Mafia's wife
Ep:9
Bu yer toza va ozoda, go‘yo u yerda hech kim yashamagandek edi.
Bu cheklov orasida faqat kulrang va oq devorlarni bezatgan rasmlar ajralib turardi. Ular zamonaviy san'atga o'xshardi. Taehyung rasmlarga qaraganimni payqab qoldi -
-Menga zamonaviy san'at yoqadi, u hissiyotlar va tasavvurlarga erkinlik beradi. -Bugun biz ommaga ko'rinishimiz kerak, Minsu. Restoranimga boraylik, garderobda juda ko'p yangi kiyimlar bor, ulardan nimani tanlash mumkin - dedi Taehyung.
- Restoran biznesi bilan shug'ullanasizmi? – eshitganlarimga ishonmay jilmayib qo‘ydim. Jinoiy dunyo rahbarining o'z restorani bormi? Yangi narsa. Men mafiyaning ham biznesning huquqiy tomoni borligini bilardim, lekin Sitsiliyada ham buni mamnuniyat bilan qabul qilishlarini o‘ylamagandim.
— Faqat bu emas, Sitsiliyada menda biznesning turli sohalari bor, — u hech narsani tushuntirishga urinmay qisqagina javob berdi — men ish bilan shug‘ullanishim kerak, oltida tayyor bo‘l, olib ketaman.
Taehyung meni tashlab tez yurib ketdi.
Men yolg'iz qoldim. U bizning uyimiz deb atagan g'alati kvartirada. Endi birga bo'lish, gaplashish kerak emasligidan xursand edim. Men xotirjamlik bilan atrofga qarab, hamma narsani o'ylay olardim.
Nikoh kechamizda u mendan foydalanmadi, meni zo'rlamadi, jinoyat olamidagi barcha erkaklar kabi, buni qilmadi. Va bugun u meni shahar bilan tanishtirib, ekskursiya qildirdi, lekin bu odamning qotil ekanligi haqidagi haqiqatni o'zgartirmadi, uni "Tun Iblisi" deb atashgan va undan qo'rqishgan. Ammo u ketganidan keyin paydo bo'lgan yengillik bilan birga, menga qandaydir bir yolg'izlik tuyg'usi keldi. Men dunyoning narigi chekkasida, oilamdan uzoqda yolg'iz qoldim.
Men soatga qaradim, 16:23 ni ko'rsatgan, yotoqxona va shkaf topib, dush qabul qilishim va tayyorlanishim kerak edi.
Men 2-qavatga oqlangan o'ralgan zinapoyaga chiqdim, faqat bitta eshik biroz ochiq edi va men yotoqxona o'sha erda ekanligini angladim.
Men kirishga jur'at etmay, eshik oldida to'xtadim. Bu Taehyung Kostelloning yotoqxonasi, uning kichkina burchagi edi. Yotoqxonaga ostonadan o‘tishim bilan burnimga yengil atir hidi keldi, bu yerdan uning hidi keldi. Butun devor bo'ylab joylashgan shiftdan polgacha bo'lgan bu ulkan derazalar qorong'i pardalar bilan qoplangan va sirli muhit yaratgan. O'rtada qordek oppoq choyshab bilan tikilgan ulkan karavot turardi, bu menga birinchi to'y kechamizni eslatdi. Xotiralar, uning qoni men uchun to'kildi va bizning kichik sirimiz darhol ko'z o'ngimdan o'tdi. Karavot yonida bo'sh ko'rpa stollari bor edi, qordek oppoq divan yonida edi. Bu erda ham hamma narsa cheklangan edi, ortiqcha narsa yo'q edi.
Xonada ikkita eshik bor edi, biri hammomniki, ikkinchisini itarib, men katta kiyinish xonasini topdim, u yotoqxonadan bir santimetr ham kichik emas edi, faqat bu erda butun devorda panoramali derazalar yo'q edi, Eshikning o'ng tomonida butun devorga qo'yilgan oyna bor edi. Bu shunchaki orzu edi, menda hech qachon bunday ulkan kiyinish xonasi bo'lmagan. Mening chamadonlarim allaqachon javonlar yonida turardi, lekin bundan tashqari, bir tarafdagi hamma ilgichlar turli xil ko'ylaklar bilan to'ldirilgan edi. Boshqa tarafda Taehyungga tegishli har xil kostyumlar bor edi. Men uning yoniga borib, kastyumlar ustidan qo‘limni yurgizdim, hamma kostyum-shimlar, ko‘ylaklar buyurtma asosida qimmatbaho matodan tikilgan edi.
Men vaqtni boy bermaslikka qaror qildim, soat oltida tayyor bo'lish uchun dushga yugurdim.
Hammomga kirgach, men tezda kiyimlarimni erga tashladim va oyog'imni marmar polga bosdim. Erkaklar uchun dush jeli va parfyum hidi keldi.
Taehyung Kostelloning hidi shunday edi. U haqidagi o‘ylarni bir chetga surib, do‘konga kirib, oynali eshikni yopdim.
Iliq suv tinchlantiruvchi ta'sir ko'rsatdi va men dush ostida taxminan yarim soat turdim, butun kunni va xayrlashuvdan ko'z yoshlarini yuvdim.
Shundan so'ng mos imidj tanlash kerak edi, Taehyung biz restoranga boramiz va bu Italiyadagi birinchi qo'shma sayohatimiz bo'lishini aytdi. Men jinoiy dunyoning bo'lajak rahbarining yonida munosib ko'rinishim kerak edi, bugun barchaning ko'zlari menda bo'lardi.
Men shkafga bordim, u erda ko'plab ko'ylaklar osilgan, tanlov keng va shuning uchun qiyin edi. Oxir-oqibat, men tizzamgacha etib boradigan va tanani shahvoniy tarzda quchoqlagan oq ko'ylak kiyishga qaror qildim, ammo shunga qaramay, yenglari katta edi, ko'kragida bo'yin chizig'i yo'q edi va orqa tarafdagi bo'yin chizig'i yarmini ochdi. Ajablanarlisi shundaki, ko'ylak juda mos keldi, mening o'lchamimga tanlangandek go'yo.
Men oynaga borib, aylanib chiqdim, tanlov haqiqattan ham chiroyli edi. Restoranga borish uchun mukammal ko'rinish. Yengil bo'yanish jigarrang ko'zlarimni yaqqol ko'rsatdi va lablarimdagi qizil lab bo'yog'i bu ko'rinishda nukammal bo'ldi. Men endigina quritgan sochlarimni qo‘limdan o‘tkazdim va orqam ochiq qolishi uchun sochlarimni pastdan yig‘ishga qaror qildim.
Oynaga o'zimga tikilgancha, Taehyung kiyinish xonasiga kirganini eshitmadim, faqat uning yaqinlashib kelayotgan tanasini ko'rdim. Bu yirtqich va nafis yurish har doim uning o'ziga xos xususiyati bo'lib qoladi. U orqamda to'xtadi, menga tikilib, tanamning har bir qarichini tekshirdi.
"Yaxshi, Minsu", dedi u uzoq sukutdan keyin qisqa, lekin uning ko'zlarida hayrat ko'rinib turardi.
Men unga yuzlandim va aylandim.
-Sizga yoqdimi? U boshini qimirlatib, so‘ng qovog‘ini chimirdi.
- Men Palermoning yarmini o'ldirishim kerak, kim sizning tomonga qarasa, dedi u xotirjam.
Men unga hayron bo'lib qaradim, lekin Taehyung bunga javoban kulib yubordi. Uning kulgisi menga yoqdi. Baland emas, lekin juda jozibali.
Biz birga kiyinish xonasidan chiqdik. Men oq libosda edim, u esa qora rangda edi. Ikki qarama-qarshilik, qora va oq. Biz juda boshqacha edik, lekin negadir taqdir biz birga bo'lishimizga qaror qildi.
Biz avtoturargohga tushdik, u yerda bizni Lusiano va Mattia kutib turgan edi.
- Ajoyib ko'rinasiz, Minsu, - dedi Lusiano jilmayib.
Taehyung unga jahl bilan qaradi va g'azablandi, lekin hech narsa demadi. Qimmatbaho kostyumini to'g'irlab,
Yugurib yurganimdan beri men bilan birga yurgan yoshi 40 dan oshgan katta odamga hasad qilish ahmoqlik edi.
Biz qora rangga bo'yalgan Range Roverga yaqinlashdik va Taehyung menga eshikni ochib, kirishimni kutdi va eshikni yopib yonimga o'tirdi. Biz indamay ketdik, men derazadan o'tib ketayotgan binolarga va kechqurun shaharning chiroqlariga qaradim. Mashina butun yo'l bo'ylab chiroqlar bilan yoritilgan dabdabali restoranga kiraverishda to'xtadi.
Biz tashqariga chiqdik va kirish tomon yo'l oldik, Lusiano va Mattia orqamizdan ergashdilar.
Taehyung kaftini yalang orqamga egalik qilgancha qo'ydi, biroz qaltirab ketdim, lekin men odatdagidek qo'rqib o'zimni tortib olmadim, albatta u buni payqab qoldi va ma'qullagancha boshini qimirlatib ko'z qiri bilan menga qaradi.
Biz shaffof eshiklarga kirdik, uning yonida ikki kishi o'z xo'jayini bilan salomlashdi. Restoran juda qimmat edi - buni ichki va jonli musiqa bilan tushunish mumkin edi. Hamma stollar band edi, ularda turli yoshdagi odamlar o'tirishdi, barcha erkaklar qimmatbaho kostyumlarda, ularga hamroh bo'lgan xonimlar qimmatbaho kiyimlarini va bo'yinlarida olmosning uchqunlarini ko'rsatishdi.
Bizga hurmat bilan qarasha boshlashdi, kimdir bosh irg'ab Taehyung bilan salomlashdi, u jiddiy va o'zini tutib turdi.
Qizil rangli tor ko'ylakdagi yosh, uzun oyoqli sarg'ish sochli ayol biz tomon keldi. U ko‘zlarini pirpiratib, juda kalta etagini to‘g‘rilab, erimga shirin jilmayib qo‘ydi
- Janob Kostello, sizni ko'rganimdan xursandman,
Taehyung ungaqaramadi ham, restoranni ko'zdan kechirayotgan edi, lekin nega? U hozir vaziyat qanday ekanini tushunishga harakat qilyaptimi?
- Xotinim bilan zalda kechki ovqatlanamiz... Va u bilan ham salomlashishingizni maslahat beraman, dedi.
Uning so'zlaridan keyin u darhol menga e'tiborini qaratdi va aybdorona jilmayib qo'ydi
- Kechirasiz... xayrli kech, Kostello xonim, siz ajoyib ko'rinasiz, sizni kutib olganimdan xursandman, dedi u keng va zo'r tabassum bilan va ko'zlarini pastga tushirdi.
Taehyung men o'tirishim uchun stulni tortib oldi va shundan keyingina ro'parasiga o'tirdi.
-Bularning hammasi siznikimi? – so‘radim restoranga qarab.
U nimadandir tarang edi, vaqti-vaqti bilan atrofga qaradi
- Ha, bu mening rasmiy daromadlarimdan biri - u yana qisqacha javob berdi.
Erimdan bir emas, bir nechta gap eshitgim kelardi, uni yaqinroq tanigim, nima maqsadda yashayotganini bilgim kelardi, lekin uning o'zi menga dunyosini ochmagandek edi.
Ofitsiant yonimizga keldi va Taehyung darhol buyurtma berdi, u uzoq vaqt nima olib kelinishi kerakligini sanab o'tdi va men nega hamma narsa shunchalik ko'p, biz uni butun kecha yemaymiz deb hayron bo'ldim.
-Menyudagi eng zo'r taomlarni tatib ko'rishingizni istayman - go'yo xayolimni o'qiyotgandek, dedi odam.
- Shuncha ovqatdan yorilib ketaman - tabassum bilan javob berdim.
Taomni kutar ekanmiz, biz restoranni muhokama qildik, Taehyung restoran haqidagi fikrim bilan qiziqdi, men esa o'z navbatida o'z fikrimni va biroz o'zgartiraman deb tafsilotlarni aytishga qaror qildim. U qiziqish bilan tingladi va bosh chayqadi.
Birinchi taomlar bizga juda tez olib kelindi, men tushundimki, bunday xizmat mehmonning maqomi, shuningdek, uning restorani bo'lganligi sababli. Restoran mahalliy oshxonaga ixtisoslashgan.
Sitsiliya oshxonasi - bu yunon, arab, ispan va italyan an'analarining kokteyli bo'lib, vikinglarning go'sht ta'miga ega. Turli vaqtlarda orol turli davlatlar va xalqlarning mulkiga o'tdi, bu Sitsiliya oshxonasiga sezilarli ta'sir ko'rsatdi.
Bizga Sitsiliya boy bo'lgan turli xil dengiz mahsulotlari, makaron va brusketaning bir nechta turlarini olib kelishdi. Shirinlik uchun bizga kassatin, kannoli va taniqli tiramisu olib kelishdi. Oshxonadagi oshpazlar chindan ham nafis taomlar yaratishga o'z qalblarini bag'ishladilar, shuning uchun hamma narsa ajoyib ta'm va ko'rinishga ega edi.
Kechki ovqatlanib suhbatlashib o'tirganimizda ko'zim qiri bilan stollardan birida o'tirgan bir guruh erkaklarni ko'rib qoldim va ulardan biri shunchaki ko'zlari bilan meni yutib yuborayotgudek qaraganini, Taehyung buni ko'rib aqldan ozib ketishidan qo'rqib ketdim.
Birdan u taklif qildi - raqsga tushamizmi?
Men hayrat bilan unga ko‘z oldimga qaradim, unga shunday ta’sir qilgan sharobmi yoki atmosferami? Javobimni kutmay o‘rnidan turib qo‘lini uzatdi. Va bunga javoban qo'limni uzatmaslikka haqqim yo'q edi. Biz o‘rnimizdan turdik va stoldan uzoqlashdik, bir er-xotin darhol bizga yaqinlashdi: bu odam uning hamrohidan ancha katta edi va men uning xotinimi yoki uning bekasimi deb o'yladim.
- Taehyung, siz nihoyat o'z yurtingizga qaytdingiz, - erkaklar qo'l siqishdi va erim o'zini tutib jilmayib qo'ydi, bu odam unga yaqin, chunki men hech qachon uning oldida o'zini tutib, jilmayganini ko'rmaganman.
- Xotiningiz shunchaki chiroyli, - dedi erkak jilmayib, diqqatli nigohini mendan uzmay.
Bu yonoqlarimni qizartirib eyubordi va erim kuchli qo'lini belimga o'rab, meni o'ziga yaqinlashtirdi.
- Rahmat, - boshimni qimirlatib sekin javob berdim. Va Taehyung o'ziga e'tiborni jalb qilish uchun namoyishkorona yo'taldi.
- Russo chol bilan bizning ishimizni muhokama qilish uchun vaqt topasiz degan umiddaman.
Taehyung boshini qimirlatib qo'ydi
- Siz bilan uchrashuv tayinlayman, endi bizni kechirasiz.
— Albatta, albatta, shunday xotinni bu yerga olib kelsam, men ham uning davrasidan chalg'ishni istamasdim, — Russo jilmayib qo'ydi,
Er-xotin bizni tark etishdi va biz raqs maydonchasiga keldik. Taehyung ro‘paramda turib, kuchli qo‘llarini belimga qo‘yib, meni o‘ziga bosdi, bu esa ko‘ylagi ostidagi qurolni his qildim.
Uning bag‘rida o‘zimni xavfsiz his qilaman, go‘yo atrofda hech kim yo‘qdek. Bu hatto kulgili tuyuldi, men jinoyatchi va qotilning qo'lida o'zimni xavfsiz his qilaman.
Biz sekin kuyga aylandik. Bir juft ko'k ko'zlar jigarrang ko'zlarimdan uzilmadi. Uning yuzida men uning his-tuyg'ulariga xiyonat qilgan ko'zlarida faqat chaqmoqni ko'rdim.
Raqs tugadi va Taehyung mendan bir qadam uzoqlashdi va ishonch bilan qo'limdan ushlab oldi.
To‘satdan yonimda kechgacha tikilib o‘tirgan odam paydo bo‘ldi.
-Taehyung, salom, Koreyadan qaytdingiz... Yolg'iz ham emas, - dedi kalta sarg'ish, yashil ko'zlari tanam va yuzim ustida yugurib, qiziqib. U hatto boshini yon tomonga egdi.
Taehyung darrov taranglashib, bir oz oldinga qadam tashladi va shu bilan meni to'sib qo'ydi va tishlari orasidan dedi
- Paolo, ko'rib turganingizdek, Koreyada ko'p qolmadim.
Taehyung stol yoniga bormoqchi bo'ldi, lekin u hamon bizni tark etmadi
- Hamrohingizni tanishtirasizmi? Bunday go'zal yosh xonim, sizda doimo go'zal ayollar, bor.
- Bilasanmi, bu mening xotinim, Paolo - Taehyung meni stolga yetaklab o'tib ketdi.
Lekin birdan Paoloning qo'li bilagimdan ushlab, meni to'xtatdi, Taehyung chaqmoqdek chaqqonlik bilan uning tomog'idan ushlab, o'ziga bosdi.
- Unga tegolmaysan, tushundingmi meni?! Xotinimga tegma! Meni bu la'nati bo'g'zingga o'q joylashga majburlama, — deb xirilladi u.
Endi Taehyung haqiqatan ham u aytgan yirtqichga o'xshaydi.
Odamlar barcha stollardan bizga qarab turishdi, lekin ular hayron qolishmadi, shekilli, bu mafiyaga tegishli muassasalarda sodir bo'ladi.
Stolda o'tirgan do'stlari o'rnidan turmoqchi bo'lishdi, lekin Lusiano va Mattia ularni ushlab turishdi.
Paolo taslim bo'lib qo'llarini yuqoriga ko'tardi
- Bo'pti, bo'ldi, tushundim. Taehyung Bu sizning ayolingiz. Aytmoqchimanki, xotiningiz.
Taehyung unga g'azab bilan qaradi va og'ir nafas oldi, bir necha soniyadan so'ng u odamni qo'yib yubordi.
- Seni bu yerdan haydab chiqarishimni yoki ahmoq boshingdan teshik ochishimni hohlamasang, bunga qarama ham, agar yana tegishimga jur'at etsang, qo'llaringni kesib, qutichaga solib dadangga jo'natib yuboraman - Taehyung ogohlantirdi va stolimizga qaytdik.
- Og'riyaptimi? – so‘radi U, bilagimni tekshirib. Men boshimni salbiy chayqadim, bunday jahl meni qo'rqitdi, shuningdek, Uning kayfiyatining o'zgarishi meni qo'rqitdi.
U hali g'azabidan qutulmagan edi, shuning uchun suhbatni restorandagi ovqat mavzusiga o'zgartirishga qaror qildim. Lekin bu yordam bermadi shekilli, biz tezda oqshomni tugatdik va restorandan chiqib ketdik. Biz penthausga chiqqanimizda, men ehtiyotkorlik bilan so'radim
Nega bunchalik jahlingiz chiqdi?
Taehyung menga o'girildi va ko'zlarini yumdi
-Sen menikisan, Minsu, faqat meniki!
"Sen menikisan" degan ikki so'z hamma narsani hal qildi.
Dushdan so'ng, Taehyung meni yalang'och holda kamroq ko'rishi uchun tezda kiyinib, karavotga yotishga harakat qildim.
U dushda bo'lganida tezroq uxlab qolmoqchi bo'ldim, lekin eplolmadim. Taehyung chiqib karavotga keldi. Uning tanasi mukammal edi, men buni hatto ko'ylagi orqali ham payqadim, lekin u yalang'och bo'lganida - ko'rish boshqa narsa edi. Uning yalang'och tanasidan tomchilar hamon oqardi va u ularni sochiq bilan artdi. Bir necha daqiqadan so'ng, U allaqachon yonimda to'shakda yotgan edi, bu meni hatto nafas olmaslikka va keraksiz harakat qilmaslikka harakat qilishga majbur qildi.
Taehyung qo'limni qo'limga o'tkazdi va men keskin silkitib, iloji boricha uzoqroqroq yotishga harakat qildim.
U mening undan qo'rqishimni ko'rdi va men uning meni qanday xohlayotganini ko'rdim. Ko‘zlarida istak yonib ketdi, uning o‘zi esa og‘ir-og‘ir nafas olayotgan edi – Mendan qochib qutulish befoyda, buni bilasan Minsu.
Men titrab, ko'zlarimga yosh keldi - Iltimos, menga vaqt bering. Meni shoshirmang.
U og'ir xo'rsindi - Yo'q, ko'z yoshlaring kerak emas. Men senga tegmayman, Minsu,sen xohlamaguncha tegmayman, buni bilasan, - dedi u.
Men unga bir qaradim, u orqasi bilan yotardi, orqasi tarang, og'ir nafas olardi.
- Xo'jayinimiz bir oylik ta'tilda, haftasiga ikki marta tozalash, har kuni restorandan yetkazib berish keladi. Ertaga Rimga borishim kerak, - deya qo'shib qo'ydi u va biz jim bo'lib qoldik.
***
Ertalab uyg'onganimda o'zimni yotoqda yolg'iz ko'rdim. Men qo'limni Taehyung uxlayotgan g'ijimlangan tarafga o'tkazdim, lekin sovuq edi, demak u ancha oldin ketgan edi.
Soat 07:10 ni ko'rsatdi.
Men tovushlarni tingladim, dushda hech kim yo'q edi. To'shakdan turib, hech kim meni bexosdan noxush holatda ko'rmasligi uchun xalat kiydim va zinapoyaga chiqdim va yana tinglab, pastki qavatdagi shovqinni eshitdim, negadir yolg'iz emasligimni anglab, o'zimni xotirjam his qildim.
Men tezda pastga tushdim va stulda o'tirgan va gazeta o'qiyotgan Lusianoni ko'rdim, uning qarshisida Mattia o'tirdi, u ham nimanidir o'rganayotgan edi.
Pastga tushganimda ikkalasi ham o‘rnidan turib “xayrli tong” deyishdi.
- Xayrli tong - dedim sarosimada va atrofga qaradim. Mattia mening sarosimani payqab, “Taehyung allaqachon ketdi”, deb qo‘shib qo‘ydi.
22 iyul. Bugun to'yimizga bir oy bo'ldi.
Bundan roppa-rosa bir oy oldin meni Sitsiliya mafiyasining bo'lajak xo'jayini Taehyung Kostelloga berishdi, uning ismini baland ovozda aytishdan qo'rqishdi va u xonaga kirganida odamlar ko'zlarini yumishdi.
To‘yimizdan buyon biz faqat bir marta xalq oldiga birga chiqdik, restoranga tashrif buyurdik, ehtimol, bizning davradagilar erim meni uzoqqa olib ketdi va meni biron bir qasrga qamab, masxara qilib, boshqa erkaklardan yashirdi, deb o‘ylashdi.
Aslida, hamma narsa boshqacha edi. Taehyung butun oy davomida bir necha marta, keyin esa bir soatdan ko'proq vaqt davomida uyda bo'ldi. Avval Rimga, keyin Anqaraga, keyin boshqa joyga sayohat, men bunga unchalik qiziqmaganman.
Men uyda xuddi xuddi Koreyada bo'lgani kabi, butunlay yolg'iz o'tirardim, yonimda faqat akalarim bor edi, men har kuni onamni va hatto otamni ko'rdim va bu erda faqat Mattia va Lusiano bor edi, ular ota-onasi doimiy sayohatda bo'lgan bolaning ikkita enagasi bo'lib qoldilar.
Yaxshiyamki, men yolg'izlikka o'rganib qolgandim. Men har kuni ertalab penthausdagi sport zalida mashq qilardim, kitoblar o'qidim, chizmalar chizdim, lekin barcha mashg'ulotlarga qaramay, ichimda yolg'izlik tuyg'usi meni yeb bitirdi.
***
Ikkinchi qavatga ko'tarilib, bu erda yotoqxonamiz va kichkina kutubxonadan tashqari yana nima borligini bilmoqchi edim. Men koridor bo'ylab yurib, birinchi xonaga kirdim, u qulf emasdi. Eshik osongina bo'shab qoldi va men o'zimni qorong'i xonada ko'rdim. Aftidan, bu erimning ishxonasi. Pardalar yopilgan va salqin xonaga yorug'lik kirmasdi. Pardani ochmaslik uchun kalitni bosdim va atrofga qaradim. Xonaning o'rtasida yog'och stol turardi, u qog'ozlar, ehtimol, Taehyung uyda ishlagan hujjatlar bilan qoplangan edi. Yana yurib, qo‘limni stol ustida, podshoh taxtiga o‘xshab katta charm stul ustida yurgizdim. Men stolga qaradim, lekin u erda qog'ozlardan boshqa qiziq narsa yo'q edi.
Devor yonidagi kitob javoni butunlay kitoblar bilan to'lgan edi, men har birini ko'zdan kechirib yaqinlashdim. Ularning barchasi italyan tilida edi va men hatto bir yil ichida uning ona tilini o'rganganimdan xursand bo'ldim. Klassiklarning asarlari, turli tillardagi lug'atlar va biznes va menejment bo'yicha kitoblar, biznes yuritish bo'yicha juda ko'p kitoblar mavjud edi. Qonuniy biznesni muvaffaqiyatli yuritish uchun o'qish kerakmi? Axir men bu yerda mafiya biznesining buyrug‘i bilan kitoblarni ko‘rmayapman. Pastki javonlarga qarar ekanman, she’riy kitoblarga ko‘zim tushdi, bu ko‘zimni katta qildi. Bu odam she’riyat bilimdoniga o‘xshamasdi va, albatta, oy nurida sevgilisiga satrlar o‘qiydigan romantikaga o‘xshamasdi. Garchi... Men odatda erim deb ataydigan odam haqida kam bilardim. Atrofga qaraganimda, men eng burchakda turgan katta globusni ko'rdim va unga yaqinlashdim va yaqinroq qarash uchun pastga egildim.
"Koreya" deb yozilgan nuqtani topib, barmog'imni uning bo'ylab ehtiyotkorlik bilan yurgizdim va xo'rsindim, keyin Koreyadan Sitsiliyaga chiziq tortdim. Bu mening yangi uyim. Tasodifan barmog'imni qandaydir mexanizmga ushlaganimda, birdan nimadir chertgani va globus ochilganini eshitdim. Ehtiyotkorlik bilan yuqori qopqoqni echib, ichkariga diqqat bilan qaradim. Ichkarida qurollar bor edi: ikkita to'pponcha, pichoqlar, qizil muhr bosilgan ba'zi hujjatlar bor.Men uni titroq qo'llarim bilan oldim, bu narsa aniq erkak emas, ayolniki edi. Tarkibni ko'rish uchun kulonni ochishga urinish muvaffaqiyatsiz edi, shuning uchun bu kimniki ekanligiga hayron bo'lib, uni orqaga qo'ydim. Meni qiynab qo'yadigan ortiqcha narsani ko'rmaslik uchun globusni yopishga shoshildim, allaqachon Taehyung boshqa birovning kulonini ushlab turishidan xavotirda edim. Qurolning borligi meni umuman ajablantirmadi, bu odam uxlayotganida ham undan ajralmasdi.
Men ofisda uzoq qololmasligimga qaror qildim va eshikni orqamdan yopib tezda chiqib ketdim.
Shundan so'ng men kutubxonani topdim va ichkariga kirdim.
