тeмно зелeные кеды
Bu voqeadan qanchadir vaqt o'tgan bo'lsa kerak yona ko'zini shifohonada ochdi qo'lida har hil ukol va shipritslar ulangan barcha yeri zirqirab o'g'rir edi yonida hechkim yo'q edi.
Oradan 5daqiqa o'tmay honaga hamshira kirdi…
Hamshira-H
Yona-Y
H- salom o'zingni yahshi his qilyapsanmi
Y-ha bo'ladi
H-tanang o'g'riyotgan bo'lsa kerak
Y-hech qisi yo'q havotir olmang
H-bu dorilarni ichib olishing kerak og'riqlaring sal bo'lsa ham yo'qoladi
Yona indamadi buni ko'rgan hamshira hayron qoldi negaki buni yoshidagi bolalar buni boshqacha qabul qilishlari kerak edi yeg'lashlari barcha yeri og'riyotganidan nolishi kerak edi ammo Yona bunday qilmadi huddiki bu holat har kuni bo'layotganday hotirjam edi yoki aksincha uning emotsialari o'lib bo'lgan edi chunki ularni endi boshqa hech kim qiziqtirmas edi…
Y-bu yerdan qachon ketishimni ayta olmaysizmi
H-menimcha hali ko'p davolanishing kerak chunki bu yaralar osonlikcha bitmaydi
Y-yo'q men uyga ketmoqchiman
H-balki katta shifokor bilan gaplashib ko'rsang javob berar
Y-……
Hamshira dorilarni berib honadan chiqib ketdi
1soatdan so'ng honaga Yonaning onasi kirib keldi. Qizning onasining yuzida hattoki havotir ham yo'q edi huddi uning qizi yo'qdek keyin so'radi
Minsua-yahshimisan
Yona-ha
M-nega maktabda urishayotganligini eymading
Yona indamas edi chunki bilar edi og'izdan chiqayotgan bu gaplar hatto 1soatdan so'ng esiga ham kelmas edi
Shunday qilib Yona shifohonadan ketdi
Uyiga kelgan yona telefoniga qaradi va hayron qoldi chunki maktabda kanikul boshlangan edi
Yona yana uyda yolg'iz bugun honasida kitoblar juda ko'payib ketganini ko'rdi va ular uchun javon yasamoqchi bo'ldi uyning padvaliga tushib u yerdan honasiga mos tushuvchi bir panelni ko'rdi va honasiga olib chiqdi ularni qoqib bo'lgach kitoblarni tahlab qo'ydi
''Hatto kitoblarning o'z o'rni bor lekin meni emas'' deb o'ylab qoldi bundan so'ng u yana bir yangi kitob oqigani kirishdi kitobni allaqachon yarmini tugatay degan Yona bir oz chalg'idi oynaning oldiga keldi va ko'chaga termulib o'tirdi birozdan so'ng uning ko'ziga tanish bir odam ko'rindi haa bu o'sha bizning Yonamiz oshiq bo'lib qolgan Minho edi buni ko'rgan yona tezda oynani yopib qo'ydi
Ertasi kuni yona ornidan kech turdi hatto ovqatlangisi ham kelmadi ha yona 3kun honasidan chiqmagan edi allaqachon ranglari oqarib ketgan va holida hol qolmagan edi bugun o'zini majburlab bo'lsa ham ozgina ovqat yedi. U bu kunlar faqat kitob o'qir va o'sha sevimli mister poncho bilan gaplashib o'tirar edi