𝐏𝐔𝐍𝐈𝐒𝐇𝐌𝐄𝐍𝐓
— Men senga havfsizlik bera oladigan yagona insonman.. — uning ovozi mayin, biroq manipulyativ kabi sado berardi, nigohlari esa Soolinning oqargan yuz qiyofasiga tikilgan edi.
Jungkook vannada joylangan stulda o'tirgan qizni, ochiq oyoqlariga iliq suv quydi.
— Oyog'ing bugun gipsdan chiqdi! Menimcha endi harakatlantira olasan..
Soolin haykal kabi bir nuqtaga tikilgancha, na bir so'z aytardi, na bir harakat. Jungkookning jiddiy tus olgan yuzi go'yo o'z qo'llari bilan boshqasiga mehr berishga ojizdek edi.
Jungkook Soolinni oyoqlarini birin ketin va sekin sochiqda artdi. Kelin uslubida ko'targancga olib chiqib, biroz oldin o'zi kiydirgan ko'ylakni ho'l bo'lmasligi uchun yig'ib qo'ygan qismini tushirdi.
— Qizimni ahvoli yaxshi ko'rinadi — Yigit ortiga o'girildi va behos qoshlari chimirildi.
— Janob Sinclair, bilaman u sizning qizingiz, biroq bu uyimga bostirib kelishingiz kerak degani emas.
— Uy? Yo'q kichik Jeon, bo'kib ichkaningda dadangdan yashirinadigan koshonang — Jungkookni gapiga tuzatish kiritdi. Albatta u bunga shubha qilmadi, vazir va general o'rtasida aloqalar borligiga ikkilanmaydi va qizini ishonib topshirgan yigitni sinchiklab tekshirishi aniq edi.
— Qizimni bugun olib ketaman. Sog'ayib olgunimcha, u bilan bo'lgan voqeaga barham berganing va odamlar og'ziga tushmasligiga hissangni qo'shganing uchun minnatdorman. Generalga ham o'z tashakkurimni bildiraman — Jungkook bir zum qotib qoldi. Yo'lini kesib o'tayotgan Sinclair va Jungkook uni yo'lida to'xtatdi.
— U to'liq tuzalmaguncha, uni sizga berib yubora olmayman.
— O'z qizimni mendan himoya qilyabsanmi? Menimcha ro'lga kirishib ketding, kichik Jeon — Jungkook jaxldan o'zini bosishga harakat qildi, biroq sovuqqon nigohi allaqachon janob Sinclairni taxlikaga solib bo'lgandi.
— Qizingizni allaqachon o'zimniki qilib bo'lganman. Uni haligacha olib ketishga umid qilasizmi? — Yuziga kelib tushgan og'ir mushtdan o'zini o'nglab olishi qiyin bo'ldi.
Toki eshik ortidan shoshilgancha kirgan erkak, ikkinchi mushtni qaytarmagunga qadar.
— General Jeon! Agar bu lavozim siz uchun qadrli bo'lsa, itvachcha o'g'lingizni haddini bildirib qo'yishim kerak!! — Chorasiz qolgan qiyofa bilan unga tikildi, Jeon.
— U meni yolg'iz farzandim, janob Vazir. Soolinni qizlik* hunini oilamizga kelin qilish orqali to'laymiz. Siz dunyodan qizingizni chiqindi xonadagi suratlarini tozalab tashlaganingiz bilan, katta tabaqa o'g'illari buni oddiy qabul qilishmaydi. Ayniqsa, suratlarni barchasida qizingiz o'glim qo'lida bo'lgan, vaholanki hamma ham Jungkook uni qutqaryotganini bilmaydi, bu haqida bilganlarni ishontira olamiz, bu shunchaki yosh sevishganlar ekanini. — Bir necha so'z bilan uni mot qildi. Biroq Sinclair buni tan olishni istamasada, uning ehtimollarida jon bor edi.
Qiziga nigoh tashladi bir zum va generalga ishora qildi. General xonadan chiqish oldi Jungkookning iyagini qo'li orasiga olib qattiq siqimladi.
— Sen meni Vazir bilan hisoblashishga majbur qilding. Umrimni zavolisan yagona arzandam! Duo qil ikkimizdan ham o'ldirib qutulmasin. Uni mavqeyi uzoq joylarga yetadi - siltagancha qo'yib yubordi.
— Ota, qo'rquvni bas qiling hammasi meni rejam asosida, barbir ko'nadi. Yaxshisi boring, uni biron joyga taklif qiling, suxbatlashing, ammo qanday qilib bulsa ham, uni ko'ndiring! — Jungkook asabiy ammo qatiiy gapirdi. Erkak xonadan chiqib ketar ekan Jungkook xizmatkor tomon buyruq berdi.
— Ularni kuzatib eshikni yop, o'zing esa ular bilan birga uydan daf bo'l. Endi hech biringizni keragingiz yo'q.
Jungkook ortiga o'girildi haykaldek qotib turgan qizni bag'riga bosdi.
— Sen bor ekansan spirtli ichimlikka hojat yo'q, Soolin seni hech kimga bermayman! — U sokin va hissiyotsiz edi. Aslida so'ngi paytlarda Jungkook uchun bu yot bo'lib qolgandi.
Kichik kresloga qulay joylashgan Jungkook oyoqlari ustiga qo'g'irchoq misoli lekin odamdek nafas olayotgan qizni o'tqizdi. Belidan qo'lini o'tqazgancha quchar ekan, lablari qizning bo'yniga namlik berdi, so'ngra o'pkasini to'ldirgancha iforidan nafas oldi.
— Bizni tanishuvimiz unchalik chiroyli bo'lmadi to'g'rimi? Men mast holda bir ikki qizni tagimda ezib abgor ahvolda, sen esa klub ortidagi chiqindi xonada, ko'chada qolgan darvish qizlarga sira o'xshamasding, klubdan haydab solingandan mutlaqo mustasno. Kim bo'ldi bu sohibjamol? Oyog'imda zo'rg'a tursamda meni shu savol qiynab qolgandi — Jungkookni qo'llari qizni ko'ylagini chetlab o'tdi va allaqachon sonlarida keza boshladi.
— Ammo bilasanmi azizam, aslida ataylab qizligingni olmadim, yani hammasi reja asosida edi. Agar qizligingni olmaganida na otam seni men bilan qoldirardi va na otang.. sendan biror bir so'z yoki hissiyot sezish uchun tanangga teginishim shartmi!? — yuzida burishish ko'rayotgan qizni ko'rgan Jungkook battar ko'kraklari bilan o'ynashgan bo'ldi. Ikkinchi qo'li bilan qizni oyoqlari orasini ochgan ko'yi ichki kiyim uzra ehtirosli harakat qildi, barmoqlar mayin harakat qilar ekan qizni ingrashi xonani tutdi.
— Qizliging mendaligida "bas qil iltimos" so'zlaring ostimda yangragan kundan boshlab yana o'sha lazzat ilinjida yuribman.. bugun men bilan o'sha tunni baham ko'r, o'z hohishing bilan bo'lmasada hech bo'lmaganda ostimda meni his qil.
Ko'zlariga yosh to'lgan Soolin o'tgan gal qanchalar og'riqli bo'lganini unutmaydi. Biroq u tomon qarshilik bildirish va qochishga harakat qilish battaroq jonini yoqishini ham biladi. Chuqurroq botirilgan qalinlikdan qizni hayollari joyiga keldi. Birini qo'llari orasiga olgan, ikkinchisi esa og'iz bo'shlig'i bo'ylab tishlari orasida kòkraklarni ezg'ilardi. Hali hamon kresloda, faqat endi Jungkook bilan o'rinlar almashgan, ikkisi ham kiyimlaridan halos bo'lgan faqatgina Jungkookni keng yelkalarini yopib turgan old tugmalari yechilgan oq ko'ylagidan bo'lak. Qizning yuzini qo'llari orasiga oldi, kòz yoshlarini artdi.
— Bo'la qol azizam! Biror bir sòz hohlasang baqir, faqat jim turma!
Ehtirosli pichirladi shu on chuqurroq tempga kirishdi Jungkook. Qizni o'g'riqdan kòz yoshlariga battaroq erk bergancha Jungkookning oq ko'ylagini kaftlari orasiga siqimladi.
— Meni tinch qo'y lanati! — qizdan shu sòz chiqgan zahoti Jungkook to'xtadi, yuziga tabbasum yugurdi. Qizning peshonasiga lablarini bosdi.
— Seni shu ovozingni ko'proq eshitish uchun borimni tikgan bolardim Soolin.
•
•
•
•
•
•
•
•
•
2021 yil ( 4 yildan so'ng )
— Aqldan ozibsan! Jungkook. U shunchaki bo'lgan voqealardan sòng chuqur depressiyaga tushgan, u òziga kelishi bilan birinchi bo'lib seni hayotidan olib tashlaydi! — qarama qarshi stolda do'sti bilan chuqur suxbatga kirishgan, Sebon Jungkookning yelkasiga qo'lini qo'ygancha shu sòzlarni takidladi.
— Men umid qilaman, bir kun kelib uning antistressiga aylanaman — Og'ir yutindi Jungkook.
— Uning antistresi boshqa, seni o'ylayabman, yillar davomida qo'yningni puch yong'oqga to'ldiryabsan! Ho'sh 4 yildan buyon qo'yib yubormading! Yaqinda to'yingiz ham bóladi.. ammo keyinchi!? U bir kun kelib bu ahvolda uyg'onadi. Sen esa har daqiqa o'zingni tayyorla — Sebon hórsindi, Jungkookning bir qizga narkotik singari yopishib olganini qabul qilolmay.
— Ayshhhh ósha Taehyungni topsam edi, Pusan va Seul oralig'ida qochib yuribdi, tuta olmayabmiz. Otasi Kim ham yashirinishni yaxshi uddalar edi. Soolinga qilganlari uchun po'stini shilib itlarimga yem qilardim. Shundagina Soolinni hayolida ham yuragida ham men bo'lar edim — Jungkookni sòzlarini kesib tashlagan Sebon òzinikini boshladi.
— Sendagi hissiyot sevgi emas, egalik! Sen Soolinni faqat òzingniki bo'lishini unga mutlaqo egalik qilishni hohlayabsan! — Qulidagi viskini shisha stolga qo'ygan Sebon òrnidan turdi.
— Sen sevgiga òz ko'zlaring bilan qarama Sebon. Hammaning sevgisi har xil yo'l bilan izhor etiladi — yuzi burishib Sebon uf tortdi.
— Seni yengib bo'lmaydi! Doim mot qilasan, sendagi bu tuyg'uni so'zlashga eng yaqin dòsting ham ojiz — Jungkookning sovuqqon yuziga kulgu yugirdi.
— Qani boraqol ahmoq, shuning uchun yo'lingdan qolma, bu yo'lda meni hech kim yengga olmaydi — Ikkisi ham kulib yuborishdi.
— Ahmoq? Boshlang'inch sinfda doim mendan ko'chirardinku — yoshlikdagi qilmishini yuziga solgan ko'yi eshikdan chiqdi.
— Lanati — ortidan haqoratlagancha qolgan Jungkook. Kampanyasining yuqori qismidan mashinasini tutatgancha dòstining yuqolishini kuzatdi.
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
Kòzga ko'rinmaydigan qishloqning, mahalliy shifoxonasida deraza ortidagi mayin yomg'irning tomchilari keng daladagi hali yetilmagan bug'doylarning yuvishini tomosha qilib o'tirgan Taehyung. Narkoz tasiri ketgani tufayli, belidagi pichoq zarbasini aperatsiyadan keyingi og'rig'iga kònikishga majbur bo'ldi.
— Iflos Jungkook! Uni oldiga olib borishlaridan oldin qochishga ulgurmaganimda "odamlari" òldirib qo'yay dedi, ular kuchli biroq yaxshiyamki ahmoq — og'riqdan barini eslagan bo'ldi.
Shifoxona bo'ylab biroz sayir qilishni hohlagan Taehyung, qo'liga ulangan osmani uzdi. Keyingi harakati bilan qabul xona atrofida bir ikki hamshiralar televizor qarshisida òzaro suxbatlashishardi. Kimningdir to'y deklaratsiyasini namoyish etib, saxnadagi kelin kuyovga tarif berib o'tdi.
— Ko'pchilik ularni rasmiyatchilik ustida turmush qurishdi deb o'ylashsa ham, ammo ular yillar davomida sevishib yurishganini Vazir Sinclair va General Jeon tasdiqlashadi. Ularning tuylari butun shaxarda ovoza bo'lsa ham ular hamon kichik to'yni avzal ko'rishadi — Nafasi qisgan bo'ldi Taehyungning ekranda kòringan Oq ki'ylakda jilmaygancha turgan Soolinni va uni yonidagi azaliy dushmani Jungkookni ko'rib, uyog'ini eshitishga ojizdek edi, biroz oldin eshitgan sòzlari esa hamon quloqlarini jumbushga solardi. Ko'z oldi birdan hiralashdi, xonasi tomon shoshilar ekan, mast odam singari harakatlandi. Eshikni yopgan zaxoti keng tanasi bilan yerga qulagan Taehyung, kuchsiz kòksiga musht tushura boshladi. Erkak kishi bo'lsada Sevgilisining oq kuylakdagi kòrinishi yelkasiga og'ir keldi shekilli, kòzlaridan oqqan yosh yuzini siypalab o'tdi.
— U mendan vos kechdi. Oilamni, hamma narsamni tortib olib, sòngra meni o'zidan judo qildi — qalbidagi sòzlari tillida namoyon bo'ldi.
Asabiylikdan qo'llari qaltiragan yigit, ish stoliga musht tushirdi.