonimni izlayotganimda u òdha xonada qolib ketganini òyladim...
Bu juda qòrqinchli edi òsha xona haqida òylashning òzi juda qòrqinchli men eshik yonida turgan edim, xuddi òsha maxluq kelsa qochib ketadigandek.
Mening eshigimda kichik oynacha bor edi va men òsha yerga qaradim, ammo men qaraganimda haligi maxluq òsha yerda paydo bòldi men juda qòrqdim ammo baqira olmadim, ovozim chiqmay qoldi..
Men darrov oshxonaga kirdim, bu maxluq meni òrab olganini tushundim..
Men stulga òtirdim, xuddi tilim i yutib qòygandek bòldim..
Oradan 5-daqiqa òtdi, kòchada yana gavjumlik bòla boshladi..
Qòshnilarim hammasi eshiklarini ochib qòyishdi, dastlab men juda ham hayron bòldim.
Kòchada avtomobillar, kichik bolalar, ota-onalar, insonlarni ovozini eshitdim qòshnilarim baland ovozda kulishganini hatto suxbatlarini ham eshitdim...
Men shock bòldim qanday qilib men oshxona derazasini sekin ochdim, ochganimda esa kòchada hech kim yòqligini kòrdim pastda esa sha ikki bolani kòrdim, ammo ular tirik edi. Va ular tomonga, umuman boshqa maxluq keldi, bolalar meni kòrdi va mendan yordam sòradi..
Òsha payti mening boshqa qòshnim ham derazasini ochdi, va ikki bolaga buyoqqa kelingkar deb baqirdi ammo men jim, va ikki bola qòshnimga qarab kuldi. Va birdan qòshnim derazadan sakradi.
Men juda hayron qoldim va darrov derazani yopiq qòydim...
— Jenlies 2-qism tugadi yoqimli mutola tilayman reaksiya bosishni va fikr bildirishni unutmang🌚