𝗗𝗼𝗻'𝘁 𝘀𝗮𝘆 𝘆𝗼𝘂 𝗹𝗼𝘃𝗲 𝗺𝗲 ! | 14 𝗲𝗽𝗶𝘀𝗼𝗱𝗲 [18+]

PovMira: Oʻsha voqeadan soʻng Taehyung bilan hatto bir oʻgʻiz boʻlsada gaplashmadik. Qiziq u buni eslay olarmikan? Axir oyoqda turolmaydigan darajada mast edi.

Oʻzini huddi hech narsa sodir boʻlmagandek tutyapti yoki chinakamiga hech narsani eslay olmaydi.

Men esa aloqa uni sevib qolganimga iqror boʻldim, ammo mening tuygʻularim hozirda ummumam ahamiyatsiz.

Balki u qiz bilan shunchaki koʻngil xushlik uchun yurgandir, lekin... toʻyimiz kuni menga teginmaganining ham sababi shudir?

Boshim qotdi, bu voqealar shunchalar tez sodir boʻldiki haligacha miyamga sigʻdirolmayapman. Gʻururim bilan sevgim oʻz aro tortishyapti.

Biri "u seni sevmaydi, uning oldida oʻzingni yerga urma" desa, ikkinchisi " sevging uchun kurash" derdi.

Undan vos kecholmayman, qisqa vaqt ichida unga ipsiz qattiq bogʻlanib qolganman. Ichimdagi tuygʻularim vulqon boʻlib otilay deyapti. Kimga aytishni ham bilmayman.

Oyimga aytsam bu haqida oʻylab battar yuraklari eziladi. Yaxshisi Heinga aytganim maqul.

Darslar tugadi, universitetda ham Taehyung bilan ummumam gaplashmadim. Bu qilgan ishidan keyin unga oldingidek qaray olmayapman. Bundan keyin qanday yoʻl tutishni oʻylardim.

Maslahat izlab Hein yonga bordim.

— Hein!

Ovozimni eshitishi bilan tezda men tomonga burildi.

— Sen bilan bir masalada gaplashib olishim kerak.

Heinning yuzi jiddiylashdi.

— Qanday masala? Hammasi joyidami ?

Mira ogʻir uh tortgancha soʻzida davom etdi.

— Yuraqol, hammasini bafurja aytib beraman.

Mira dugonasining qoʻlidan ushlab universitet oshxonasi tomon boshladi.

Joylashib olgandan soʻng Mira aytish aytmaslik haqida biroz ikkilanib turdi, ammo ichidagilarni saqlab turolmadi.

Barcha boʻlgan voqealarni boshidan ohirigacha har bir detaligacha aytib berdi. Ularni eshitgan Heining esa koʻzlari hayratdan kengayib, qoʻli jahldan musht boʻlib tugildi.

— Bu qanday yaramas boʻldi !? Toʻyga bir oy ham boʻlmasidan turib boshqasini yetaklab kelgani nimasi!!

Heining qoni qaynab Taehyungning soʻkarkan, Mira uni oqlash uchun bir oʻgʻiz soʻz ham aytolmadi, chunki dugonasi haq edi.

— Sen axir undan yaxshirogʻiga loyiq eding. Yana uni sevib qoldim dema!

Qiz oʻziga kelish uchun chuqur nafas olib qarshisida jim oʻtirgan dugonasiga qaradi. Mira unga huddi " koʻzimdan oʻqib ol " degandek moʻltillab qarab turardi.

— Jin Ursin! Oʻsha eshakni men oʻz qoʻllarim bilan oʻldiraman!

Mira dugonasini tinchlantirish uchun yelkasidan yengil urib qoʻydi.

— Oʻzingni bos, boshidan bu nikoh kelishilgan edi. — Biroz sukunatdan soʻng yana gapida davom etdi. — Men oʻzim uni bu darajada qattiq sevib qolmasligim kerak edi.

— Qoʻysangchi! Bu bilan uni oqlay olmaysan. Kelishuv asosida boʻlsa ham nikoh bu — nikoh!

— Hein, toʻgʻrisi juda qiynalib ketdim. Endigina bu nikohga koʻnikaman deganimda, sodir boʻlayotgan ishlar.

Qiz dugonasiga ichidagini toʻkib socharkan, Hein unga chinakamiga achinish va havotir bilan qarab turardi.

— U siqlishingga arzimaydi! — Hein dugonasiga qarab turib gap boshladi.

— Agar uni juda qattiq sevsang boshqa ayolga qosh qoʻllab topshirib qoʻymasliging kerak!

Heining soʻzlarini eshitgach unga yarq etib qaradi.

— Ammo qanday?! U bilan hatto bir daqiqa boʻlsa ham odamga oʻxshab gaplashoylmayman.

Mira lab burib gapirdi.

— Oʻzgarasan! Erkaklarni oʻziga qaratishning uch qadami bor.

Mira qiziquvchanlik bilan yaqinroq engashdi.

— Hoʻsh qanday yoʻl ekan ?

— Birinchisi shirin ovqat va yaxshi gap. Erkaklarni yuragiga yoʻl oshqozondan degan iborani eshitmaganmisan ?

Qiz engsa qotirgancha dugonasiga qaradi.

— Hazillashyapsanmi? Men tilimni tiyolmayman, uni ustiga qilgan ovqatimni yemasdan tupurib tashlaydi.

Mira labini burib gapirarkan Hein past ovozda kulib qoʻydi.

— Qoʻysangchi, axir yaxshi ovqat pishirasanku! Bugun shunisini sinab koʻr, ertaga keyingi rejaga oʻtamiz.

— Hop, urinib koʻraman, ammo agar oʻxshamasa seni aybing!
_

PovMira: Uyga kelishim bilan kechga ovqat haqida oʻyladim, hatto uning sevimli ovqatini ham bilmaganim uchun, eng toʻgʻri yoʻl bu Taehyungning onasi Jihye xonimdan soʻrash boʻldi.

U hali uyga qaytmaydi shungacha tezda pazandalik ishlariga kirishib ketdim. Erkak kishi koʻp ovqat yeydi, Heinning maslahatiga rioya qilgan holda har hil ovqat qilishga qaror qildim.

Taehyungning sevimli ovqati — bulgogi. Uning onasini retsepti boʻyicha tayyorladim. Taehyung goʻsht yumshoq qovirilganini yoqtiradi, achchiq ovqat yeya olmaydi, guruchni haddan tashqari ezilib ketganini yomon koʻradi.

Savzavotlarni ham yupqa qilib kesib ovqat yoniga salat tayyorladim. Uyga kelish vaqti yaqinlasharkan tezda stolni bezadim. Umid qilamanki unga yoqadi.

Eshik qoʻngʻirogʻi chalinishi bilan, yuragimda nimadir siljidi. Qoʻlimni sochiqqa artib tezda eshik tomon yaqinlashdim. Eshikni ochishim bilan qarshimda u turardi — Taehyung.

Juda horgʻin koʻrinardi, koʻylagini ustki tugmalari ochilib mushakdor koʻksi koʻrinib turardi. Sochlari biroz toʻzgʻigan, ammo shunga qaramay u juda kelishgan.

— Yaxshi keldingmi?

Yuzimga beixtiyor ravishda tabassum yugurdi. U javob bermadi, shunchaki oyoq kiyimini yechib ichkariga kirdi.

— Qorning ochmi? Kechki ovqat tayyor.

U menga qosh chimirib qaradi.

— Oʻzing tayyorladingmi?

Uning koʻzlarida chinakamiga hayrat aks etgan edi. Men bosh irgʻab qoʻydim. Taehyung biroz vaqt oʻylanib turib jim qoldi.

— Nega jimsan ?

U koʻzlarini yana menga koʻchirdi.

— Shunchaki, yesam zaharlanib oʻlmaymanmi deb oʻylayotgan edim.

Mira koʻz suzib engsa qotirib qoʻydi.

— Yoqmasa yema!

Yigit mingʻiyda kulib qoʻydi.

— Boʻpti hazillashdim.

Shunday degancha mexmonxona tomon yoʻl oldi. Stoldagi ovqatlarga koʻzi tushganida, yuzidagi hayratni sezmaslikning iloji yoʻq edi.

Men tabassum bilan uning yoniga oʻtirib ovqatlsnishini kutdim. Bir boʻlak goʻshtni tayoqchalar bilan ogʻziga solarkan koʻzlari chaqnab ketdi.

Uning yuz ifodasini koʻrib men ham ovqatga qoʻl uzatdim. Oʻzimning pazandalik qobiliyatimga tan bermaslikdan ilojim yoʻq, kutganimdan ham mazaliroq chiqibdi.

— Ovqat yoqdimi ?

Taehyunging ovqatlsnishini tomosha qilib, asta tomoq qrgancha gap boshladim.

— Yomon emas.

U oddiy quruq javob berdi.

— Yaxshimi yoki yomon ?

— Yomon emas degani bu — demak yomon emas!

Men lab burib arazlab oldim. " Raxmat" yoki " mazali chiqibdi " deb aytish shu darajada qiyinmi.

Hatto nafas olmasdan hammasini bir yamlab yutdiku yana " Yomon emas " mish pff oʻrgildim. Oʻzi aslida ham zahar qoʻshib berishim kerak edi, yaramas!

Ovqatlanib boʻlgach Taehyung tepa qavatga chiqib ketdi, men esa idish tayoqlarni yigʻishtirib oshxona tomon yoʻl oldim. Ichkariga kirishim bilan Heinga qoʻngʻiroq qildim.

— Hoʻsh nima boʻldi?

Huddi kutib oʻtirgandek Hein birinchi chaqiruvdayoq javob berdi.

— Nima boʻlishi kerak edi!? Men kuni bilan u yaxshi koʻrgan ovqatni tayyorlab, dasturxon tuzar ekanman, u esa shunchaki " yomon emas" deydi!

Telefonni qoʻlida siqqancha hafsalasi pir boʻlib gapirdi Mira.

— Ovqatingni tupurib tashlanganiga raxmat de. Balkim mazali chiqqanini tan olgisi kelmagandir.

Mira engsa qotirgancha gapida davom etdi.

— Oshqozon emas uniki — qoʻra tuynuk! Hamma pishirgan ovqatimni bir yamlab yutdi.

Dugonasining soʻzlaridan Hein kulib yubordi.

— Ajoyib oʻxshatish, menimcha reja ish beryapti. Ikkinchisiga oʻtsak ham boʻladi.

— Ikkinchisi qanday? — besabrlik bilan soʻradim.

— Ertaga ertalab menikiga kel, universitetga birga ketamiz oʻshanda aytib beraman.
____

PovMira: Erta tongdan Heinnikiga ketishga tayyorlandim. Taehyung yotoqda sokin uhlab yotardi, u shunday holatda yanada yoqimtoy koʻrinadi.

Unga qarab beixtiyor ravishda tabassum qildim va oshxona tomonga yoʻl oldim. Taehyungga oshxonaga kirishni qonunan man etish kerak, aks holda u yerni yoqib yuborishi mumkin.

Oʻziga oʻzi ovqat tayyorlay olmaydi, shuning uchun buni oldini olib oʻzim unga nonushta tayyorlab ketishga qaror qildim.

Kiyimlarini ham dazmollab qoʻydim. Men yoʻq boʻlsam kech turadi, kiyimlari dazmollangan boʻlsa universitetga kechga qolishi mumkin.

Ohirgi marta unga qarab uyni tark etdim. Taksiga oʻtirib Heinning uyi tomon yoʻl oldim. Eshikni bir ikki taqqilatishim bilan eshik dastasi buraldi.

— Hayrli tong. — dedi Hein eshikni ochish barobar, esnagancha.

— Hayrli tong, ota onang uyda emasmi ? — Soʻradim uyga kirayotib.

— Yoʻq, ular ish safariga ketishdi. Kel nonushta qilamiz.

Men bosh irgʻab unga ergashdim.

Oshxonaga qadam bosishim bilan yoqimli hid dimogʻimga urildi. Stolda allaqachon ikki kishilik nonushta tayyor edi.

Men tezda oʻtirib ovqatlsnishini boshladim.

— Bugun ikkinchi rejaga oʻtsak ham boʻladi.

Hein qarshimdagi stulga kelib joylashdi.

— Hoʻsh qanday ekan u reja ? — dedim men pecheniyani ogʻzimga solgancha.

— Ikkinchi reja bu — rashk!

— Buni qanday qilaman? Uni ustiga rashk qilish uchun oldin sevish kerak.

Hein engsa qotirgancha javob berdi.

— Sen uni xotinisanku, albatta rashk qiladi. Senga oʻzim oʻrgataman qanday rashkini keltirishni.

Hein mingʻiyda kulib qoʻydi va gapida davom etdi. — Eng avvalo senga tuzukroq kiyim tanlash kerak.

Qiz oʻrnidan turib dugonasini tortqilab ketdi.

— Heey! Men hali nonushtamni tugatganim yoʻq. — gʻinshib qoʻydim men.

Hein qoʻlimdan tortqilab xonasiga olib kirdi va kiyimlarini koʻzdan kechira boshladi.

— Manabu toʻgʻri kelishi kerak.

U menga qorin qismi ochiq boʻlgan qora top va kalta yupka uzatdi.

— Hein, bu juda kalta emasmi ?

U bosh silkidi.

— Ayni muddao, axir uni etiborini jalb qilish kerak-ku! Bor kiyinib chiq.

Men u bilan tortishish befoyda ekanligini anglab kiyinishni boshladim.

— Menimcha umuman yarashmadi.

Xonaga qaytib kirishim bilan Hein hayron qolgandek chapak chaldi.

— Yarashish ham gapmi, juda goʻzalsan!

Uning soʻzlaridan jilmayib qoʻydim.

— Yuraqol endi pardoz qilamiz.

Bu ishda Heinga teng keladigani yoʻq. Men esa yengil pardoz qilishni yoqtiraman. Heinning xonasidagi kosmetikani koʻrib ogʻzim lang ochilib qoldi, men buncha kasmatikani umrim davomida ham sotib olmaganman.

Hein huddi stilistdek mahorat bilan ishlardi. Har bir rangni etibor bilan tanlab odatdagidan yorqin pardoz qildi.

— Taehyung endi aniq sendan koʻzlarini uzolmaydi!

Men yengil kulib qoʻydim.

— Raxmat senga, Hein.

Hein javoban jilmayib qoʻydi.

— Rejaning qolganini yoʻl boʻyi tushuntiraman yuraqol.

Biz tezda oyoq kiyim kiyib uyni tark etdik.

Avtobus bekatida turarkanmiz Hein gap boshladi: — Uni rashkini keltirish uchun guruhdagi boshqa yigitlar bilan gaplashishing kerak.

— Esingni edingmi? Shu kiyimda boshqa bir yigit bilan meni koʻrsa oʻylab oʻtirmasdan ajrashadi.

Men kinoyali gapirib qoʻydim.

— Qoʻysangchi, ja unchalikga bormaydi. Shunchaki unga etibor berma, bugun boshqa yigit bilan oʻtir, u bilan suhbatlash va hazillariga kulib qoʻy bor yoʻgʻi shu.

— Harakat qilaman, lekin mendan koʻra narsani kutma.

Men barmogʻimni bigiz qilib uni ogohlantirib qoʻydim.

Va nihoyat avtobus ham kelgach universitetga yoʻl oldik.
__

Mira xonaga kirib kelishi bilan Taehyungning nigohlari unga mixlandi. Uning ochiq sonlariga qarab pasti labini tishladi. Etibor bermaslikka harakat qilsa ham ammo allaqachon ogʻir nafas olardi.

PovTaehyung: Bu... qanday kiyim endi ? Nega bunchalik ochiq!? Boshqalarga oʻzini koʻz koʻz qilyaptimi ? Oldinlari bunday ochiq kiyinmasdiku. Meni adoyi tamom qilasan Mira!

U odatdagidan ham jozibaliroq koʻrinardi, kiyimi uning mukammal qomatini koʻrsatib turardi. Shimimdagi siljishni sezib ogʻir yutinib qoʻydim.

Yoʻq, yoʻq, Taehyung hozir emas! Bitta qarashdan hirsing uygʻonishi mumkin emas, lekin...lekin uning tanasidan koʻzimni uza olmayapman. Koʻzim orqali uni allaqachon yechintirib boʻlgan edim...

Qiziq xonadagi boshqa yigitlar ham unga shunday koʻz bilan qarayotganmikan ? Taehyung shularni oʻylagancha atrofga razm soldi. Haqiqatan ham boshqa yigitlar ham Miraga och nigohlari bilan qarab turishardi.

Taehyungning qoʻli musht boʻlib tugildi koʻzlari esa qonga toʻlgan edi. Hozir Mira uning yoniga kelib oʻtirsa nima qilishni oʻyladi.

Taehyungga etibor bermasdan yonidan oʻtib ketarkan yigitning qoni qaynashni boshladi. Ochiq oyoqlariga esa qaramaslikning iloji yoʻq edi.

Yigit Miraning harakatlarini kuzatib turarkan u borib Jungkookning yoniga borib oʻtirdi. Taehyung gʻazabdan jagʻini qattiq siqdi. Nimaga ekanligini bilmaydi, ammo uni boshqa yigitlar bilan koʻrsa oʻzini boshqara olmay qoldi.

Xonaga professor kirib keldi, u esa koʻzlarini qizdan uzmasdi nigohlari huddi teshib yuborgidek edi.

— Salom, Jungkook shundaymi ?

Mira Jungkookning partasi yoniga kelib turdi, yigit boshini daftardan koʻtarib unga qaradi.

— Salom.

U oddiy javob berdi.

— Men Miraman, sening yoningda oʻtirsam boʻladimi ?

Qiz oʻzini odatdagidek tutishga harakat qilarkan, ammo ora orada Taehyungga qarab qoʻyardi.

— Ha, albatta.

Jungkookning javobini eshitib yengil jilmaygancha uning yonida oʻtirdim.

Taehyung ularning har bir harakatini sinchkovlik bilan kuzatardi. Jungkook qizga yaqinlashganini koʻrsa qoʻllari musht boʻlib tugildi.

Mira esa sokin koʻrinardi, Jungkook bilan erkin suhbat qurardi, aytgan hazillariga kulib ham qoʻyardi. Bundan Taehyungning ichidagi ovol yanada koʻtarildi.

Oʻzini bosishga urinib ularni kuzatishda davom etdi, professorning soʻzlari ham qulogʻiga kirmasdi. Etibori faqat undan bir nechta parta oldinda oʻtirgan qiz va unga xushomad qilayotgan yigitda edi.

Jungkook qoʻllarini Miraning yelkasidan oʻrab olganini koʻrib koʻzlari hayrat aralash gʻazabdan kengayib ketdi. Qoʻlini partaga qattiq urgancha oʻrnidan turdi. Baland ovozda hammaning koʻzi oʻsha tomonga qaratildi.

Mira bu ovozdan sapchib tushdi. Taehyung barchaning hayratli nigohlariga etibor bermasdan Miraning qoʻlidan qoʻpollik bilan tortqilab oʻrnidan turgʻazdi.

— Taehyung, nimalar qilyapsan!?

Qizning soʻzlariga qaramay uning qoʻlidan qattiq siqqancha auditoriyadan olib chiqib ketdi.

Chetroqdagi yoʻlakda toʻxtab qizga yuzlandi.

— Bu yana nimasi !? Mening sabrimni sinamochmisan !? Yana qanday oʻyin boʻldi bu yoki ataylab qilyapsanmi? Kiygan kiyiminga indamadim, lekin bunisi oshib tushdi.

Taehyungning koʻzlari gʻazab va xohishga toʻla edi. Miraning qoʻllaridan mahkam siqqancha gapirarkan, boʻynidagi tomirlari boʻrtib chiqqan edi.

— Taehyung oʻzingni bos!

Mira qoʻlini tortib olishga harakat qilarkan, yigit ularni qattiqroq siqdi.
Taehyung ogʻir uh tortgancha soʻzida davom etdi.

— Qanday qilib oʻzga bir yigit senga teginishiga yoʻl qolding !? Endi sen yosh qizcha emassan endi, Mira! Sen Kim xonadonining kelini, mening nikohli ayolimsan! Boshqa yigitlarni hayolingdan butunlay chiqarib tashla, sen endi Kim xonimsan!

PovMira: Taehyungning vajohatidan toʻgʻrisi qoʻrqib ketdim. Siqib turgan qoʻlim allaqachon qizarishni boshlagandi.

Unga baqirib borini aytgim kelyapti, uni hiyonati haqida, ammo jim boʻldim. Hozir ayni payt emas. Bir tomondan reja oʻxshaganiga hursand boʻlsam, bir tomondan endi nima qilishini oʻylab qoʻrqib ketyapman.

— Seni aqlingni kiritib qoʻyish kerak!

Taehyung qatʼiy ohangda gapirib qizning qoʻlidan tortqilab olib ketdi.

U meni qoʻlimdan tortqilagancha yòlaklardan yurib, bosh auditoriyaning ichiga itarib yubordi. Oʻzi ham ichqariga kirib eshikni qulfladi. Minģiyda kulgancha menga yaqinlasha boshladi.

-Nimalar qilyapsan? Esingni edingmi?

U javob berishning oʻrniga mening ikki qòlimni qafti orasiga olgancha meni devorga tiradi.

-Bas qil kimdir kòrib qoladi!

-Menga endi baribir. Men seni xohlayapman.

U quloģimga shivirladi. Qòli esa allaqachon sonlarim uzra kalta yubkam tagida kezib yurarkan. Qòllari ichki kiyimimga yaqinlashganda, kòzlarim kattalashib ketdi.

— Taehyung toʻxta!

Ammo mening soʻzlarim unga ummumam qiziq emas edi. Qancha qarshilik qilishga urinsam ham befoyda kuchim yetmasdi.

Uzun barmoqlarini oyoqlarimni orasiga olib borib ichki kiyimim ustidan silashni boshladi. Koʻzlarim kattalashib yuzim huddi qizmiz olma kabi qizil tusga kirdi. Qancha uyalsam ham ichimdagi xohish oshib bormoqda.

Taehyung bir deganda ichki kiyimimni yechib tashladi.

— Etibor xohlab qolganmiding ? Koʻrsatib qoʻyaman senga haqiqiy "etibor" qanday boʻlishini!

Taehyung mingʻiyda kulgancha ikkita barmogʻini allaqachon nam ostimdan* yurgʻazi. Yuragim huddi qinidan chiqib ketay deyapdi, bunday narsalarni birinchi marta his qilyapman.

Yubkamni koʻtarib sonlarim va endi yalangʻoch ostimga qarab labini yalab qoʻydi. Men uyalganimdan oyoqlarimni yopishga harakat qildim, lekin uning kuchli qoʻllari meni toʻxtatib qoʻydi.

Barmoqlari bilan jinsiy lablarimni* yoydi huddi bu manzaradan zavqlanayotgandek. Bir deganda ikkita barmogʻini ichimga kirgazdi. Men kutilmagan harakatda ingrab yubordim.

U klitorimdan* silab barmoqlarini tezroq harakatlantirardi. Men nola qilmaslik uchun lablarimni qattiq tishladim. U tezlikni tobora ishirarkan vujudimni lazzat egallab oldi.

Tizzalarim bukchayib endi ochiqchasiga nola qilishni boshladim. U harakatdan toʻxtamas edi. Men yaqin qolganimni anglab uni qoʻlidan ushlab toʻxtatishga harakat qildim.

— Immmh..T..Taehyung toʻxta..

Mening yuz ifodamni koʻrib qaytangi barmoqlarini tezroq harakatlantirdi.

— M..Men juda yaqinman, toʻxta!

U sonimdan qattiq siqqancha gapirdi.

— Ushlab turishni keragi yoʻq baby~

Ohiri chiday olmay boʻshanib yubordim. Qilgan ishimdan juda uyalib ketdim, lekin bu juda yoqimli hissiyot ekan. Bukchayib nola qilgancha boʻshanarkanman, u mamnun tabassum bilan meni kuzatardi.

Oʻgir nafas olardim, yuragim esa guppillab urardi. Oʻstim* huddi yonayotgandek his qilyapman. Bu mening birinchi yaqinligim* edi...

14 𝗲𝗽𝗶𝘀𝗼𝗱𝗲 𝗲𝗻𝗱

Marhamat Moonlights yoqimli mutola, yoqadi degan umiddaman. Agar qiziq boʻlsa albatta fikringizni kamentariyada yozib qoldiring, chunki fikringiz men uchun juda muhim. Keyingi qsimni tezroq oʻqishni xohlaysizmi kamentariya va reaksiyani koʻp qilib qoʻyila. Mehnatimni qadriga yetila koʻp qilib yozdim + hot.

Katalogdan oʻqiyotganlar‼️ Fanfikni oʻqib boʻlgandan soʻng fikrlaringizni asosiy kanalda qoldiring, qancha koʻp reaksiya boʻlsa fanfik shuncha tez chiqadi 🫶