Just be Strong
—5-QISM
—AFTER @mindinora_0993
—KANAL @norafanfic
Nora: Siz
Bu Yoongini onasi edi.
Yoongini onasi uyalaganidan : hihib kechirasiz bolalar.
Yoongi : ona kirib bo'lgandan so'ng kechirim so'ralmaydi. Onasi choqb ketdi.
Ikkalasi ham bir-biriga tikilib, hech kim yon bosmoqchi emas edi. Nihoyat, Yoongi boshini biroz egib, chuqur nafas oldi.
Yoongi: Xo‘p, bo‘pti. Lekin shuni bilib qo‘y— men seni shunchaki shartnoma uchun himoya qilayotganim yo‘q.
Nora yuragi bir muddat tez urib ketdi, lekin u o‘zini qo‘lga oldi.
Yoongi bir necha lahza sukut saqladi. Uning ko‘zlari Noraning ko‘zlariga mahkam qadalgandi.
Shu so‘zlardan so‘ng u orqasiga burilib, zinadan yuqoriga ko‘tarildi. Nora esa joyida qotib qoldi. U bu so‘zlarning ma’nosini tushunishga harakat qilardi.
Bu oddiy himoya edimi? Yoki... bundan ham ortiqroqmi?
Yoongi: Agar sen o‘zingni himoya qila olaman desang ham, men yoningda bo‘lsam, shuni qilishga ruxsat ber.
Nora bu gapdan biroz kalovlanib qoldi. Yoongining ovozi avvalgiday sovuq emas, balki qandaydir yumshoq eshitildi. Lekin u bunga ishongisi kelmasdi.
Nora: Men senga muhtoj emasman.
Yoongi lablarini qisib, kulimsirab qo‘ydi.
O‘sha tun Nora uzoq uxlay olmadi. Ichida qandaydir notinchlik bor edi. U yoongini uonida uxlardi Yoongiga e'tibor berib qaradi u xuddi yoqimtoy mushulchaga o'xhshardi. U juda yoqimtot edi.
Nora: odam shunchalik ham yoqimtoy bo'ladimi. Nora nimalar deyapsan jim bo'l deydi va uxlab qoladi.
Ertasi kuni ertalab Nora uyg'ondi u qarasa Yoongini quchog'ida uxlayotgan edi.
Nora: Hey nima qilyapsiz deb baqirib yuboradi. Yoongi qo'rqib ketadi. Nora esa uni bir tepib tushirib yuboradi.
Nora: boshqa bunday qilmag deydi va xonadan chiqib ketadi. U o'ziga o'zi kulib qo'yadi.
Nora kompaniyaga borishi kerak edi. Uni uyiga hozir Yuna kelishi kerak edi birdan eshik taqiladi
Eshik ochilib, Yuna ichkariga kirdi.
Yuna: Kechagi kecha shov-shuvga to‘la bo‘ldi-a.
Yuna stulga o‘tirib, unga tikildi.
Yuna: Yoongi seni himoya qildi. Men buni kutmagandim.
Yuna: Balki, u sendan chindan ham…
Nora darrov uning gapini bo‘ldi.
Nora: Yoq, unday emas. Bu shunchaki… shartnoma.
Yuna: Balki, sen shunday o‘ylayotgan bo‘lishing mumkin. Lekin Yoongining ko‘zlarida boshqa narsa bor edi.
Nora chuqur nafas oldi. U bu mavzuni davom ettirmoqchi emas edi.
Nora: Ishga kech qolamiz, ketdik.
Yuna jilmaydi, lekin bir narsa aniq edi – kechagi kecha oddiy kecha emasdi.
Yoongi esa bu paytda o‘z xonasida o‘tirib, o‘yga tolib ketgan edi. U hech qachon o‘z his-tuyg‘ularini ochiq namoyon qilmagan. Lekin kecha… u o‘zini tuta olmadi.
Yoongi : men nega bugun uni quchog'imda ko'rdim. Uhhhhh nega deya savol berdi
Balki, vaqt o‘tib, buni o‘zi ham tushunar…
— Bugun muhim uchrashuv bor, — dedi Yuna jiddiy ohangda.
Nora qog‘ozlarni varaqlab chiqdi. Bu shartnoma kompaniya uchun juda muhim edi. Ayniqsa, otasi qurgan imperiyani saqlab qolish uchun…
— Tayyorlan, soat ikkida uchrashuv bo‘ladi, — dedi Yuna..
Nora: Yuna sen Park Jimindan uzur so'radingmi
Yuna - yoo'q
Nora- ha mayli uning ham aybi bordir
Nora yengil bosh irg‘adi va kompyuterini yoqdi. Ishga sho‘ng‘ib ketmoqchi bo‘lganida, birdan eshik ochildi.
U odatdagidek sovuq va jiddiy edi. Kostyumi mukammal yelkalariga mos tushgan, nigohlari esa har doimgidek o‘qib bo‘lmas darajada jiddiy.
— Ishing qizg‘in ko‘rinadi, — dedi u xotirjamlik bilan.
— Sen bilan birga uchrashuvga boraman.
— Kerak emas. Men hammasini o‘zim hal qila olaman.
— Bilaman. Lekin men baribir boraman.
Uning ovozi hech qanday bahsga o‘rin qoldirmasdi.
Nora chuqur nafas oldi. U Yoongi bilan muhokama qilishga urinish befoyda ekanligini juda yaxshi bilardi.
Soat ikkida Nora, Yoongi va Yuna mehmonxonaning yuqori qavatidagi konferensiya zaliga yo‘l olishdi.
U yerda allaqachon Park Jimin va uning hamrohlari kutib turishardi. Jimin o‘ziga xos husnbuzar tabassum bilan o‘rnidan turdi va Noraga qo‘l uzatdi.
— Nihoyat uchrashdik, Miss Asumi.
Nora professional ohangda jilmaydi va qo‘l uzatdi.
— Siz bilan ishlash biz uchun sharaf, Mr. Park.
Jiminning ko‘zlari bir zum Noraning ortida turgan Yoongiga qadaldi. Uning kulimsirashi yanada qiziqarli tus oldi.
— Va bu inson… Min Yoongi, deb o‘ylayman?
Yoongi hech qanday hissiyot bildirmay bosh irg‘adi.
Jimin qo‘llarini cho‘ntagiga solib, unga qiziq qaradi.
— Siz haqingizda juda ko‘p eshitganman, Mr. Min.
— Hamma narsa ham to‘g‘ri emas, — dedi Yoongi qisqa qilib.
Nora ularning orasidagi qandaydir yashirin kuchlanishni sezdi. Jimin hech qachon oddiy odam bo‘lmagan. U faqat biznesmen emas, balki o‘ta aqlli o‘yinchi ham edi.
— Keling, muhokamani boshlaymiz, — dedi Nora suhbatni yumshatishga urinib.
Barchasi o‘rinlariga o‘tirdi. Lekin Yoongi va Jimin o‘rtasida qandaydir sovuq urush boshlangan edi…
Uchrashuv davomida Yoongi deyarli so‘zsiz kuzatib o‘tirdi. Jimin esa vaqti-vaqti bilan Noraga iltifotli so‘zlar aytib, uning e’tiborini o‘ziga jalb qilishga urinardi.
— Sizning biznes yuritish uslubingiz juda ta’sirli, Miss Asumi. Yosh bo‘lishingizga qaramay, juda kuchli rahbar ekansiz.
Yoongi bu so‘zlardan keyin o‘zini biroz oldinga engashtirdi. U Jiminga tikilib qaradi.
— Menimcha, bizning shartnoma haqida gaplashganimiz ma’qul.
Jimin yengil kulib, Yoongiga qaradi.
— Albatta. Lekin shunchaki rasmiylik bilan cheklanmaslik kerak, to‘g‘rimi?
— Ish bor joyda shaxsiy narsalarga o‘rin yo‘q.
Jimin tabassumini yo‘qotmadi, lekin uning ko‘zlarida qandaydir qiziqish porladi.
— Yaxshi. Keling, shartnomani ko‘rib chiqamiz.
Nora esa Yoongi va Jimin o‘rtasidagi keskinlikni his qilib, o‘zini g‘alati his qildi.
Bu uchrashuv juda uzoq davom etmasligiga umid qildi…
Harin sekin burilib, otasiga qaradi. Uning ovozidagi qat’iyat nimanidir bildirayotgan edi.
Otasi unga sovuqqina nigoh tashlab, oldinga yurdi. U o‘z hayotida doimo qattiqqo‘lligi bilan ajralib turardi va bu safar ham shunday ko‘rinardi.
— Senga gapim bor. Ishingni bir zumga to‘xtat.
Harin yuragini nimadir g‘ash qildi. Otasining bunday ohangda gapirishi hech qachon yaxshi narsaga olib kelmagan.
— Nima bo‘ldi? Kechroq gaplashsak bo‘lmaydimi? Darsim bor…
— Darsing kutib turadi. Sen hozir men bilan gaplashasan.
Harin chuqur nafas olib, kitoblarini stol ustiga qo‘ydi.
— Quloq solay, ota. Gap nimada?
Harin qotib qoldi. Bir lahzaga u otasining gaplarini noto‘g‘ri tushungandek his qildi.
— Eshitganingni aytdim. Sen uzoq tortishuvsiz turmushga chiqasan.
Harin beixtiyor orqaga bir qadam tashladi. Yuragi tez ura boshladi.
Otasi qovog‘ini uyib, keskin ohangda javob berdi:
— Bu hazil emas. Sening yoshi yetib bo‘ldi. Endi oilamiz uchun foydali bo‘lish vaqti keldi.
Harinning qo‘llari mushtga aylana boshladi.
— Men… men bunday qarorni qabul qilishni istamayman! Men mustaqil hayot kechiraman, universitetda ishlayman. Nega meni majburlayapsiz?
Otasi sovuq ohangda davom etdi:
— Men senga faqat yaxshi hayot tilayman. Sening turmush o‘rtog‘ing ham nufuzli oiladan bo‘ladi. Sen norozilik bildirganing bilan hech narsa o‘zgarmaydi.
Harinning nafasi qisilib ketdi. Bu gaplarni eshitish unga juda og‘ir edi.
— Mening kim bilan turmush qurishimni aytmoqchimisiz?
Otasi xotirjam ohangda javob berdi:
U Park hyun sikni juda yaxshi bilardi. U eng yaxshi professorlardan biri edi . Hozir esa otasi unga turmushga chiqishni buyurmoqda?
— Men bunga hech qachon rozi bo‘lmayman! — dedi Harin qat’iyat bilan.
— Qiziq. Sen rozi bo‘lish yoki bo‘lmaslik masalasini hal qila olmaysan, qizim. Bu allaqachon hal bo‘lib bo‘lgan masala.
Harin butun tanasidan titroq o‘tib ketganini his qildi. Bu yerda, bu uyda hech kim uning fikrini eshitishni xohlamaydi edi…
Harin universitetga yetib kelgach, o‘zining dars o‘tish xonasiga kirdi. Lekin bugun hech narsaga kayfiyati yo‘q edi. Dars rejalari, talabalar... hammasi ahamiyatsiz bo‘lib qolgandek edi.
U chuqur nafas olib, stulga o‘tirdi va boshini qo‘llariga tiradi. Yuragi hanuz bezovta urardi. Bu gaplarni qanday hazm qilish mumkin? U hech qachon turmush haqida o‘ylamagandi, ayniqsa, Park Hyun Sik bilan!
Shu payt, u cho‘ntagidan telefonini olib, opasi Noraga qo‘ng‘iroq qildi. Telefon uzoq jiringlamadi.
Harin ovozini zo‘rg‘a barqaror ushlagan holda so‘z boshladi:
— Opa… dadam... meni ham majburan turmushga bermoqchi.
Noraning ovozidan qandaydir sovuqlik va g‘azab sezildi:
Nora bir lahzaga jim bo‘lib qoldi. Keyin esa og‘ir ovozda dedi:
— Dadam sening ham hayotingni yo‘q qilmoqchimi?
Harin indamadi. Ko‘zlarini yumib, chuqur nafas oldi.
— Bugun uyga boraman. Undan keyin gaplashamiz, — dedi Nora qat’iylik bilan.
Harin jim qoldi. Opasining bu ovozi unga biroz tasalli berdi. Lekin yuragining tubida hamon bir vahima bor edi.
Ammo u bilmagan bir narsa bor edi. Bu suhbatni kimdir eshitayotgan edi.
Jungkook eshik yonida qo‘lini cho‘ntagiga solgan holda turardi. U tasodifan Harinning telefon orqali suhbatini eshitib qolgan edi.
Harin endigina telefonini o‘chirganida, Jungkook xona ichiga kirdi.
— Professor xonim, hozir men eshitgan gaplar rostmi?
Harin birdan boshini ko‘tardi va unga qaradi. Jungkookning nigohida qandaydir jiddiylik bor edi.
Harin entikib ketdi. Uning bu gaplarni eshitganini anglagach, ko‘ngli yanada g‘ashlandi. Lekin inkor qilish befoyda edi.
— Ha, bu rost, — dedi u, ovozini pasaytirib. Harin Jungkookga hamma narsani aytib berdi
Jungkook unga biroz tikilib turdi. So‘ng oldinga bir qadam tashlab, xotirjam ovozda dedi:
— Unda menga quloq sol, Harin.
U birdan o‘zining har doimgidek beparvo bo‘lmagan, balki ancha qat’iy va ishonchli ohangda gapira boshladi.
— Men seni o‘sha to‘ydan o‘g‘irlayman. Agar istasang.
— Eshitganingni aytdim. Sening ixtiyoringda. Agar rozi bo‘lsang, seni bu majburiy to‘ydan qutqaraman.
Harin nima deyishini bilmay qoldi. Bu yigit shunchaki hazillashayaptimi? Yoki u rostdan ham jiddiymi?
Harin : Agar to'y kuni yetib kela olmasang ungga turmushga chiqib ketishim mumkun. Lekin men o'zimni jonimga qasd qilamn
Jungkook : Hech qachon albatfa men yetib boraman dedi va xonadan chiqib ketdi
Kaguya erta tongda unverstetda edi u 2 ta dugonasi bilan suhbatlashayotgandi. Shu payt ularning oldiga Taehyung keldi. Uning nigohlarida har doimgidek beparvolik yo‘q edi, aksincha, qandaydir jiddiylik sezilardi.
— Azizam, ahvoling yaxshimi? — dedi Taehyung odatdagidek xotirjam ohangda.
Kaguya esa unga sovuq nigoh bilan qaradi va hech qanday emotsiyasiz javob berdi:
Taehyung biroz jilmayib, yana gapirmoqchi bo‘ldi, lekin Kaguya unga hech qanday imkon qoldirmadi:
Bu gapdan keyin uning do‘stlari ham, atrofdagilar ham hayratda qoldi. Universitet hovlisida bu vaziyatni ko‘rganlarning nigohi darhol ularga qadaldi.
Taehyung esa shunchaki unga tikilib qoldi. Uning yuzi o‘zgarib ketdi, lekin u hech narsa demadi.
Kaguya hech narsani o‘ylamasdan o‘girildi va u yerdan ketdi. Do‘stlari ham ortidan ergashdi, lekin atrofdagilar bu sahnadan hayratda qolgan edi.
Bu gap universitet bo‘ylab tez tarqaldi. Ayniqsa, Taehyungni sevib yuradigan qizlardan birining qulog‘iga yetib bordi. U qiz avvaldan Kaguyani yoqtirmasdi, chunki u Taehyung bilan juda yaqin edi. Endi esa bu gapni eshitib, sabr qila olmadi.
Shu sabab u Kaguya bilan kelib, oldida to‘xtadi.
— Sen o‘zingni kim deb o‘ylaysan?! — dedi u jahli chiqqan holda.
— Taehyungni bunchalik haqorat qilishga haqqing yo‘q! Sen uni sharmanda qilding!
— Nima, Taehyungni himoya qilmoqchimisan? Nima, u seniki bo‘lishini xohlaysanmi?
Qiz qattiq tishlarini tishladi.
— Sen juda o‘zingni ko‘p narsaga arziydigan qilib ko‘rsatmoqchisan, lekin aslida hech kimsan!
Bu gapdan keyin Kaguya jiddiy tortdi.
— Takrorla, — dedi u sovuq ovozda.
Qiz esa biroz cho‘chidi, lekin orqaga qaytishni istamadi.
Shunda Kaguya hech ikkilanmay unga bir qadam yaqinlashdi va shu zahoti uni itarib yubordi.
— Ko‘rinmay ket! – dedi u jahl bilan.
Qiz yerga yiqildi, atrofdagilar esa hayrat bilan ularni kuzatardi.
— Kaguya! – degan ovoz eshitildi.
U ortiga o‘girildi va ko‘rdi… Taehyung ularning yonida turardi. Nigohida qandaydir g‘azab bor edi.
Kaguya unga beparvo tikildi. Taehyung esa qoshlarini chimirib, qizga yaqinlashdi.
— Bu nima edi? – dedi u jiddiy ohangda.
— Sen bilan bog‘liq hech narsa emas.
Taehyung unga tikilib turdi. Hamma ularning atrofida jim turardi. Kaguya esa hech qanday xijolat tortmasdan, sovuq nigohini unga qadadi.
— Sen doim shunaqasanmi? — dedi Taehyung asta, lekin ovozida qandaydir keskinlik bor edi.
— Qanday ekanman? – dedi Kaguya qiziqsinib.
— Odamlarni yer bilan bitta qilishing, qo‘rqmasliging, hammani o‘zingga bo‘ysundirishga harakat qilishing.
— Bo‘ysundirish? Men faqat o‘zimni himoya qilaman, — dedi u beparvo.
Taehyung biroz orqaga chekindi, lekin nigohini undan uzmadi.
— Balki shundaydir… Lekin men ham senga taslim bo‘lmoqchi emasman, — dedi u yengil iljayib.
— Sen meni qiziqtirmaysan, Taehyung.
Shundan keyin ortiga o‘girildi va yurib ketdi.
Taehyung esa uning ortidan qarab turdi. U boshqacha hisni tuya boshlagandi. Kaguya uni qiziqtirib qo‘ygandi.
Shu payt Taehyungning yonida turgan qiz yerda turganidan sekin o‘rnidan turdi.
— Taehyung… — deb uning qo‘liga tegmoqchi bo‘ldi.
Lekin Taehyung unga bir qarab qo‘ydi-yu, hech narsa demay orqasiga o‘girildi va Kaguya ketgan yo‘ldan yurib ketdi.
Qiz esa shunchaki ko‘z yoshlarini tiyolmay, yerga qaradi.
Shundan so‘ng universitet bo‘ylab bitta mish-mish tarqala boshladi: "Taehyung Asumi Kaguyaga qiziqib qoldi!"
Kaguyani qo'lidan ushlaydi va uni bir xonaga olib kirib eshikni quliflab qo'yadi. Seni kecha sevishimni aytim va labingdan o'pganim uchun hechnarsa demadganding men sen ham meni sevarkansan deb o'yladim lekin bu nimasi.
Kaguyani jaxli chiqib turdida birdan kullib yubordi .
Kaguya: hammani yonida nega azizam deysiz hech kim bilmasligi kerak edi . Ha sizni sevaman .
Taehyung: rostanmi
kaguya: ha albatta
taehyung Kaguyani labiga to'satdan labini bosadi
Kaguya ko‘zlarini katta ochdi, lekin qarshilik ham ko‘rsatmadi. Taehyung uni mahkam quchoqladi, xuddi qo‘yib yuborsa yo‘qotib qo‘yadigandek. Qiz esa biroz jim turgach, asta-sekin uning quchog‘iga moslashdi.
Taehyung asta uni bo‘shatib, yuziga tikildi.
— Meni sevishingni nega avvalroq aytmading?
— Chunki sen buni oldinroq anglab yetishingni xohlardim.
Taehyung qizning iyagidan ushlab, ko‘zlariga sinchkovlik bilan qaradi.
— Demak, men sen uchun shunchaki o‘yin edim?
— Yo‘q, men shunchaki o‘zimdan ishonch hosil qilishni xohlardim. Sen mening his-tuyg‘ularim bilan o‘ynashmayotganingni bilmoqchi edim.
Taehyung unga yaqinlashib, pichirladi:
— Men senga faqat o‘zimni berishga tayyorman, Kaguya. Endi hech qanday shubha yo‘q, shundaymi?
— Ha, meniki ekanligingni bilaman.
Taehyung yana bir bor lablarini qizning labiga bosdi. Bu safar Kaguya ham unga javob qaytardi...