Reaksiya for Soomin and Park Jimin [18+]
PovSoomin: Shifoxonadan kechgi navbatchilikdan charchab uyga qaytayotgandim.Soat tungi ikki uchlar atrofida edi. Qoronģu kòchalardan ketayotganimda kòzim yerda qonga belanib yotgan erkakning tanasiga tushdi. U oģriqdan ovozlar chiqarib, zòrģa nafas olardi. Men unga yaqinlashib tanasini kòzdan kechira boshladim, yosh va baquvvat tana, qorin bòshliģida pichoq izidan qon oqayotgandi.
- Aah, sen kimsan? U boshini kòtarib menga qaradi.
- Men shifokorman sizga yordamberolaman. Men uni kiyimini yirtib qonni artdim.
- Nimalar qilyapsan!? Meni kimligimni bilasanmi òzi!? Men uni qòlini yelkamdan òtkazib turishiga yordam berdim.
- Zudlik blan yarani boģlash kerak, shifoxonagacha yetib borolmaymiz sizni uyimga olib boraman. Men uni uyim tomon yetaklay boshladim.
- Esingni yeganmisan? Men hafli odamman istasam seni òldirib yuborishim mumkin.
- Òzing tik oyoqda zòrģa turibsan yana tahdid qilishinga òlaymi. Soomin engsa qotirib qòydi. Men uni yetaklab uyimga olib keldim va divanga yotqizdim. Usti boshim alvon qon bòlib ketgandi. Dori qutisini olib kelib yarasini tozalashni boshladim.
- Bu qanday sodir bòldi? U meni harakatlarimni kuzatib turardi.
- Shunchaki baxtsiz hodisa. U oddiy javob berdi.
- Baxtsiz hodisa bunday bòlmaydi. Rostini ayting. Men uni yarasini bint blan òrashni boshladim.
- Men mafiaman, men uchun bu narsa oddiy hol. U meni reaksiyamni kuzatib turardi.
- Tushunarli. Soominning hotirjam javobidan u hayron qoldi.
- Nega menga yordam beryapsan? Mendan qòrqmaysanmi ?
- Men shifokorman qasam ichganman bemorning dinidan, millatidan, kim bòlishidan qattiy nazar men unga yordam beraman. U menga qiziquvchanlik blan tikilib qoldi.
- Ğalati qiz ekansan, isming nima ?
- Min Soomin, siznikichi ?
- Park Jimin.
- Siz hozir yotib dam olishingiz kerak Janob Park. U bosh chayqab qòydi.
PovSoomin: Uhlab qolgunicha uni yonida òtirdim kelishgan va yoqimtoy yigit ekan. Bir kòrishda hech kim uni hafli mafia deb òylamaydi.
Ertasi kuni ertalab men oshxonada nonushta tayyorlayotgandim. Ortimdan kelgan oyoq tovushlarini eshitib ògirildim.
- Hayrli tong. U mayin ovozda dedi.
- Hayrli tong, ahvoling yaxshimi?
- Ha, hozir ancha yaxshiman. Men ketishim kerak shuni habar qilmoqchi edim.
- Yaxshi, lekin shifoxonaga borib kòrikdan òtib boģichlarni almashtirishing kerak.
- Shifoxonaga qatnashni yoqtirmayman. Uyda davollansam bòlmaydimi? Òzing kelib boģichlarni almashtirib turarding. Men biroz òylanib turdim.
- Hop mayli. U tabassum qildi, kulganida yanada yoqimtoy qòrinarkan.
- Unda menga raqamingni bersang manzilimni senga yuboraman. U menga telefonini chòzdi man uni olib òz raqamimni kiritdim.
- Men ketishim kerak, hayr rahmat senga. Men unga qayta tabassum qildim.
- Arzimaydi, hayr.
PovSoomin: Men bir necha hafta davomida uni uyiga qatnab soģayib ketishiga kòmaklashdim. Jimin u ajoyib yigit ekan u blan tez chiqishib ketdik, tòģrisi unga boģlanib qoldim. Hozir ham uni uyiga ketyapman. Eshikni taqqilatdim va uning hizmatkori eshikni ochdi, uyi juda hashamatli edi. Men uni xonasi tomon yòl oldim.
- Salom. U kravatda yotardi meni kòrib yuzi yorishib ketdi.
- Salom. Men uni yoniga yaqinlashib boģichni almashtitish uchun ustki kiyimini yechishni boshladim. Boģichlarni bòshtar ekanman yaralar ancha bitib qolgandi. Kòzim uni bòrtib chiqqan presslariga tushdi uni tanasi juda ham mushakdor edi. Ayniqsa tatulari tanasiga yanada kòrk qòshib turardi
U qayerga qarayotganimni sezdi shekilli minģiyda kulib qòydi, men uyatdan qizarib ketdim. Yaralariga malham surishni boshladim. U oģriqdan ingrab yubordi. Achishishni kamaytirish uchun egilib yarasiga puflashni boshladim. U menga tikilib qoldi.
PovJimin: Uni issiq nafasi tanamga tegganida juda ham qizib ketdim. Ichimdagi hissiyot tobora ortib borarkan oģir yutinib qòydim.
- Soomin bugun ishdan keyin vaqting bormi?
- Ha, nega sòrayapsan ?
- Seni sayirga taklif qilmoqchi edim. Bahorning òrtasi bòlsa sakuralar gullaydi, hòsh nima deysan?
- Mayli, soat kechgi yetti maqulmi?
- Ha, unda seni ishing yonida kutaman.
*
PovJimin: Kechqurun uni ishi tomon yòl oldim. Bugun uni aylanishga taklif qilganimni sababi shu vaqt oraliģida men uni sevib qoldim. Bugun unga sevgimni izhor qilmoqchiman. Shifoxonaga yetib kelib mashinadan tushdim. Ichkariga kirar ekanman kòzim unga tushdi, lekin u meni kòrmadi. Endi yoniga boraman deganimda uni yoniga hamshiralardan biri bordi.
- Doctor Min shoshilinch vaziyat avtobus avtohalokatga uchragan oģir ahvoldagi bemorlarni olib kelishmoqda.
- Tezda operatsiya xonasini tayyorlang.
PovJimin: Shifoxonaga zambilda oģir jarohatlangan bemorlarni olib kela boshlashdi. Hamma uyoqdan buyoqqa yugurib ularga yordam berishga oshiqishardi. Soomin oppoq halatda huddi farishtaga òxshardi, kuyib pishib operatsiya xonasiga yugurdi. Shifoxona yòlaklari bemorlarning yaqinlarini yeģi ovozi blan tòlgandi. Oshanda men chunib yetdim, men kiprik qoqmasdan odamlarning jonini olayotgan paytim, u esa shu insonlarni hayotini saqlab qolish uchun harakat qilardi.
Men uni kutish zalida kutib òtirardim, bir necha soatdan keyin operatsiya xonasidan Soomin chiqib keldi. Oppoq halati alvon qonga belangan edi. Meni kòrishi blan menga yaqinlashdi.
- Jimin sen qachon kelding?
- Operatsiya boshlanmasidan sal oldin.
- Nima shuncha vaqt meni kutib òtirdingmi? Kechir sen blan sayirga chiqolmadim.
- Hechqisi yòq axir insonlarning hayoti bundan muhimroqku. Undar tashqari sayir uchun hali ham kech emas. U menga qarab tabassum qildi.
- Unda men kiyimimni almashtirib chiqaman. Men ham unga qayta tabassum qildim.
PovSoomin: Men kiyinib chiqqanimdan sòng biz hiyobon tomon yòl oldik. U yerda sakura daraxtlari gullab turardi.
- Bu yer judaham chiroyli ekan.
- Senga yoqqanidan hursandman. U biroz tòxtab turib keyin gapini davom ettirdi. Aslida seni bu yerga olib kelishimga sabab bor.
- Qanaqa sabab? Men qiziquvchanlik blan sòradim.
- Soomin seni birinchi kòrgan kunimdam boshlab meni hayron qoldirib kelgansan. Sen meni yaralangan ahvolda kòrib hatto òylab òtirmasdan menga yordam berding. Hamma mendan qòrqqan paytda sen menga huddi mafiaga emas oddiy yigitga qaragandek qaraysan. Oppoq halatda huddi farishtaga òxshab kòrinasan. Seni sevib qoldim meni farishtam. U meni kòzlarimga tikildi men unga hayron qarab turardim. Nima deyishniyam bilmay qoldim, menda ham unga bòlgan hissiyotlar bor.
- Men ham senga befarq emasman Jimin.
U menga qaraganida kòzlari porlab ketdi.
- Nima rostanmi? Sen ham meni sevasanmi?
- Ha, seni sevaman Park Jimin. U ikki yuzimdan ushlab òzining yumshoq lablarini menikiga bosdi. Men ham òylab òtirmasdan bòsaga javob qaytardim. Bir birimizdan chanqoqlik blan bòsa olardik. Bu meni birinchi bòsam emas lekin òzgacha hissiyotlarni tuysyotgan edim. U sekin asta mendan uzoqlashdi va yuzimdan siladi.
- Tuyģularimni qabul qilganing uchun rahmat.
- Aslida sen menga anchadan beri yoqasan. Bir on bir birimizdan kòz uzolmay qoldik.
- Ketdikmi?
- Qayerga?
- Axir boģichlarni almashtirishing kerak. Men bosh silkib qòydim.
*
PovSoomin: Biz uni uyiga yetib keldik. U kravatga yotishi bilan men uni kiyimini tugmalarini yecha boshladim. Boģichlarni ham yechib oldim yaralardan asar ham qolmagandi. Kòzim yana uni kubik bòlib turgan presslariga tushdi, u qòlimdan ushlab ularning ustiga bosti. Men uyatdan qizib ketdim lekin ular judaham yoqimli edi. U meni òzi blan yotoqqa tortdi va bòynimga labini bòsti. Nafasi huddi bòynimni quydiradigandek edi. Belimdan mahkam quchib tanalarimizni birlashtirdi, men qòlimni uning kòksiga qòydim. Lablari bòynimda sayr qilarkan asta sekinlik blan ustimga butunlay chiqib oldi. Men uni tanasini issiqligini sezib turardim. Engashib lablarimni erkalashni boshladi men ham uni qayta òpdim. Bòsa tobora chuqurlashib borarkan tili oģzimga kirish uchun ruxsat sòrardi. Men lablarimni ajratdim va uni tili meniki blan òynashishni boshladi. Aqil hushumni butunlay yòqotib qòydim ikkalamizni ham ehtiros egallab olgandi. Asta sekinlik blan fudbolkamni kòtarishni boshladi, shu payt men undan birdaniga ajraldim. U menga hayron tikilib qoldi.
- Jimin.. men pichirladim.
- Tss hammasi yaxshi bòladi menga ishon. Men javoban bosh silkidim. U fudbolkamni butunlay yechib oldi. Yuzim huddi pomidorga òxshab qizarib ketdi. U ochiq belimdan silab sekin pastlay boshladi va shimimni ham yechib oldi. Uni qarshisida faqat ichkiyimda qolgandim. U kòzlari blan tanamni òrganib chiqardi. Ichkiyimlarimni ham bir zumda yechib oldi va labini kòkraklarimga bosti. Men ovoz chiqarmaslik uchun labimni tishladim. U bir kòkragimni uchini sòrib ikkinchisini siqib qòyardi. Men chiday olmay nola qilib yubordim. Uni qaynoq qòllari pastlashib sònlarimni ochdi. Men uyalib yuzimni berkitdim. Kamarning yechilgan ovozini eshitdim va ichimni vahima bosa boshladi. Oyoqlarim orasida qattiq narsani his qildim.
- Jimin men qòrqyapman.
- Bu tabiy hol men muloyim bòlaman. U lablarimdan òpib ichimga kira boshladi. Boshida faqat oģriqni his qildim keyinchalik esa oģriq òrnini ehtiros egallab oldi. Xona ikkimizni nolalarimiz blan tòldi. Ehtiros va hohishga boy bòlgan aloqa uzoq vaqt davom etdi.