"Sokin hayot ortidagi hayot 4-qism."
Tashqarida mashina motorining tovushi jimjitlikni yorib o‘tdi. Lisa darhol pardani sal ko‘tarib qaradi. Yuragi shuv etib ketdi.
— "Bu... Jimin emas. Bu boshqa mashina."
Yerin eshitib, o‘rnidan turdi. U hali charchagan, lekin ichki sezgisi kuchaygandi.
— "Bizni kimdir topdi."
Lisa telefonini olib, past ovozda Taehyungga yozdi:
“U bizni topdi. Tez yordam kerak.”
Ular chiroqlarni o‘chirib, derazadan uzoqlashdi. Qadam tovushlari yaqinlashayotgan edi. Uyning eshigi asta taqilladi.
Lisa sekin oshxonadan kichik pichoq olib chiqdi. Yerin esa titragan qo‘llarini siqib, yuragidagi vahimani yutishga urinar edi.
Eshik yana taqilladi. Endi yanada balandroq.
— "Men ochaman," — dedi Lisa, lekin Yerin uni to‘xtatdi.
— "Yo‘q. Men boraman. Agar bu haqiqatdan xavf bo‘lsa, meni emas — seni yo‘q qilishadi."
Lisa ko‘zlarini katta ochdi.
— "Sen nima deyapsan?!"
— "Men bunga aralashib bo‘ldim. Men endi chetga chiqolmayman."
Yerin sekin eshik oldiga bordi. Nafasini rostladi. Keyin eshikni ochdi.
U yerda…
Kim Taehyung turardi. Ammo... tanib bo‘lmas darajada yarador. Ko‘ylagi qon, lablari yorilgan. Ammo baribir jilmayardi.
— "Topdim seni."
Yerin bir lahzaga qotib qoldi. So‘ng uni ichkariga sudrab kiritdi.
Lisa darhol aptechkani oldi.
— "Nima bo‘ldi?!"
Taehyung zo‘rg‘a so‘zladi:
— "Jimin sizni kuzatmagan. Bu... mafia boshlig‘i edi. Ular Yerin haqidagi hamma narsani bilishdi. U... uni o‘ziga olishni istayapti."
— "Nima?!" — dedi Lisa. — "Yerin endi nishonda?!"
Taehyung Yeringa qaradi.
— "Senga vaqtim yo‘q edi, lekin hozir bor. Sen bilan yashirinib bo‘lmaydi endi. Qochish yetar. Biz jang qilishimiz kerak."
Yerin unga qarab, ko‘zlarini yumdi.
— "Sen bilan jang qilaman. Chunki yuragim hali orqada qolmagan."
O‘q ovozlari eshitilishi bilan hamma sarosimaga tushdi. Lisa darhol Yerin qo‘lidan tortib chiqardi:
— "Tez! Men seni bu yerdan olib chiqaman!"
Taehyung ortga qarab qoldi. U Jimin bilan to‘qnashishga tayyor edi, lekin Yerin uchun orqaga chekinishga majbur bo‘ldi.
Lisa avtomobilga o‘tirdi, Yerin esa titroq bilan yoniga o‘tirdi. Ko‘zlarida yosh, yuragida og‘riq.
Mashina tunda, bo‘ronli ko‘chalar orasidan yurdi. Orqada Taehyung, Jimin, Jennie va butun xavfli dunyo qolayotgandek edi.
Yerin jim edi. Lisa esa unga yon berib, so‘radi:
— "Yo‘q. Men kimga ishonishni ham bilmayman."
Lisa yurishni davom ettirar ekan, sekin dedi:
— "Men seni bolaligimdan bilaman. Sen kuchlisan, Yerin. Seni qutqarish uchun bunday hayotga aralashdim. Men bu mafiyaning xavfini bilaman. Lekin sen bunga loyiq emassan."
So‘ngra mashina Lisa yashaydigan eski, ammo tinchroq hududdagi uy oldida to‘xtadi. Ular ichkariga kirdi. Derazalar berk, xonada bir oz iliqlik bor.
— "Bu yerda vaqtincha yashaysan," — dedi Lisa. — "Men hech kimga bu joyni aytmaganman. Bu joy — bizning sirimiz."
Yerin bosh irg‘adi. Ichki alamini so‘z bilan ifodalay olmasdi. U xonaga kirib, yostiqqa yuzini bosdi.
— "Tinchlan. Ertaga hammasi boshqacha bo‘ladi. Men seni yolg‘iz qo‘ymayman."
Yerin unga qaradi. Ko‘zlarida nihoyat bir oz ishonch porladi.
— "Raxmat, Lisa... Sen meni qutqarding."
Ammo... ularning bu sukunatini tashqaridan bir mashinaning faralari buzdi. Kimdir ularni kuzatayotgandi.
Tashqarida mashina motorining tovushi jimjitlikni yorib o‘tdi. Lisa darhol pardani sal ko‘tarib qaradi. Yuragi shuv etib ketdi.
— "Bu... Jimin emas. Bu boshqa mashina."
Yerin eshitib, o‘rnidan turdi. U hali charchagan, lekin ichki sezgisi kuchaygandi.
— "Bizni kimdir topdi."
Lisa telefonini olib, past ovozda Taehyungga yozdi:
“U bizni topdi. Tez yordam kerak.”
Ular chiroqlarni o‘chirib, derazadan uzoqlashdi. Qadam tovushlari yaqinlashayotgan edi. Uyning eshigi asta taqilladi.
Lisa sekin oshxonadan kichik pichoq olib chiqdi.
Yerin esa titragan qo‘llarini siqib, yuragidagi vahimani yutishga urinar edi.
Eshik yana taqilladi. Endi yanada balandroq.
— "Men ochaman," — dedi Lisa, lekin Yerin uni to‘xtatdi.
— "Yo‘q. Men boraman. Agar bu haqiqatdan xavf bo‘lsa, meni emas — seni yo‘q qilishadi."
Lisa ko‘zlarini katta ochdi.
— "Sen nima deyapsan?!"
— "Men bunga aralashib bo‘ldim. Men endi chetga chiqolmayman."
Yerin sekin eshik oldiga bordi. Nafasini rostladi. Keyin eshikni ochdi.
U yerda…
Kim Taehyung turardi. Ammo... tanib bo‘lmas darajada yarador. Ko‘ylagi qon, lablari yorilgan. Ammo baribir jilmayardi.
— "Topdim seni."
Yerin bir lahzaga qotib qoldi. So‘ng uni ichkariga sudrab kiritdi.
Lisa darhol aptechkani oldi.
— "Nima bo‘ldi?!"
Taehyung zo‘rg‘a so‘zladi:
— "Jimin sizni kuzatmagan. Bu... mafia boshlig‘i edi. Ular Yerin haqidagi hamma narsani bilishdi. U... uni o‘ziga olishni istayapti."
— "Nima?!" — dedi Lisa. — "Yerin endi nishonda?!"
Taehyung Yeringa qaradi.
— "Senga vaqtim yo‘q edi, lekin hozir bor. Sen bilan yashirinib bo‘lmaydi endi. Qochish yetar. Biz jang qilishimiz kerak."
Yerin unga qarab, ko‘zlarini yumdi.
— "Sen bilan jang qilaman. Chunki yuragim hali orqada qolmagan."