MASTER OF RUIN
U qizning oʻz tanasiga ishonishi va uni gʻurur bilan koʻrsata olishidan xursand edi. Uning vazifasi esa shunchaki qizning yonida turish va unga notoʻgʻri nigoh bilan qarashga jurʻat etgan har qanday odamning ko'zini oʻyib olish edi; u aynan shunday qilmoqchi ham edi.
"Xoʻsh, plyajda nima ishlar qilinadi?" deb soʻradi qiz tirsaklarini stolga tirab, iyagini qoʻllariga qoʻygancha. U chap oyogʻini oʻng oyogʻining ustiga tashlab, oyogʻini silsitar va bu uning naqadar hayajonda ekanini koʻrsatib turardi.
"Quyoshda toblanish, suzish, qumdan qalʻalar yasash..? Bilmadim, gulyuzligim. Oʻsha yerga borganimizda oʻzing bilib olasan", deb javob berdi u. Toʻgʻrisini aytganda, u ilgari hech qachon shunchaki dam olish yoki vaqtichogʻlik qilish uchun plyajga bormagan edi. Shuning uchun ham u shaxsan oʻzi buni yaxshi bilmasdi.
Qiz koʻzlarini tepaga qarab suzib, hafsalasi pir boʻlgandek oʻtirdi. Uning bu qarashini koʻrib, u qizning eng nozik joylariga teginganida koʻzlari qanday orqaga ketishini esladi.
"Kutib tur, mitti , yaqin orada bunaqa narsalarga ham navbat keladi."
Keyingi lahzada ularga kechki ovqat tortildi. Taomlarning aksariyati dengiz mahsulotlaridan iborat edi. Ovqat keltirilishi bilanoq, ular ishtaha bilan yeyishga kirishdilar.
Keyingi kun U pardalarni chetga surdi va xonaga tonggi quyoshning mayin nurlari yopirilib kirdi. Bugun juda goʻzal kun, plyajga borish uchun ayni muddao edi.
"Qanday koʻronyapman?"U qizning ovozini eshitib ortiga oʻgirildi. Qiz ichidan qora bikini toʻplamini kiyib olgan, ustidan esa shaffof oq yozgi koʻylagida oʻz atrofiga aylanib koʻrsatayotgan edi.
Laʻnati. Yaʻni, u qizga egalik qilishni (yaqinlik qilishni) juda ham xohladi.
Shunday boʻlsa-da, u qizga shunchaki tikilib qoldi. U ilgari ham qizning yalangʻoch tanasini son-sanoqsiz marta koʻrgan edi, lekin aynan hozir, mana shu daqiqada bu haqiqiy azob va qitiqlash edi. Qiz oʻz terisini koʻrsatib turardi, lekin bu hozir unga yetarli emasdi. U qizning har doim oʻz yonida yalangʻoch holda, oson erishiladigan boʻlishini xohlardi.
Endi ular odamlar orasiga chiqishayotgan edi va u atrofidagilar qizni bunday holatda koʻrishini oʻylasa, qoni qaynab ketardi. Boshidan oyogʻigacha laʻnati maʻbuda edi. Halokatli va sof joziba maʻbudasi.
Qizning sochlari toʻlqinli va yoyilgan boʻlib, old tarafdan uning büstgaltérini yopib turardi. Bir qoʻlida katta oq plyaj shlyapasi, ikkinchi qoʻlida esa qora koʻzoynak bor edi. U unga qarab porlab turgan tabassum bilan boʻyladi va javobini kutdi.
"Yaxshi", u bazoʻr shugina deya oldi, chunki toʻgʻrisini aytganda, uning tili aylanmay qolgandi.Qizning hafsalasi pir boʻldi.
"Shunchaki yaxshimi? Biron narsani oʻzgartirishim kerakmi? Koʻylaknimi yoki sochnimi yoki..."
"Yoʻq, gulyuzligim, sen shunchaki mukammal koʻrinyapsan", u qizning xavotirdan toʻxtamay gapirishni boshlashiga yoʻl qoʻymay, soʻzini boʻldi.
Qiz unga qarab jilmaydi va hayajon bilan "OK" dedi.
Uning oʻzi esa kulrang futbolka kiygan edi, ortidan esa orqasini yopish uchun ichidan qora jilet kiygandi; u oʻz orqasini koʻrsatishdan juda tortinar edi. Buning qatori, u qora shorti va uning ichidan yana bir qora suzish shortisini kiyib olgandi. Suzishga tushganida ularni yechib tashlash oson boʻlardi.Ular buyumlarini olib, joyning asosiy eshigi tomon yurishdi. Bugun ular Dali- Deyzi bilan birga borishmoqchi emasdi.
U qayerga borishayotganini yaxshi bilardi va bugun shunchaki plyaj kuni edi, shuning uchun ham hammasi joyida, bugun ularga qizning (gidning) keragi yoʻq edi.
Ular tashqariga chiqishganda, toza havo uning yuziga urilib, sochlarini hilpiratib yubordi. U sochlarini ancha oʻstirgan edi va bu unga yarashib turardi, shuning uchun yaqin orada ularni kaltalatish haqida oʻylamayotgan edi. Buning ustiga, uzun sochlari Y/N uchun qulayroq edi. U uning ostida, uning quchogʻida titrab-qaqshab yotganida, sochlarini tortishini juda yaxshi koʻrardi. Shuning uchun hozircha sochlarini shunday qoldirishga qaror qildi.Ularni ochiq ustki qismli eski Mustang kutib turardi.
Ularning dileri shu yerda boʻlishganida foydalanish uchun uni taqdim etgan edi.
Ular mashinaga oʻtirishganda, Y/N hayratdan baland ovozda "voh" deb yubordi. Biroz dramatik boʻlsa-da, lekin bu unga yoqardi.
"Bu juda chiroyli ekan," qiz mashina oʻrindigʻining bosh suyanchigʻiga qoʻl tekkizdi.
Bu biroz oʻzgartirilgan, ancha eski Mustang edi. U yaltiroq firuza rangga boʻyalgan edi. Juda klassik va nafis koʻrinishga ega boʻlib, aynan mana shunday vaqtlar uchun ayni muddao edi.
Taxminan oʻn daqiqalik yoʻl yurgach, ular plyajga yetib borishdi. Butun yoʻl davomida Y/N shunchaki goʻzal manzarani tomosha qilib, koʻzi tushgan har bir narsaga qarab jilmayib ketdi.
Nihoyat u yerga yetib borishgach, mashinani turargohga qoʻyishdi va plyaj tomon yura boshlashdi. U hozir qizning qoʻlidan ushlab turardi; qizning tana tuzilishi kichkina boʻlishiga qaramay, ayni damda u juda tez qadam tashlayotgan edi. Qiz uni tom maʻnoda oʻsha joyga qarab sudrab ketayotgandek edi.
"Shoshilma, gulyuzligim. Plyaj uchib ketmaydi", dedi u qizning shoshayotgan tez qadamlariga yetib olishga harakat qilib.
"Xoʻsh? Qiz bola hayajonlansa boʻlmaydimi?" qiz unga qarab lablarini burishtirib qoʻydi, lekin qadamlarini biroz sekinlashtirdi.
"Albatta, hayajonlansa boʻladi. Men shunchaki sekinroq yur demoqchiman, yiqilib tushishingni yoki jarohat olishingni xohlamayman", dedi u.
"Menga hech narsa qilmaydi", qiz unga qarab jilmaydi.
Qiz shunchalik yoqimli ediki, bu uni oʻziga ohandrabodek tortardi. Mayli, bu yer bunday hislarga beriladigan joy emas edi.
Qiz uni odamlar orasidan sudrab oʻtib, nihoyat plyajga yetib borguncha u jim qoldi. Mayin qum uning oyoqlari ostida ezilardi. Quyosh charqab turardi, deyarli tush vaqti boʻlib qolgan va terida issiq taft sezilardi. Atrofda odamlar bor edi, ancha koʻp edi.U hech qachon oʻz xohishi bilan bu qadar odam koʻp boʻlgan joyga qadam bosmagan boʻlardi. Garchi odamlar haddan tashqari koʻp boʻlmasa-da, baribir ancha-muncha bor edi. Ular shunchaki oʻzlari yashayotgan bangoʻlo (dam olish uyi) yaqinida biron nima qilishlari ham mumkin edi, lekin Y/N odamlar bor joyda bo'lishni xohladi.
Qiz haqiqatan ham tashqarida boʻlish hissini tuymoqchi edi. Uning qiz uchun qilayotgan barcha ishlari shunchaki jinnilik edi.
Ular oʻzlari uchun odamlar gavjum joydan ancha uzoqroqdagi joyni topishgach, u plyaj oʻrindiqlari qo'yilgan joyga yaqin boʻlgan yon stolda qizning buyumlarini joylashtirishga yordam berdi.
Quyoshdan himoya qiluvchi soyabon hali ochilmagan edi.
Y/N hozir shlyapasini kiyib olgan, xoʻjayin narsalarni joylashtirayotganida tepasida unga qarab turar va qoʻlida kitoblari, losyonlari hamda har ehtimolga qarshi olingan bir nechta kiyimlari solingan sumkani ushlab turardi.
"Senga soyabon kerakmi? Ochib beraymi?" deb soʻradi xoʻjayin qizdan. Qiz esa unga shunchaki bosh chayqadi.
"Men quyoshda toblanmoqchiman", dedi qiz va shaffof yozgi ko'ylagini yechib, oʻrindiqqa yotish uchun u tomonga yurdi.
Qizni koʻrib, xoʻjayin ich-ichidan labini tishlab qoʻydi. Qiz juda goʻzal edi. Aynan hozir, oʻrindiqqa qulayroq joylashib oʻtirishga harakat qilayotganida, u uning koʻziga xuddi farishtalardek boʻlib koʻrindi.
"Senga quyoshdan himoyalovchi kremni surtib qoʻyishga ruxsat ber", dedi xoʻjayin va qizning qoʻlidan sumkasini oldi.
"Oh, hammasi joyida. Sen suzishga boraverishing mumkin, buni oʻzim qilaman", qiz uning gapiga rozi boʻlmadi va shu on uning yonoqlari qizardi.
"Buni menga qoʻyib ber, gulyuzligim," dedi xoʻjayin muloyim ovozda. Qiz biron nima demoqchi boʻlib ogʻiz juftladi, lekin yana fikridan qaytib, ogʻzini yumdi.
"Mayli.." xoʻrsinib qoʻydi qiz.
Qiz oʻrindiqqa yotdi. Xoʻjayin esa qizning sumkasidan losyon shishasini chiqarib oldi va uni boshqa oʻrindiqqa qoʻyib, qiz yotgan oʻrindiqning chetiga oʻtirdi. Qiz oʻzining qora koʻzlari bilan umidvor boʻlib unga tepaga qarab tikildi.
U kaftiga biroz losyon siqib chiqardi va qizning bitta qoʻlini soʻrashdan oldin uni kaftlari orasida ishqalab isitdi.
Qiz qoʻlini unga qarab tepaga koʻtardi va u suyuqlikni qizning qoʻllariga mayinlik bilan surta boshladi.
Uning tegishidan qizning terisi juda yumshoq va silliq tuyulardi. U losyonni qizning nozik terisiga ehtiyotkorlik bilan, hech bir joyni qoldirmasdan surtib chiqdi. Qizning ikkinchi qoʻliga ham xuddi shunday qildi.
Keyin u qizning oyoqlariga oʻtdi. Losyonni qizning boldirlariga surtgach, yuqoriga — sonlariga qarab koʻtarildi. Krem surtish uchun qizning sonining ichki qismiga qoʻl tekkizganida, qiz hayajondan nafasini ichiga yutib yubordi.
U qizga qaradi va uning labini tishlab turganini koʻrdi. Nigohini qizdan uzmagan holda, uning soni ichki qismini uqalashda davom etdi; qiz labini yanada qattiqroq tishladi, lekin oxirida kıkırlab kulib yubordi.
"Qitig' joyingmi?" deb soʻradi u qizdan.
"Ha, uzr—"U oʻsha joyni qaytadan uqalaganida, qizning gapi boʻlinib ketdi va u oyoqlarini siljitib, baland ovozda kulib yubordi.
"To'xtang!"Xoʻjayin oʻsha yerga yana losyon surtarkan, ichida jilmayib qoʻydi. Qiz esa qahqaha otib kulardi.
"Iltimos, toʻxtang. Juda qitig'im kelyapti", dedi qiz kutilmagan kulgilar orasida bazoʻr gapirib.
"Ha, lekin u yerga ham losyon surtishimiz kerak, gulyuzligim", deydi xoʻjayin shoʻxlik bilan. U barmogʻining uchlarini ohista oʻsha yerga yuritar ekan, Y/N sonlarini bir-biriga qisib oladi.
"Oʻzim qilaman!" Y/N kıkırlab kuladi.
"Iltimos, toʻxtang. Qornim ogʻrib ketdi."Xoʻjayin uning qorniga qarab yuqoriga harakatlanar ekan, uni ortiq qiynamaslikka qaror qiladi. Oʻsha yerga losyon tomizib, uning tekis qorniga silliq qilib surtadi. Xoʻjayinning qoʻli Y/N ning büstgalteri chetiga yaqinlashgan har safar qiz chuqur xoʻrsinadi.
"Orqangga oʻgiril", deydi xoʻjayin unga va Y/N tezda ortiga oʻgiriladi.
"Topingning tugunini yechyapman", deydi xoʻjayin va qiz bosh qimirlatadi.
Uni yechgach, xoʻjayin uning yalangʻoch orqasiga koʻz tashlaydi. Keyin uning nigohi pastga, Y/N ning bargsiz orqa qismi egri chizigʻiga tushadi. U juda silliq va begubor koʻrinadi, faqat sonlari yaqinidagi bir nechta chiziqlar (striyalar) terisini yanada goʻzallashtirib turadi.
Uning terisi shunchalik beguborki, xoʻjayinning qoʻllari unda yana iz qoldirish, uni qizargan va qonga belangan holda koʻrish istagida titrab ketadi.
Xoʻjayin oʻzining bunday shafqatsiz xayollarini haydaydi. U qizning orqasiga losyon tomizib, uni ham surtishni boshlaydi. Y/N uning ostida tinchgina yotar va bu lahzadan zavqlanardi. Losyon surtish bilan birga, xoʻjayin uning mushaklarini ham uqaladi. Xoʻjayin qizning boʻyin va yelka atrofini uqalaganida, u ohasta inillab qoʻyadi. Bu unga juda yoqimli va tinchlantiruvchi taʼsir qilardi.
Nihoyat, xoʻjayin ishini tugatgach, uning orqasidagi tugunni qaytadan bogʻlab qoʻyadi.
"Rahmat", deb pichirlaydi Y/N xotirjam ovozda.
Qiz oʻgirilmaydi, shunchaki quyosh nurlari orqasini isitayotganini his qilib yotaveradi. Xoʻjayinning nigohi yana uning jozibali orqa qismiga tushadi. U Y/N ning dumbalarini siqish istagiga qarshi tura olmaydi va buni qilganda qiz ingrab yuboradi. Qani edi, hozir shu yerning oʻzida u bilan birga boʻla olsaydi.
"Oʻzim uchun eslatma: shaxsiy foydalanish uchun xususiy plyaj sotib olish kerak."Odamlar bilan toʻla plyajning oqilona joyida kuchli jinsiy qoʻzgʻalish hissi butunlay namoyon boʻlishidan oldin, xoʻjayin oʻrnidan turadi. U mushaklari boʻshashayotganini his qilib, kerishadi va ohasta ovoz chiqaradi.
Y/N ham oʻgirilib oladi, endi u chalqancha yotar edi. Qiz oʻzining quyoshdan himoyalovchi koʻzoynagini topib, koʻziga taqadi. Xoʻjayin ustidagi futbolkasini va qora shortigini yechadi. Sochlarini ortga surib, Y/N ga qayta qararkan, deyarli pishqirib kulib yuborishiga sal qoladi. Deyarli. Chunki agar u haqiqatan ham pishqirib kulib yuborganida, Y/N unga hayotidagi eng yomon va gʻazabli nigohini oʻqtgan boʻlardi. Garchi koʻrgan narsasi sababli kulgidan tiyilish qiyin boʻlsa ham.
Y/N ning koʻzoynaklari uning kichkina yuzi uchun juda kattalik qilardi. Garchi qiz juda yoqimli koʻrinsa-da, xoʻjayin uni ayni damda ninachiga oʻxshatadi. Bu oʻy unga qiziq tuyuladi, lekin u hozir bu yerda kulmaydi. Aks holda, qiz navbatdagi marta uni qattiq ranjitib, ayblashi mumkin edi. Buning oʻrniga xoʻjayin:
"Men suzishga ketyapman", dedi.
"Hm, boring. Men esa shunchaki uxlayman", Y/N oʻrindigʻiga qulayroq joylashadi va xoʻjayin unga bosh qimirlatadi. Xoʻjayin ortiga oʻgirilib, kulgidan oʻzini zoʻrgʻa tiygancha ogʻzi qulogʻiga yetib jilmayadi. U xoʻjayin umrida koʻrgan eng yoqimli mittivoy edi.
"Voy, ana u juda chiroyli qoya ekan!" — deb baqiradi Y/N biron bir tomonga qoʻl barmogʻi bilan ishora qilib, bor ovozi bilan.
Yaqinda oqshom tushadi va ularning plyajdagi kuni yakunlanadi. Plyajda uzoq vaqt suzish va dam olishdan keyin, ular shaharchaga yoʻl olishadi. U yerda xoʻjayin ikkalasi yeyishi uchun yeguliklar sotib oladi. Ovqatlanib boʻlgach, ular endi bungalovga (shinam hovli uyiga) qaytish yoʻlida edilar. Qizning uzun sochlari shamolda hilpirar, baʼzi soch tolalari uning quloqlariga yopishib qolar, Y/N esa bu tarqoq tolalarni qulogʻining ortiga oʻtkazishga harakat qilardi.
Xoʻjayin qiz koʻrsatayotgan tomonga qaraydi va bir oz uzoqlikdagi qoyani koʻradi.
"Ha, chiroyli ekan", deb qoʻshiladi xoʻjayin uning fikriga.
Ayniqsa hozir, quyosh botayotgan paytda, u juda sirli koʻrinardi. Osmonga koʻplab goʻzal ranglar sochilib ketgan boʻlib, ukalar okeanning toʻlqinli yuzasida aks etardi. Bu juda goʻzal manzara edi. Atrofda birorta ham tirik jon koʻrinmasdi. Hamma yoq tinch va goʻzal edi. Xoʻjayinning taxminicha, bu maxsus joy haqida koʻpchilik bilmas edi.
"Oʻsha yerda toʻxtay olamizmi? Quyosh botishini rasmga olmoqchiman", deb iltijo qiladi qiz. Xoʻjayin uning bu hayajonli xohishini rad etishni istamay, rozi boʻladi. Y/N esa xursandligidan oʻrindigʻida qimirlab qoʻyadi. Xoʻjayin qizning bu qiyofasini koʻrib, ichida jilmayadi. Shunday paytlarda uning goʻyoki yosh boladek quvonib ketishi uchun qizni aslo ayblamaydi. Qiz ilgari hech qachon butun hayoti davomida bunday hayajon va intizorlikni his qilmagan edi. Qiz ilgari hech qachon bunaqa narsalarni koʻrmagan va yangi narsani koʻrgandagi bunday munosabat u uchun mutlaqo tabiiy edi.
Xoʻjayin qizning ichidagi oʻsha begubor bolalik tuygʻularini tashqariga chiqarganidan xursand edi. Ayniqsa, bularning barchasiga aynan oʻzi sababchi boʻlganidan yanada koʻproq quvonardi.
Bir necha soniyadan soʻng ular qoyaning yoniga yetib kelishadi. Xoʻjayin mashinani toʻxtatib, undan tushadi. Qiz oʻtirgan tomonga oʻtib, uning uchun eshikni ochadi. Y/N uning yuziga qarab jilmayadi.
"Bir daqiqa kutib turing...", deb pichirlaydi qiz orqa oʻrindiqdan kamerasini qidirayotganida. Uni topgach, qoʻliga olib mashinadan tushadi. Qoya chetiga bir oz yaqinroq borib, hayratdan chuqur nafas oladi. Tun yaqinlashayotgani sababli havo asta-sekin salqinlashib borardi. Okeandan esayotgan mayin va shoʻr shabada ularning yuziga urilardi.
Eshikni yopgach, xoʻjayin ham uning yoniga borish uchun qiz tomon yura boshlaydi. Quyosh esa deyarli ufqqa yaqinlashgan edi. Bu manzara juda yoqimli koʻrinardi. Uning atrofida har xil ranglar jilolanardi. Toʻq sariq, sariq, koʻk, qizil va ularning juda koʻp rang tuslari bor edi. Ular bir-biri bilan qorishib, shunday goʻzal manzara hosil qilgandiki, xoʻjayin yonida turgan qiz bilan butun umrini shu yerda oʻtkazishi mumkin edi.
Qoyaning pastida okean suvi bor edi. Hali toʻliq tun tushmagani sababli, atrofni koʻrish uchun yetarli darajada yorugʻ edi. Garchi bir oz uzoqroqda boʻlsa ham, xoʻjayin bu yerdan plyajni koʻra olardi. U yerda hala ham odamlar koʻp edi. Atrofga qararkan, u qoyaning tepasini ular turgan qoya va uning yonidagi qoya oʻrtasidagi kichik yer maydoni bilan bogʻlab turadigan oʻtli pillapoyalarni koʻradi. Kimdir bu kichik yer boʻlagini oʻzining shaxsiy plyaji sifatida ham koʻrishi mumkin edi. Bu juda chiroyli, yashirin joy edi.
"Bu yerda suv issiqmikin?" — deb soʻraydi Y/N undan.
"Ha, shu yaqin oʻrtada shunday boʻlishi kerak", — deb javob beradi xoʻjayin. Qiz bosh qimirlatadi.
"Kutib turing. Rasmga olib olay!"Y/N kamerasini yuqoriga koʻtaradi va mukammal rasmga olish uchun uni turli burchaklarga buradi. Bir necha marta urinishdan keyin u norozi ohangda tilini taqillatib qoʻyadi.
"Mavsumiy koʻrinishni toʻliq qamrab olish uchun bir oz orqaroqdan olishim kerak shekilli. Rasmga qoyaning yer qismi yaxshi chiqmayapti...", deb pichirlaydi qiz bir oz orqaga qarab yurar ekan.
Jungkook esa shunchaki oʻz oʻrnida turib, toʻlqinlar va quyosh botishini tomosha qiladi. U kamera chertilgan ovozini eshitadi va qiz rasmga olganini tushunadi.
"Aytgandek, hech qoyadan suvga sakrash haqida oʻylab koʻrganmisiz?" — degan ovozini eshitadi xoʻjayin uning.
"Yoʻq."Jungkook javob beradi, lekin birdan qizning telbavor xayoliga nima kelganini anglab yetadi. Biror narsa deyish uchun ortiga oʻgirilib ham ulgurmasidan, qum ustida uning shaffof yozgi koʻylagi yotganini va uning tanasi uning yonidan shunday tezlikda oʻtib ketadiki, xoʻjayin uni hatto toʻxtata olmay ham qoladi.
"Y/N!" Jungkook uni toʻxtatishga harakat qiladi, lekin qiz allaqachon qoya chetiga yetib qolgandi.
"Laʼnat! Men suzishni bilmayman—"Qiz baqirib yuboradi, lekin oʻzini toʻxtatib qolishga ulgurmasidan, qoyadan pastga qulaydi.
"Nimalar boʻlyapti oʻzi?!"Jungkook ortiqcha oʻylab oʻtirmasdan, uning ortidan yuguradi va qoyadan pastga, suvga sakraydi. U suvning shofirlagan ovozini eshitadi, bu qizning allaqachon suv ichidaligidan darak berardi. Xoʻjayin ham okean suvi bilan toʻqnashishdan oldin ichiga chuqur nafas olar ekan, uni vahima qamrab oladi.
Jungkook Y/N ni topish uchun atrofga qararkan, suv uning tanasi atrofida mavjlanardi. Bu yer juda qorongʻi edi, u hech narsani koʻra olmaydi!Lekin birdan kimdir uning qoʻliga turtayotganini his qiladi va bu Y/N ekanligini anglab, darhol yengil nafas oladi. Qiz ichidagi havoni ushlab turish uchun lunjlarini shishirib olgan, sochlari esa uning ustida suzib yurgandek yoyilib yotardi. Keyin u tepaga ishora qilib, suv yuzasiga chiqish kerakligini bildiradi. Xoʻjayin bosh qimirlatadi va ikkalasi ham suv yuzasiga otilib chiqish uchun bor kuchlari bilan pastga depsinishadi.
Xoʻjayin suvdan chiqishi bilan shovqin solib, chuqur nafas oladi. Uning xoʻl sochlari yuzining yarmini yopib qolgandi va u sochlarini terisidan ajratish uchun boshini silkitadi, keyin esa qoʻllari bilan ularni ortga taraydi.
"Laʼnat boʻlsin", deb pichirlaydi jungkook hansiragancha.
U roʻparasidagi Y/N ga qaraydi. Qiz uning quchogʻida edi; Jungkook bir qoʻli bilan uning belidan mahkam quchoqlab, uni oʻziga yopishtirib turardi. Qizning butun tanasi unga tegib turardi. Ikkalasi shunchalik yaqin ediki, oralarida hatto suvga ham joy qolmagandi. Jungkook boʻsh qoʻli bilan qizning iyingini ushlarkan, ichida toʻsatdan kuchli gʻazab uygʻonadi. Qiz esa ogʻriqdan ingrab qoʻyadi va bir qoʻli bilan Jungkookning qoʻlini mahkam ushlab oladi, ikkinchi qoʻli esa uning boʻyniga chirmashgan edi.
"Nimalarni oʻylayotgan eding oʻzi?!" — deb oʻshqiradi Jungkook unga. Qiz oʻlib qolishi ham mumkin edi va shuning oʻziyoq Jungkookni daxshatga solayotgandi.
"Ux", — qiz uning mahkam ushlab turganidan ingrab qoʻyadi va jungkook qoʻlini bir oz boʻshashtiradi.
"M-men suzishni bilaman...", — deb tan oladi qiz.
"Nima?" Jungkook koʻzlarini qisib unga qaraydi. Unda nega laʼnati qiz unga yolgʻon gapirdi?!
"Agar yolgʻon gapirmaganimda, siz sakramagan boʻlardingiz", — deydi qiz unga.
"Nimalar deyapsan?"Unga ishonib boʻlmasdi. Qiz xoʻjayinning yuragini yorishga sal qoldi va bularning barchasi shunchaki uning yolgʻoni tufaylimi? Bu ayol jiddiy gapiryaptimi oʻzi?
"Oʻlib qolishing mumkin edi!" — deb baqiradi jungkook unga.
"Sakramagan boʻlardim! Men uchun suvga sakrashingizni bilardim."Atrofdagi toʻlqinlar kuchi ularning suvda qalqib turgan tanalarini bir oz yuqoriga koʻtarar ekan, qiz xoʻjayinga oʻtkir nigohlar bilan qaraydi. Uning bu gaplari xoʻjayinning ichidagi qandaydir tuygʻuni tasdiqlaydi. Toʻgʻri, agar qiz jumped, xoʻjayin ham ortiqcha oʻylab oʻtirmasdan darhol uning ortidan sakragan boʻlardi. Bu faqat hozirgi vaziyatga xos emas; xoʻjayin biladiki, qizning hayotiga xavf tugʻiladigan har qanday vaziyatda uni qutqarish uchun oʻzini suvga yoki olovga otishga tayyor.
Agar buni iloji boʻlmasa, u bilan birga oʻlishga ham rozi.Lekin bu uning odatdagi tabiati emas edi. Bu aslo uning ishi emasdi! Bu mittigina tulkichcha unga nimalar qilyapti oʻzi? Nega bular sodir boʻlmoqda?
"Laʼnat boʻlsin senga", — deb oʻshqiradi Jungkook unga. Uning ichida uygʻongan gʻalayon sababli aytolgan bor gapi shu boʻladi, chunki qiz uning ich-etini tirnab, hamma yogʻini ostin-ustun qilib yuborgan edi.
"Iltimos...", — deb pichirlaydi qiz va pastga, jungkookning lablariga qaraydi.
Qizning uning boʻynidagi qoʻllari yanada mahkamroq qisiladi. Bu ularni bir-biriga shunchalik yaqinlashtiradiki, ikkalasi ham xoʻl terilarida bir-birlarining nafasini his qila boshlashadi. Qizning barmoqlari jungkookning boʻyin qismini ohasta silaydi, keyin esa u peshonasini uning peshonasiga tiraydi.
Jungkookning ehtirosi butunlay uygʻonib ketadi.
Qizning koʻzlari yumilgan edi. Xoʻjayin uning tezlashgan nafasini eshitadi va uning ham ehtirosga berilganini tushunadi.
Qiz unga yanada yaqinlashadi, lablari xoʻjayinning lablaridan bir necha dyuym uzoqlikda boʻlganida, qiz unga pichirlaydi:
"Meni oʻping, iltimos."Jungkookning burun kataklari kengayadi va u qattiq hayajondan butun tanasidagi tuklar tikka boʻlib ketganini his qiladi. Bu uning ichidan oʻtayotgan issiq elektr tokining zarbidek edi. Qiz uni qanday qiyofaga solib qoʻydi oʻzi? Boshqa bir soniya ham vaqt yoʻqotmasdan, xoʻjayinning qizning iyingini ushlab turgan qoʻli uning lablarini oʻzinikiga yopishtiradi. Qizning lablari tegishi bilan, xoʻjayin tili bilan uning ogʻziga kiradi. Uning bir qoʻli qizning orqasiga, boʻyniga oʻtadi va uni jazolagandek shafqatsizlarcha oʻparkan, sochlaridan tortadi.
Lablarining bir-biriga urilishi va tillarining soʻrilishi ovozi atrofda aks-sado beradi. Xoʻjayin boshini oʻngga egib, qizning ham boshini oʻng tomonga burishga yoʻnaltiradi; u bir-birlarining lablaridan yanada koʻproq zavq olish uchun ogʻizlarini mukammal burchakka keltiradi. Oʻpishlarning kuchidan qiz inillab yuboradi, har safar xoʻjayinning tili uning tiliga toʻqnash kelganda qizning boshi orqaga silkinitib ketardi. Xoʻjayin ise yanada koʻproq istab, toʻymayotganidan boʻgʻiq ovoz chiqaradi.
Uning ikkinchi qoʻli esa qizni oʻpishda, uning lablarini toʻyib-toʻyib tishlashda davom etgan holda, bikini topining (choʻmilish kiyimining tepa qismi) tugunini yechish uchun orqasiga oʻtadi. Qiz oʻpishlar orasida inillab qoʻyadi. Uning koʻzlari yumilgan holda ogʻzining har bir millimetrini his qilardi...