Sevgi

Tun ham tushdi bu tun baʼzilar uchun maroqli lekin baʼzi birlar uchun emas. Yulduzlar juda ham koʻp lekin birgina oʻyning oʻrnini egallay olmaydi. Oʻy juda ham chiroyli porlayotgan edki barcha er yuzini tundan bir oʻz boʻlsa ham himoya qilib yoʻritib turar edi.

~~~

Katta hashamatli qoʻrgʻon ichida 10dan oʻrtiq ishchilar bor edi. Uyda hamma oʻz ishlari bilan ovora boʻlar ekan uyning yakkayu yagona boʻlgan qizi esa oʻyin bilan ovora edi u 17 yoʻshda boʻlsa ham ichidagi mitti odamcha hali hamon tirik edi.Bu qizning hiqoyasi endi boshlanadi nima dep oylaysiz hali kttaya olmagan qizni nimalar kutyabdi?

Salom bu men Edward Eleanora Anderson. Yoshim 16da. 20-Mart kuni tugʻilganlar kunm yana bir oʻy qoldi bu esa menga juda ham yoqadi odamlarning sovgʻalari oʻyin kulgu bularning bari juda ajoyib shunday emasmi. Men bu uyning yakkayu yagona qizi boʻlaman Oyim Minji Kim
dadam Jeon Nabin. Ular nega kareyscha isim va familyada buni bilmayman. Biz oldin Amerikada yashar edik hoʻzir esa Kareyada. Qoʻchib kelganimizga 7yil bolyabdi. Meni Kareyada doʻstlarim juda koʻp Amerikada esa unchalik koʻp emas. Men sizga bir sirni ochaymi? Mening yaxshi koʻrgan bir yigitim boʻr lekin buni oʻzi ham bilmaydi. Koʻrinishdan menga ham befarga oʻxshamaydi, lekin u men bilan teng oʻyim ruhsat bermaydi chunki oʻzingdan 5-6 yosh katta insonga beraman deydi. Lekin men koʻrqaman qanday qilib 5-6 yosh katta odam bilan munosabat kurashim mumkin? Albatta bu qoʻrqinchli holat emas lekin men koʻrqaman. Buni hech kim tushunmaydi afsus.

~~~
Erta tong kareya vahti bilan soat 12:00 edi.Yostiq bilan ajray olmaydigan qiz yostiqni quchoqlab hali ham pishillab uhlayotkan edi. Oʻsha lanati telefon oʻvozi yoʻq boʻlganda hali hamon uhlayotkan boʻlar edi. Elyanora qozini asta sekinlik bilan ochar ekan gingshib telefoni qoʻliga oʻldi

-Meni bezovta qilgan maxlik kim( deya telefoni koʻtardi

-Hoy nima hali ham turmadingmi?

-Eyy bu senmisan Ameliya

-nima dep oʻylaganding albatta bu men

-hoʻsh nima gaping bor edi

-Bugun Songwoni tugʻilgan kuni

~Qoʻzlari moshteg ochilib ketkan qiz tetiq va dadil javob berdi.

-Ha yaxshi, nima qilishim kerak?

-Bugun tugʻilgan kun marosimi boʻladi kechga tayyor boʻlib tur seni oʻlib ketaman

-Meni boʻra oʻlmayman

-hech qanday eʼtirozlarni eshitmayman mayli korshkuncha chaou (deya goʻshakni qoʻydi

-Nega eslamadim a avvalroq (ha bu Elyanorani sevgan yigiti)

- bugun kanchani sana (deya telefoni qoʻliga oʻlib soatni qaradi) 2-Mart ekan axx yaramas qiz nega eslamading aaa jin ursin vaqt oʻz qolgan sovgʻa tayorlashim kerak (deya oʻrnidan sapchib turib toʻgʻri vanga kirib ketdi)

Oradan yarim soat otib Eleanora tayor boʼlgach pastga tushdi. Hizmatkorlar oʻz ishini alla qachon bitirib boʻlishgan edi. Elyanorani Ota onasi esa ertalabdan ishga ketiishib boʻlishgan edi.

-Yana har doimgidek oʻzim nonushta qilar ekanmanda - qiz xoʻrsinib koʻydida nonushta stulga oʻtirdi va ovkatlana boshladi.

-Hayrli tong kichik honim - deya uyning eng ishonchli va oʻz oila azosidek boʻlib ketkan 50 yoshli ayol keldi

-Sizga ham Anna honim
- Elyanora hurmat ila javob qaytardi

-Qizim senga bir gap aytmohchi edim

-Marhamat oʻgring - deya stulga ishora qildi

-1haftadan soʻng uyingizga yangi inson keladi

Elyanora ikkilanib qogʻldi -Qanday inson kim qarindoshimizmi?

-Buni keyinroq bilib oʻlasan senga avvalroq aytib koʻydin buni hech kimga aytma

-Nega? Nega mendan yashiryabsiz ayta qoling

-Qizim boʻlmaydi yana bir oʻz vaqt kerak buning uchun

-Axx ichim qizib ketyabdi

-Mayli qizim men uyga ketdim hamma ishlarni qilib koʻydim

-Nega ketyabsiz qoʻlmaysizmi?

-Yoʻq oʻgʻlim bugun armiyadan keladi tansik taom qilishim kerak

-ovv zoʻrku mayli yaxshi boring -deya kulib koydi

Ajoyib tanlov, Oysha! Mana siz va Adon ishtirok etadigan sevgi va biroz sehrli ohangdagi hikoya:

“Oysha va Adon: Yulduzlar Orasidagi Sir”

Oysha har kech yotoqxonasidagi deraza yonida o‘tirib, osmonga tikilardi. U yulduzlar bilan suhbatlashishni yaxshi ko‘rardi. Ammo bir kuni u osmonda g‘alati bir yulduzni ko‘rdi — u boshqalardan farqli ravishda chaqnab turardi.

Ertasi kuni maktabga borganida, Adon unga qarab jilmaydi. "Kecha osmonda nimadir g‘alati ko‘rdingmi?" — deb so‘radi u. Oysha hayratda: “Qanday qilib bilding?” deb javob qaytardi. Shunda Adon asta cho‘ntagidan kichkina sirli tosh olib chiqardi. “Bu tosh osmonga bog‘langan. U seni tanladi.”

Oysha va Adon har kecha sirli yulduzni kuzatishdi. Ular har safar qaraganda yulduz kattalashar, so‘ngra g‘oyib bo‘lardi. Nihoyat bir tun, yulduz yerga juda yaqinlashdi va ularni o‘ziga tortdi.

Ular ko‘zlarini ochganda, osmon shahrida — yulduzlar o‘rtasida turgan edi. Bu yerda faqat tanlanganlar yashar, va bu dunyoda sevgi bilan yurak kuchi eng katta qudrat edi.

Oysha va Adon birgalikda osmon shahrining sirlarini ochishdi. Ular yovuz kuchlarga qarshi kurashib, yulduzlar energiyasini himoya qilishdi. Har bir sarguzashtda ular bir-birlariga bo‘lgan his-tuyg‘ularini chuqurroq anglab borishdi.

Va nihoyat, yerga qaytish vaqti kelganda, Oysha bilan Adon osmon shahridan yurak shaklidagi yulduz olib kelishdi. U to abad ularni birlashtirib turadigan ramz edi.

Endi ular har kecha yulduzga qarab, o‘sha mo‘jizali kechani eslashar — va yuraklarida osmon yoritgan muhabbat bilan yashashardi.

Agar xohlasangiz, ushbu hikoyaning davomiy qismlarini ham yozib beraman. Yoki tasviriy sahna chizib berishimni istaysizmi?

Qutidagi marjonni qo‘limda ushlab, xatni yana bir bor o‘qib chiqdim. U haqiqatan ham uning bo‘ynida bor edi. Uning kulgisi va ohangdor ovozi, nigohi… Bularning barchasi shu marjonni eslatardi. Boshimda savollar g‘o‘ng‘irladi: Kim menga bu marjonni yubordi? Nega endi?

Xatning so‘nggi qismidagi yozuvni qayta o‘qiganimda, buni qandaydir sirli va nostandart sovg‘a sifatida qabul qildim. Kimdir menga biror narsani yubormoqchi bo‘lishi mumkin edi, lekin nima maqsadda?

Men yana atrofga qaradim, lekin bola ko‘zdan yo‘qolgan edi. Hech kim yo‘q edi. Faqat men va o‘sha marjon qolgan edi.

Sotuvchi bemalol savol berdi:

— Yaxshi, bu marjonni topdingizmi? Yoki sizga yordam bera olishim mumkinmi?

Sotuvchi, ehtimol, bu vaziyatga odatlangan edi, lekin men juda hayron edim. Marjonni ushlab turardim, biroq qanday qilib bu holatni tushuntirishni bilmasdim. Shunchaki boshimni qimirlatib, javob berdim:

— Yo‘q, rahmat. Men buni o‘zim olaman.

Men qutini ushlab, uni yengilgina ko‘kragimga qistardim va do‘kondan chiqdim. Hali ham xatdagi so‘zlarni o‘ylardim: "Och, bu sening haqiqatlaring sari ilk qadaming." Kimdir meni kuzatib turibdi, bu nimani anglatadi? Nima uchun men bu sirni hal qilishni xohlayman?