You're mine
Hammasi yoʻlda adashib qolgan kunimdan boshlangan edi. Yoʻlda adashganim sababli katta muammoga aralashib qoldim. Aytgancha oʻzim haqimda aytsam. Ismim Seok Jin. Yoshim 33da. Janubiy Koreyaning Seoul shahrida yashayman. Keling hikoyamni boshidan aytib beray. Men yangi ishga kirgan edim. Ammo birinchi ish kunimdanoq yoʻlda adashib qolgan edim. Toʻgʻri bu sizga yoshbolacha tuyilishi mumkin. Ammo bu siz oʻylagamdek emasdi. Hammayer tinch, sokin va shubhali. Birinchi marta bunday joyga kelishim.
Jin: Jin ursin yoʻldan adashd...
Gapimni tugatmasimdan qora katyumdagi odamlar kela boshladi. Men nima qilishni bilmay qoldim. Ularni yuzi ular sovuqqon ekanligidan darak berar edi. Men yashirinishga harakat qildim va bir mashina ortiga yashirinib oldim. Qarasam ular men tomon emas balki bir yigit tomon kelishayotgan ekan. Men jim turib tomosha qilardim. Birdan kostyumlilar orasidan bir qiz chiqib keldi. Koʻrinishi chiroyli ammo qaysar koʻrinadi. Menimcha u qiz kostyumlilarning boshligʻi. Ammo hayron qoldim. Qiz bola ham shuncha odamga boshliq boʻladimi.
.: Miss Rose bu biz aytgan yigit. U bizni odam oʻldirayotganimizni koʻrib qoldi.
Rose: Hhh nima!? Hali bu soʻtak bizni ishga burnini suqdimi!? Hoʻsh isming nima?
JinPOV: Menimcha bu qizni ismi Rose.
Rose yigit tomon yaqinlasha boshladi.
.: Men senlarni bilaman. Senlar mafiasanlar. Meni akamni qotilisanlar. Akamni qaytarib berlaring.
Rose: Hoy axmoq akang oʻlgan. Sababi esa akang katta miqdorda qarz olgan. Ammo toʻlay olmadi. Shuning uchun uni oʻldirdim. Ha aytgandek biz haqiqatdan ham Mafiamiz aqlli.
JinPOV: Nima!? Ular mafiami? Men tezroq qochishim zarur. Meni ham oʻldirib yuborishadi- deya endi ketmoqchi edim. Ammo haligi yigitni qiz otib tashladi. Men bunday narsalarga chiday olmaganim uchun baqirib yubordim.
JinPOV: Yoʻq. Nega baqirdim-a!? Endi haqiqatdan ham qochishim kerak- deya qochayotgan edim. Ammo meni kostyumliklar tutib olib Roseni oldiga olib kelishti.
Rose: Isming nima? Yoshing nechchida?
Rose: Uni kiyimini yeching. Ammo pasti qolsin.
Ular meni kiyimimni yecha boshlashdi. Ularga teng kelsam oʻlishimni bilib jim turaverdim.
Rose: Oʻoʻ mushaklaring bor ekan-da. Seni sevib qoldim. Endi sen menikisan
Jin: Yoʻq. Men hech kimniki emasman.
Kostyumliklar meni qaysidir uyga olib borishdi. Uy anchagina katta va hashamatli. Oʻzimni qoʻlga olib qizga ayttim:
Jin: Meni qoʻyib yubor. Hech kimga sen haqingda aytmayman
Rose: yoʻq. Sen endi men bilan yashaysan
Jin: Lekin...-gapimni tugatmasimdan u qiz meni qoʻlimdan tortib bir xonaga olib kirdi.
Rose: Bu seni xonang sevgilim. Sen bu yerda uxlaysan. Albatta men bilan. Ha yana oʻylaymanki hech kim bilan aloqa qilmagansan. Agar qilgan boʻlsang oʻldiraman.
Jin: Nima!? Meni kim deb oʻylayapsan. Men sen bilan uxlamayman.
Rose: Sevgilim ogʻzingni yop. Koʻp gapirmay turganing yaxshi
Rose: Men keyinroq qaytaman. Hozir ishchilarim senga kiyim olib kelishadi. Kiyimingni alishtirib olasan. Shu boʻyi men kechqurun qaytaman. Tungga tayyorsan degan umiddaman.
Qizni gaplari meni biroz larzaga soldi. Ammo oʻzimga kelishga harakat qildim. Ishchilar menga bir dunyo kiyim olib kirishdi.
.: Miss Rose razmeringizni bilmagani uchun hammasini sotib oldi.
Jin: Nima!? Hammasini. Ha mayli chiqib ketavering- dedim shiddat bilan. Ular chiqib ketishti. Men kiyim alishtirish davomida qochishni oʻyladim.
JinPOV: Ammo qanday qochaman? Ahir ular juda kuchli va hamma yer kostyumlilarga toʻlib ketgan. Ha topdim. Men kech tushishi bilan hamma uxlaganda qochib ketaman. Ammo qiz bilan tun oʻtqazishim zarur. Boʻlmasa u uxlamaydi. Boshqa choram yoʻq-deya oʻylab soatga ham qaramabman. Oradan naqt 4 soat oʻtipdi. Tun allaqachon tushgan. Rose meni xonamga kirib keldi.
Rose: Azizim bugun kayfiyatim yaxshi. Kel tezroq seni oʻzimniki qilamiz. Hoʻsh tayyormisiz?
Rose: Buni qizigʻi yoʻq. Seni oʻzimniki qilaman -deya menga yaqinlasha boshladi. Oramizda masofa qolmagan edi. U mendan boʻsa ola boshladi.
Rose: Sevgilim seni sevaman- deb pichirladi qulogʻimga. U mendan boʻsa olar ekan. Ishni choʻzib oʻtirishni xohlamadi. U oʻzini va meni kiyimlarimni yecha boshladi.
Rose: Sevgilim oldin aloqa qilganmisan?
Rose: Yaxshi-deya meni hamma yerimdan boʻsa olib zasoslar qoldira boshladi. U sekin meni pastimga oʻtdi. A*zoyimni soʻrar ekan bu menga qandaydir lazzat bera boshladi. U tahminan 2 minut a*zoyimni soʻrdi va ustimga chiqib olib aloqa qilishni boshladi. U har xil nolalar qilardi. Bu qandaydir meni ham hirsimni uygʻota boshladi. U tempni oshirar edi. Oxiri charchab oldimga keldi
Rose: Sevgilim davom ettirib qoʻy. Agar davom ettirsang ertaga aylangani chiqamiz-dedi. Bu albatta meni xursand qildi. Chunki oʻsha paytda qochishim mumkin boʻladi. Men uni ostiga sekin a*zoyimni tiqa boshladim va aloqa qila boshladim.
Rose: Tezroq...tezroq qil...tezz
Men bu gapdan keyin tempni juda oshirdim. Xonani tanani bir-biriga urilgan tovushi toʻldirar edi. Vanihoyat ikkalamiz ham boʻshandik. Men uni oldiga yotib oldim.
Quyoshning zarrin nurlari meni koʻzimga tusha boshladi. Yonimga qarasam rose menga tikilib yotar edi.
Rose: Koʻp uxlar ekansan. Yur nonushta qilamiz- men kiyinib nonushta qilish uchun pastga tushdim. U yerda rose bilan nonushta qildim. Bir hizmatkor oldimga kelib ovqat qoʻyib menga boshqacha qarab qoʻydi. Buni rose payqadi. Menimcha bu hizmatkor qiz oʻladi.
Rose: Nima seni boshqa ishing yoʻqmi? Yigitimga koʻz olaytirma. Yoʻqol. Agar yana bir marta shu ishni qilsang seni oʻzim oʻldiraman-dedi jahl bilan. Hizmatkor yigʻlagan holda chiqib ketti.
Rose birdan tarelkaga vilkani gʻirchillata boshladi.
Rose: U haqida oʻylama. Shu nolangni nega kecha yotoqda chiqarmading-a!?
Men hech narsa demadim. Chunki bu gʻalati gap boʻldi. Biz ovqatlanib boʻlib aylangani ketdik. Ammo yoʻlda bir inson bilan uchrashib qoldik.