𝗼𝗯𝘀𝗲𝘀𝘀𝗶𝗼𝗻: 𝘁𝘄𝗼 𝗴𝘂𝗶𝘀𝗲𝘀 JJK
Kun bir zumda oʻtdiyu, oʻrnini suti rang tong bilan alishtirdi. Jungkook hali hamon orom kursisidek yumshoq toʻshagida uxlab yotardi, Kira esa allaqachon uygʻonib, eri uchun oshxonada nonushta tayyorlashga tushgan edi.
Budilnikning keskin jiringlashi ostida Jungkook koʻzlarini ochdi va beixtiyor qoʻli bilan telefonini qidirdi. Ekranda Elendan kelgan qisqa, ammo ehtirosli xabar miltillab turardi
"Seni ajoyib nonushtaga taklif qilaman, Mr. Jeon."
Jungkookning yuzida yaramascha tabassum paydo boʻldi va u bir zum ham ikkilanmay javob yozdi
"Bir zumda yoningda boʻlaman."
Jungkook pastga tushdi va oshxonada kuymalanayotgan xotinini kuzata boshladi. Kira egniga Jungkookning keng oq koʻylagini kiyib olgandi, bu koʻrinishda u nihoyatda seksual va jozibali edi. Nozik qadamlari bilan dasturxonni bezatayotgan ayoliga qarab, Jungkookning nafsi uygʻondi. U sekin borib, Kirani ortidan mahkam quchoqladi va boʻynidagi oʻsha oʻziga xos muattar ifordan chuqur nafas oldi.
— Goʻzallar goʻzali, oh, oh, bu ifor bir kun meni ado qiladi... — pichirladi u.
Jungkook Kirani oʻziga qaratdi, belidan quchib koʻksiga qattiq bosdi va uning lablaridan tashnalik bilan boʻsa ola boshladi. Boʻsa tobora chuqurlashib, harorat koʻtarilib borarkan, Jungkook uni shaxdam koʻtarib stol ustiga oʻtqazdi. Bir qoʻli bilan uning silliq oyoqlarini ikkiga ochdi va boʻsani uzmagan holda, sekin qoʻlini qizning ostiga, oʻsha eng nozik nuqtasiga kiritdi. Uning barmoqlari klitor atrofini erkalab, namlanib ulgurgan terini silay boshladi va birinchi barmogʻini qizning qini ichiga ehtiros bilan tiqdi. Kira bu kutilmagan, ammo yoqimli ogʻriq va lazzatdan tipirchilab, boʻsani uzdi va qoʻllarini Jungkookning yelkasiga tiradi.
Jungkook Kiraning ikkala qoʻlini mahkam ushlab, ishini davom ettirdi. Barmogʻini yanada chuqurroq kiritib, ichkaridagi haroratni his qildi va koʻp oʻtmay barmogʻini chiqardi.
— Qolganini ishdan qaytganimdan keyin davom ettiramiz, goʻzalim,
dedi u nafasi qaytib, qizning peshonasidan oʻpdi-da, qoʻlini yuvib, nonushta uchun stulga oʻtirdi.
Kira esa gʻazab va qoniqarsizlik bilan unga tikildi. U oʻzini boshqarolmay Jungkookning yoniga borib, uning koʻylagi yoqasidan mahkam ushladi.
— Bir ishni boshladingmi, oxirigacha bitir, yoʻqsa bu yerdan chiqarmayman, Jeon!
Jungkook xotinining bu gapiga shunchaki kulib qoʻydi va bir luqma shirinlikni ogʻziga soldi.
— Jungkook dedim! — dedi qiz, oʻpkasi toʻlib.
— Chindan, goʻzalim, shoshilyapman. Kel, undan koʻra nonushta qilamiz.
— Jungkookshiii, meni qiynama...
Kira sekin Jungkookning shimini kamarini boʻshata boshladi. Jungkook chidolmay, majbur oʻrnidan turdi va Kirani stolga teskari oʻgirib, stol ustiga yotqizdi. Xonada nafaslar va stolning gʻirchillashi qorishib ketdi. Biroz oʻtib, Jungkook qizning ichiga boʻshandi, chunki u oshxonani mutlaqo rasvo qilolmasdi. Shundan soʻng u sekin chiqib, shimini kiydi va kamarini taqdi. Kira ham holdan toygancha oʻzini oʻngladi.
— Nonushtaga ulgurmayman, boʻpti hayotim, men kettim! Kelgunimcha shoʻxlik qilma!
Jungkook Kiradan qisqa boʻsa olib, uydan chiqib ketdi.
Koʻp oʻtmay uning mashinasi Elenning kvartirasi binosi oldida toʻxtadi. Jungkook yuqoriga koʻtarilib, oʻziga tanish eshikni taqillatdi. Eshik ochildi, ammo Elen tabassum oʻrniga jaxl bilan qarab turardi.
— Kech qolding, kelmasang ham boʻlardi!
qiz araz qilib ichkariga kirib ketdi. Jungkook ham qizning ortidan kirib, oyoq kiyimini yechdi.
— Senga xabar yuborib, uxlab qolibman, sevgilim, kechir,
dedi u yolgʻondan yumshoqlik bilan. Jungkook qizni quchmoqchi boʻldi, biroq Elen oʻzini olib qochdi.
— Men sen uchun tong sahardan harakat qildim, shuncha narsa pishirib!
Elen dasturxon ustidagi noz-neʼmatlarni koʻrsatdi.
— Bilaman, gulim. Yemayman demadim-ku, yeyman. Aybimni yuvish uchun ayt, nima qilay?
Jungkook Elenga yaqin keldi. Elen uning koʻzlariga tikilib shartini aytdi
— Bugun darsim kam va anchadan beri oʻqishdan charchaganman. Bugun darsdan soʻng hamma vaqtingni men bilan oʻtkaz va tunda men bilan qol. Shunda mayli, kechiraman!
Jungkook chuqur nafas olib, uni sekin qoʻyib yubordi. Ichida qandaydir rejalarni oʻzgartirayotgani sezilib turardi.
— Mayli, sen nima istasang shu, sevgilim. Qani kel, qornim chindan och.
Ular birga nonushta qilishdi. Oradan biroz vaqt oʻtgach, Elen darsga tayyorlanish uchun xonasiga kirib ketganida, Jungkook fursatdan foydalanib Namjoonga qoʻngʻiroq qildi.
— Bugungi rejalarni bekor qil!
— Sabab? — Namjoonning ovozi hayron chiqdi.
— Boʻlmaydi, bugun Yoongi keladi, esingdan chiqdimi?
— Bir nima oʻylab top! Qoʻngʻiroq qil, bahona top, bugun kelmasin!
— Unda xotiningga ayt, har holda u singlisi. U bir nima deb bahona topadi.
— Qonimni qaynatma, RM! Elen kelyapti, boʻpti, oʻchiryapman, ishni hal qil!
Jungkook goʻshakni qoʻydi. Shu payt xonadan Elen oʻzining yangi, jozibali libosida chiqib keldi va Jungkookga maqtandi
— Oʻta goʻzal! Qirolichalardeksan. Kettikmi?
Ular kvartiradan chiqib ketishar ekan, bu paytda Namjoon ofisida jaxl bilan oʻziga-oʻzi gapirib oʻtirardi.
— Muammo uniki-yu, ammo baloga qolgan men! Janob jazmani bilan koʻngil xushlik qilayotgan bir paytda, men uni qayni akasini chalgʻitib turishim kerak. Unga boʻlsa farqi yoʻq! Dunyo yonib ketsa ham, oʻsha qizning quchogʻidan chiqmaydi.
Namjoon kastyumini yelkasiga tashlab, zaharxandalik bilan ofisdan chiqib ketdi.