When love changes to sin
Hoseok Komelia bilan suhbatlashar ekan ichkariga kirib kelayotgan Mina va uning ortidagi u olgan ko‘ylakni kiygan Iseolni ko‘rdiyu qo‘lidagi viski borligini ham unutdi. Bor etibori faqat unda edi. Iseol birgalikda turgan Jin, Namjoon, Yoongi va Komelianing akasi Alexning oldidan o‘tarkan ular bilan hushmuomilalik bilan ko‘rishdi. Ko‘rishish barobari yigitlar burnini ishqalarkan, Mina qizni shoshiltrgancha bir to‘da erkaklar, jumladan eri SeokJinning yonidan olib ketdi. Qizni to‘g‘ri Komelia va Hoseok turgan joyga sudrab bordi.
— Hayrli oqshom. Bir juft qora qushden bo‘lib maroqli vaqt o‘tkazyapsizmi? - dedi Mina keng tabassum qilgancha Komeliaga qo‘l cho‘zib.
— Hoseok bilan vaqt qanday o‘tganini payqash qiyn - dedi yigitni yelkasinidan silab. Hoseok esa faqat Iseolga qarab turardi.
— Bu kim? Oila azoingizmi?
Hoseok o‘z xotinini boshqa birov deb tanishtirish o‘rniga savolni javobsz qoldirarkan, Iseolning o‘zi tomoq qirgancha gap boshladi
— Mening ismim Kang Iseol. Minaning va kelinning dugonasiman.
Komeloa Iseolni diqqat bilan kuzatib turarkan birdan hayrat bilan qo‘llarini og‘ziga olib bordi.
— Hooo, sen o‘sha kuni ofisda bizni tutib olgan qizsan...
Iseol yana bir bor o‘sha manzarani ko‘z oldiga keltirarkan tobora yemirilayotgan asablarini erining pinjiga kirgancha unga uyalish o‘rniga qulog‘igacha jilmayayotgan qiz yeyayotgandi. Lablarini qisgancha bazo‘r jilmayarkan hech qanday reaksiasz turgan Hoseokga ko‘z qiri bilan qaradi.
— Men honmlarni yolg‘iz qoldiraman - deb Hoseok ulardan qocharkan u ketishi bilan Mina ham kelin yoniga kirishlarini aytib Komeliadan uzoqlashishdi.
— Ko‘rdingmi? Xatto uyalishmaydi. O‘sha kunni faxriy yorlig‘dek peshonasiga yopishtirib olishdan ham tap tortishmaydi bular.
— Hoseokdan xafa bo‘lma. U bechora nima qilsin. Bir tomonda Jin, bir tarafda esa sen bilan kelishuvi...
— Hech ham bechora emas. O‘ziga ham bu yoqib tushyapti o‘sha qora qarg‘ani yonida bo‘lish.
— Ha balki, qiz menga yoqmagan bo‘lsa ham aytishim kerak-ki, ikkisi bir biriga mos.
— Hech ham, qiz o‘likdek oq va sochi, qosh ko‘zi qarg‘adek tim qora.
Mina uning tanqidini jilmaygancha eshitarkan Yunxining yoniga kirib borishardi.
Yunxi hona markazida chiroyli oq ko‘ylakda qo‘g‘irchoqdek porlab turar qo‘lida esa pushti atrgullar edi.
— Sizlar tushlikda ahu yerda bo‘lishingiz kerak edi! - dedi Yunxi qizlarni ko‘rishi bilan nolib.
10 daqiqalik oldi qochdi suhbatdan so‘ng eshik taqqillab Namjoon ichkariga kirdi va Yunxini ko‘rgancha mamnunlik bilan lablarini tishladi.
— Juda ochilib ketibsan... Haqiqy kunning malikasi!
— Faqat bugunmi? - dedi qiz qo‘lidagi atrgullarni silagancha bo‘lajak erini sinash maqsadida
— Yo‘q doim shundaysan. Hayotimni, har kunimni malikasisan!
— Ouuu bizning Namjoon bunday gaplarni ham bilarkanda? - desi Mina kesatib. Namjoon unga ko‘z qisb qo‘ydi. Mina bir oz Namjoonga qaradida keyin ko‘zidagi yoshlarini tushurmaslikga uringancha
— Oilamizning yana bir a‘zosi o‘z baxtini topganidan xursandman. Namjoon doim baxtli bo‘ling va ayolingizni himoya qiling - Mina Namjooni quchoqlash davomida shularni aytarkan ilojsiz ko‘z yoshlari toma boshladi. Minaning bo‘yi barobar egilgan yigit Minani tinchlantirish uchun uning yelkasini yengil silarkan
— Hoy qiz yig‘lashni to‘xtat. Xuddi oyimga o‘xshaysan...
— Agar oyimiz trik bo‘lganida sizni Yunxiga uylanishizga rozi bo‘lmasdi - dedi Mina arazlagandek uning yelkasiga turtib. Namjoon esa unga "nega?" degandek ifoda bilan qararkan gapini davom ettirdi
— Shunday go‘zal qizni sizga ishonib bo‘lmaydi.
— Hey bas qil! Hozr Yunxi meni yomjn odam deb o‘ylab qochib ketishi mumkun...
Ularni kuzatayotgan Yunxi Namjooning qo‘lini tutdida ikkinchi qo‘lini beliga qo‘ygancha
— Nega meni ayiqdek shrin erimni bezovta qilyapsan?
Namjoon esa "ana ko‘rdingmi" degandek Minaga jilmayarkan Mina ikkisiga o‘likdek nigoh bilan qarab turdida barchasi julib yuborishdi.
Iseol ularni kuzatib turarkan ular chinakam baxtli oila edi. U sekin bu honadan tashqariga chiqarkan negadr atrofida vaxtli insonlarni ko‘rish unga yomon tasir qilayotgandi. Qandaydr ichki kuyukish
ichida qaynab turardi. Namjooning Yunxiga qaragan nigohlarini eslarkan bu juda yoqimli edi ammo shu bilan birga og‘riqli. Mana nima uchun bu yerga kelishni istamagan....
O‘z hayollari bilan, ichki isyonkor tuyg‘ulari bilan kurashgancha ketayotgan qizga kimdr urilib uni reallikga qaytardi.
— Ouuu kechiring honim. Men bir oz shoshqaloqlik qildm
— Hech qisi yo‘q hamma ayb o‘zmda. Hayolga berilib ketdim - dedi Iseol hijolat bo‘lgancha.
— Siz ham men kabi bu yerda yangi ko‘rinasz. Ichimlikda menga sherik bo‘laszmi?
Iseol atrofga qarab kimni yoniga borishini ham bilmay yigitga rozilik berdi. Yigit jilmaygancha eng yaqin stoldan o‘zi va Iseol uchun ichimlik olib uzatdi.
— Ismim Alex. Asli rusman. Tilingizda unchalik yaxshi emasman.
— Bu qiyn bo‘lsa Rus tilida gapirishingiz mumkun...
— Ruschani bilaszmi?
— Oz-moz... - dedi julib yigit ham jilmaydi.
— Ismingiz Isolmidi? - dedi yigit o‘zing yo‘g‘on ovozida o‘ziga xos aksent bilan. Qiz ismini bu tarzda aytilishidan kulish barobari ha degandek bosh siltadi.
— Aytishim kerakki ajoyib ifor - dedi yigit kulayotgan qizga ko‘z qisib. Endi qiz bu maqtovdan bir oz uyaldi va Mina sachgan atrning o‘tkir hidini eslab bir oz bu maqtovning rostligiga shubhalandi.
Hoseok Aleks va Iseolni kuzatarkan hotini vaqt topdi deguncha o‘ziga yangi sherik topib olishidan allaqachon jinni bo‘layotgandi. Qachon unga o‘zi egalik qiladi? Qachon bu qiz yonidagi joyni eri uchun asraydi?
Hoseok chidolmay ularning orasiga tusharkan, bugun birinchi marta Iseolga yaqn turishi sdi. Darhol atrni hidini payqadiyu qoshini chimrdi. Keyin esa ha deb unga yontoqlanayotgan Alexni ko‘zdan kechirarkan bu atr aynan u o‘ylagan narsa edi. Jin ursin!
— Alex sizni boya otangiz qidrayotgandi. Ninadr so‘ramoqchi edi.... - Hoseok viqor bilan turgancha hurmatli ohangda Aleksga yolg‘on gapirib bu yeddan ketkizib yuborarkan u ketishi bilan darhol Iseolning bilagidan ushlab sudray boshladi. Ayollar honasiga olib kirib eshikni qulfladida qizni eshikka bosdi... bu qisqa vaqt ichida nima bo‘lganini tushunmay vahimaga tushgan Iseol orqasi eshik tutqichiga mahkam bosilarkan Hoseokning ko‘zlarida jilovlashga urinayotgan g‘azabini ko‘rardi.
— Nega iforingni o‘zgarding? - Hoseok qizga yaqin kelgancha bosim bilan savol berarkan qiz bubday savolni xatto kutmagandi.
— Shoshilayotgandim.
— Sen bu bilan omma oldida yurolmaysan, bunday narsalarni faqat men uchun ishlatishing mumkun. Ammo senga aytganmdek bunday narsalarni umuman keragi yo‘q. Meni hirsm, senga bo‘lgan hoxishm har seni soyangni ko‘rishm bilan, ismingni yoki ovozingni eshitishm bilan uyg‘onadi. Meniki seni juda yaxshi his qiladi...
— Birortayam gapinga tushunmayapman. Bu Minaning atri edi... Ahh orqam og‘riyapti. Qoch...
Iseol yigitni o‘zidan itararkan Hoseok eshik tutqichi va qizning orqasining orasiga bir qo‘lini qo‘yib qizga yanada yaqinlashdi va qizni ham o‘ziga yanada yaqinlashtrdi. Sochlariga burnini ko‘mgancha hidlarkan qizning qulog‘iga
— Meni o‘ldirish uchun yaratilgansan ham so‘zlar, ham amallar bilan...
Hoseok qizdan uzoqlashdida
— Haydovchi seni uyga olib borib qo‘yadi. Minaning esa o‘zim aqlini kirgizib qo‘yaman - dediyu chiqib ketdi....