`𝖴𝖭𝖣𝖤𝖱 𝖳𝖧𝖤 | 𝗆𝖺𝗇𝖺𝗀𝖾𝗆𝖾𝗇𝗍

— 𝟣𝟢 𝖥𝖨𝖭𝖠𝖫 𝖤𝖯𝖨𝖲𝖮𝖣𝖤 —

"𝘉𝘢'𝘻𝘢𝘯 𝘩𝘢𝘺𝘰𝘵 𝘴𝘦𝘯𝘪 𝘴𝘪𝘯𝘥𝘪𝘳𝘪𝘴𝘩 𝘶𝘤𝘩𝘶𝘯 𝘣𝘢𝘳𝘤𝘩𝘢 𝘺𝘰'𝘭𝘭𝘢𝘳𝘯𝘪 𝘴𝘪𝘯𝘢𝘣 𝘬𝘰'𝘳𝘨𝘢𝘯𝘥𝘦𝘬 𝘵𝘶𝘺𝘶𝘭𝘢𝘥𝘪. 𝘖𝘥𝘢𝘮𝘭𝘢𝘳 𝘬𝘦𝘵𝘢𝘥𝘪, 𝘰𝘳𝘻𝘶𝘭𝘢𝘳 𝘱𝘢𝘳𝘤𝘩𝘢𝘭𝘢𝘯𝘢𝘥𝘪, 𝘬𝘰'𝘻 𝘺𝘰𝘴𝘩𝘭𝘢𝘳 𝘦𝘴𝘢 𝘵𝘶𝘯𝘭𝘢𝘳𝘯𝘪𝘯𝘨 𝘦𝘯𝘨 𝘺𝘢𝘲𝘪𝘯 𝘩𝘢𝘮𝘳𝘰𝘩𝘪𝘨𝘢 𝘢𝘺𝘭𝘢𝘯𝘢𝘥𝘪. 𝘓𝘦𝘬𝘪𝘯 𝘩𝘦𝘤𝘩 𝘬𝘪𝘮 𝘬𝘰'𝘳𝘮𝘢𝘺𝘥𝘪𝘨𝘢𝘯 𝘣𝘪𝘳 𝘩𝘢𝘲𝘪𝘲𝘢𝘵 𝘣𝘰𝘳 — 𝘦𝘯𝘨 𝘬𝘶𝘤𝘩𝘭𝘪 𝘪𝘯𝘴𝘰𝘯𝘭𝘢𝘳 𝘰𝘨'𝘳𝘪𝘲𝘯𝘪 𝘩𝘪𝘴 𝘲𝘪𝘭𝘮𝘢𝘺𝘥𝘪𝘨𝘢𝘯𝘭𝘢𝘳 𝘦𝘮𝘢𝘴, 𝘣𝘢𝘭𝘬𝘪 𝘺𝘶𝘳𝘢𝘨𝘪 𝘮𝘪𝘯𝘨 𝘣𝘰𝘳𝘢 𝘴𝘪𝘯𝘨𝘢𝘯 𝘣𝘰'𝘭𝘴𝘢 𝘩𝘢𝘮 𝘦𝘳𝘵𝘢𝘴𝘪 𝘬𝘶𝘯𝘪 𝘺𝘢𝘯𝘢 𝘵𝘢𝘣𝘢𝘴𝘴𝘶𝘮 𝘲𝘪𝘭𝘪𝘴𝘩𝘨𝘢 𝘶𝘳𝘪𝘯𝘢𝘥𝘪𝘨𝘢𝘯𝘭𝘢𝘳𝘥𝘪𝘳. 𝘏𝘢𝘺𝘰𝘵 𝘲𝘪𝘺𝘪𝘯𝘤𝘩𝘪𝘭𝘪𝘬𝘭𝘢𝘳𝘪 𝘴𝘦𝘯𝘪 𝘺𝘰'𝘲𝘰𝘵𝘪𝘴𝘩 𝘶𝘤𝘩𝘶𝘯 𝘦𝘮𝘢𝘴, 𝘢𝘴𝘭𝘪𝘥𝘢 𝘬𝘪𝘮 𝘦𝘬𝘢𝘯𝘪𝘯𝘨𝘯𝘪 𝘬𝘰'𝘳𝘴𝘢𝘵𝘪𝘴𝘩 𝘶𝘤𝘩𝘶𝘯 𝘬𝘦𝘭𝘢𝘥𝘪."

.
.
.
.
.
•┈•┈•┈•┈•┈•┈•┈•┈•┈•┈•
.
.
.
.
.

𝖡𝗂𝗋𝗈𝗓 𝗏𝖺𝗊𝗍 𝗈‘𝗍𝗀𝖺𝖼𝗁, 𝗌𝗍𝗈𝗅 𝖺𝗍𝗋𝗈𝖿𝗂𝖽𝖺𝗀𝗂 𝗌𝗎𝗁𝖻𝖺𝗍 𝖳𝖺𝖾𝗁𝗒𝗎𝗇𝗀 𝗎𝖼𝗁𝗎𝗇 𝗓𝖾𝗋𝗂𝗄𝖺𝗋𝗅𝗂 𝗍𝗎𝗌 𝗈𝗅𝖺 𝖻𝗈𝗌𝗁𝗅𝖺𝖽𝗂. 𝖢𝗁𝗈𝗅 𝗏𝖺 𝖸𝗈𝗈𝗇𝗀𝗂 𝗁𝖺𝗅𝗂 𝗁𝖺𝗆 𝗃𝗂𝖽𝖽𝗂𝗒 𝗆𝖺𝗏𝗓𝗎𝗅𝖺𝗋 𝗁𝖺𝗊𝗂𝖽𝖺 𝗀𝖺𝗉𝗅𝖺𝗌𝗁𝖺𝗒𝗈𝗍𝗀𝖺𝗇, 𝗁𝖺𝗋 𝖻𝗂𝗋 𝗃𝗎𝗆𝗅𝖺 𝗈𝗋𝗍𝗂𝖽𝖺𝗇 𝗎𝗓𝗈𝗊 𝗂𝗓𝗈𝗁𝗅𝖺𝗋 𝗏𝖺 𝗌𝖺𝗏𝗈𝗅𝗅𝖺𝗋 𝗄𝖾𝗅𝖺𝗋𝖽𝗂. 𝖳𝖺𝖾𝗁𝗒𝗎𝗇𝗀 𝖾𝗌𝖺 𝗌𝗎𝗁𝖻𝖺𝗍𝗀𝖺 𝗊𝗎𝗅𝗈𝗊 𝗌𝗈𝗅𝖺𝗒𝗈𝗍𝗀𝖺𝗇𝖽𝖾𝗄 𝗄𝗈‘𝗋𝗂𝗇𝗌𝖺 𝗁𝖺𝗆, 𝗑𝖺𝗒𝗈𝗅𝗂 𝖻𝗎𝗍𝗎𝗇𝗅𝖺𝗒 𝖻𝗈𝗌𝗁𝗊𝖺 𝗃𝗈𝗒𝖽𝖺 𝖾𝖽𝗂. 𝖴𝗇𝗂𝗇𝗀 𝗄𝗈‘𝗓𝗅𝖺𝗋𝗂 𝗏𝖺𝗊𝗍𝗂-𝗏𝖺𝗊𝗍𝗂 𝖻𝗂𝗅𝖺𝗇 𝗑𝗈𝗇𝖺 𝖻𝗈‘𝗒𝗅𝖺𝖻 𝖺𝗒𝗅𝖺𝗇𝖺𝗋𝖽𝗂. 𝖲𝗈𝗇𝗒𝖺 𝖾𝗌𝖺 𝖺𝗇𝖼𝗁𝖺𝖽𝖺𝗇 𝖻𝖾𝗋𝗂 𝗄𝗈‘𝗋𝗂𝗇𝗆𝖺𝗒 𝗊𝗈𝗅𝗀𝖺𝗇𝖽𝗂.
𝖳𝖺𝖾𝗁𝗒𝗎𝗇𝗀 𝖻𝗎𝗇𝗂 𝗈‘𝗓𝗂𝗀𝖺 𝗍𝖺𝗇 𝗈𝗅𝗂𝗌𝗁𝗇𝗂 𝗂𝗌𝗍𝖺𝗆𝖺𝗌𝖺 𝗁𝖺𝗆, 𝗊𝗂𝗓𝗇𝗂𝗇𝗀 𝗀‘𝗈𝗒𝗂𝖻 𝖻𝗈‘𝗅𝗂𝗌𝗁𝗂 𝖾'𝗍𝗂𝖻𝗈𝗋𝗂𝗇𝗂 𝗍𝗈𝗋𝗍𝗀𝖺𝗇𝖽𝗂.

— 𝖬𝖾𝗇𝗂 𝗄𝖾𝖼𝗁𝗂𝗋𝖺𝗌𝗂𝗓𝗅𝖺𝗋, 𝖻𝗂𝗋 𝗈𝗓 𝗁𝖺𝗏𝗈𝗀𝖺 𝖼𝗁𝗂𝗊𝗂𝖻 𝗄𝖾𝗅𝖺𝗆𝖺𝗇, — 𝖭𝗂𝗁𝗈𝗒𝖺𝗍 𝗎 𝗌𝗍𝗎𝗅𝗂𝗇𝗂 𝖻𝗂𝗋𝗈𝗓 𝗈𝗋𝗍𝗀𝖺 𝗌𝗎𝗋𝖽𝗂, 𝖽𝖾𝖽𝗂 𝖻𝖺𝗁𝗈𝗇𝖺 𝗊𝗂𝗅𝗂𝖻. 𝖸𝗈𝗈𝗇𝗀𝗂 𝗎𝗇𝗀𝖺 𝗊𝗂𝗌𝗊𝖺 𝗊𝖺𝗋𝖺𝖻 𝗊𝗈‘𝗒𝖽𝗂, 𝖺𝗆𝗆𝗈 𝗁𝖾𝖼𝗁 𝗇𝗂𝗆𝖺 𝖽𝖾𝗆𝖺𝖽𝗂. 𝖢𝗁𝗈𝗅 𝖾𝗌𝖺 𝗑𝗎𝖽𝖽𝗂 𝗎𝗇𝗂𝗇𝗀 𝗇𝗂𝗒𝖺𝗍𝗂𝗇𝗂 𝗍𝗎𝗌𝗁𝗎𝗇𝗀𝖺𝗇𝖽𝖾𝗄 𝗌𝗂𝗋𝗅𝗂 𝗍𝖺𝖻𝖺𝗌𝗌𝗎𝗆 𝖻𝗂𝗅𝖺𝗇 𝖻𝗈𝗌𝗁 𝗂𝗋𝗀‘𝖺𝖽𝗂. 𝖳𝖺𝖾𝗁𝗒𝗎𝗇𝗀 𝗑𝗈𝗇𝖺𝖽𝖺𝗇 𝖼𝗁𝗂𝗊𝗂𝗌𝗁𝗂 𝖻𝗂𝗅𝖺𝗇 𝖼𝗁𝗎𝗊𝗎𝗋 𝗇𝖺𝖿𝖺𝗌 𝗈𝗅𝖽𝗂.

𝖳𝖺𝖾𝗁𝗒𝗎𝗇𝗀 𝖺𝗌𝗍𝖺 𝗒𝗎𝗋𝗂𝖻, 𝖺𝗍𝗋𝗈𝖿𝗀𝖺 𝗇𝖺𝗓𝖺𝗋 𝗍𝖺𝗌𝗁𝗅𝖺𝖽𝗂. 𝖡𝗂𝗋 𝗇𝖾𝖼𝗁𝖺 𝖾𝗌𝗁𝗂𝗄𝗅𝖺𝗋 𝗒𝗈𝗉𝗂𝗊, 𝖻𝖺'𝗓𝗂𝗅𝖺𝗋𝗂𝖽𝖺𝗇 𝖾𝗌𝖺 𝗑𝗂𝗋𝖺 𝗒𝗈𝗋𝗎𝗀‘𝗅𝗂𝗄 𝗌𝗂𝗓𝗂𝖻 𝖼𝗁𝗂𝗊𝖺𝗋𝖽𝗂.

— 𝖰𝖺𝗒𝖾𝗋𝗀𝖺 𝗀‘𝗈𝗒𝗂𝖻 𝖻𝗈‘𝗅𝖽𝗂 𝖾𝗄𝖺𝗇... — 𝖽𝖾𝖻 𝗉𝗂𝖼𝗁𝗂𝗋𝗅𝖺𝖽𝗂 𝗈‘𝗓𝗂𝗀𝖺. 𝖡𝖺𝗅𝗄𝗂 𝗌𝗁𝗎𝗇𝖼𝗁𝖺𝗄𝗂 𝗊𝗂𝗓𝗂𝗊𝗂𝗌𝗁𝖽𝗂𝗋. 𝖣𝖾𝖻 𝗈'𝗓𝗂𝗀𝖺 𝗌𝗂𝗇𝗀𝗂𝖽𝗋𝖽𝗂. 𝖳𝖺𝖾𝗁𝗒𝗎𝗇𝗀 𝗓𝗂𝗇𝖺𝗉𝗈𝗒𝖺𝗅𝖺𝗋 𝗍𝗈𝗆𝗈𝗇 𝗒𝗈‘𝗇𝖺𝗅𝖽𝗂. 𝖠𝗍𝗋𝗈𝖿 𝗃𝗂𝗆𝗃𝗂𝗍. 𝖥𝖺𝗊𝖺𝗍 𝗊𝖺𝖽𝖺𝗆 𝗍𝗈𝗏𝗎𝗌𝗁𝗅𝖺𝗋𝗂 𝖾𝗌𝗁𝗂𝗍𝗂𝗅𝖺𝗋𝖽𝗂. 𝖴𝗇𝗂𝗇𝗀 𝗑𝖺𝗒𝗈𝗅𝗂 𝖾𝗌𝖺 𝖺𝗅𝗅𝖺𝗊𝖺𝖼𝗁𝗈𝗇 𝗎𝗓𝗈𝗊𝗊𝖺 𝗄𝖾𝗍𝗂𝖻 𝖻𝗈‘𝗅𝗀𝖺𝗇𝖽𝗂. 𝖲𝗁𝗎 𝗌𝖺𝖻𝖺𝖻 𝖳𝖺𝖾𝗁𝗒𝗎𝗇𝗀 𝗈𝗅𝖽𝗂𝗀𝖺 𝗊𝖺𝗋𝖺𝗌𝗁𝗇𝗂 𝗁𝖺𝗆 𝗎𝗇𝗎𝗍𝗂𝖻 𝗊𝗈‘𝗒𝗀𝖺𝗇𝖽𝗂. 𝖸𝗎𝗆𝗌𝗁𝗈𝗊 𝗏𝖺 𝗇𝗈𝗓𝗂𝗄 𝖻𝗂𝗋 𝗍𝖺𝗇𝖺 𝗎𝗇𝗂𝗇𝗀 𝗄𝗈‘𝗄𝗌𝗂𝗀𝖺 𝗄𝖾𝗅𝗂𝖻 𝗎𝗋𝗂𝗅𝖽𝗂. 𝖳𝗈‘𝗌𝖺𝗍𝖽𝖺𝗇 𝖻𝗈‘𝗅𝗀𝖺𝗇 𝗍𝗈‘𝗊𝗇𝖺𝗌𝗁𝗎𝗏𝖽𝖺𝗇 𝗊𝗂𝗓 𝗆𝗎𝗏𝗈𝗓𝖺𝗇𝖺𝗍𝗂𝗇𝗂 𝗒𝗈‘𝗊𝗈𝗍𝗂𝖻, 𝗒𝗂𝗊𝗂𝗅𝗂𝖻 𝗄𝖾𝗍𝖺𝗒 𝖽𝖾𝖽𝗂.𝖳𝖺𝖾𝗁𝗒𝗎𝗇𝗀 𝖾𝗌𝖺 𝗋𝖾𝖿𝗅𝖾𝗄𝗌 𝖻𝗂𝗅𝖺𝗇 𝗊𝗈‘𝗅𝗂𝗇𝗂 𝗎𝗓𝖺𝗍𝗂𝖻, 𝗊𝗂𝗓𝗇𝗂𝗇𝗀 𝖻𝖾𝗅𝗂𝖽𝖺𝗇 𝗆𝖺𝗁𝗄𝖺𝗆 𝗈'𝗓𝗂 𝗍𝗈𝗆𝗈𝗇 𝗍𝗈𝗋𝗍𝖽𝗂. 𝖰𝗂𝗓 𝗁𝖺𝗆 𝗁𝖺𝗒𝗋𝖺𝗍 𝖻𝗂𝗅𝖺𝗇 𝗎𝗇𝗀𝖺 𝗍𝗂𝗄𝗂𝗅𝗂𝖻 𝗊𝗈𝗅𝗀𝖺𝗇 𝖾𝖽𝗂. 𝖲𝗈𝗇𝗒𝖺𝗇𝗂𝗇𝗀 𝖼𝗁𝗂𝗀𝖺𝗋𝖺𝗇𝗀 𝗌𝗈𝖼𝗁𝗅𝖺𝗋𝗂𝖽𝖺𝗇 𝗄𝖾𝗅𝖺𝗒𝗈𝗍𝗀𝖺𝗇 𝗒𝖾𝗇𝗀𝗂𝗅 𝗁𝗂𝖽 𝖳𝖺𝖾𝗁𝗒𝗎𝗇𝗀𝗀𝖺 𝗎𝗋𝗂𝗅𝖽𝗂.

– 𝖫𝖺'𝗇𝖺𝗍𝗂 𝗇𝖾𝗀𝖺 𝗆𝖾𝗇𝗀𝖺 𝗒𝗈𝗊𝗒𝖺𝖻𝗌𝖺𝗇.

– 𝖭𝗂𝗆𝖺𝗅𝖺𝗋 𝖽𝖾𝗒𝖺𝖻𝗌𝗂𝗓 ? – 𝖲𝗈𝗇𝗒𝖺 𝗒𝗂𝗀𝗂𝗍𝗇𝗂𝗇𝗀 𝖻𝖺𝗀'𝗋𝗂𝖽𝖺𝗇 𝖼𝗁𝗂𝗊𝗂𝗌𝗁𝗀𝖺 𝗎𝗋𝗂𝗇𝗂𝖻 𝗈'𝗓𝗂𝗇𝗂 𝗈𝗋𝗍𝗀𝖺 𝗈𝗅𝖽𝗂.

– 𝖲𝗁𝗈𝗌𝗁𝗆𝖺 𝗊𝗎𝗌𝗁𝖼𝗁𝖺𝗆 𝗀𝖺𝗉𝗂𝗆𝗂𝗓 𝗁𝖺𝗅𝗂 𝗍𝗎𝗀𝖺𝗆𝖺𝖽𝗂.

– 𝖬𝖾𝗇 𝗌𝖾𝗇𝗂 𝗊𝗎𝗌𝗁𝖼𝗁𝖺𝗆𝗀 𝖾𝗆𝖺𝗌𝗆𝖺𝗇 𝖺𝗁𝗆𝗈𝗊. 𝖭𝖺𝗋𝗂 𝗍𝗎𝗋 𝗆𝖾𝗇𝖽𝖺𝗇.

– 𝖲𝗁𝗎𝗇𝖺𝗊𝖺𝗆𝗂 𝗁𝖺𝗅𝗂 ? – 𝖳𝖺𝖾𝗁𝗒𝗎𝗇𝗀 𝗊𝗈𝗌𝗁𝗂𝗇𝗂 𝗄𝗈'𝗍𝖺𝗋𝗂𝖻, 𝗌𝗈'𝗋𝗈𝗊𝗌𝗂𝗓 𝖲𝗈𝗇𝗒𝖺𝗇𝗂𝗇𝗀 𝗄𝗈'𝗒𝗅𝖺𝗀𝗂𝗇𝗂𝗇𝗀 𝗈𝗋𝗊𝖺 𝗓𝖺𝗆𝗈𝗀𝗂𝗇𝗂 𝖻𝗂𝗋 𝗍𝗈𝗋𝗍𝗂𝗌𝗁𝖽𝖺 𝗒𝖾𝖼𝗁𝖽𝗂. 𝖳𝗈'𝗌𝖺𝗍𝖺𝖽𝖺𝗇 𝖻𝗈'𝗅𝗀𝖺𝗇 𝗏𝗈𝗊𝖾𝖺𝖽𝖺𝗇 𝖲𝗈𝗇𝗒𝖺 𝖼𝗁𝗈'𝖼𝗁𝗂𝖻 𝗄𝖾𝗍𝖽𝗂, 𝗏𝖺 𝗇𝗈𝗓𝗂𝗄 𝗍𝖺𝗇𝖺𝗌𝗂 𝖳𝖺𝖾𝗁𝗒𝗎𝗇𝗀 𝗇𝗂 𝗄𝗈'𝗓 𝗈'𝗇𝗀𝗂𝖽𝖺 𝗒𝖺𝗅𝖺𝗇𝗀 𝗁𝗈𝗅𝗀𝖺 𝗄𝖾𝗅𝗀𝖺𝗇𝗂𝗇𝗂 𝗉𝖺𝗒𝗊𝖺𝗆𝖺𝖽𝗂.

– 𝖩𝗎𝖽𝖺 𝗀𝗈'𝗓𝖺𝗅, 𝗒𝖺𝗑𝗌𝗁𝗂 𝗌𝖾𝗇𝗀𝖺 𝗊𝗈𝗋𝖺 𝗂𝖼𝗁 𝗄𝗂𝗒𝗂𝗆 𝗒𝗈𝗆𝗈𝗇 𝗍𝗎𝗋𝗆𝖺𝗌 𝖾𝗄𝖺𝗇. 𝖡𝗎 𝗆𝖾𝗇𝗀𝖺 𝗒𝗈𝗊𝖽𝗂. – 𝗒𝖺𝗇𝖺𝖽𝖺 𝗌𝗁𝖺𝗑𝗏𝗈𝗇𝗂𝗒𝗅𝖺𝗌𝗁𝗂𝖻 𝗊𝗂𝗓𝗇𝗂 𝖻𝗈'𝗒𝗇𝗂𝖽𝖺𝗇 𝗌𝗂𝗅𝖺𝖻 𝗄𝗈'𝗄𝗋𝖺𝗀𝗂𝖽𝖺 𝗍𝗈'𝗑𝗍𝖺𝖽𝗂.

– 𝖭𝖨𝖬𝖠𝖫𝖠𝖱 𝖰𝖨𝖫𝖸𝖠𝖡𝖲𝖠𝖭 – 𝖲𝗈𝗇𝗒𝖺 𝗊𝗈'𝗋𝗊𝗂𝖻 𝗍𝖾𝗓𝖽𝖺 𝗍𝖺𝗇𝖺𝗌𝗂𝗇𝗂 𝗒𝖺𝗌𝗁𝗂𝗋𝗂𝗌𝗁𝗀𝖺 𝗎𝗋𝗂𝗇𝖽𝗂.

– 𝖤𝗇𝖽𝗂 𝗄𝖾𝖼𝗁 𝗍𝖺𝗇𝖺𝗇𝗀𝗇𝗂 𝗄𝗈'𝗋𝗂𝖻 𝖻𝗈'𝗅𝖽𝗂𝗆, 𝖺𝗆𝗆𝗈 𝖻𝗎 𝗒𝖾𝗍𝖺𝗋𝗅𝗂 𝖾𝗆𝖺𝗌 – 𝖳𝖺𝖾𝗁𝗒𝗎𝗇𝗀, 𝖲𝗈𝗇𝗒𝖺𝗇𝗂𝗇𝗀 𝗄𝗎𝖼𝗁𝗌𝗂𝗓𝗅𝗂𝗀𝗂𝖽𝖺𝗇 𝖿𝗈𝗒𝖽𝖺𝗅𝖺𝗇𝗂𝖻 𝗍𝖾𝗓𝖽𝖺 𝗈'𝗓𝗂𝗀𝖺 𝗍𝗈𝗋𝗍𝖽𝗂 𝗏𝖺 𝗍𝖾𝗉𝖺𝗌𝗂𝖽𝖺𝗀𝗂 𝗂𝖼𝗁𝗄𝗂 𝗄𝗂𝗒𝗂𝗆𝗂𝖽𝖺𝗇 𝗁𝖺𝗆 𝗁𝖺𝗅𝗈𝗌 𝗊𝗂𝗅𝖽𝗂. 𝖬𝖺𝗍𝗈 𝗒𝖾𝗋𝗀𝖺 𝗈𝗏𝗈𝗓𝗌𝗂𝗓 𝗍𝗎𝗌𝗁𝖽𝗂, 𝗊𝗂𝗓𝗇𝗂𝗇𝗀 𝗄𝗈'𝗓𝗅𝖺𝗋𝗂 𝗄𝖺𝗍𝗍𝖺𝗅𝖺𝗌𝗁𝖽𝗂.

– 𝖧𝗎𝗋𝗆𝖺𝗍𝗌𝗂𝗓𝗅𝗂𝗀𝗂𝗇𝗀 𝖾𝗏𝖺𝗓𝗂𝗀𝖺 𝗌𝖾𝗇 𝗎𝖼𝗁𝗎𝗇 𝗆𝗎𝗄𝗈𝖿𝗈𝗍 𝗊𝗎𝗌𝗁𝖼𝗁𝖺𝗆...

– 𝖲𝖤𝖭...

– 𝖧𝗈'𝗌𝗁 ? 𝖭𝗂𝗆𝖺 𝖻𝗈'𝗅𝖽𝗂, 2 𝖽𝖺𝗊𝗂𝗊𝖺 𝗈𝗅𝖽𝗂𝗇 𝖻𝗈𝗌𝗁𝗊𝖺𝖼𝗁𝖺 𝖾𝖽𝗂𝗇𝗀.

𝖳𝖺𝖾𝗁𝗒𝗎𝗇𝗀 𝗊𝗂𝗓𝗀𝖺 𝖻𝗈𝗌𝗁𝖽𝖺𝗇 𝗈𝗒𝗈𝗊 𝗍𝖾𝗌𝗁𝗂𝖻 𝗒𝗎𝖻𝗈𝗋𝗀𝗎𝖽𝖾𝗄 𝗍𝗂𝗄𝗂𝗅𝖽𝗂. 𝖲𝗈𝗇𝗒𝖺 𝗍𝖺𝗇𝖺𝗌𝗂𝗇𝗂 𝗊𝗈'𝗅𝖺𝗋𝗂 𝖻𝗂𝗅𝖺𝗇 𝗒𝖺𝗌𝗁𝗂𝗋𝗂𝗌𝗁𝗀𝖺 𝗎𝗋𝗂𝗇𝖽𝗂. 𝖳𝖺𝖾𝗁𝗒𝗎𝗇𝗀 𝗆𝖺𝗀'𝗋𝗎𝗋𝖺𝗇 𝖻𝗈𝗌𝗁𝗂𝗇𝗂 𝗄𝗈'𝗍𝖺𝗋𝗂𝖻 𝗊𝗂𝗓𝗀𝖺 𝗊𝖺𝗋𝖺𝖽𝗂.

– 𝖠𝗒𝗍𝗀𝗇𝗀𝖺𝖼𝗁𝖺 𝗌𝖾𝗇𝗀𝖺 𝗊𝗈𝗋𝖺 𝗋𝖺𝗇𝗀 𝗒𝖺𝗋𝖺𝗌𝗁𝖺𝗋 𝖾𝗄𝖺𝗇, 𝖺𝗆𝗆𝗈 𝗈𝗊 𝗉𝗈𝗄𝗂𝗓𝗂𝗄 𝗋𝖺𝗆𝗓𝗂 𝗌𝗁𝗎𝗇𝖽𝖺𝗒 𝖾𝗆𝖺𝗌𝗆𝗂, 𝖻𝗂𝗋𝗂𝗇𝖼𝗁𝗂 𝗍𝗎𝗇𝗂𝗆𝗂𝗓 𝗎𝖼𝗁𝗎𝗇 𝗈𝗊𝗇𝗂 𝗍𝖺𝗇𝗅𝖺. 𝖪𝗂𝗆 𝖻𝗂𝗅𝖺𝖽𝗂 𝖽𝖾𝗒𝗌𝖺𝗇 𝗉𝗈𝗄𝗂𝗓𝖺𝗅𝗂𝗄𝗇𝗂, 𝗊𝗈𝗇𝗀𝖺 𝖺𝗒𝗇𝖺𝗇 𝗈'𝗓𝗂𝗆 𝖻𝖾𝗅𝖺𝗋𝗆𝖺𝗇.

– 𝖧𝗂𝖼𝗁𝗊𝖺𝖼𝗁𝗈𝗇 𝖽𝖺𝖿 𝖻𝗈𝗅. 𝖲𝖾𝗇𝖽𝖺𝗄𝖺𝗅𝖺𝗋𝗇𝗂 𝗒𝖺𝗑𝗌𝗁𝗂 𝖻𝗂𝗅𝖺𝗆𝖺𝗇, 𝖻𝖺𝗋𝖼𝗁𝖺 𝖾𝗋𝗄𝖺𝗄 𝗓𝗈𝗍𝗂, 𝗒𝗈'𝗊 𝖻𝗈'𝗅𝗂𝖻 𝗄𝖾𝗍𝗌𝗂𝗇.

– 𝖧𝗈𝗓𝗂𝗋𝖼𝗁𝖺𝗀𝖺 𝗌𝗁𝗎 𝗁𝖺𝗆 𝗒𝖾𝗍𝖺𝖽𝗂 𝗊𝗈𝗅𝗀𝖺𝗇𝗂𝗇𝗂 𝖻𝗂𝗋𝗂𝗇𝖼𝗁𝗂 𝗍𝗎𝗇𝗂𝗆𝗂𝗓𝗀𝖺 𝖺𝗌𝗋𝖺𝖻 𝗊𝗈'𝗒𝖺𝗆𝖺𝗇.

– 𝖧𝗎𝖽𝖽𝗂 𝗌𝗁𝗎𝗇𝖽𝖺𝗒 𝖸𝗈𝗈𝗇𝗀𝗂, 𝗌𝗈𝗅𝗂𝗊𝗅𝖺𝗋𝗇𝗂 𝗁𝖺𝗆 𝗒𝖺𝗇𝖺 𝖻𝗂𝗋 𝖻𝗈𝗋 𝗍𝖾𝗄𝗌𝗁𝗂𝗋𝗂𝖻 𝗊𝗈'𝗒𝗂𝗌𝗁𝗇𝗂 𝗎𝗇𝗎𝗍𝗆𝖺.

– 𝖸𝖺𝗑𝗌𝗁𝗂 𝗃𝖺𝗇𝗈𝖻 𝖪𝖺𝗇𝗀. 𝖲𝗂𝗓 𝖻𝗂𝗅𝖺𝗇 𝗒𝖺𝗇𝖺 𝖻𝗂𝗋 𝗆𝖺𝗌𝖺𝗅𝖺𝖽𝖺 𝗀𝖺𝗉𝗅𝖺𝗌𝗁𝗆𝗈𝗊𝖼𝗁𝗂 𝖾𝖽𝗂𝗆.

– 𝖤𝗌𝗁𝗂𝗍𝖺𝗆𝖺𝗇... – 𝗌𝗍𝗈𝗅 𝖺𝗍𝗋𝗈𝖿𝗂𝖽𝖺 𝗂𝗄𝗄𝗂𝗌𝗂 𝗊𝗈𝗅𝗀𝖺𝗇𝗂𝖽𝖺𝗇 𝖿𝗈𝗒𝖽𝖺𝗅𝖺𝗇𝗂𝖻 𝖸𝗈𝗈𝗇𝗀𝗂 𝗀𝖺𝗉 𝖻𝗈𝗌𝗁𝗅𝖺𝗆𝗈𝖺𝖼𝗁𝗂 𝖾𝖽𝗂. 𝖫𝖾𝗄𝗂𝗇 𝗒𝗎𝗊𝗈𝗋𝗂 𝗊𝖺𝗏𝖺𝗍 𝗓𝗂𝗇𝖺𝗌𝗂𝖽𝖺𝗇 𝖳𝖺𝖾𝗁𝗒𝗎𝗇𝗀 𝗁𝗈𝗍𝗂𝗋𝗃𝖺𝗆𝗅𝗂𝗄 𝖻𝗂𝗅𝖺𝗇 𝗍𝗎𝗌𝗁𝗂𝖻 𝗄𝖾𝗅𝖽𝗂.

– 𝖬𝖾𝗇𝗌𝗂𝗓 𝗇𝗂𝗆𝖺𝗇𝗂 𝗁𝖺𝗅 𝗊𝗂𝗅𝗒𝖺𝖻𝗌𝗂𝗓.

– 𝖪𝖾𝗅 𝖳𝖺𝖾𝗁𝗒𝗎𝗇𝗀 𝗌𝖾𝗇 𝖻𝗂𝗅𝖺𝖻 𝗀𝖺𝗉𝗅𝖺𝗌𝗁𝖺𝖽𝗂𝗀𝖺𝗇 𝗆𝖺𝗏𝗓𝗎𝗒𝗂𝗆 𝖻𝗈𝗋.

𝖳𝖺𝖾𝗁𝗒𝗎𝗇𝗀 𝖻𝗈𝗌𝗁 𝗂𝗋𝗀'𝖺𝖻 𝗈'𝗓𝗂 𝗃𝗈𝗒𝗂𝗀𝖺 𝗈'𝗍𝗂𝗋𝖽𝗂. 𝖸𝗈𝗈𝗇𝗀𝗂 𝗌𝗁𝗎 𝗓𝖺𝗁𝗈𝗍𝗂 𝗃𝗂𝗆 𝖻𝗈'𝗅𝗂𝗌𝗁𝗇𝗂 𝖺𝗏𝗓𝖺𝗅 𝗄𝗈'𝗋𝖽𝗂.

– 𝖸𝗂𝗀𝗂𝗍𝗅𝖺𝗋 𝖻𝗂𝗅𝖺𝗌𝗂𝗓 𝗌𝗂𝗓𝗅𝖺𝗋 𝖻𝗂𝗅𝖺𝗇 𝖺𝗇𝖼𝗁𝖺𝖽𝖺𝗇 𝖻𝖾𝗋𝗂 𝗂𝗌𝗁𝗅𝖺𝗒𝗆𝗂𝗓. 𝖸𝖺𝗊𝗂𝗇𝖽𝖺𝖺𝗇 𝖻𝗂𝗅𝗀𝖺𝗇𝗂𝗆 𝗏𝖺 𝗂𝗌𝗁𝗈𝗇𝗀𝖺𝗇𝗂𝗆 𝗌𝖺𝖻𝖺𝖻𝗅𝗂 𝗊𝗂𝗓𝗂𝗆 𝖲𝗈𝗇𝗒𝖺𝗇𝗂, 𝖳𝖺𝖾𝗁𝗒𝗎𝗇𝗀 𝗍𝗎𝗋𝗆𝗎𝗌𝗁𝗀𝖺 𝖻𝖾𝗋𝗂𝗌𝗁𝗆𝗂 𝗈'𝗒𝗅𝖺𝗒𝖺𝖻𝗆𝖺𝗇.

𝖲𝗁𝗎 𝗈𝗇 𝗑𝗈𝗇𝖺𝖽𝖺𝗀𝗂 𝖻𝖺𝗋𝖼𝗁𝖺 𝗍𝗈𝗏𝗎𝗌𝗁 𝗈'𝖼𝗁𝖽𝗂, 𝗁𝖺𝗍𝗍𝗈 𝗇𝖺𝖿𝖺𝗌 𝗁𝖺𝗆 𝖾𝗌𝗁𝗂𝗍𝗂𝗅𝗆𝖺𝖽𝗂. 𝖳𝖺𝖾𝗁𝗒𝗎𝗇𝗀 𝖻𝗂𝗋𝗈𝗓 𝗁𝖺𝗒𝗋𝖺𝗍𝖽𝖺𝖺 𝖸𝗈𝗈𝗇𝗀𝗂𝗀𝖺 𝗊𝖺𝗋𝖺𝗌𝖺. 𝖫𝖾𝗄𝗂𝗇 𝖸𝗈𝗈𝗇𝗀𝗂𝗇𝗂𝗇𝗀 𝗈𝗅𝖺𝗆𝗂 𝗊𝗎𝗅𝖺𝖽𝗂.

– 𝖸𝖺𝗇𝗂 𝗊𝗂𝗓𝗂𝗇𝗀𝗂𝗓 𝖲𝗈𝗇𝗒𝖺𝗇𝗂, 𝖳𝖺𝖾𝗁𝗒𝗎𝗇𝗀𝖺 𝖻𝖾𝗋𝖺𝗌𝗂𝗓? 𝖲𝖺𝖻𝖺𝖻.

– 𝖲𝗁𝗎𝗇𝖼𝗁𝖺𝗄𝗂 𝗊𝗂𝗓𝗂𝗆𝗇𝗂 𝗂𝗌𝗁𝗈𝗇𝖼𝗁𝗅𝗂 𝗄𝖾𝗅𝗂𝗌𝗁𝗀𝖺𝗇 𝖻𝗈𝗒 𝗏𝖺 𝗈'𝗓𝗂𝗇𝗂 𝗂𝖽𝖾𝖺𝗅𝗂𝗀𝖺 𝗆𝗈𝗌 𝖻𝗂𝗋 𝗒𝗂𝗀𝗂𝗍𝗀𝖺 𝖻𝖾𝗋𝗂𝗌𝗁𝗇𝗂 𝗂𝗌𝗍𝖺𝗒𝖺𝖻𝗆𝖺𝗇. 𝖠𝗌𝗅𝗂𝗇𝗂 𝗈𝗅𝗀𝖺𝗇𝖽𝖺 𝗌𝖾𝗇𝗀𝖺 𝖻𝖾𝗋𝗂𝗌𝗁𝗇𝗂 𝗂𝗌𝗍𝖺𝗀𝖺𝗇 𝖾𝖽𝗂𝗆 𝖸𝗈𝗈𝗇𝗀𝗂 𝗅𝖾𝗄𝗂𝗇, 𝗌𝖾𝗇 𝖻𝗂𝗋𝗈𝗓 𝗊𝗈𝗉𝗈𝗅𝗌𝖺𝗇 𝗆𝖾𝗇𝗂 𝗊𝗂𝗓𝗂𝗆𝗀𝖺 𝗋𝖺𝗆𝖺𝗇𝗍𝗂𝗄 𝗂𝗇𝗌𝗈𝗇𝗅𝖺𝗋 𝗒𝗈𝗊𝖺𝖽𝗂 𝖽𝖾𝖻 𝗈'𝗒𝗅𝖺𝗒𝗆𝖺𝗇.

– 𝖤𝗋𝗍𝖺𝗀𝖺 𝗂𝗄𝗄𝗂𝗇𝗀𝗂𝗓 𝗎𝖼𝗁𝗋𝖺𝗌𝗁𝗂𝖻 𝗄𝗈'𝗋𝖺𝗌𝗂𝗓 𝖳𝖺𝖾𝗁𝗒𝗎𝗇𝗀, 𝗌𝖾𝗇 𝖻𝗈𝗌𝗁𝗊𝖺𝗋𝗎𝗏 𝗊𝗂𝗓𝗂𝗆 𝗌𝖾𝗇𝗂𝗇𝗀 𝖻𝗈𝗌𝗁𝗊𝖺𝗋𝗎𝗏𝗂𝗇𝗀 𝗈𝗌𝗍𝗂𝖽𝖺 𝖻𝗈'𝗅𝖺𝖽𝗂. – 𝖽𝖾𝗒𝖺 𝗌𝗂𝗋𝗅𝗂 𝗊𝖺𝗋𝖺𝗌𝗁 𝗊𝗂𝗅𝖽𝗂 𝗃𝖺𝗇𝗈𝖻 𝖪𝖺𝗇𝗀.

𝖸𝗈𝗈𝗇𝗀𝗂 𝗂𝗄𝗄𝗂𝗌𝗂𝗇𝗂𝗇𝗀 𝗈'𝗋𝗍𝖺𝗌𝗂𝖽𝖺𝗀𝗂 𝗌𝗂𝗋𝗅𝗂, 𝗊𝖺𝗋𝖺𝗌𝗁𝗅𝖺𝗋-𝗎 𝗌𝗈'𝗓𝗅𝖺𝗋𝗀𝖺 𝗍𝗎𝗌𝗁𝗎𝗇𝗊𝖺𝗋𝖺𝗆𝖺𝗒 𝗊𝗈𝗅𝖽𝗂.

– 𝖭𝖾𝗀𝖺 𝗆𝖾𝗇 𝖾𝗆𝖺𝗌...

– 𝖪𝖤𝖸𝖨𝖭𝖦𝖨 𝖪𝖴𝖭 –

– 𝖲𝖮𝖠𝖳. 𝟤𝟥:𝟢𝟢 –

Tungi oy nuri osmonga yoyilib turar edi. Ko‘chalar bo‘ylab yongan chiroqlar, shaharning markazida qad rostlagan hashamatli osmono‘par bino ustiga tushib, tungi manzaraning eng ko‘zga tashlanadigan qismiga aylantiradi. Taehyung katta qadamlar bilan ichkariga kirib keldi. Ustidagi qimmatbaho qora kostyum uning keng yelkalariga juda mos tushgan, tartib bilan ortga taralgan sochlari esa unga yanada jiddiy ko‘rinish berardi. Uning har bir qadami o‘ziga bo‘lgan ishonchni namoyon etar edi. Taehyung restoranning markaziy qismidagi stolga borib o‘tirdi. Eshik ham, butun zal ham shu yerdan yaqqol ko‘rinadi. Ofitsiant kelib buyurtma haqida so‘raganida ham u faqat qahva buyurdi. Shundan so‘ng esa sukut cho‘kdi.Taehyung qo‘llarini stol ustida birlashtirib, ro‘parasidagi bo‘sh stolga tikilib qoldi. Devor soati esa har soniyani eslatib turardi.

– Tik.Tik.Tik. . . – Har bir ovoz vaqtning o‘tishini yanada sezdirardi. Oradan yarim soat o‘tdi, so'ng qirq daqiqa. Ko‘zlari hanuz eshik tomonda edi.Nihoyat soat millari tungi o‘n ikkiga yaqinlashdi. Zaldagi katta soatning uzun mili sekin harakatlanib, "𝟢𝟢" ni ko‘rsatgan lahzada xuddi vaqtning o‘zi bir soniyaga to‘xtab qolgandek bo‘ldi. Va aynan shu daqiqada, restoran eshigi ochildi. Taehyungning nigohi darhol o‘sha tomonga burildi. Ko'zlari o'zi kutgan insoni payqadi va labariga keng jilmayish yugurdi lekin, samimiy emas yovuzona.

– Kelishingni his qildim...

– Mendan nima istaysan.

– Aytsam qizig'i bo'lmaydi, yaxshisi amalda sinab ko'ramiz.

– Sen bilan hechnarsa sinab ko'rmayman...!

– Bu gaplaring be foyda, otang seni menga topshirdi. Demak endi men istaganimcha seni boshqara olaman.

– Hechqachon !!!

– Rostanmi ? Qila olmaydi deb o'ylaysanmi – Taehyung ortiqcha kutmay Sonyani yelkasiga ko'targancha olib ketdi. Sonya kutilmagan vaziyatda dovdirab qoldi. Taehyungni kuchi oldida Sonya hechnarsa qila olmadi. Qizni ko'targancha restoraning qorong'u yo'laklaridan o'tib borardi.

– Qo'yib yubor meni... Nima qilmoqchisan.

– O'zim istagan ishni senga kechagi ishni davomini ko'rsatmoqchiman.

– Kerak emas. Tushir meni pastga. Istamayman.

– Hohishing endi meni qiziqtirmaydi.

Taehyung xonalarning birini eshigini oyog'i bilan tepib ochdi va ichkariga kirishi bilanoq eshikni quluflab Sonyani yotoqga otdi. Sonya o'zini ortga olaman degunga qadar Taehyung tanasidagi matolarni yechib tashladi.

– NIMA QILMOQCHISAN...KERAK EMAS

– Endi bu gaplarni foydasi yo'q.

Taehyung qizning ko'z o'ngida yalang tanasini namoyon qildi. Sonya qarashni istamasda ko'zini olib qocha olmadi. Taehyung vaqtdan foydalanib Sonyani ochiq oyoqlarini silab, ko'ylagi etagini ko'tardi.

– Yo'q...

– Tshshsh vada beraman bu senga yoqadi.

Sonya yig'lashga shay ahvolda edi. Ko'zlarini bir zum yumib oladi. Ko'zlarini ochishi bilan esa Taehyungni tagida yalang tanasida qolgan edi. Taehyung hech o'ylab ham o'tirmay Sonyaning sutdek oppoq tanasida, binafsha rang izlar bilan bezayotgan edi. Sonya yon atrofga bir qaradiyu nigohi yotoq yonidagi tumbaga tushdi, tumba ustida qimatbahi shisha idish bor edi. Sonya tezda shisha tomon tortilib, mahkam ushladiyu o'ylab ham o'tirmay Taehyung boshiga qarata urdi. Shishaning ovozi butun xonada aks etdi.

– Men, men ataylab qilmadim. Kechir... – Sonyani qo'lari titrashni boshladi, Taehyungni boshida qon sizib chiqa boshladi. Kafti bilan qon oqyotgan joyni ushladi va yotoqa yeqildi. Sonya tezda ko'ylagini oldiyu xonani tezlikda tark etdi.

– Demak yovoyimande, bir kun qasd olaman.... albatta

.
.
.
.
.
•┈•┈•┈•┈•┈•┈•┈•┈•┈•┈•
.
.
.
.
.

– HOZIRGI KUN –

Yoongi qo'larini ko'karigiga chalishtirib o'tgan barcha voqeani esladi.

– Balki ushanda Sonya seniki emas meniki, meniki bo'lganida edi. Men kech qoldim o'zimniki qilishga. Lekin seniki ham bo'lmasligi kerak.

Yoongi o'z rejalari haqida biroz o'ylandi. Shu daqiqada xonasi eshigi kuchli zarb bilan taqirladi.

– Kiring...– ortiga o'g'irilib jidiylashdi.

– Janon, Jeonhan...habar berdi. Taehyung.

– Tezroq gapir,

– Janon Taehyung, Sonyani... Qizni o'ldirib qo'ygan emish...

– NIMA?!

.
.
.
.
.
•┈•┈•┈•┈•┈•┈•┈•┈•┈•┈•
.
.
.
.
.

[ ᴛʜᴇ ᴇɴᴅ ٠࣪⭑ | W: Sonya Anrièll.

– Barchasi chalkash, Sonyaning aybi kuchsizligida edi. Yoongi esa Sonyani sevib qolgan edi, ammo kurashmadi. Taehyung, qizdan foydalandi chin dildan sevmadi, shunchaki qizni boshqarishni istadi. Sevgi - ilohiy tuyg'u. Lekin bazilar buni o'yin sifatida ko'radi.

Fanfic - asil manosi ayolni sevish kerak, va uni o'rni bor ekanligi sevilishi kerakligi haqida.

Hikoyamni asil mavzusi ayol kishi haqida, va men sizlardan iliq fikrlar kutib qolaman. Keyingi hikoyalarda ko'rishguncha hayr.

[ 𝗕𝗬; 𝗦𝗢𝗡𝗬𝗔 | 𝗙𝗢𝗥; 𝗣𝗢𝗜𝗦𝗢𝗡 𝗙𝗔𝗡𝗙𝗜𝗖𝗧𝗜𝗢𝗡 ]