𝐏𝐔𝐍𝐈𝐒𝐇𝐌𝐄𝐍𝐓

𝖬𝖾𝗇 𝗌𝖾𝗇𝗂 𝗌𝖾𝗏𝗂𝖻 𝗊𝗈𝗅𝗀𝖺𝗇 𝗁𝖺𝗋 𝗌𝗈𝗇𝗂𝗒𝖺𝗆 𝗎𝖼𝗁𝗎𝗇 𝗍𝗈𝗏𝗈𝗇 𝗍𝗈'𝗅𝖺𝖽𝗂𝗆..

𝖤𝗉𝗂𝗌𝗈𝖽𝖾 — 3

Hamma joyi momataloq bir ahvolda bo'lgan yigit qizni ko'rdiyu bir zum nafas olishni unutgandek edi. Qizni quchish uchun oqsoqlangancha ilq tabbasum yugurgan yigit bir zum harakatdan to'xtadi. qo'llari qaltirayotgani yigitning ajablanishi qizning ko'z o'ngida yaqqol namayon bo'ldi. Bir ikki qadam ortga chekingancha devorga suyandi yigit.

— Haliham u bilan? O'lik emmassan? — yigit asabiy jilmaydi qizning biroz shishgan qorniga ishora qildi.

— Juda ham baxtli ko'rinasan?

2017 yil 27 aprel.

Yangi maktab binosiga ilk qadamlarini qo'ygan qiz, ichidagi hayajonni jiddiy yuz qiyofasi ortiga yashirdi. Maktab binosi yonida bir yigitni ayovsiz kaltaklayotgan yigitlar guruxiga ko'zi tushdi. Lekin ayni payt bu uning ishi emas. Qo'lidagi kichik yozilgan varoqga ko'z tikdi. "18" raqam ostidagi sinfxona ayni unga tegishli manzil edi. Vanihoyat topgan qiz og'ir va vazminlik bilan eshikni taqilatdi. Sinfhonadan chiqgan ustoz tushungandek qiz tomom tabbasum qildi.

— Marhamat Soolin Sinclair — erkak ustoz tabbasum bilan xonaga ishora qildi.

Xonaga kirgan qiz va go'yo hech kim uchun bu qiz begona emasdek. Xona bo'ylab jarangdor va yumshoq ovoz yangradi.

— Soolin — qiz javoban shunchaki tabbasum qildi.

Soolin ko'zlarini partalar oralab so'nggi partaga tikdi, bo'm bo'sh. Qizning ichini chuqur bo'shliq egaladdi bir zum.

Qiz o'sha so'ngi partalardan biriga joy oldi. Toki dars vaqtidan ancha kechikkan, yuzlari jarohatlangan yigitlar guruxi kelmagunga qadar. Yigitlar ustozdan gap eshitgan ko'yi o'z partalari tomon tarqalishdi. Yigitlardan biri Soolinni ko'rdiyu qo'llari musht tugildi, bir zum boshqaruvni yo'qotgandek asabiy vishiladi.

— Jin ursin u bu yerda nima qilyabdi? — jiddiy va xotirjamligini saqlashga urindi.

— Ha u yana biz bilan, ajoyib shunday emasmi? — birdan o'qtuvchining ovozi yangradi.

— Hoziroq joyingni egalla! Tinchlik saqlang.

Yigit avval ustozga so'ngra qiz tomon ko'z tikdi.

Ikkisining ham nigohlari bir zum to'qnashdi. Qizning qorachig'i allaqachon ko'z yoshlarini chiqarib yuborishga tayyor. Ammo yigitning har soniya jumbush urgan jaxl va nafrati hammasiga chek qo'yardi.

*Asabiy va katta tezlikda yurayotgan yigit "o'g'il bolalar xojatxonasi" so'zini chetlab o'tdi. Ammo u yer o'g'il bolalar bilan biroz gavjum. Hojatxona kirgan yigit hammaga bor ovozida baqirdi.

— Hoziriq chiqib keting!! Chiq yo'qol — hammani asabiy kaltaklab hayday boshladi.

Eshikni ichkaradan qulflab qatorasiga joylashgan har bir xojathona eshigini tepgancha hech kim yo'qligiga ishonch hosil qildi.
O'zi esa oyna qarshisiga o'z aksiga termulgancha jim qotdi. Malum daqiqalar ichida, oynaga musht kelib tegdi, qon shajara kabi mushtini qopladi ammo hozirda bu ahamyatsizdek, ko'ksiga qo'llarini qo'ygancha devor uzra sirpanib tushdi. Yigitning ko'zlaridan yosh birinchi maratoba similadi. Keyinchalik hamma ko'z yoshiga erkinlik bergan yigit ko'ksiga qayta qayta urarkan og'riqdan tipirchilayotgan hasta kabi edi.
Eshik bir necha bor taqiladi.

— Senda hammasi joyidami!? Bu men Pakman. Hammani quvib solibsan, o'zingga kelguningcha men shu yerda bo'laman.
Yigit qaddini rostlab yuzini va jarohatlangan qo'lini yuvdi. Lekin qo'liga ayni dam bu tasir qilmayotgandek edi. Eshik tutqichining ochilganlik haqida kichik ohang eshitgan Pak deraza qarshisida yashirincha chekayotgan tamakisini uloqtirdi va eshik yoniga yaqinlashdi. Toki eshikdan chiqqan do'stining abgor ahvolini ko'rmagunga qadar.

— Nima bo'lganini so'rama, shunchaki yangi kiyimlar kerak! — Ishora qilgan bo'ldi qon sachragan oq ko'ylagiga.

Tibbiy ko'rikdan o'tgan yigit vaqt orada kiymini almashtirishni ham unutmadi.

— U qayerda? — Pak ham tushungandek javob berdi.

— Basketbol zalida boshqalar bilan birga.
Taehyung o'rnidan turib yo'lga tushgan ko'yi do'stini ham ortidan yetakladi.

— Eng katta xatoying shu yerga qaytganing bo'lsin! — Yigit manzili tomon otlanar ekan sekin pichirladi.

Yo'lak bo'ylab ketayotgan qiz, ikki yigit tomonidan sudrab ketildi. Qarshiliksiz ichkariga uloqtirilgan qiz birinchi lat yegan oyog'iga va xona bo'ylab ko'z yugurtirdi.

— Nega qulflandi, ochinglar!! — Soolin qo'rquv aralash baqirdi.

— Shunchaki o'tir! — Qiz Taehyung tomon nigohlarini olib bordi.

Qo'rquv zo'rayar ekan, Soolin qaltirashni boshlagan edi.

— Yo'q istamayman, ayt ochishsin — yigit keskin harakatlar bilan qiz tomon keldi.

Asabiylik ila eskirgan o'qtuvchi stoli ustiga kuch bilan yotqizdi. Taehyungning mushakdor tomirlari bo'rtib chiqgan qo'llari qizning ingichka va pok bo'ynini asirga oldi.

— Senga nimalar qilishimdan qo'rqyabsanmi!?

yigit qizning sochlari tushib turgan yuziga egilgancha sekin iforidan* o'pkasini to'ldirdi.