AMORE
Bu vaqt ichida bahorning mayin gullari asta-sekin mevalarga aylana boshladi. Daraxtlar yam-yashil tusga kirib, havoda yozning iliq nafasi sezilardi. Kunlar uzaygan, shahar esa avvalgidan ham gavjum bo‘lib qolgandi.
Ammo faqat fasl emas, ko‘p narsalar o‘zgargandi.
Tongi soat to‘rtlar atrofida edi. Xona hali qorong‘i, tashqarida esa endigina tong nafasi sezila boshlagandi. Yotoqda yolg‘iz uxlab yotgan Mira birdan ortidan kimdir uni quchganini sezdi. Uyqusiragan holda biroz taxmin qilib g‘ingshib qo‘ydi.
Ortida yotgan yigit pastgina “hmm” dedi xolos.
Mira ko‘zlarini ochmasdan yostiqqa chuqurroq yotdi.
Mira: Nima qilyapsiz… qoching…
Jimin esa uni yanada bag‘riga tortdi.
Jimin: Iltimos… ozgina shunday yotaylik. Juda sog‘ingan ekanman…
Mira javob bermadi. Faqat chuqur nafas oldi. Jimin esa yuzini uning bo‘yniga qo‘yib, ko‘zlarini yumdi. Go‘yo uzoq vaqtdan beri izlagan tinchligini aynan shu bag‘irdan topayotgandek edi.
Xona ichida yana jimlik cho‘kdi. Faqat deraza ortidan esayotgan mayin shamol pardalarni asta qimirlatardi.
Mira uyqusi ancha ochilgach, sekin o‘rnidan turdi. Oshxonaga tushib, yengil nonushta tayyorlay boshladi. Qahva hidi butun uyga taralib, tonggi sokinlikni yanada yoqimli qilardi.
Hammasini tayyorlab bo‘lgach, u Jimin yotgan xonaga kirib, sekin yelkasidan turtdi.
Mira: Turing… nonushta tayyor.
Jimin ko‘zlarini yarim ochib Miraga qaradi. So‘ng yengil xo‘rsinib o‘rnidan turdi.
U yuz-qo‘lini yuvib chiqib, stol qarshisiga o‘tirdi. Ikkisi jimjitlikda nonushta qila boshlashdi. Faqat qoshiqni yengil ovozi eshitilib turardi.
Bir payt Mira indamay o‘tirgancha gap boshladi:
Mira: Ikki oydan beri nega yo‘q edingiz?
Jimin hotirjamlik bilan ovqatidan bir luqma oldi.
Jimin: Amerikadagi ishlarni hal qilib yurgandim.
Jimin stulga suyangancha qahvasidan ho‘pladi va Miraga qaradi.
Jimin: Sen qachondan beri mening uyimda yashayapsan?
Mira bemalol nonushtasini yeyishda davom etdi.
Mira: Ko‘p bo‘lmadi. Ora-orada kelib turaman.
Xona yana bir necha soniya jimib qoldi. Keyin Mira birdan eslagandek unga qaradi:
Jimin: Albatta. O‘sha uchun keldim-ku. Kimsan Min Yoongi uylanyapti.
Mira darrov unga ensa qotirdi.
Mira: Dadamning ustidan kulmang.
Jimin kulgisini bosishga harakat qildi.
Jimin: Men kulayotganim yo‘q. Hali ham ishonish qiyin. Bir paytlar “umrimni ish bilan o‘tkazaman” degan odam bugun to‘y qilayapti.
Mira: Baribir baxtli bo‘lishga haqqi bor.
Jimin unga qarab turdi-da, sekin bosh irg‘adi.
Jimin: To‘g‘ri aytasan. Balki hammamizning ham… haqqimiz bordir.
Jimin qo‘liga qahvasini olib, stulga suyandi.
Jimin: O‘zi nega to‘ylari bunchalik tez bo‘lib qoldi?
Mira bu gapni eshitib, yengil jilmaydi.
Mira: Chunki bo‘lajak onam menga yangi uka olib kelishini aytgandan keyin hammasi tezlashib ketdi.
Jimin bir lahza qotib qoldi. Keyin ichayotgan qahvasi tomog‘iga tiqilib, yo‘talib yubordi.
Mira kulgisini zo‘rg‘a bosib turardi.
Mira: Shunchalik hayron bo‘lasiz deb o‘ylamagandim.
Jimin hali ham yo‘talib, unga ishonmay qaradi.
Jimin: To‘xta… Yoongi tog‘am yana ota bo‘lyaptimi?
Jimin peshonasini ushlab kulib yubordi.
Jimin: Yo xudo… hali bunga tayyor emasdim.
Mira esa endi ochiqchasiga kula boshladi.
Mira: Dadam ham avval sizdek reaksiyaga kirgandi.
Jimin: Men hali ham ishonolmayapman. Min Yoongi… yana ota bo‘ladi.
U bir necha soniya jim qoldi-da, keyin Miraga qarab kulimsiradi:
Mira ham o‘zi sezmagan holda jilmayib qo‘ydi.
Bir oy avval.
Qizlar nihoyat obyektni topshirib bo‘lishgandi. Loyiha kutilganidan ham muvaffaqiyatli chiqdi. Restoran va lounge dizayni hammaga yoqib, hatto mijozlar orasida ham katta qiziqish uyg‘otgandi.
Bu muvaffaqiyatni nishonlash uchun ular odatdagidek doim boradigan kichik tamadixonaga yig‘ilishdi.
Avvaliga hammasi oddiy edi kulgi, hazillar, charchoqdan keyingi yengillklar…
Ammo vaqt o‘tgan sari stol ustidagi ichimliklar soni ham ko‘paydi. Oradan biroz o‘tib deyarli barcha qizlar mast bo‘lib qolishdi. Faqat Mira hushyor edi. Sua esa yarim kechaga yetmay:
Sua: meni Ishim chiqib qoldi, — deb ketib qolgandi.
Hari esa stulga suyanib, qo‘lidagi stakanga termulib o‘tirardi. Birdan u Miraga qarab gap boshladi:
Hari: Nima uchun bu dunyo bunchalik beshafqat ekan-a… juda qiynalib ketdim.
Mira unga xavotir bilan qaradi.
Hari: Nimasi yaxshi? Shu paytgacha hech kimga bermagan ko‘nglimni… oilali, bitta qizi bor erkakka berdim.
Mira yuragi allanechuk bo‘lib ketganini sezdi.
Bir necha soniya Mira indamay unga tikilib qoldi. Hari esa mast holda kulimsirab, ko‘zlarini yumdi.
Mira esa asta-sekin nimanidir o‘ylay boshladi. Keyin birdan telefonini qo‘liga oldi.
Narigi tomondan Yoongining odatdagidek jiddiy ovozi eshitildi:
Mira labidagi tabassumni yashirmay gapirdi:
Mira: Sizga manzil yuboraman. Meni olib keting.
Yoongi: tinchlikmiHozir boraman.
Mira telefonini stolga qo‘yib, mamnun jilmaydi. Ichida esa allaqachon bir reja shakllanayotgandi.
Yoongi ko‘p o‘tmay yetib keldi. Bu paytga kelib Mira qizlarni tamadixona ichidan olib chiqib, tashqaridagi skameykalarga o‘tqazib qo‘ygandi. Hari bilan Haru mast holda nimalarnidir gapirib kulishardi.
Yoongi mashinadan tushishi bilan ularga yaqinlashdi.
Mira: Bularni eplay olmayapman. Shunga uyiga olib borib qo‘ying. Oldin bunaqa paytlar Jiminni chaqirardim… ammo u yo‘q.
Yoongi atrofga qarab bosh irg‘adi.
Yoongi: Xo‘p. Unda mashinaga chiqishsin.
Mira avval Harini ehtiyotkorlik bilan mashinaga o‘tqazdi. Qiz deyarli uxlab qolayozgandi. Mira uning xavfsizlik kamarini taqib, eshikni yopdi.
Mira: Yo‘q, Haruni o‘zim olib ketaman. Siz Harini olib borib qo‘ying.
Mira labini tishlab, sekin jilmaydi.
Mira: O‘zi… ha aytgancha, uyigacha olib chiqib qo‘ying.
Yoongi uning nimanidir yashirayotganini sezdi, ammo ortiqcha surishtirmadi.
Mira esa yo‘l chetida taksi to‘xtatdi-da, Haruni yoniga o‘tqazib, o‘zi ham mashinaga chiqdi.
Yoongi esa Hari o‘tirgan mashinani haydab, uning uyi tomon yo‘l oldi.
Yoongi Harining uyiga yetib keldi. Mashina to‘xtashi bilan ortga qaradi —Hari allaqachon uxlab qolgan edi.
U qizni uyg‘otmaslik uchun ehtiyotkorlik bilan qo‘llariga ko‘tardi. Hari beixtiyor uning ko‘ksiga yaqinroq suyanib oldi. Yoongi esa indamay lift tomon yurdi.
Ammo uy eshigi oldiga kelgach, muammo chiqdi eshik qulflangan edi.
Yoongi: Ajoyib… — dedi u past ovozda.
Bir qo‘li bilan Hariniushlab turib, nima qilishni o‘yladi. Keyin sekin uning sumkasini ochib, kalitni topdi.
Eshikni ochib ichkariga kirdi. Uy ichi qorong‘i va sokin edi.
Yoongi Harini yotoqxonasiga olib kirib, ehtiyotkorlik bilan yotoqqa yotqizdi. Endi ustiga yopinchiq yopaman deganda, Hari asta ko‘zlarini ochdi.
Yoongi: Uzr… uyg‘otib yubordim shekilli, — dedi Yoongi.
Hari: Hey… sen kimsan? Yoongiga o‘xshar ekansan…
Yoongi beixtiyor kulib yubordi.
Hari unga bir-ikki soniya jiddiy qarab turdi-da, boshini chayqadi.
Hari: Aldama… u juda chiroyli. Sen esa boshqacharoq ko‘rinayapsan… lekin shundayam kelishgansan.
Yoongi kulgisini yashira olmadi.
Yoongi: Kayfing rostdan ham oshib ketibdi. Endi uxla.
U yopinchiqni Harining ustiga tortib qo‘yib, ketmoqchi bo‘ldi. Ammo shu payt Hari uning qo‘lidan ushlab, o‘ziga tortdi.
Yoongi hayron bo‘lib ortiga qaradi.
Hari yarim uyqu holatida unga termulib turardi.
Hari: Men Yoongini sevib qoldim… — dedi u sekin. Agar sen uning o‘rnida bo‘lsang… nima degan bo‘larding?
Yoongi bu gaplarni kutmagandi.
Yoongi: Ertaga gaplashardim hop tongda ozingga kelganingda gaplashamiz…
Deya qizni qollari ustidan qizni qollarini oldi.
Hari: men xozir ham gaplasha olaman… deya erkakga qaradi… Men siz bilan birga boʻlmoqchiman…
Yoongi qizning yuziga tikildi. Barmoqlari bilan qizning mayin sochlari orasida sekin harakatlanar, ovozi esa past eshitilardi.
— Hozir sen mastsan… Ertalab ko‘zingni ochganingda tunda bolgan ishlardan afsuslanishing mumkin.
Hari esa bir necha soniya indamay unga termuldi. So‘ng lablarida tabassum paydo bo‘ldi. U erkakning yoqasidan asta tortib, orasidagi masofani yo‘qotdi.
— Men hech narsadan afsuslanmayman… ayniqsa sizdan.
Shu so‘zlardan keyin u ehtiyotkorlik bilan Yoongining lablaridan bosa ola boshladi.
Yoongi va Harini bir biridan lablarini uzishdi va kozlarga termulishib qolishdi. Bu safar Yoongi qayta bosa olishni boshlab qiz tomon intildi.
Hali ham uzulmagan lablarni endigi manzili bo‘yin undan keyingisi esa kiyimidan biroz ko‘rinib turgan ko‘kraklarga tushdi. Yoongi Harini ko‘kraklarini to‘liq egallay olmayotganligidan asabiylashishni Harini o'rnidan turg'izib ko‘ylagini yechishga harakat qildi.
Yoongi harakatlaridan ko‘zlarini yumib rohat berilayotgan qiz bir paytda birdan gavdasini ko'tarilganligini sezib ko‘zlarini ochdi. Keyin Yoongi ko‘ylagini etagini ko‘tarayotgani ko‘rib yechish uchun unga yordam berdi.
Kiyimsiz qoldirganidan so‘ng faqat ich kiyimida qoldirgan qizni butun tanasiga bir qarab qo‘ydida keyin yana ustiga o‘zini tashlab butun tanasini lablari bilan siylab chiqdi. Hari ham Yoongini tagida to‘lg‘onib Yoongini hirsini yana ham oshirayotgandi.
Hari ham Yoongini harakatlaridan shoshib qoldi. U tezroq Yoongini his qilishni hohlasa Yoongi bo‘lsa tezroq qizni ichida harakatlanishni hohlab qoldi. Yoongi tanasini erkalab qornilarini yalab kichik o‘pichlar qoldirayotganida Hari ham Yoongini yelkasidan tutib yuzini yuziga to‘g‘irladi. Biroz termulib turishgach Hari Yoongini kiyimlarini shosha pisha yecha boshladi.
Avvaliga futbolkasini boshidan yechib olgan qiz keyin shimiga o‘tib uni ham yechib tashladi. Yoongi o‘zi ichki kiyimini yechib azosini uqalashni boshladi. Harining butun garmonlari o‘ynab Yoongini tezroq boshlashini hohlardi.
Hari zo‘rg‘a nafas olib gapirarkan Yoongi ham ortiq kutishni hohlamadi. Harini ichki kiyimini yechib olarkan Harini allaqachon ho‘llanganligini ko‘rib hursand bo‘lib ketdi.Yoongi yana ham shoshib qoldi. Tezda oyoqlarini ikkiga ochib uning orasiga kirib ogohlantirishsiz ham bir urunishda butun uzunligicha kirgizib yubordi.
Harini ko‘zlari otilib chiqqudek bo‘ldi. Qo‘llari bilan Harini ikki yonini ushlab turgan Yoongini bilagidan mahkam ushlab og‘riqdan tirnoqlarini terisiga botirib oldi.
Yoongi tor yo'lakni yarmiga kelib to‘xtab qolishiga qaramay tez tez kiritib Harini itararkan bundan qizni osti yonishni boshlab yuborgan bundan qiz baqirgancha erkakni to‘xtatishga urindi. Yoongi esa parvo ham qilmay battar azosini kirgizib tezroq qizni butunlay egallashga harakat qilardi. Bundan Hari belini ko‘tarib og'riqni kamaytirishga harakat qilar ekan buni ko‘rgan Yoongi qizni qiynab yubormaslik uchun biroz cho'zilib Harini boshi yonida turgan yostiqni olib uni beli tagiga qo‘ydi.
Qiz bundan chalg‘iganini ko‘rgan erkak azosini yana ham ichkariga tiqib yubordi. Vanihoyat Yoongi Harini butunlay egalladi.
Hari bo‘lsa ichiga ohirigacha kirgan azoning og‘rig‘idan ko‘zidan bir tomchi yosh qanday qilib chiqqanini bilmay ham qoldi. Buni ko‘rgan Yoongi biroz qimirlamay turdida Harini ustiga gavdasini tashlab yana lablarini erkalay boshladi.
Lekin o'zining sabri yetmaganidan lablarini uzib gavdasini ko‘targanicha azosini harakatlantira boshladi. Juda tez va qattiq berilayotgan talchoklar qiz bilan birga yotoqni ham uyoqdan bu yo'qqa borib kelishini taminlayotgandi.
Yoongini bu harakatlaridan Hari ogriq bilan birga tanasida ajoyib hislarni seza boshladi.
Yoongini tanasi taranglashishib ketganidan qo'llaridagi qon tomirlari bo'rtib chiqib ketkan bu uni yana ham shahvoniy ko‘rsatayotgandi. Bularga ko‘zi tushib qolgan qiz ularga teginib qo‘llarini uning ustidan yurgiza boshladi.
Yoongi: aaahhh biroz aaaahhh biroz sabr qil iiixxxx hozir hozir tugataman iiiiiiiixxx
Hari: tezroq iiiixxx tezroq aaaaahhh tezroq harakat qiling
Harini gapi tugamasidan Yoongini kuchli urulishi qizni belini ko‘tarib bo‘shanib yuborishiga sabab bo'ldi.
Haributun tanasi rohatda hozir nima bo‘layotganligini tushunmay ko‘zlarini yumgancha tanasini tashlab yuborarkan yoongi hali ham harakatini to‘xtatmagan yana ham tezlashtirib yuborgandi edi.Hari Yoongini harakatlaridan o‘ziga kelib u bilan birga harakat qilishni boshladi.Yoongi bundan hursand bo‘lib qizni belidan ushlab yana ham ichkariroqqa kirishga harakat qilib o‘ziga itarib butunlay tiqib oldida u ham birdan qizni ichiga bo‘shanib yubordi. Hari ichiga tushgan issiq suyuqlik sabab yana Yoongi bilan birga bo‘shanib yubordi.
Tanasida yoqimli titroq o‘tib ketganidan so‘ng ko‘zini ochib qaragandi ham allaqachon qizni ustida o‘zini tashlagancha yotganini ko‘rdi. Hari ham hali ham yoongini ishidan o‘ziga kelmagan ko‘zlarini yumgancha tez tez nafas
olishi Yoongini yana shoshirib yubordi.Erkak sekinqizni lablarini lablari orasiga olib tishlab tortdi. Bundan birdan o‘ziga kelgan qiz ko‘zlarini ochib Yoongiga qarab jilmaydi.
Hari: indamasdan jilmayib boshini likkilatdi.
Yoongi: menga ham juda yoqdi… davom etamizmi
Oradan ancha vaqt o‘tgach esa ikkalasi ham holdan toyib qolishgandi. Hari yostiqqa bosh qo‘yishi bilan Yoongining bag‘riga yaqinroq surildi. Yoongi esa bir necha soniya shiftga tikilib yotdi-da, keyin sekin qizni quchib oldi.
Xona ichini faqat tungi shamolning mayin ovozi to‘ldirib turardi.
Shu tariqa ikkalasi ham bir-birining bag‘rida uyquga ketishdi.
Ochilib qolgan derazadan kirayotgan mayin shamol pardalarni asta tebratardi. Xona ichiga tongning iliq nuri taralgan, atrof esa sokin edi.
Yoongi sekin ko‘zlarini ochdi So‘ng yonida uxlab yotgan Hariga qaradi.
Qizning uzun sochlari yostiqqa yoyilib ketgan, nafasi esa sokin chiqardi.
Yoongi anchadan beri bunaqa xotirjam uxlamaganini his qildi. Ichida g‘alati yengillik bor edi.
U sekin qo‘lini uzatib, Harining yuziga tushib turgan soch tolalarini qulog‘i ortiga o‘tkazdi. So‘ng barmoqlari bilan qizning yuzini mayin siladi.
U ko‘zlarini yarim ochgancha Yoongiga qaradi. Bir necha soniya unga termulib turdi-da, labida yengil tabassum paydo bo‘ldi.
Keyin hech narsa demasdan erkakning bag‘riga yanada chuqurroq kirib oldi.
Yoongi esa beixtiyor kulib qo‘ydi va uni mahkamroq quchdi. O‘sha tongdagi sokinlik ikkalasiga ham uzoq vaqtdan beri yetishmayotgan tinchlikni berayotgandek edi.
Yoongi: Hayrli tong, — dedi Yoongi past ovozda.
Hari: Sizga ham hayrli tong, — dedi Hari jilmayib.
Bir necha soniya ikkalasi ham indamay bir-biriga qarab yotishdi. Tonggi quyosh nuri xonani yoritib, muhitni yanada iliq qilardi.
Yoongi yengil egilib, Harining lablaridan qisqa bo‘sa oldi.
Hari kulib qo‘ydi.
Hari: Bilasizmi, hozir uyg‘onib hammasi tush bo‘lib chiqadigandek tuyulyapti.
Yoongi qoshini ko‘tardi.
Yoongi: Demak, men shunchalik ishonarsizmanmi?
Hari: Yo‘q, — dedi Hari boshini chayqab. — Shunchaki sizni doim jiddiy, sovuqqon inson deb o‘ylardim.
Yoongi kulimsiradi.
Yoongi: Men ham o‘zimni shunday deb o‘ylardim.
Hari uning ko‘ksiga boshini: qo‘yib kuldi.
Xona ichida yana yoqimli sukunat cho‘kdi. Bu safar u noqulay emas, aksincha, ikkalasiga ham huzur bag‘ishlayotgan sukunat edi. Tashqarida esa yangi kun allaqachon boshlanayotgan edi.
Hari bir necha soniya Yoongiga tikilib qoldi. Keyin birdan nimanidir eslagandek sergak tortdi.
Hari o‘rnidan biroz ko‘tarilib unga qaradi.
Hari: Biz buni Miraga aytishimiz kerak.
Yoongi esa kutilmaganda xotirjamligicha qoldi.
Uning yuzidagi tabassum sekin yo‘qola boshladi.
Hari: Yoki… men bilan jiddiy emasmisiz?
Yoongi bu gapni eshitib yengil kulib qo‘ydi. So‘ng qo‘llarini uzatib, Harining yuzlaridan ushladi.
Yoongi: Bunaqa xulosaga qayerdan kelding?
Hari indamay unga qarab turardi.
Yoongi: Men sen bilan jiddiyman, Hari.
Yoongining ovozi odatdagidan ancha yumshoq edi.
Yoongi bir necha soniya o‘ylanib turdi.
Yoongi: Chunki menga Miraning allaqachon nimanidir sezgandek tuyuladi.
Yoongi: O‘ylab qarasang, o‘sha kuni seni aynan menga topshirib ketgan. Keyin ham bir necha marta g‘alati kulib qaraganini sezganman.
Hari asta ko‘zlarini kattalashtirdi.
Yoongi: Menimcha, u bizning birga bo‘lishimizga qarshi emas. Balki aksincha.
Hari bir muddat o‘ylanib qoldi. Keyin kulib yubordi.
Hari: Demak, meni o‘zim bilmagan holda qizim tanishtirib qo‘ygan ekan-da?
Hari esa yana uning yelkasiga boshini qo‘ydi.
Hari: Baribir keyinroq aytamiz.
Yoongi: Ha, — dedi Yoongi. — Lekin hozir emas.
U qizning peshonasidan yana bir marta o‘pib qo‘ydi.
Yoongi: Hozir esa shunchaki tongdan zavqlanaylik.
Hari yengil jilmayib, ko‘zlarini yumdi. Uzoq vaqt ichida birinchi marta kelajak haqida o‘ylaganda qo‘rqmayotgandi.