Любовь из прошлого ❤️
Kafedagi hodisa va kutilmagan kasallik
Kun endi boshlangan edi, lekin allaqachon unutilmas kunga aylandi. Tani intizorlik bilan kutgan uchrashuvdan keyin, ular bogʻda biroz aylanishdi. Kattalar qadamini tezlatib ularga yetib olishga harakat qilayotganda, kichkina Tani Sheggi ismli kuchukcha bilan yoʻlakchada yugurib yurardi.
Keyin ular qandaydir tarzda kafega kirib qolishdi. U yerda Tani Taehyung bilan shirin suhbat qurib oʻtirar, Jungkook esa shunchaki ularga xalaqit bermaslikka harakat qilardi. Jungkook kuchukchaning qulogʻi ortini qashlab qoʻyganida, Sheggi uning yoniga suyanib, dumini likillatib shirin pishillab yotardi.
Jungkookning chakkasidagi ogʻriq hamon sezilib turardi, lekin birdan koʻkrak qafasida kutilmagan sanchiq paydo boʻldi. Shunda u ogʻzi bilan birdan havo yutdi, lekin buni sekingina, hech kimga bildirmay qildi.
Jk: — Men biroz chetga chiqib kelishim kerak, hojatxona qayerda?
Th: — Anavi yerda, eng chekkada, oʻng tomondagi eshik.
Taehyung uning ortidan qarab qolib, yana bolaga oʻgirildi:
Th: — Tani, burning hammasi muzqaymoq boʻlib ketibdi-ku.
Taehyung stoldan salfetkalarni olib, bolakayning burnini sekingina arta boshladi. Shokolad boʻlaklari vanilga qarганда qiyinroq artilardi. Ammo bir dona shokolad yuqi burunning uchiga yopishib olib, hech oʻchmasdi.
Th: — Ie, nima baloligi bu, oʻchmayapti-ya.
Taehyung salfetkani tupugi bilan biroz xoʻlladi, lekin baribir foydasi boʻlmadi.
Tani: — Bu mening xolim, u hech qachon yoʻqolmaydi.
Shu lahzada Taehyungni goʻyo tok urgandek boʻldi. U yaqinroq kelib, koʻrsatkich barmogʻi bilan bolaning burnidagi xol turgan joyni ushlab koʻrdi. Tavba, xuddi Jungkookning burnidagi xolning oʻzi edi. Tasodifmikandi?
Ofitsiant: — Janob, shekilli, turmush oʻrtogʻingizning mazasi qochdi. Men allaqachon tez yordam chaqirdim va...
Albatta, hech kim gapning oxirigacha eshitib oʻtirmadi. Taehyung ofitsiantga: "Bolaga qarab turing", deb baqirdi-yu, oʻzi uchib ketdi, faqat tovonlari yaltirab qoldi.
Th: — Jungkook!
Taehyung hojatxonaga birdan yugurib kirdi. U yerda Jungkookning yonida barista oʻtirgancha, menyu bilan unga havo berayotgan edi.
Th: — Nima boʻldi?!
Barista: — Bilmayman, janob. Men shunchaki sochiq olishga kirgandim, turmush oʻrtogʻingiz esa devorga suyanib turgan ekan. Avvaliga eʼtibor bermabman, keyin qarasam, ogʻir nafas olib, biroz qaltirayapti. Qaltirash ham gapmi, xuddi isitmasi bordek titrayotgandi, keyin esa yiqila boshladi. Devorlarni ushlash ham yordam bermadi, chunki ular silliq ekan...
Taehyung tiz choʻkib, Jungkookning boshini oʻz tizzasiga qoʻydi. Ofitsiant uni Jungkookning eri deb oʻylaganiga hozir eʼtiroz bildirib oʻtirmadi, shunchaki tez yordam kelishini va shifoxonaga ketishlarini kutdi. Asosiysi — hammasi yaxshi boʻlsa boʻldi.
Ofitsiant: — Janob, tez yordam keldi.
2-qism: Shifoxonadagi xavotir va kutilmagan mehmon
Taehyung oʻziga joy topolmay qoldi. Tani bolalar xonasida kattalar tinchlantirgani uchun rasm chizib oʻtirgan boʻlsa, Taehyung koridorda tinimsiz u yoqdan-bu yoqqa yurib, asabiy holda pol plitkalarini sanardi.
Shifokor: — Sizni xursand qilmoqchiman, bu yerda oʻlim xavfi boradigan narsaning oʻzi yoʻq. Shunchaki qattiq charchash va organizmning darmonsizligi. Lekin shuni aytishim kerakki, bu eng yuqori darajadagi toliqqanlik. Siz eringizga qarab yuring, koʻp ishlashiga yoʻl qoʻymang. Bu boʻlajak va hozirgi dadasiga juda yomon taʼsir qiladi.
Shifokor Jungkookning yoniga kirish mumkinligini va bir-ikki kundan keyin uyga javob berilishini aytib chiqib ketdi.
Th: — Tani, yurgilchi dadangning yoniga.
Taehyung bolaning qoʻlidan tutdi va ular tez qadamlar bilan palataga yugurishdi.
Jungkook haqiqatan ham juda charchagan, holdan toygan quyonchaga oʻxshab koʻrinardi. Lekin Tanini koʻrishi bilan darrov jilmayib, uni quchoqlashga urindi. Oʻgʻlining peshonasidan, yonoqlaridan, burnidan oʻpib, uni oʻz sonlariga oʻtqazib oldi.
Th: — Qanday qilib oʻzingni bu ahvolga keltirding? Boʻldi, endi uydagi ishlarni yigʻishtiramiz! Yoongi uchun ham hech narsa qilmaysan, umuman olganda, shuncha hujjatlarni saralash ham toʻxtatiladi! Ikki soat kompyuterda oʻtirasan, keyin ikki soat dam olasan, tamom, eʼtirozlar qabul qilinmaydi! Tushlikka ham vaqtida chiqasan!!!
Jk: — Lekin...
Bambam: — Jungkook!! Jonim, sen qanday qilib bu yerga tushib qolding?
Palataga Taehyung tanimaydigan bir odam yugurib kirdi va toʻgʻri Jungkookning yoniga borib, uni mahkam quchoqlab oldi.
Th: — JONIM?! Kechirasiz-u, bu nima degan gap, lanat boʻlsin?!
Bambam: — Jungkook, men senga yuz marta aytdim, koʻp ishni boʻyningga olma deb.
Jk: — Bemi, xavotirlanma, hammasi joyida. Shunchaki oddiy charchoq, odam charchoqdan oʻlmaydi-ku.
Th: — Bemi? Bambam?!
Taehyung bu tailandlik yigitni boshdan-oyoq kuzatar ekan, uning kimligini va Jungkookka kim boʻlishini tushunolmay qoldi.
Th: — Jungkook, biz Tani bilan ketishimiz kerak, kalitlarni oldim.
Taehyung haligi tailandlik yigitni bir oz qoʻpollik bilan chetga surib, Jungkookning peshonasidan oʻpib qoʻydi. Keyin chet ellikka oʻqrayib qarab, bolaning qoʻlidan tutdi:
Th: — Bogʻcha uchun xavotir olma, uxlab qolmaymiz.
Tani: — Xayr, dadajon.
Tani dadasining yuzidan oʻpib, keyin Bambamni ham oʻpib qoʻydi.
Jk: — Xayr, yaxshilarim.
Jungkookning shu "yaxshilarim" degan soʻzi Taehyungning miyasida uzoq vaqt qolib ketdi. Lekin bu soʻz uning yuragini shunday qizdirdiki, Bambamdan rashk qilishni ham unuttirib yubordi.
3-qism: Uyga qaytish va oʻylar
Kechki payt vaqt juda ajoyib oʻtdi. Taehyung kechki ovqat tayyorlamoqchi boʻldi, lekin u kuyib ketgani uchun uyga tayyor ovqat buyurtma qilishga majbur boʻldi. Tani va Sheggi butun mehmonxonani egallab olib, hamma mebellarning ustida sakrab oʻynashardi. Kichkina Tani oʻzini va kuchukchani ulkan oʻrmonda yashaydigan boʻrilar deb tasavvur qilardi. Shuningdek, ular "Balto", "101 dalmatin" va "Hamma kuchuklar jannatga tushadi" degan multfilmlarni tomosha qilishdi. Qiziq, hammasi kuchuklar haqida edi, lekin ularga juda yoqdi.
Taehyung esa shunchaki kresloda kofe ichib, "bolalar" bilan multfilm tomosha qilib oʻtirardi. U oyogʻini polga urib chalib oʻtirarkan, faqat Jungkook, burnidagi xol va anavi tailandlik yigit haqida oʻylardi. Tani Bambamga umuman oʻxshamasdi, bu koʻrinib turardi, chunki bolakay deyarli Jungkookning oʻzi edi. Ayniqsa oʻsha xol... Bu bugungi kunning eng asosiy narsasi edi. Nega u xuddi Jungkooknikidek va aynan oʻsha joyda? Bu shunchaki ahmoqona tasodifmi yoki yoʻqmi? Lekin Taehyung ishonar edi: agar Tani uning oʻgʻli boʻlganida, Jungkook ham buni aytgan boʻlardi.
Taehyung boshini ortiqcha ogʻritib oʻtirmay, uxlashga yotdi. Chunki ertaga ishlar koʻp, eng asosiysi — Bambamdan oldinroq shifoxonaga borib, Jungkookni koʻrib kelish kerak edi.