One step closer 3
Yn bir necha soniya ikkilanib turdi. Taehyungning qo‘li hali ham oldida cho‘zilgan edi — uzun, ingichka barmoqlari, bilagida qora charm bilaguzuk. Uning ko‘zlari esa Ynni butunlay o‘ziga tortayotgandi.
—Faqat bir chashka qahva, — dedi Yn nihoyat, ovozi biroz titroq chiqdi. — Va faqat suhbat.
Taehyungning lablarida g‘olibona, lekin juda chiroyli tabassum paydo bo‘ldi. U stulni tortib o‘tirar ekan, Ynga yaqinroq o‘tirishga harakat qildi. Orasidagi masofa endi juda yaqin edi.
— Rahmat, — dedi u past ovoz bilan. — Men sizni qo‘rqitmoqchi emasman, Yn. Faqat… sizni yaqindan bilishni xohlayman.
Ofitsiant kelib, ikkalasiga qahva buyurtma oldi. Taehyung Yn uchun “Caramel Macchiato, shirinroq qilib” deb buyurtma berdi — xuddi uning ta’mini allaqachon bilagandek.
Taehyung ko‘zlarini Ynning yuzidan uzmay gapirdi:
— Men sizni birinchi marta Jungkookning kechasida ko‘rdim. Siz oq ko‘ylakda edingiz, sochingiz yelkasiga tushgan. Kulayotgandingiz… va men o‘sha payt o‘yladimki, “Bu ayol butun dunyoni yoritib yuboradigan tabassumga ega”.
Yn qizardi. Bunday ochiq va chuqur iltifotni u uzoq vaqt eshitmagan edi. Jungkook ham uni maqtardi, lekin Taehyungning uslubi butunlay boshqacha — xuddi she’r o‘qiyotgandek.
— Siz meni juda yaxshi eslab qolibsiz, — dedi Yn ohista. — Lekin nega? Men oddiy odamman.
Taehyung sekin boshini chayqadi va qahvasidan bir ho‘plab, Ynning ko‘zlariga tikildi. Uning nigohi issiq va chuqur edi.
— Oddiy emassiz. Sizda bir narsa bor… tinchlik va olov birga. Jungkook sizni qanday qo‘riqlashini ko‘rdim. U sizni juda yaxshi ko‘radi, shundaymi?
Yn boshini egdi. Yuragi tezroq urayotgan edi.
— Ha… u mening erim. Biz bir-birimizni juda yaxshi ko‘ramiz.
Taehyung bir oz jim bo‘lib, keyin muloyim ovoz bilan davom etdi:
— Bilaman. Va men buni hurmat qilaman. Lekin… bir odam boshqa odamni yaxshi ko‘rishi, uning boshqa birov bilan baxtli bo‘lishiga to‘sqinlik qilmasligi kerak, deb o‘ylayman. Men sizni faqat bir marta yaqindan ko‘rishni xohladim. Chunki siz mening ichimda bir narsani uyg‘otdingiz.
U stol ustidan qo‘lini biroz oldinga surdi — deyarli Ynning barmoqlariga tegadigan darajada. Issiq nafasi Ynning yuziga tegardi.
— Aytingchi Yn… Jungkook sizga oxirgi marta qachon shunday qaragan edi? Xuddi siz butun olamdek, xuddi sizsiz nafas ham ololmaydigan qilib?
Ynning nafasi tiqilib qoldi. Bu savol juda ochiq va xavfli edi. Taehyungning ovozi esa shu qadar yumshoq va jozibali ediki, u orqaga chekinishni xohlamayotgandek tuyulardi.
— Men… — Yn gapni boshlay olmay qoldi.
Taehyung tabassum qilib, ohista davom etdi:
— Men sizga hech narsa va’da qilmayman. Faqat shuni aytamanki, agar siz bir kun zeriksangiz, yoki kimdir sizni chin dildan tinglashini xohlasangiz… men shu yerdaman. Sizni tinglashga, siz haqingizda o‘ylashga, sizni kuldirishga tayyorman.
U bir zum jim bo‘lib, keyin qo‘lini Ynning qo‘liga yaqinlashtirdi va juda yengil deyarli sezilmas tarzda barmoqlarini tegizdi. Bu teginish elektr toki kabi o‘tdi.
— Siz juda go‘zalsiz, Yn. Nafaqat tashqi ko‘rinishingiz, balki energiyangiz ham. Men buni his qilyapman.
Yn qo‘lini sekin tortib oldi, lekin ko‘zlarini Taehyungdan uzolmadi. Yuragi g‘alati tarzda siqilayotgan edi — bir tomondan aybdorlik, ikkinchi tomondan esa taqiqlangan hayajon.
— Siz xavfli odamsiz, Kim Taehyung, — deb pichirladi Yn
Taehyung kulib yubordi. Bu kulgi juda jozibali va chuqur edi.
— Balki. Lekin sizga zarar yetkazishni xohlamayman. Faqat… sizni biroz o‘zimniki qilishni xohlayman. Hatto bir necha daqiqa bo‘lsa ham.
U soatiga qaradi va og‘ir nafas oldi.
— Vaqt o‘tib ketdi. Jungkook sizni kutayotgandir. Lekin men sizga bir narsa qoldirmoqchiman.
Taehyung cho‘ntagidan kichik, oq rangli vizitka chiqardi. Orqa tomonida qo‘l bilan yozilgan raqam bor edi.
— Bu mening shaxsiy raqamim. Faqat siz uchun. Xohlasangiz yozing. Xohlamasangiz — unutib yuboring. Lekin men… sizdan xabar kutaman, Yn.
U o‘rnidan turar ekan, Ynning peshonasiga yaqinlashib, juda ohista va muloyim ovoz bilan pichirladi:
— Bugun siz bilan o‘tkazgan bu qisqa vaqt mening bir necha oyimdagi eng yaxshi lahzalarimdan biri bo‘ldi. Rahmat, go‘zal.
Taehyung ketayotganda orqasidan bir marta qarab qo‘ydi. Uning nigohida rashk, xohish va chuqur qiziqish aralash edi.
Yn stol oldida yolg‘iz qolib, qahvasini sovutib o‘tirardi. Yuragi hali ham tez urayotgan edi