Twisted games
Yomg‘ir yog‘ayotgan paytda hech qayerda qolib ketishdan ham battar holatlar bor edi.
Masalan meni keyingi asrga yetkazib tashlashga bel bog‘lagan quturgan ayiqdan qochayotgan bo‘lishim mumkin edi. Yoki qorong‘u podvalda stulga bog‘lab qo‘yilgan holda Aqua guruhining "Barbie Girl" qo‘shig‘ini qayta-qayta eshitishga majbur qilinayotgan bo‘lishim mumkin edi – hatto qo‘limni tishlab uzish evaziga bo‘lsa ham bu qo‘shiqni boshqa eshitmaslik uchun.
Lekin vaziyat yomonroq bo‘lishi mumkinligi hozirgi holat yaxshi degani emasdi.
To‘xta. Ijobiy fikrlashga harakat qil.
Telefonga tikilib turdim ilovaning "mashinani topyapman" degan xabarini ko‘rib hafsalasi pir bo‘lgan odam kabi tishimni tishimga qo‘yib. Oxirgi yarim soatdan beri shu gapni eshityapman.
Odatda bunday vaziyat meni bunchalik bezovta qilmasdi chunki hech bo‘lmaganda telefonim ishlayapti va yomg‘irdan panalash uchun avtobus bekati bor edi. Lekin Joshning xayrlashuv kechasi bir soatdan keyin boshlanadi men esa hali ham qandolat do'konidan tortni olib ketganim yo‘q. Ko‘chada qorong‘ulik cho‘kmoqda. Men hayotga optimistik qaraydigan qiz bo‘lishim mumkin lekin ahmoq emasman. Ayniqsa o‘zini himoya qila olmaydigan kollej qizining hech biri – kechasi hech kim yo‘q joyda yolg‘iz qolishni xohlamaydi.
Men Jules bilan birga o‘zini himoya qilish mashg‘ulotlariga yozilishim kerak edi.
Mavjud imkoniyatlarimni xayolimdan o‘tkazdim. Bu joyga qatnovchi avtobus dam olish kunlari yurmasdi. Do‘stlarimning aksariyatida mashina yo‘q edi. Bridjetning haydovchisi bor edi lekin u elchixona tadbirida soat yettigacha band edi...
Uber hali yurishni boshlamagan va yomg‘irdan beri birorta ham mashina o‘tganini ko‘rmadim.
Albatta men yo‘lda turgan mashinalarga qo‘l ko‘tarib to‘xtatishga harakat qilmoqchi emasdim – men dahshatli filmlarni ko‘rganman rahmat.
Oxirgi variantim bor edi – men mutlaqo xohlamagan variant. Lekin iloji yo‘q edi.
Telefonimdagi kontaktlar orasidan keraklisini topib ichimda jim dua qilib qo‘ng‘iroq tugmasini bosdim.
Birinchi chaqiriq. Ikkinchi. Uchinchi.
-qani ko‘tar... yoki yo‘q. qaysi biri yomonroq ekanligini bilmayman – o‘ldirilishmi yoki akam bilan shug‘ullanishmi?" Albatta akam ham meni bu ahvolga tushganim uchun jazolashni istashi mumkin lekin bu keyingi masala edi.
— nima bo‘ldi? — degan ovoz eshitildi.
Men hafsalasiz burun tirishtirdim.
— salom senga ham aziz akajon. nima uchun nimadir bo‘ldi deb o‘ylayapsan?
— sen menga qo‘ng‘iroq qilding. sen hech qachon qo‘ng‘iroq qilmay faqat muammoga tushmaguningcha
To‘g‘ri. Biz odatda faqat xabar yozardik va bir-birimizning yonimizda yashar edik (bu men tanlagan narsa emas aytmoqchi) shuning uchun deyarli gaplashmasdik.
— men "muammoga duch keldim" deb aytmagan bo‘lardim — dedim ikkilanib. — lekin... yo‘qolib qdim. jamoat transporti yo‘q va Uber topa olmayapman
Men unga joylashuvimni aytdim.
— nima balo sen u yerda nima qilyapsan? bu kampusdan bir soatlik masofa-ku!
— dramatizmga berilma. menda fotosessiya bor edi va bu joy mashinada o'ttiz daqiqalik yo‘l. tirband bo‘lsa qirq besh daqiqa
Chaqmoq gumburladi yaqin atrofdagi daraxt shoxlarini silkitib yubordi. Men qaddimni qisib panohimga yanada ichkariga o‘rnashdim lekin buning ko‘p foydasi yo‘q edi. Yomg‘ir qiya yoqqan holda ustimga urilar suv tomchilari shunchalik qattiq ediki terimga tegishi bilan sanchilib ketardi.
Josh tomondan shitirlash eshitildi so‘ng sekin chiqayotgan nola.
Men to‘xtadim. Noto‘g‘ri eshitdim deb o‘yladim lekin yo‘q. Yana nola.
Ko‘zlarim dahshat bilan kengaydi.
— sen hozir qilyapsanmi?! — pichirlab baqirdim atrofda hech kim bo‘lmasa ham.
Men jo‘nab ketishimdan oldin shosha-pisha yeganim sendvich qaytib chiqmoqchi bo‘ldi. Akang kim bilandir jinsiy aloqada bo‘layotganini eshitishdan jirkanchroq hech narsa yo‘q. Boshimga shunday fikr kelgani ham meni ko‘nglimni aynitdi.
— texnik jihatdan yo‘q — dedi Josh hech qanday pushaymon sezilmagan ohangda.
-texnik jihatdan – so‘zi bu yerda katta yukni ko‘tarayotgandi.
Aqlli bo‘lish shart emasdi: Josh to‘g‘ridan-to‘g‘ri jinsiy aloqa qilmayotgan bo‘lishi mumkin edi lekin nimadir bo‘layotgani aniq edi. Va men bu "nimadir" ning nima ekanligini bilishni xohlamasdim.
— hey qo‘ng‘iroq qilgan sen eding — dedi u. Keyingi so‘zlari go‘yo qo‘liga telefonni yopib gapirgandek biroz bo‘g‘iq eshitildi. Nozik ayol kulgisi keyin esa mayin ingrayotgan ovoz eshitildi. Mening quloqlarim ko‘zlarim miyam — hech biri buni eshitishni xohlamasdi.
— bolalardan biri mening mashinamni olib ko‘proq ichimlik sotib olishga ketdi — dedi Josh yana aniq ovoz bilan — ammo tashvishlanma seni olib ketaman. manzilingni belgilab telefoningni yaqin tut. o‘tgan yili tug‘ilgan kuningga olib bergan gaz balonchani hamon saqlayapsanmi?
-ha buning uchun rahmat aytmoqchi
Men yangi hermes birkin sumkasini olishni xohlagandim lekin Josh menga sakkizta qalampir gaz purkagichi sotib olgan edi. Men ularning hech birini ishlatmaganman shuning uchun bittasi sumkamda bo‘lishiga qaramay qolganlari shkafimning orqa tomonida bexavotir joylashgandi.
Mening kinoyam akamning boshidan o‘tib ketdi. Tibbiyotga tayyorgarlik ko‘rayotgan talaba bo‘lsa-da ba'zan u ancha sodda edi.
-arzimaydi. joyingdan qimirlamay tur u hozir yetib boradi. keyin o‘zingni qanday himoya qilish haqida gaplashamiz
-men o‘zimni himoya qila olaman – deb norozilik bildirdim. Bu to‘g‘ri so‘z bo‘ldimi?
-bu mening aybim emas uhh... kut "u" deganda kimni nazarda tutding? Josh!
Kech bo‘ldi. U allaqachon telefonni qo‘yib qo‘ygandi.
Men undan tushuntirish talab qilmoqchi bo‘lgan yagona paytda u meni do‘stlaridan biriga almashgan bo‘lsa kerak. Josh har doim haddan tashqari ehtiyotkor edi shuning uchun u bu safar vahimaga tushmaganiga hayron bo‘ldim. "O‘sha voqea"dan beri u meni nafaqat akam sifatida balki qo‘riqchim sifatida ham kuzatardi. Men unga bu uchun xafa bo‘lmadim—bizning bolaligimiz biroz notinch bo‘lgani aytilardi—men uni juda yaxshi ko‘rardim lekin uning doimiy xavotiri biroz zerikarli bo‘lishi mumkin edi.
Men skameykada yonboshlab o‘tirdim va sumkamni o‘zimga yaqinroq qisib oldim terimga qizigan yoriq yog‘ochning issiqligini sezdim va sirli “u”ning kelishini kutib turdim. U kim bo‘lishi mumkin edi? Joshning do‘stlari juda ko‘p edi. U doimo mashhur bo‘lgan—basketbol yulduzi talabalar uyushmasi prezidenti va o‘rta maktabda bal qirolligi g‘olibi; kollejda esa Sigma birodarlik uyushmasining rahbari edi.
Men esa butunlay boshqacha edim. Unchalik mashhur bo‘lmasam-da e'tibordan chetda bo‘lishni afzal ko‘rardim va do‘stlar doiramni tor saqlashga harakat qilardim. Josh har qanday tadbirning yuragi bo‘lsa men burchakda o‘tirib borishni orzu qilgan joylarim haqida xayol surardim lekin...
Agar mening fobiyam bunga halaqit bermasa edi.
Mening la'nati fobiyam. Men uning faqat aql bilan bog‘liq ekanini bilardim lekin u jismoniy his qilinardi. Ko‘ngil aynishi yurak urishining tezlashishi falaj holatga tushib qo‘llarim harakatsiz muzlab qolishi...
Yaxshi tomoni shundaki hech bo‘lmaganda men yomg‘irdan qo‘rqmas edim. Dengizlar ko‘llar va hovuzlardan qochish mumkin edi lekin yomg‘irdan... ha bu yomon bo‘lishi mumkin edi.
Men qancha vaqt kichik avtobus bekatida qotib o‘tirganimni bilmayman o‘z vaqtida Graysonlarning mashinasida qaytish taklifidan voz kechganimga achindim. Ularni bezovta qilishni istamagandim va Uber chaqirsam yarim soat ichida Tayer kampusiga yetib boraman, deb o‘ylagandim. Ammo er-xotin jo‘nab ketgach osmon birdan ochilib shiddatli yomg‘ir boshlanib ketdi.
Kech bo‘layotgandi. Xira kulrang osmon qorong‘ulik bilan qorishib sirli “u” paydo bo‘ladimi deb xavotirga tushdim. Lekin Josh hech qachon meni yolg‘iz tashlab ketmagan. Agar u kimnidir menga yuborgan bo‘lsa-yu u kela olmasa ularning oyoqlari ertasiga ishlamasligi aniq edi. Josh tibbiyot talabasi edi lekin agar vaziyat talab qilsa zo‘ravonlikdan foydalanishdan aslo tortinmasdi—ayniqsa gap men haqida bo‘lsa.
To‘satdan avtomobil chiroqlari yomg‘ir ichida chaqnadi. Men mayin yurak urishimni sezdim—bir tomondan hayajon, ikkinchi tomondan esa ehtiyotkorlik tufayli. Bu mashina meni olib ketish uchun kelgan odamnikimi yoki begona bir maniacniki ekanligini bilishning imkoni yo‘q edi. Marylandning bu hududi unchalik yomon emasdi lekin hech qachon bilib bo‘lmaydi...
Ko‘zlarim yorug‘likka moslashgach yengillik bilan nafas oldim lekin ikki soniya o‘tmasdan yana taranglashdim.
Yaxshi xabar? Menga yaqinlashib kelayotgan qora Aston Martinni tanidim. Bu Joshning do‘stlaridan biriga tegishli edi ya'ni men bu kecha mahalliy yangiliklarga chiqqan qizga aylanmayman.