YES OR NO
8-QISM
— AFTER @mindinora_0993
— KANAL @norafanfic
Shifoxona yorug‘ lampalari ostida hamma o‘ziga yarasha tashvishda edi. Jungkookning jag‘lari qattiq qisilgan, qo‘llari musht bo‘lib tugilgan edi. U Yuraning ho‘l va titrayotgan tanasini Jung Sukning qo‘lida ko‘rib, ichida nimadir sinib ketganday his qildi. Yurak urishi tezlashdi, lekin tashqaridan sovuqqonlikni saqlab turishga harakat qildi.
Jung Suk esa Yuraning nam sochlarini yuzidan chetga surib, unga muloyim tikildi.
— "Hammasi joyidami?" — so‘radi u sekin ovozda.
Yura charchagan holda bosh irg‘adi.
Jungkook bir qadam oldinga tashladi. Ko‘zlarida g‘azab uchqun o‘ynardi.
Jung Suk uning ovozidagi ogohlantiruvchi ohangni sezib, istehzoli jilmaydi.
— "Xotiningni sen emas, men qutqardim, Jungkook. Ehtimol, minnatdorchilik bildirish kerakdir?"
Jungkook uning ustidan tashlanmoqchi bo‘ldi, lekin shu payt Jiyoung uning qo'lidaligi esiga tushib qoldi
Jungkook ichida qanchalik qaynab turgan bo‘lsa ham, shifokorning gapiga bosh irg‘adi va Yuraning yonidan o‘tib, Jiyoung tomon ketdi.
Yura uning ortidan sovuq nigoh bilan qaradi.
— "Men ham chiqib ketishim kerak," — dedi u past ovozda.
— "Men seni yetkazib qo‘yaman."
Jungkook buni eshitib, keskin to‘xtadi. Orqasiga o‘girilib, Yuraga qattiq tikildi.
— "Men seni o‘zim olib boraman."
— "Kerak emas, Jungkook," — Yura charchoq bilan javob berdi. — "Biz ajralish arafasidamiz. Endi sening ortingdan chopadigan kunlar o‘tib ketdi."
Jungkookning yuragi gursillab ketdi. U qattiq qahr bilan Yuraning oldiga keldi va yengil ohangda gapirdi:
— "Shunday bo‘lsa ham, men hali ham sening eringman."
— "Bu faqat qog‘ozda yozilgan so‘zlar, Jungkook."
Jung Suk yelkasini qisib, Yuraning bilagidan ushladi.
Bu safar Jungkook sabr qilolmadi. U o‘zining sovuqqonligini unutib, Jung Sukning qo‘lini itarib tashladi.
— "Men faqat yordam bermoqchi edim. Lekin… sening rashking yoqimli ekan."
Yura chuqur nafas olib, ikkoviga ham tikildi.
— "Men bolalar emasman. Ikkalangiz ham o‘zingizni ahmoqona tutyapsizlar."
U ortga burildi va hech kimning yordamisiz yurib ketdi. Jungkookning yuragi yana siqilib ketdi. U Yuraning uzoqlashayotgan ortidan uzoq tikilib turdi. Uning ichida yana bir savol o‘ynab turardi:
"Men Yurani yo‘qotmoqchimasman… lekin uni ushlab qolishim ham mumkinmi?"
Jungkook Yurani uzoqlashayotganini ko‘rib, yana bir bor ichida qandaydir g‘ashlik his qildi. U o‘zini tinchlantirishga harakat qilsa ham, rashk butun vujudini egallab olgandi.
Jung Sukning so‘nggi so‘zlari qulog‘ida jarangladi:
"Senning rashking yoqimli ekan."
Jung Suk shunday deya jilmaygancha Yuraning ortidan qarab turgandi.
Jungkook tishlarini g‘ijirlatar ekan, yuragini siqib kelayotgan hisni yengish uchun chuqur nafas oldi. U shundoq ham Yuraning ko‘zlaridagi sovuq nigohlarni unutolmayotgandi.
Bu so‘zlar qalbini tirnab o‘tdi.
— "Jung Suk," — dedi u nihoyat past va xavfli ovozda.
Jung Suk unga qiziqish bilan qaradi.
Jungkook unga yaqinroq keldi. Ko‘zlarida sovuq nafrat aks etardi.
— "Yana bir marta Yuraga yaqinlashsang…"
U bir soniya to‘xtadi va jilmaydi, lekin bu tabassum sovuq va xavfli edi.
— "… sening hayotingni o‘zim tugataman."
Jung Suk unga tik boqdi, lekin hech qanday qo‘rquv ifodasi sezilmadi. Aksincha, u yana jilmaydi.
— "Qiziq." — dedi u beparvo ohangda. — "Odatda rashk qiladigan erkak ayolini e'tiborini qaytarib olishga harakat qiladi. Lekin sen esa… faqat tahdid qilishni bilasan."
Jungkook hech narsa demadi. Chunki Jung Sukning gaplarida bir haqiqat bor edi.
U Yurani qaytarish uchun nima ham qildi? Hech narsa.
U faqat rashk qildi, lekin hech qachon Yuraga o‘z hislarini to‘liq bildirmadi.
Jung Suk esa Yuraga ochiqdan-ochiq g‘amxo‘rlik qilayotgandi.
Jungkook ichida qandaydir g‘azabli chaqmoq chaqnadi.
— "Bu mening ishim emas." — dedi Jung Suk oxiri yelka qisib. — "Lekin senga maslahat beraman, Jungkook. Agar Yurani chinakamiga yo‘qotishni istamasang… u uchun kurash."
Shu so‘zlarni aytgach, u xotirjam ortga burildi va ketdi.
Jungkook joyida qotib qoldi. Qo‘llari yana musht bo‘lib tugildi. Yuragi esa qandaydir noaniq tuyg‘ular bilan g‘alayon ko‘tarardi.
Bu fikr uning ongida tinimsiz takrorlanardi.
Jiyoung va Jungkook uyga borishdi
Jungkook mashinadan tushib, eshikni qattiq yopdi. Jiyoung ham ortidan yurib, unga qaradi.
— "Bunaqa yurishdan charchamadingmi, Jungkook?" — dedi u sovuq ohangda.
Jungkook unga o‘girildi. Ko‘zlari jahl bilan yonardi.
— "Sen nimani nazarda tutyapsan?"
— "Yana Yurani rashk qilding, to‘g‘rimi?" — Jiyoung qo‘llarini ko‘kragiga chalishtirdi. — "Sen mening erimsan, lekin o‘zing ham bilasan, Yuraga bo‘lgan hislaring hali ham o‘zgarmagan."
Jungkook kulimsiradi, lekin bu kulgi keskin va og‘riqli edi.
— "Shuni aytmoqchimisan, Jiyoung? Men senga uylanganimda seni svgan edim lekin sen menga hiyonat qilding agar kasal bo'lmanganinda seni bu uydan yuqotardim. Lekin hozir sen bilan kelishuvdamiz unutma . Mendan faqat shuni kutganmiding. To'g'ri seni ozgina bo'lsa ham sevaman "
Jiyoung unga yaqinlashdi va nigohini tik qaratdi.
— "Ha, men shuni kutgandim! Lekin sen hamon Yuraga qaraysan! Hamma narsang bor — puling, kuching, men esa sen bilanman. Ammo yuraging unda!"
— "Sen buni bilarding, Jiyoung. Barcha kelishuvimizni bilarding."
— "Ha, bilardim! Lekin o‘ylagandimki, vaqt o‘tib, hammasi o‘zgaradi!" — dedi Jiyoung ovozini ko‘tarib. — "Sen meni xotining sifatida ko‘rishni boshlaysan deb umid qilgandim!"
Jungkook uning qo‘ltig‘idan ushlab, o‘ziga tortdi.
— "Bu gaplarni aytishni to‘xtat, Jiyoung. Bu o‘rtamizdagi shartnoma edi. Sening xiyonating kuni men seni sevishni to'xtatganman. .!
Jiyoungning ko‘zlari yoshga to‘ldi, lekin u o‘zini qo‘lga oldi.
— "Shunday ekan, nega rashk qilasan? Nega Yurani biror kimsa bilan ko‘rishga toqat qilolmaysan?"
Jungkook bir lahzaga jim qoldi. Yuragi tez ura boshladi. Lekin u hech qachon bu hissiyotlarni tan olmaydi…
— "Sen shunchaki Yurani sevasan, to‘g‘rimi?" — dedi Jiyoung achchiq ohangda.
Jungkook uning qo‘lidagi halogiga qaradi. Jimjitlik uzoq davom etdi. Nihoyat, u chuqur nafas oldi.
— "Bu gaplar foydasiz, Jiyoung."
— "Yo‘q, Jungkook. Sen foydasizsan…"
U ortiga burilib, ichkariga kirib ketdi. Jungkook esa joyida qotib qoldi. U qanchalik inkor qilmasin, Yurani yo‘qotish unga og‘ir botayotgan edi…
Jungkook bosh og‘rig‘i bilan uyg‘ondi. Kechagi gaplar hali ham ongida yangrardi. Jiyoungning nigohi, Yuraga bo‘lgan hissiyotlari… U o‘zidan nafratlanardi.
Yuvinib, kiyinib bo‘lgach, universitetga jo‘nadi. Mashinada ketarkan, Yurani o‘ylamaslikka harakat qildi. Ammo Yurani boshqa yigit bilan tasavvur qilishi ham unga yoqimsiz edi.
Jungkook universitet hovlisiga kirishi bilan ko‘zi Yuraga tushdi. U kulib turardi. Lekin kim bilan?
Ko‘zlarini qisib, e’tibor bilan qaradi. Yana o‘sha yigit – Lee Jung Suk.
Jungkookning mushtlari siqildi. Yurani kim bilandir yaqin ko‘rishi unga yoqmasdi. Ichidan qandaydir g‘azab ko‘tarildi.
— "Professor, ertalabdan jahliz chiqib turibdi. Kim sizni xafa qildi?" — dedi bir talaba hazil qilib.
Jungkook unga e’tibor bermadi. Faqat Yurani kuzatardi. Yura Jung Suk bilan nimanidir muhokama qilardi. U yigit kulib, Yuraning yelkasiga engashdi.
Shu lahza Jungkookning sabri tugadi.
U tez qadamlar bilan ularning oldiga bordi.
Yura hayron bo‘lib, unga qaradi.
— "Ha, professor?" — Yuraning ovozi odatdagidek sokin edi.
Jung Suk ham unga e’tibor bilan qaradi. Jungkook esa uning oldiga borib, past ovozda shivir qildi:
— "Kechirasiz, professor, lekin kim bilan gaplashishimni siz hal qila olmaysiz."
Jungkook uning yoqasidan ushlashga shaylandi, lekin o‘zini bosdi. Faqat Yuraga qattiq tikildi.
— "Darsing boshlanishiga oz qoldi. Kech qolma."
Bu gaplarni aytib, orqasiga burilib ketdi. Yurani ham, Jung Sukni ham hayron qoldirib…
Yura Jungkookning ketayotgan ortidan qarab qoldi. Uning nigohida ajablanish bor edi. Nega u bunday munosabat bildirdi? Nega rashk qildi?
— "U sen bilan juda g‘alati gaplashdi," — dedi Jung Suk kulib. — "Rashk qilyaptimi deyman?"
— "U shunchaki… professor," — Yura yelka qisdi. Lekin uning yuragi notinch edi.
Yura dars zaliga kirdi. Talabalar joylashib bo‘lgan, faqat Jungkook hali kelmagan edi. U har doimgidek orqa qatorlardan biriga o‘tirdi. Ammo birozdan so‘ng eshik ochilib, Jungkook kirib keldi.
Uning nigohi bevosita Yuraga qadaldi. Yura ham unga qaradi. Bir necha soniya ko‘zlari to‘qnashdi. Lekin Jungkook hech narsa demay, stol ortiga o‘tirdi va darsni boshladi.
Jungkook odatdagidan ko‘ra qattiqroq edi. Bir necha talabani savollari bilan siquvga oldi. Har doim jiddiy bo‘lsa-da, bugun uning ovozidagi sovuqlik boshqa edi.
— "Yura, bu masalaga qanday qaraysiz?"
Uning to‘satdan nomini aytishi Yurani biroz sarosimaga soldi. Talabalar ham unga qarashdi.
— "Bu… javobni biroz boshqacha tushuntirish mumkin," — Yura o‘zini yo‘qotmadi. Javob berdi.
Jungkook unga ancha vaqt tikilib turdi, keyin sekin bosh irg‘adi.
Dars shu tariqa davom etdi. Lekin Yura Jungkookning nigohi unga bir necha bor taqalganini payqadi.
Talabalar tarqala boshladi. Yura ham ketmoqchi bo‘ldi, lekin Jungkookning ovozi uni to‘xtatdi.
Uning yuragi tez urib ketdi. Talabalar chiqib ketgach, Jungkook unga yaqinlashdi.
— "Men shunchaki seni ogohlantirmoqchiman. U bolani yaxshi bilmayman, lekin unga ishonching komilmi?"
— "Siz meni himoya qilyapsizmi yoki shunchaki rashk qilyapsiz?"
Va u ketib qoldi . U uyiga bordi va ancha o'yladi . U Yurani qo'ldan chiqargandan ko'ra uni qaytargani afzal deb o'ylab uni uyiga boradi. Uni Jung suk bilan ko'radi. Jung suk uni qo'lidan ushlab turgan bo'ladi bundan Jungkook g'azablanib Jung sukga musht tushiradi va Yurani qo'lidan ushlab mashinasiga olib boradi va uni o'tirg'izib mashinani haydab ketadi
Yura: Jungkook jinni bo'ldingizmi
Jungkook : Ha jinni bo'ldim. Seni qizg'onayapman rashk qilyapmn rashkdan yonayapman. Menga farzand tug'ib berasan.
Yura : yo'q hech qachon
Jungkook : Ha albatta
Yura : qayerga ketayabmiz
Jungkook : Hozircha uyga birozdan so'ng sen jahanamga. Sen bilan o'lginingcha aloqa qilaman. Senga Jung suk bilan qo'l ushlashishni ko'rsatib qo'yman
Yura : Men Jiyoung bor uyga bormayman
Jungkook : harxasha qilma
Yura : men bormayman dedim. Agar o'zimni mashinadan tashlayaman.
Jungkook : yxshi unda ovzingdan ko'r deydi va mashinani kimsasiz qorong'u ko'chaga olib boradi va to'xtatadi. U mashinadan g'azab bilab tushib Yurani eshigini ochadi va o'rindiq tog'irlaydiganni bosib Uni pastga tushiradi va Yurani labiga vaxshiylarcha yopishadi
Yura uni itarishga urunadi va birozdan so'ng Jungkookni o'zi labini oladi.
Yura: SEN JINNIMISAN AXMOQ deb baqiradi.
Jungkook : bu kecha mashinanda yura olmaydigan datrajada sen bilan aloqa qilaman. Shuni unitman hatokki Jung suk ni yoniga ham bora olmaysan deb qizni yana o'pa boshlaydi. Mashina torligi yrtmaganday bechor Yurani Jungkook ham siqib qo'yadi