𝗦𝗲𝘃𝗶𝘀𝗵 𝗧𝗮𝗾𝗶𝗾𝗹𝗮𝗻𝗮𝗱𝗶 [𝖾𝗉𝗂𝗌𝗈𝖽𝖾-4]

– men shunchaki oʻtirolmayman - Jungkookni tanasi gʻazabdan titrardi. Zarb bilan oʻrnidan turdi, uyidan chiqib qarshsidagi eshik tutqichidan tutib eshikni ochdi.
– QANI U , QAYERDASAN - Bor ovozi bilan oʻshqirdi.
– hoy telba bu yerda nima qilyapsan - Soyun kalta shoʻrtik va ingichka tasmali maykada edi. Jungkook uni bu holatda koʻrib yuragidan bir narsa uzilganday boʻldi.
– nega bunday ahvoldasan, nima qilding u bilan, qani u. - Jungkook barcha eshiklari ochib chiqdi, men uni toʻxtatishga urindim, lekin afsus bir umr hammadan yashirib kelgan xonam eshigi u uchun ochildi.

Xona eshigini ochdim, ochdim-u koʻzim yotoq tapasidagi katta qilib ilingan rasmimga koʻzim tushdi, agar oʻsha rasm boʻlmaganda edi uni atrofidagi kichik nusxadagilarink payqamagan boʻlardim.
– Jungkook - ortimdan singan ovozi bilan gapirdi u.

Ilingan rasm

Aftidan bu rasm men Yerimga tashlagan rasm edi. Lekin bu unda nima qilyapti, qiziqib ichkariga odimladim.
– Jungkook kirma - yoʻlimga turib oldi. Indamadim yuziga biroz termuldim, shunchaki ichkariga kirdim, devor mening suratlarim bilan qoplangan, ular juda koʻp. Hatto menda ham oʻzimning shuncha rasmim yoʻq. Devorga tikildim, barchasini koʻzdan kechirdim. Rostan ham bu men edim, uning xonasini toʻldirgan inson.
– Soyun - Soyun devorga bir yelkasi bilan suyangancha pastki labini tishlab olgandi.
– bularni koʻrishing kerak emas edi - boshini yengil qimirlatdi.
– nega?
– bu hammasi oʻtmish Jungkook, hozir tuygʻularim umuman boshqacha.
– qanday ekan - gapidan qoshlarim chimarilib ketdi.
– men seni sevmayman.
– unda bular nima?
– shunchaki yoshlikdagi xato.
– xato? Unda nega devoringda hali ham turibdi, olib tashla yoki yordam beraymi?
– Jungkook
– NIMA - uning hayqirigʻidan yelkalarim silkinib ketdi.
– chiqib ket.
– shoshma avval xatolarni koʻchirib chiqay - u menga afsus ifodasi bilan qarardi, men uni sevaman hatto hozir uni quchishni istayman, ammo ilojim yoʻq. Menga yaxshilik qilgan insonlarga nisbatan bunday qilolmayman. U devordagi rasmlarni yertib yulib tashladi, qoʻrqqanimcha indamay turaverdim.
– xato boʻlsa, nima qilasan buni saqlab, hayotingga shikast yetkazasan axir. - u alamdan ichidagilarni gapirib oldi, indamay turaverdim, qancha gapirsa ham haq edi.
– qolmadi Soyun, hammasini yoʻq qildim azizam. - qoʻpol ovozda oʻshqirdi.
– Jungkook.
– yaxshi qol - yuzimga juda gʻalari qaradi, yuragim boʻshashib ketdi. U ortiqcha indamay chiqib ketdi.
Ketdiyu yerda gʻijim boʻlib yertlgan rasmlar tomon bordim, yerga oʻtirib ularni yegʻarkanman koʻzimdan shashqator yoshlarim oqa boshladi, juda qattiq yegʻladim, men unga juda muhtojman, lekin har qancha urinmay uni oʻzimniki qilolmayman, uni qucholmayman, labalridan oʻpolmayman, tizzasiga bosh qoʻyolmayman, hech narsa qilolmayman.

•
•
•

Ertasi kuni hammasi odatdagidek boshlandi. Jungkook kecha bu yerdan ketdi, endi hammasini boshidan boshlashga qaror qildim, usiz yashay olaman, uni unutaman hamma oʻz hayotida oʻziga teng insonlar bilan yashashi kerak. Men ishxonamga bordim barcha ishlarimni asta sekin bajardim, hamkasblarim juda mehribon edi.

– Soyun maxsus zalgan oltita qahva olib kir.
– m...menmi - u yerda boshliqlar majlisda edi, men hali oʻzimni bunday narsaga tayyor deb bilmayman, bitta nojoʻyi xato ham meni ishimdan mahrum qilardi.
– ha sen, hozir dovdirashni vaqti emas, boʻlaqol. Janob sen olib kirishingni istadilar.
Indamay qahvalarni olib koʻrsatilgan joyga bordim, eshik tagidagi qorovul eshikni ochdi, ichim ham tanamga oʻxshab titrab ketyapti. Ichkariga kiridim, sal qolsa qoʻlimdan qahvalar toʻkilib ketay dedi.
Jungkook oʻsha yerda edi.
– kel qizim, mehmonlarga tarqat.
Ogʻir yutungancha qadam tashladim. Bir yoqda Taehyungni koʻzi mendan uzilmasdi.
– Jungkook qaroring qatiymi, oʻylab koʻrdingmi buni.
– albatta, bu meni qoʻlimdan keladi amaki.
– yaxshi, biznesni begona qilmas ekanmizda - u Jungkookni oldida oʻtirgan Yerimga qarab jilmaydi.
– meni azizimni hamma narsaga kuchi yetadi dada. Senga ishonaman sevgilim. - u Jungkookni yuzidan oʻpib qoʻydi.
– siz nima deysiz janob Kim.
– men qarshi emasman, koʻrinib turibti uni qoʻlidan keladi - Taehyung qamrovli ovozda takidladi, u oʻziga mos kastyum shim kiygan, u yanada yoqimli va kelishgan koʻrinardi.
– meni ishlarim bor edi, gapingiz tugagan boʻlsa ketsam - u kastyumini yumshoq toʻgʻirlab muloyimlik bilan gapirdi.
– albatta janob Kim - amakim unga hurmat yuzasidan oʻrnidan turdi. Taehyung men tomon kelarkan menga qarab kelardi, nimanidir oʻylagandek oldimda toʻxtab faqat men eshitadigandek gapirdi va chiqib ketdi.

Biroz avval men shu yerda turishimni buyurishgan edi.

Gohida u bilan koʻzlarim toʻqnashib qolardi. Kechagi kun unutilmas daxshatning oʻzi edi. Yana oʻsha yoqimsiz oila oldida ojiz inson boʻlib turibman.
– dada, men Soyunni bir kunga berib tura olasizmi? - Yerimning akasi kutilmaganda ismimni aytganda unga qarab qoldim.
– nega?
– bugun doʻstlarim uchun ziyofat uyishtiryapman, Jack Koreyaga kelyapti.
– yaxshi, Soyun oʻzi bunga rozimi - amakim mega qarash uchun boshini burdi, osilib turgan qovogʻim oʻrniga lablarimga tabassum oldim.
– albatta janob - majburan kulgancha javob berdim.
– seni oʻzim olib ketaman azizam - bu odam menga koʻzini qisib qoʻydi, uning oʻzi ham ovozi ham juda yoqimsiz.

Meni shu uchungina olib qolishgan ekan, unga javoban tabassum qilib boshimni silkidim, bir soniyaga Jungkookga koʻzim tushdi, allaqachon jagʻlari qisilib boʻlgandi.

•
•
•

Kechki payt edi, soat allaqachon 19:00 men aytilgan joyga turibman, ammo Boseokdan habar ham yoʻq. Hoynahoy u ahmoqni esidan chiqib qoldim. Oʻzim uni uyi qayerda ekanligini aniq bilaman, vaqt oʻtmasidan avval men u yerga bordim, oʻzimga qulay boʻlgan kiyimni kiyib olgandim. Uy tomon yurar ekanman, katta oynalarni toʻsib turgan parda orqali ularning soyasidan hozir qanday ish harakat bilan band boʻlganlarini bilsa boʻlardi.
Ichkariga indamay kirib bordim, baland musiqa, qizil chiroq xonani oʻzgacha tusga keltirgan. Uy markazida toʻrtta yigit va uchta qiz bor ekan, men ularga ahamiyat bermasdan toʻgʻri oshxona tomon yurishni avfzal bildim, oʻshxonaga kiridim, mendan tashqari yana 3ta yordamchi bor edi. Bu ahmoq meni nega chaqirdi boʻlmasa?

Ularning xiringlashlari meni aqldan ozdirardi, men doim tinch joylarni yoqtiraman, bu yerga muayyan chidayotgani uchun unga ikki kunlik uyqu mukofot qilishni oʻylab turgan bir vaqtimda, eshik jiringladi, biroz indamay turdim, chunki bu meni vazifam emas edi, ammo huddi qoʻngʻiroqni faqat men eshitayotgandekman, hech kim eʼtibor bermadi, men qoʻlimni quruq salfetkaga artib eshik tomon yoʻl oldim. Eshikni ochdim, qarshimda men telbalarcha sevgan inson va uni hatto qanday ovaqat yaxshi koʻrishini ham bilmaydigan uni tom maʼnoda sakkiz yil kutgan sevgilisi. Men indamay ularga tikilib qolgan bir vaqtimda, rashkdan yonayotgan bir oninda kimdir belimdan qornimga qadar silab meni ortimdan quchib oldi.
– bir kun ikkingizni ikkimiz bir oila boʻlib kutib olamiz. - choʻchib ketganimdan uni qoʻlidan darrov chiqib ketib, orqam bilan devorga uruldim.
– Yerim ichkariga kiraqol - Jungkook asabiy tabassum bilan gapirdi.
– albatta, lekin sen ham darrov kirgin.
– men qoʻlimni yuvib keyin boraman. - Yerim ichkariga kirib ketdi, Jungkook umidsiz menga tikildi va qayta koʻchaga chiqib ketdi, men ojiz qoldim, men oʻzimni yolgʻiz jangchidek his qildim.
– nega mendan qochyapsan? - uning mastlikdan qisilgan koʻzlari avval koʻzlarimga keyin esa labimga tikildi.
– aqldan ozibsan, nima istaysan mendan?
– seni istayman, menga oʻzingni topshir Soyun, kichkintoyim qiynalib ketdi axir, qancha pul bersam meni qoniqtirasan - uning gaplari meni gʻazabkantirdi va darrov yuziga tarsaki tushirdim, bor kuchim bilan uribmanki u yon tarafga gangib ketdi.
– Sen meni urdingmi? - uning yuz ifodasi qoʻrqinchili boʻlib ketdi.
– istasang tepkilayman seni, iflos - uni yuziga tupurdim.
– HADDINGDAN OSHIB KETDING FOXISHA - uyni toʻldirib baqirdi, uning ovozi eshitilgandan biroz oʻtib baland musiqa ham oʻchdi.
– men bilan oʻynashishni koʻrsataman senga manjalaqi - u sochlarimni qoʻlida changallab, meni doʻstlari oldiga sudrab olib kirib ketdi.
– yigitlar, bokira qizga nima deysiz, qarang uni tanasi juda goʻzalga oʻxshaydi. - meni sochimdan tutgancha doʻstlari oʻrtasiga uloqtirdi, hammasi kulib yubordi hatto Yerim ham,balki bu yerda Jungkook boʻlganda bunga yoʻl qoʻymasdi. Ularni oldidan turishga harakat qilmasimdan ulardan biri belimdan qattiq ushlab oʻziga tortdi.
– yoʻq tegma menga iflos - bittasi boʻynimdan oʻpishga harakat qilsa, yana bittasi koʻftamning tugmalarini yechardi.
– iltimos qilaman, unday qilmang, YERIM YORDAM BER, YERIM - uning akasi shu holatni qoʻl telefoniga videoga olib shaytoniy tabassum qilib turardi.
– YORDAM BERING - menga koʻftamdan halos qilishdi meni, ichki kiyimdagina qoldim, erkalarning hirsiy hirillashi orasida baland va qoʻpol ovoz eshitildi, ammo ahamiyat bermadim, chunki ustimdagi ikki iflos meni zoʻrlamasligi uchun bor kuchim bilan harakat qilardim.
– HAROMILAR - qulogʻim eshitgan bu ovozda yuragim boʻshashib ketdi. Ustimdan ikki erkak uloqtirildi.
– IT EMGAN, BU YERGA KEL - u avval Yerimni akasini qoʻlidagi telefonini olib yerga uloqtirdi, keyin esa uning yuziga musht tushurdi.
– OʻLDIRAMAN HAMMANGNI - Jungkook belidan toʻpponcha chiqardi. Men juda qoʻrqib ketgandim, hatto tanam yalangligi ham yodimdan koʻtarilgan.

– TEGINGAN QOʻLLARINGNI CHOPIB TASHLAYMAN HAROMI, IFLOS. KICHKINTOYIM HOHLAB QOLDI DE, SUGʻURIB ITLARGA YEM QILAMAN OʻSHA KICHKINTOYINGNI - Jungkook Yerimni akasini shafqatsizlarcha savalardi, uni na Yerim va boshqa uchta yigitlar ham ajrata olmadi.
– BAS QIL JUNGKOOK

Yerim bor ovozi bilan baqirdi, men bu orada koʻzimga koʻringan matoni olib ustimni yopdim.
– sen oʻchir ovozingni, sen ham qiz bolasan-ku, hammasiga qoʻshilib hiringlashib turibsan, naqadar jirkanchsan. - Jungkook afsus va gʻazab ifodasi bilan Yerimga qarab ostida holsiz yotgan uning akasini ustidan turib bir tepdi. Keyin esa qizargan koʻzlari bilan menga qarab qoldi, shu onda oʻzimni juda ojiz va unga muhtojdek his qildim, uni quchib olishni, doim meni himoya qilishini istadim.
Oldimga keldi, oʻtirgan joyimda biroz orqaga tisarildim, sababi oyoqlarim deyarli yalang, sochlarim tartibsiz, koʻzlarim va yuzim nam edi, lab boʻyogʻim majburiy boʻsadan lablarim atrofiga tarqab ketgan.
– Yaxshimisan - mayus boqdi yuzimga. Indamadim yoʻq degandek boshimni silkidim-u qattiq yegʻlab yubordim.

Oyoqlarim butunlay ochiq edi, ustidagi jiketini yechib meni oʻrab qoʻydi, men juda gʻalat holatda edim, biroz avvalgi holatdan keyin butun boshli hayotim koʻz oʻngimdan oʻtib ketdi. Bir nuqtaga tikilgancha qotib qoldim. Boʻynimda hali ham oʻsha insonni tishlari huddi qolib ketgandek edi.
U meni qoʻliga koʻtarib olib chiqib ketarkan, Yerimning alam bilan aytgan gaplari qulogʻimga sanchildi.
– HAMMASI UCHUN JAVOB BERASAN JUNGKOOK.
Jungkookni yelkasiga boshimni holsiz tashladim, yegʻlayverganimdan koʻzlarim ogʻrib ketgandi. Mashinasining eshigini ochdi, bir oʻzimni oʻtkazadi deb oʻylagandim, ammo oʻzi ham men bilan oʻtirdi. Meni quchogʻidan qoʻyib yubormadi, undan qochishga esa aslo kuchim yoʻq edi. Tizzasida uning yelkasiga bosh qoʻyib oʻtirarkanman, meni yaxshilab bagʻriga tortib qattiq yegʻlab yubordi.
– meni kechir - shunday deb koʻzlarini yelkamga koʻmib, tanamni namlikni his qilishga sabab boʻldi, men shunchaki indamadim, hali ham men bilan roʻy bergan eng daxshatli onlardan qutulolmayapman.

•
•
•

Keyingi soatda men uning uyida edim, allaqachon keng va baland devorli xonada oʻtirarkanman, huddi tilimdan soʻzlarim toʻkilib ketgandek jim edim. U menga keng futbolka va shortik kiydirib qoʻydi, juda uyatli holatga tushdim, lekin tanamni istasamda ishlatolmasdim, boʻynimdagi jirkanch qizil ranglar ustiga malham surtdi, juda gʻalati his qilyapman oʻzimni, boʻshashib ketgandim. Uni oʻzimdan itarishni istayman lekin kuchim yoʻq, bir joyga tikilgancha bir-ikki tomchi yegʻlardim holos.

– Soyun, hammasi yaxshi boʻladi, men yoningdaman, iltimos yegʻlama - u yuzimdan oʻpib qoʻydi.

•
•
•

Barchasi yaxshi edi, toki hayotimizga u aralashmaguncha.

Jungkook suv olish uchun pastga tushdi, shu vaqtgacha uyda ulardan tashqari yana bir inson borligini oshxonaga kirishi bilan sezdi.
– Sen bu yerda nima qilyapsan? - qizni koʻrdiyu, iflos xotiralar koʻz oldidan yel boʻlib oʻtib ketdi.
– meni sogʻinmadingmi akajon - qizning koʻrinishi juda goʻzal edi, bir qarashda unga oshiq boʻlish hech gap emas.
– senga bu yerda nima qilyapsan dedim Yuxi - gʻazabdan koʻzlari qizarib ketdi, lekin bor matonati bilan oʻzini bosib turardi.
– seni sogʻindim, bir haftaga deb bir necha oyga ketib qolding.
– sen bilan oʻrtamizda hech narsa yoʻq, huddi biz munosabatda boʻlgandek gapirma.
– nega endi, olib kelgan foxishangdan qoʻrqasanmi.
– hoy, tilingni tiy, rahmat de bu gaplaring uchun uyda u borligiga indamayman, yana bir marta Soyun haqida shunday desang, qasam ichaman ayol kishiligingga qarab oʻtirmayman.
– Jungkook, nega oʻsha qizga yopishib olgansan, men seni sevaman.
– jim boʻl, biz boshida bunday narsalarni oʻylamagan edik. Chiziqdan chiqmaslikka va'da bergansan.
– lekin sen qizligimni olding - u lab uchida kuldi, huddi Jungkookni soʻzlarsiz qoldirgandek tutib oʻzini.
– buni oʻzing yolvorganing esingda yoʻqmi? Men bilan jinsiy aloqada boʻlish uchun qoʻlingdan nima kelsa qilding.
– hali ham qoʻlimdan nima kelsa qilaman, sen menikisan. - achchiqlanib gapirdi.
– Yuxi jimgina ket, sen bilan keyin gaplashamiz.
– ket deganing uchun afsuslanasan Jungkook. - Jungkook Yuxidan onsongina qutildi. Stol ustidagi suvni stakanga quyib icharkan biroz avval Soyun barchasidan habar topishi mumkunligini oʻylab ichi titrab ketgandi.

Jungkook suvni icharkan holsiz tanasini divanga tashladi, bir on ham oʻtmay tanasida titroq va jinsiy aʼzosining istaklari uygʻonib ketdi, oʻta shiddat bilan, hayvoniy hislatlari ichidan otila yozdi, erkak avval nima boʻlayotganini tushunmadi, tanasidan sovuq ter chiqib, istagi olov boʻlib yona boshladi.
– Yuxi - boshini ortga tashlab oyoqlarini taranglashtirarkan gʻazab ichida aytilgan ism egasi nimalar qilib ketganini payqadi.
Koʻylak oldini butunlay yechdi, oʻzini qancha tutishga urinmasin iloji yoʻq edi, koʻzlari qizargan, hayoliga kelgan yagona inson esa uning xonasida huddi tirik murdadek qotib qolgancha oʻtiribti. Jungkook oʻrnidan turib zina tomon arang yetib oldi, zina tutqichini ushlab, ogʻriqda egilgancha charchoqdan nam tortgan koʻzlari bilan tepaga qarab soʻng egilgancha zinadan koʻtarildi.

Pov Soyun
Jungkook balki boshqa xonada uxlab qolgan deb oʻylab, ustimga yopilgan koʻrpaga oʻrangancha koʻzlarimni endi yumgandim hamki, eshik zarb bilan ochildi. Oʻrnimdan turdim, bu Jungkook edi, menga notinch boqardi, lablari titrab oldimga oqsoqlanib keldi.
– Soyun - sochlari titilib ketgandi uni, bir qoʻli yordamida yotoqga tiralib menga juda yaqin keldi.
– ni...nima qilya.. - gaplarim tugamasidan avval lablarini tajovuzkor botirdi menga, koʻzlarim kattalashib ketdi. U juda chuqur va yopishib oʻpardi, uni itarganim sayin meni quchib oʻziga tortdi, pastki labimni tishlab ogʻzimni egallab oldi. Oʻn daqiqa labalrim bilan oʻynashgach menda ortga surildi.
– aqldan ozdingmi - yotoqdan shart turib undan uzoqlashdim.
– Soyun, hozir qochishni vaqti emas, iltimos bu yoqqa kel.
Indamadim, koʻzlari mast odamdek boqardi menga. Tez qadamlar bilan xonani tark etmoqchi boʻldim, ammo u oʻziga tortib, yana yotoqga joyladi, juda qoʻrqib ketdim.
– oʻzing rozi boʻl iltimos, boʻlmasa ikkimizga ham qiyinlashtirasan.
– hech qachon, tur ustimdan ablah. - uni ostida kuchim boricha tipirchiladim.
– Soyun
– JUNGKOOK QOʻYIB YUBOR MENI.
– Soyun - u sochlarimni qulogʻim ortiga surdi.
– TEGMA MENGA
– BAS QIL, MENGA BAQIRMA. BARIBIR BUNI QILISHIM KERAK EDI.
– YOʻQ, ILTIMOS
Gaplarim uning yovvoyi tuygʻusiga taʼsir qilmadi. Ustimdagi futbolkasini ichki kiyimimga qoʻshib onsongina yirtib tashladi, ichki kiyimning ilgagi orqamni oʻyib oʻtdi ogʻriqdan qichqirib yubordim.
Yalang koʻkraklarimni koʻrishi bilan och qolgan boladek yopishib ketdi, koʻkrak uchlarini ogʻziga olib soʻrarkan oʻzimdan jirkana boshladim, qoʻli bilan qattiq siqimlab tishlari bilan ogʻriq berardi.
Koʻkrakalarim ogʻriqdan qotib.
– BAS QIL JUNGKOOK - baland ovozda yolvorib yegʻlarkaman, uning harakati ham huddi shunday tezlashdi.
Ustimdan bir onga qoʻzgʻaldi. Barchasi oʻzini yalangʻochlash uchun edi, ungacha oʻtirgacha orqaga tisarilmoxchi boʻldim.

Butunlay yalangʻoch boʻldi u, koʻzlarimni qattiq yumib oldim, menga qarab keldi, tovonimdan ushlab oʻziga tortdi.

- 𝗆𝗆𝗆𝗁𝗁𝗁𝗁𝗁 - u 𝗍𝗈𝗋𝗅𝗂𝗄𝖽𝖺𝗇 𝗊𝗂𝗒𝗇𝖺𝗅𝗂𝖻 𝗂𝗋𝗂𝗅𝗅𝖺𝗀𝖺𝗇𝖼𝗁𝖺 𝖻𝗈𝗌𝗁𝗂𝗇𝗂 𝗈𝗋𝗍𝗀𝖺 𝗍𝖺𝗌𝗁𝗅𝖺𝖽𝗂.
- 𝖩𝗎....𝗃𝗎𝗇𝗀𝗄𝗈𝗈𝗄 - 𝗁𝗈𝗅siz 𝗒𝖾𝗀𝗅𝖺𝗀𝖺𝗇𝖼𝗁𝖺 𝗎𝗇𝗂 𝗂𝗌𝗆𝗂𝗇𝗂 𝖺𝗒𝗍𝖽𝗂m 𝖺𝗆𝗆𝗈 𝗎 𝗁𝖾𝖼𝗁 𝗍𝗈𝗑𝗍𝖺𝗆𝖺𝗌𝖽𝗂.

𝖰𝗂𝗓𝗇𝗂𝗇𝗀 𝗈𝗌𝗍𝗂𝗀𝖺 𝗆𝗎𝗄𝖺𝗆𝗆𝖺𝗅 𝗄𝗂𝗋𝗂𝖻 𝗈𝗅𝗀𝗎𝗇𝖼𝗁𝖺 𝖺𝗇𝖼𝗁𝖺 𝗍𝖾𝗋 𝗍𝗈𝗄𝗀𝖺𝗇 𝗒𝗂𝗀𝗂𝗍, 𝖽𝗂𝗊𝗊𝖺𝗍𝗂𝗇𝗂 𝗎𝗇𝗂𝗇𝗀 𝗍𝖺𝗇𝖺𝗌𝗂𝗀𝖺 𝗊𝖺𝗋𝖺𝗍𝖽𝗂, 𝖻𝖺𝗊𝗎𝗏𝗏𝖺𝗍 𝗆𝗎𝗌𝗄𝗎𝗄𝗅𝖺𝗋𝗋𝗂 𝗏𝖺 𝗄𝗈𝗄𝗋𝖺𝗄𝗅𝖺𝗋𝗂𝗇𝗂 𝗊𝗂𝗓𝗇𝗂𝗄𝗂 𝖻𝗂𝗅𝖺𝗇 𝖻𝗂𝗋𝗅𝖺𝗌𝗁𝗍𝗂𝗋𝖺𝗋𝗄𝖺𝗇 𝗓𝖺𝗏𝗊𝖽𝖺𝗇 𝗒𝗈𝗏𝗏𝗈𝗒𝗂𝗅𝖺𝗌𝗁𝗂𝖻 𝗄𝖾𝗍𝖺𝗋𝖽𝗂.
- 𝖻𝗎𝗇𝗂 𝗊𝖺𝗇𝖼𝗁𝖺 𝗄𝗎𝗍𝗀𝖺𝗇𝗂𝗆𝗇𝗂 𝖻𝗂𝗅𝖺𝗌𝖺𝗇𝗆𝗂, 𝗁𝖺𝗋 𝗄𝗎𝗇𝗂, 𝗁𝖺𝗋 𝗄𝗎𝗇𝗂 𝗌𝖾𝗇 𝖻𝗂𝗅𝖺𝗇 𝖻𝗂𝗋𝗀𝖺 𝖻𝗈𝗅𝖺𝗆𝗂𝗓 𝗌𝖾𝗏𝗀𝗂𝗅𝗂𝗆 - 𝗊𝗂𝗓𝗇𝗂𝗇𝗀 𝗅𝖺𝖻𝗅𝖺𝗋𝗂 𝗎𝗌𝗍𝗂𝖽𝖺 𝗀𝖺𝗉𝗂𝗋𝖺𝗋 𝗌𝗈𝗇𝗀𝗂𝖽𝖺 𝗎𝗅𝖺𝗋𝗇𝗂 𝖻𝗂𝗋𝗅𝖺𝗌𝗁𝗍𝗂𝗋𝖽𝗂, 𝗈𝗋𝗀𝖺𝗇𝗂𝖻 𝗈𝗅𝗀𝗎𝗇𝗂𝖼𝗁𝖺 𝗌𝖾𝗄𝗂𝗇𝗋𝗈𝗊, 𝗄𝖾𝗒𝗂𝗇 𝖾𝗌𝖺 𝗁𝗎𝖽𝖽𝗎 𝗎𝗇𝗂 𝗅𝖺𝖻𝗅𝖺𝗋𝗂𝗇𝗂 𝗌𝗈𝗋𝗂𝖻 𝗈𝗅𝗀𝗎𝖽𝖾𝗄 𝗈'𝗉𝖺 𝖻𝗈𝗌𝗁𝗅𝖺𝖽𝗂.
- 𝗌𝖾𝗇 𝗆𝖾𝗇𝗂𝗄𝗂𝗌𝖺𝗇 - 𝗄𝗂𝗋𝗂𝖻 𝖼𝗁𝗂𝗊𝗂𝗌𝗁 𝖻𝖺𝗋𝗈𝖻𝖺𝗋𝗂𝖽𝖺 𝗎𝗇𝗂𝗇𝗀 𝗊𝗈𝗏𝗎𝗊 𝗎𝗌𝗍ini 𝗈𝗉𝖺𝗋 𝗄𝗈𝗒𝗂 𝗀𝖺𝗉𝗂𝗋𝖽𝗂.

Men oʻn yildan ortiq kutgan, suratlarini huddi telbadek yegʻib, devorimni uning samimiy tabassumi bilan bezagan inson edi ustimdagi zoʻravon. Ovozini diktafonga yozib olib men uchun aytilmagan sevgi isxorlarini huddi oʻzimga aytilgandek eshitib yotgan insonim shu edi, uni baxtli boʻlishi uchun undan voz kechishga majbur boʻlgan insonim shu inson edi. Bu u edi, mening Jungkookim edi.