Libido
Dengiz bo‘yidagi o‘sha shinam va sokin hovli endi bolalar kulgusi, quvonch va baxtga to‘la maskanga aylangandi. O‘tmishdagi qonli to‘qnashuvlar, xavfli jinoyat olami, qamoqxonalar va qorong‘u tunlar allaqachon ortda qolib, unutilib ketgandi.
Jungkook o‘zining butun borlig‘ini, butun e’tiborini faqat va faqat oilasiga — Ariga va ularning kenja qizalog‘iga bag‘ishlagandi. U endi eski dunyoning mutlaqo begona va oddiy, baxtli fuqarosi edi.
Bugun esa oila uchun yana bir unutilmas, quvonchli kunlardan biri edi.
Hovlidagi yashil maysazor ustida kichik yig‘ilish tashkil qilingandi. Namjoon amaki vazifasini sidqidildan bajarib, allaqachon katta boʻlayotgan malikasini, jiyanini erkalatib o‘ynatardi. Ular o‘rtasidagi eski zardalar va hazilomuz tortishuvlar endi qalin aka-ukalarcha samimiy do‘stlikka va bir-birini hurmat qilishga aylangandi.
Ari esa shinam ayvondagi yumshoq kresloda o‘tirib, ularning quvnoq o‘yinini tabassum bilan kuzatib turgandi. Biroq uning yuzida, harakatlarida biroz boshqacha o‘zgarish bor edi. So‘nggi paytlarda tez-tez charchab qolishi, ko‘ngli aynishi va boshqa o‘ziga xos belgilar uning yana bir bor ona bo‘lishidan darak berardi — Ari yana homilador edi! Deyarli 4 yarim oylik.
Shu payt Jungkook xonadan yangi damlangan issiq choy va shirinliklar solingan patnisni ko‘tarib chiqdi. Uning ko‘zlari har doimgidek faqat Ariga tushdi va u darhol patnisni stolga qo‘yib, xotirjam qadamlar bilan Arining yoniga keldi.
— Yana o‘zingni charchatyapsan, Muse. Dam olishing kerakligini necha marta aytishim kerak?
— dedi Jungkook ozgina koyigan, lekin cheksiz mehr va g‘amxo‘rlik to‘la ovozda. U egilib, Arining peshonasidan mayin o‘pib qo‘ydi.
Ari erining keng yelkasiga boshini qo‘yib, iliq jilmaydi:
— Men yaxshiman, jonim! Shunchaki bu go‘zal lahzalardan, oilamizning tinchligidan ko‘z quvontirib zavq olyapman.
Jungkook uning yoniga cho‘kkalab o‘tirib, ikki qo‘li bilan Arining hali sezilar-sezilmas bilinib borayotgan qornini sekin va ehtiyotkorlik bilan quchdi. Uning ko‘zlarida baxt aks etib turgandi.
— Bilasanmi, — dedi Jungkook sirli va quvnoq jilmayib, — mening yuragim sezib turibdi... Bu safar aniq o‘g‘il bo‘ladi. Dadasidek kelishgan va jasur o‘g‘lon! Men uni oʻzim tarbiyalayman, birinchi marta futbol o‘ynashni, mashina haydashni o‘rgataman.
Ari uning bu bolalarcha ishtiyoqidan ovoz chiqarib kulib yubordi. So‘ng u sekin boshini ko‘tarib, Jungkookning porlab turgan ko‘zlariga jiddiy va ma’noli tikildi:
— chindan bunisini oʻgʻil deyishdi azizim
Jungkook buni eshitib, quvonchdan o‘ziga sig‘may ketdi:
Lekin Ari uning so‘zini bo‘lib, yuziga yanada sirli va erkatoy tabassum yugurtirdi:
— Shoshilma, Jeon... Hali hammasi tugagani yo‘q.
Jungkook hayron bo‘lib qoshini ko‘tardi
Ari erining yelkasiga qo‘lini qo‘yib, uning ko‘zlariga qat’iy va o‘ynoqi nigoh tashladi
— lekin bu hammasi emas. Belingni mahkam tut Jeon! Chunki men hali bu o‘g‘ildan keyin sendan mutlaqo egizak farzandlar ko‘rishni reja qilib qo‘yganman!
Jungkook bu gapni eshitib kulib yubordi.
— sen istasang butun boshli futbol termasini yaratamiz Muse!
dedi Jungkook Arini yuzidan oʻpib qoʻydi.
— tugʻaman soʻzim soʻz ayollik lafzim! Sen yonimda ekansan men hech nimadan qoʻrqmayman!
Jungkookni yelkasiga bosh qoʻyib dedi Ari
Uzoqda ularni kuzatib turgan Namjoon boshini aylanib, yengil kulimsirab qo‘ydi.
— Ana, ko‘rdingizmi? Jeon... Jin ursin, hali egizaklar emish! Avval bir qizingizni eplab olsangiz boʻlardi.
Namjoonning bu kinoyali gapidan hovlidagi atmosfera birdan o‘zgardi. Jungkook Arining bag‘ridan biroz bosh ko‘tarib, qoshlarini chimirgancha Namjoonga qaradi:
— Nima, senga yoqmayaptimi?! O‘zing uylanib, hovlingni bolalar bilan to‘ldirib qo‘yganingda, keyin gapirarding!
Namjoon qoshini baland ko‘tarib, qo‘llarini ko‘ksiga chalishtirdi va zaharxanda qildi:
— Men uylanib, bosimni orttirib qo‘yishga aqlim yetarli, Jeon! Senikiga o‘xshab har yili bittadan "syurpriz" chiqarib tashlamayman. Aytgancha, Mina bugun yana mening kabinetimdagi barcha hujjatlarni maydalab, "rassomchilik" qilib tashlabdi. Unga o‘zing tarbiya berasanmi yo men boshqa chorasini ko‘raymi?!
Ari buni eshitib, ko‘zlari katta bo‘lib ketdi va darhol o‘rnidan turishga urindi
— Nima?! Mina yana nima qildi?! Sen uni o‘zimdan boshqa hech kimga bermayman deganding Jungkook?! Qizing shu ketishda akamni insult qiladi!
Jungkook esa o‘zini o‘ta xotirjam tutib, yelkalarini qisdi va o‘z qizini oqlay ketdi:
— Xo‘sh, nima qilibdi hujjatlarini yirtgan bo‘lsa? Mening qizim kelajakda buyuk rassom bo‘ladi, Namjoon?! Sen esa o‘sha qog‘ozbozligingni yig‘ishtirib, jiyaningga sovg‘a olib kelishni o‘yla!
— Mening ishim — qog‘ozbozlik, lekin sening qizingning ishi — mening asablarimni quritish!
deya Namjoon xarxasha qilib yig‘lay boshlagan kenja kenja qizaloq — Minani ko‘tarib kelib, to‘g‘ri Jungkookning qo‘liga tutqazdi.
— Mana, o‘zing tarbiyala, o‘zing ovut! Men ketdim, asabimni to‘plagani!
Mina qo‘lida otasini ko‘rishi bilan battar baqirib, Jungkookning qimmatbaho ko‘ylagidan mahkam changallab oldi va yig‘lab yubordi.
Ari esa bularni ko‘rib, na yig‘lashini, na kulishini bilmay qoldi. U Jungkookning ustidan mazax qilib kulimsiragancha dedi:
— Marhamat, buyuk tarbiyachi! Qizing hozir senga ikkinchi "egizak" haqida o‘ylab ko‘rishga ham fursat bermaydi..
Jungkook bir qo‘lida qizini zo‘rg‘a ushlab, ikkinchi qo‘li bilan Arining belidan mahkam tortib o‘ziga yaqinlashtirdi va uning lablariga o‘ta ehtirosli, o‘jarlik va o‘t bilan to‘la qizg‘in bo‘sa hadya qildi. Ari uning bu kutilmagan harakatidan dovdirab qoldi, biroq darhol bo‘shashib, Jungkookning bo‘ynidan mahkam quchoqladi. Ularning o‘rtasidagi bu janjal va baqir-chaqirlar qanday boshlangan bo‘lsa, xuddi shunday shiddatli, olovli va cheksiz ehtirosli bo‘saga ulanib ketdi.
Bu ularning hayoti, ularning jinnilarcha sevgi qissasi va hech qachon tugamaydigan go‘zal ertagi edi.
