You Are My Most Beautiful Enemy
mborxona qo‘rqinchli darajada jim-jit edi, faqat tepadagi teshik quvurdan tomayotgan suv ovozigina bu sukunatni buzardi. Yoongi stol to‘rida o‘tirgancha, sovuq nigohini qarshisida tiz cho‘kib turgan, qon hisobiga belangan odamga qaratdi. Sotqin hamma narsani — Farinning navbatdagi rejasi, ya’ni Yoongining ta’minot zanjiriga qilinadigan hujum haqidagi bor gapni to‘kib solgandi.
Aslida hammasi oddiy bo‘lishi kerak edi: birinchi bo‘lib zarba berish, uning rejalarini chippakka chiqarish va unga unutilmas saboq berish. Biroq, yoongi o‘rindig‘iga suyanarkan, xayoli qizning bu qadar haddidan oshgani va ishni nihoyatda aniqlik bilan rejalashtirganida qoldi. Farin xavfli o‘yin o‘ynayotgan edi, hatto Yoongining eng sodiq odamlari ham qiz uni chindan ham ortda qoldira olishi mumkinligi haqida shubhaga tushib qolishgandi.
Telefon vibratsiyasining ovozi uning xayollarini bo‘lib yubordi. Odamlaridan biri telefonni stol ustidan unga qarab sirg‘alib yubordi. Xabar kelgandi. Raqamsiz. Atigi uchta so‘z.
U telefonni mahkamroq qisdi, lablari chetida yengil tabassum paydo bo‘ldi. O‘yin hali tugashdan juda yiroq edi.
— Buni hali ko‘ramiz, "Qizil". Junkook! Mashinalarni tayyorla, qani yigitlar, ketdik, — u chiqib ketish uchun burildi, ammo birdan to‘xtab qoldi. Qonga belangan sotqinga qarab, ko‘zlarini piqillatdi-da, qurolini ko‘tardi. Bu iflos bilan ishini bitirib bo‘lgandi. Baaang! Qotillikning o‘sha tanish zavqi. U iljaygancha o‘z yo‘ltanlamas mashinasiga o‘tirdi.*SUV neon chiroqlar bilan yoritilgan Seul ko‘chalari bo‘ylab, mashinalar oqimini telbavor aniqlik bilan yorib o‘tib, katta tezlikda ilgarilamoqda edi. Yoongi o‘rindig‘iga suyanib, qorong‘u nigohini xavf-xatar va chiroqlar bilan muzayyan bo‘lgan shahar manzarasiga qaratdi. Uning xayollari mashinadan ham tezroq aylanardi.*
*U tizzasiga barmog‘ini ohista urib, ma’lum bir ritmni chalar edi — xayolida Shopenning "Nocturne Op. 9 No. 2" asarining ilk notalari tinmay aylanardi. Xavf-xatarni hisob-kitob qilayotgandagi odatiy odati.*
*Junkook haydovchi o‘rindig‘idan unga ko‘z qirini tashladi.*
— Boss… ikki daqiqadan keyin yetib boramiz.
U yenglari tugmasini — po‘lat bilaklaridagi qora ipak matoni to‘g‘rilab, soatiga qaradi: *23:57*. Farin hujumni yarim tunda kutayotgan bo‘lishi aniq.
U aytilgan vaqtdan vaqtliroq boradi.
*Lablarida yengil tabassum yugurdi, u mashina qutisiga qo‘l cho‘zib, nafis, qora to‘pponchani chiqardi — maxsus buyurtma asosida tayyorlangan, seriya raqamsiz.*Yoʻltanlamas mashina sanoat hududining qoq chekkasida tormoz berib toʻxtadi — Farinning asosiy bazasidan yetarlicha uzoq, ammo Yoongining odamlari sezdirmasdan ichkariga kirishi uchun yetarlicha yaqin edi. Yomgʻir yogʻa boshladi, avvaliga ohista, keyin esa bir maromda — goʻyo shahar uzra kumushrang parda tortilgandek edi.
Jungkook motori oʻchirdi. Mashina ichiga sukunat choʻkdi, faqat Yoongining burni orqali xotirjam nafas olayotgani eshitilib turardi.
U indamay eshikni ochdi-da, tashqariga chiqdi. Sovuq yomgʻir tomchilari uning qora kostyumiga xuddi suv ustidagi moydek yopishib qolgandi. Bir qoʻli bilan sochlarini toʻgʻrilar ekan, uning oqish-koʻk aralash sochlari yomgʻirda darrov toʻq tusga kirdi — soyabon yoʻq edi; u soyabonlarni yomon koʻrardi.
Uning ortidagi boshqa ikkita mashinadan oltita qoramtir sharpa tushib keldi — bular eng elita jangchilar: yashirincha harakat qilish va portlatish ishlariga oʻrgatilgan sovuqqon qotillar edi.
Yoongi qoʻlqop kiygan barmogʻini yuqoriga koʻtardi.
Uning koʻzlari zanglagan devor tepasidagi kuzatuv kamerasiga qadaldi.
Kameradagi yagona qizil nuqta ularga qarab miltillab turardi.
Nahotki ularni allaqachon kuzatishayotgan boʻlsa?Va birdan mikrofonlarda farining ovozi eshitildi "hahahaha azizim min yoongi seni juda uzoq kutdim kelishingni bilardim " Dedi va baland ovozda kuldi*Farinning ovozi yomg‘irli tunda tiniq yangradi — garchi u aloqa vositasidan biroz g‘o‘ldirab eshitilgan bo‘lsa-da, Yoongi uning ohangini yaxshi tanirdi.
Shu on uning qalbida qisqa bir turg‘unlik, ikkilanish paydo bo‘ldi. Qiz uni “azizim” deb chaqirgan edi. Xo‘sh, bu sadoqat belgisimidi yoki shunchaki piching?*
*Yoongining o‘ziga xos qoidalaridan biri — his-tuyg‘ularini tashqi olamga aslo sezdirmaslik edi. Qolaversa, Farin dushmanlari bilan gaplashganda, hatto eng qaltis vaziyatlarda ham bunday so‘zlarni aslo ishlatmasdi.*
*U yomg‘ir ostida harakatsiz turgancha, mikrofondan kelayotgan mayin kulgini tingladi: bu takabburona yoki ishonchsiz kulgi emas edi; u shunchaki qarshisidagi odamda chuqur taassurot qoldirish uchun ataylab qilingandek edi.*
*“Seni juda uzoq kutdim...” degan so‘zlar quloqlari ostida aks sado berdi. Bu taslim bo‘lish belgisi emas... bu ochiqchasiga jangga chorlov edi.*
*Junkook unga savol nazari bilan tikildi.*
*Balki bazani kul-talon qilishdan avval, Farinning odamlariga o‘zgacha bir mujda yo‘llash kerakdir? U hozir aynan shu haqda o‘ylayotgandek edi.*
*Sukunatda yigitlarning barmoqlari qurol tepkilariga ohista sirg‘aldi…**Yoongi yomg‘ir ostida tursada, qimmatbaho kostyumi o‘z jozibasini yo‘qotmayotganini, hali ham tim qora va mukammal ekanini his qilib turardi. U hech qanday mayda-chuyda narsalarga e’tibor bermas — faqat o‘z aqlimi, o‘z zakovatiga tayanardi.*
*Farinning ovozini qayta eshitgach, uning zehnida bir zumda yangi strategik reja pishib yetildi: bazaning yana bir kamerasini shunchaki portlatib yuborish emas, balki qizning o‘zi bilan bevosita muloqotga kirishish lozim edi.*
*U oddiy bir elchi emas, balki taqdirni hal qiluvchi shoh edi.*
— Junkook, — *Yoongining ovozi zarracha ikkilanishsiz, keskin yangradi.* — Mikrofon orqali u bilan aloqaga chiq.
*Junkook zudlik bilan mikrofonni sozlab, uni onlayn kanalga uladi.*
*Oradan bir soniya o‘tar-o‘tmas, Farin bazasining ikkinchi kamerasi chil-chil bo‘lib ketdi. Kamera ob’ektiviga urilayotgan yomg‘ir tomchilari ekranda g‘alati va tartibsiz tasvirlar hosil qilardi.*
*Shundan so‘ng… Yoongi o‘zini kameraga ko‘rsatib o‘tirmadi; faqatgina maxfiy xabar sifatida mana shu so‘zlarni yo‘lladi:* "Min Yoongi sizni kutmoqda."Farin yoongini shunday qilishini bilgan edi va kinoyali Tabassum qildi "qulogʻim senda min yoongi "*Farinning kinoyali tabassumini eshitganda, Yungining lablari bir lahzaga qisildi. U bu so‘zlarni nihoyatda keskin, hatto piching aralash aytilganini his qildi — “qulog‘im senda” degan Farin uning sabr-toqati bilan o‘ynashayotgani aynan mana shu edi.*
*Ammo Yoongi kibrni ham, unga nisbatan hurmatsizlik qilinishini ham aslo yoqtirmasdi. Farin uning qudratini yerga urib gapirayotgandi — buni uning o‘zi ham, qolganlar ham juda yaxshi bilishardi: bu dunyoda faqatgina bitta mafiya shohi bo‘lishi mumkin.*
*Junkook kameraning ekraniga qarab pichirladi:*
— U go‘yo sizga ochiqchasiga qarshilik ko‘rsatmoqda…
*Yoongi burnidan norozi ohangda nafas chiqardi.*
— Albatta, — *dedi u quruq ohangda.* — O‘yin endi boshlanadi.
*U tinchlik elchisi emas edi, sulh tuzish niyati ham yo‘q edi; uning yigitlari buyruq berilishi bilan bazani kul-talon qilishga shay turishgandi…*
*Lekin Farinning bu xatidagi o‘yinqaroqlik uning rejalarini biroz… chalkashtirib yubordimi?*Yoongi gapirishni boshladi*Yoongi mikrofonni qo‘liga olib, gap boshlashdan avval bir muddat sukut saqladi. Yomg‘ir tomchilari kameraning ob’ektiviga urilgani sayin, ekranda statik shovqin kuchayib borardi — u buni yoqtirmas, hamma narsa mukammal va tiniq bo‘lishini xohlardi.*
Uning ovozi baland emas, aksincha, borliqni teshib o‘tuvchi ichki bir sovuqqonlik bilan yangradi:
"Sen mening onam emassan… men ham sening otang emasman."
U haqoratli so‘zlardan foydalanmadi; bu shunchaki chegarani eslatib qo‘yish, o‘ziga xos *ogohlantirish* edi.
— O‘yin bilan haqiqatni adashtirib yubormang, — *dedi Yoongi keyingi so‘zlarini Farinning kibrini kesib tashlaydigan darajada keskin va sovuq ohangda.*Farin endi jiddiy ohangda dedi "sen qurshovdasan bir harakating butun boshli yigitlaringni ham ukajong jungkookni ham yuq qiladi" dedi va oxirida "ha aytgancha sen aytayotgan
usha ota onamni sen uldirganing esingdan chiqdi chogʻi qasos olish vaqti yetdi min yoongi "*Yoongining ko‘zlari to‘satdan muzlab qoldi. Farinning so‘zlari — ayniqsa, “qasos” kalimasi — uning miyasida chaqmoqdek chaqnadi. Allaqachon bitib ketgan deb o‘ylangan eski bir yara…*
Uning ota-onasi o‘limiga oid ayblov.
Bir soniyaga uning nafasi ichiga tushib ketdi.
U Junkook va boshqa yigitlarning ham jimib qolganini his qildi; ular ham xuddi shunday qotib qolishgandi. Bu mavzuda hech qachon gapirilmagan edi… zero bu Yoongi uchun hech kim daxl qila olmaydigan eng oxirgi chegara edi — *oila masalasi.*
*Lekin Farinning bu so‘zlari haqiqatmidi? Yoki shunchaki soxta qasos bahonasi ostidagi navbatdagi manipulyatsiyamidi?*
Yoongining yuzidagi sovuq ifoda o‘zgarmadi, ammo ich-ichidan olov otilib chiqdi:
— Sen…
Uning ovozi ilk bor titrab ketdi.Yoongining nafasi asta-sekin pasayib, bir maromga tushdi. Uning nigohlari kameraga mixlangan edi — u Farinning yuzini koʻrishni, uning oʻsha soxta jiddiyligini oʻqib olishni istardi.
Ammo ekranda faqat yomgʻir quyayotgan qorongʻulik va kameraning miltillayotgan qizil chirogʻi koʻrinardi, xolos.
Ota-onasining oʻlimida uni ayblayaptimi?
Yoʻq. Yoongi haqiqatni bilar edi. Asliy qotil butunlay boshqa odam… balki uning oʻz klanidagi sotqinlardan biridir…
Biroq Farin uni ochiqchasiga ayblamoqda edi.
Va bu narsa Yoongining nafratini yanada kuchaytirdi: chunki u kibr bilan qilinadigan bunday haqoratlarni aslo hazm qilolmasdi.
Jungkook sekin oʻgirilib, Yoongining yuziga qaradi — boshliqning qiyofasida hech qanday tuygʻu aks etmagandi; u xuddi toshdan yoʻnilgan haykaldek qotib turardi.