May 15, 2025

Fake love

1-qism

Qizning ko'zlari yoshlanib uni olib ketayotgan qo'riqchilarga indamay ergashdi. Boshqa chorasi ham yo'q edi. Nima qila olardi? Oddiygina kuchsiz qizning bu ikki bahaybat erkaklarga kuchi yetmarsdi.

Ikki qo'riqchi ortidan aeroportga kirib o'zining reysi tomon yurdi. Hodim tekshiruv uchun passportini so'raganda sumkasidan passport chiqarib tekshirtirar ekan qulog'iga tanish ovoz eshitilib joyida to'xtab qoldi.

- INSAN...

Yigit atrofdagi odamlar unga qarab turganiga umuman e'tibor bermarsdi shunchaki qiz tomon jon-jahti bilan yugurib kelardi.

- xonim kirishingiz mumkin

Hodimning gapidan so'ng qiz o'ziga keldi. Kirishni istamarsdi ammo yonidagi qo'riqchilarni esladi,hamma bo'lgan voqeani esladi va shunchaki boshqa iloji yo'qligidan ohir-oqibat ichkariga kirib ketdi.

- YO'Q!INSAN SHOSHMA....INSAN

Yigit ortdan yanada baland baqirib qiz tomon yetvolishga harakat qilib yugurib kelar ekan ammo boyagi ikki qo'riqchi uni ushlab oldi.

Ammo u to'xtamadi qo'riqchilarga musht tushirib ohiri ulardan ajralib kelar ekan ammo allaqachon samalyot uchib ketgandi.

U sevgan qiz,uning butun bir hayoti bo'lgan bu qiz ketdi!

6 yil avval

- oyijon men keldim

Insan oshxonaga kirib oyisiga yordamlashar ekan boshqa xizmatchi ayollar bilan ham salomlashib chiqdi.

Cha xonim krtiga o'girilib qizini ko'rar ekan tabassumi yanada kengaydi.

- insan...imtihoning qanday bo'ldi? hammasi yaxshimi?

Insan yugurib kelgancha onasini quchdi huddi onasiga erkalanayotgan yosh boladek unga tikildi.

- ishoning men eng baland ball bilan universitetga kiraman. imtihonni a'lo darajada topshirdim

- mening qizim eng aqilli qiz

Cha xonim qizini boshini silab qo'ygancha so'ngra peshonasidan o'pib qo'ydi.

- aytgancha oyi bugun kimdir keladimi? hamma judayam shoshilyabdi?

- ha. bugun yosh janob uyga qaytar ekan

Yosh janob? Insan o'ylanib qoldi. Albatta bu oilaning farzandi qaytayotgan edi.

Insanning oyisi Sunhi xonim kimlar uyida xizmatchi bo'lib ishga kirgandi va ulargs qo'rg'onning yonidan kichik xizmatkorlar uyida xam yashashlari uchun xona berilgan edi. Insan yaqinda maktabni bitirdi va biznes universitetiga o'qishga topshirgan edi. Bo'sh vaqtlari esa onasiga o'zi qarashardi kichkina singlisi esa xali endi boshlang'ich maktabda o'qirdi.

Ular bu yerga kelganiga bir yil bo'lgandi. Kim oilasining o'g'li esa aqshga ketgan edi ammo universitetda o'qish uchun esa kareyaga qaytayotgan edi.

Soat sakkizz ham bo'lgandi Insam yordamlashib bo'lgach ortga qaytish uchun uydan chiqdi.

U xizmatkorlar uyi tomon yo'l olar ekan qo'rg'onga mashina kirib keldi va uyning eshigi tagida to'xtadi. Haydovchi birinchi tushgancha eshikni ochdi so'ngra mashina yukxonasidan chamadonni oldi.

Insanning ko'zi mashinadan tushgan yigit tomon qarab qoldi. Balki hamma aytgan yosh janob shu edi. Bu ehtimoldan yiroq emasdi chunki uning tashqi ko'rinishi va kiyinishi oddiy inson emasligini tasdiqlardi.

Ohir-oqibat insan tezda xizmatchilar uyiga qaytgancha to'g'ri o'zining xonasiga yo'l oldi

Insan

1-qism

Qizning ko'zlari yoshlanib uni olib ketayotgan qo'riqchilarga indamay ergashdi. Boshqa chorasi ham yo'q edi. Nima qila olardi? Oddiygina kuchsiz qizning bu ikki bahaybat erkaklarga kuchi yetmarsdi.

Ikki qo'riqchi ortidan aeroportga kirib o'zining reysi tomon yurdi. Hodim tekshiruv uchun passportini so'raganda sumkasidan passport chiqarib tekshirtirar ekan qulog'iga tanish ovoz eshitilib joyida to'xtab qoldi.

- INSAN...

Yigit atrofdagi odamlar unga qarab turganiga umuman e'tibor bermarsdi shunchaki qiz tomon jon-jahti bilan yugurib kelardi.

- xonim kirishingiz mumkin

Hodimning gapidan so'ng qiz o'ziga keldi. Kirishni istamarsdi ammo yonidagi qo'riqchilarni esladi,hamma bo'lgan voqeani esladi va shunchaki boshqa iloji yo'qligidan ohir-oqibat ichkariga kirib ketdi.

- YO'Q!INSAN SHOSHMA....INSAN

Yigit ortdan yanada baland baqirib qiz tomon yetvolishga harakat qilib yugurib kelar ekan ammo boyagi ikki qo'riqchi uni ushlab oldi.

Ammo u to'xtamadi qo'riqchilarga musht tushirib ohiri ulardan ajralib kelar ekan ammo allaqachon samalyot uchib ketgandi.

U sevgan qiz,uning butun bir hayoti bo'lgan bu qiz ketdi!

6 yil avval

- oyijon men keldim

Insan oshxonaga kirib oyisiga yordamlashar ekan boshqa xizmatchi ayollar bilan ham salomlashib chiqdi.

Cha xonim krtiga o'girilib qizini ko'rar ekan tabassumi yanada kengaydi.

- insan...imtihoning qanday bo'ldi? hammasi yaxshimi?

Insan yugurib kelgancha onasini quchdi huddi onasiga erkalanayotgan yosh boladek unga tikildi.

- ishoning men eng baland ball bilan universitetga kiraman. imtihonni a'lo darajada topshirdim

- mening qizim eng aqilli qiz

Cha xonim qizini boshini silab qo'ygancha so'ngra peshonasidan o'pib qo'ydi.

- aytgancha oyi bugun kimdir keladimi? hamma judayam shoshilyabdi?

- ha. bugun yosh janob uyga qaytar ekan

Yosh janob? Insan o'ylanib qoldi. Albatta bu oilaning farzandi qaytayotgan edi.

Insanning oyisi Sunhi xonim kimlar uyida xizmatchi bo'lib ishga kirgandi va ulargs qo'rg'onning yonidan kichik xizmatkorlar uyida xam yashashlari uchun xona berilgan edi. Insan yaqinda maktabni bitirdi va biznes universitetiga o'qishga topshirgan edi. Bo'sh vaqtlari esa onasiga o'zi qarashardi kichkina singlisi esa xali endi boshlang'ich maktabda o'qirdi.

Ular bu yerga kelganiga bir yil bo'lgandi. Kim oilasining o'g'li esa aqshga ketgan edi ammo universitetda o'qish uchun esa kareyaga qaytayotgan edi.

Soat sakkizz ham bo'lgandi Insam yordamlashib bo'lgach ortga qaytish uchun uydan chiqdi.

U xizmatkorlar uyi tomon yo'l olar ekan qo'rg'onga mashina kirib keldi va uyning eshigi tagida to'xtadi. Haydovchi birinchi tushgancha eshikni ochdi so'ngra mashina yukxonasidan chamadonni oldi.

Insanning ko'zi mashinadan tushgan yigit tomon qarab qoldi. Balki hamma aytgan yosh janob shu edi. Bu ehtimoldan yiroq emasdi chunki uning tashqi ko'rinishi va kiyinishi oddiy inson emasligini tasdiqlardi.

Ohir-oqibat insan tezda xizmatchilar uyiga qaytgancha to'g'ri o'zining xonasiga yo'l oldi