"Hold my hand"
– Yeon Mi devor tomon tirsaldi. Jungkook qizni qizarib ketgan yoniqlarini koʻrib lab chetida jilmaydi.
– Biz kirayapmiz. – James bilan Kan ichkarida nima boʻlayotganiga qiziqishib kirishga ruhsat soʻrashdi.
– Boʻladi. – Jungkook qizga qarab kulgancha qorin boʻshligʻini silab ustidagi kiyimni tushirdi.
– Murabbiy seni chaqirayapti Jeon. – James Jungkookdan 4 qadam olisda turgancha gaplarini aytdi.
– Ketamiz. – Jungkook ortiga oʻgirilib tez tez nafas olayotgan qizni bilagidan ushlab xonadan olib chiqib ketdi.
– Jeon oʻzgarib qolgan, yonidagi qiz taʼsir qilayotgan boʻlsa kerak. – Kan xonadagi shkafga suyangancha Jamesga qaradi.
– U oddiy qiz emas, u odamlarni tez oʻziga bogʻlab qoʻya oladi, eng yomoni esa ularni shunchaki tashlab ketadi, unga bogʻlanib qolgan odam azoblanadi, u esa shunchaki hammasini unutadi. – James shkafini ochish mobaynida gapirib ohirigi gaplarida esa harakatini toʻxtatdi.
– U qizni taniysanmi? Orangizda nimadir boʻlganmi? – Kan oldinga biroz egilgancha Jamesdan javob kutdi.
James biroz sukut saqlab nima deb aytishni oʻylab qoldi, miyasida otgan ishlar aylanar ekan, bularni barchasini rad qilgancha sezilmas bosh chayqadi.
– Yoʻq hech narsa, unut, mashq qilishimiz kerak. – James hotirjam javob bergancha Kani koʻkrak mushaklariga yengil urib qoʻyib eshik tomon yurdi.
– Meni orqamdan pariyim ergashib murabbiyni oldiga keldik.
– Chaqirtirgan ekansiz? – Murabbiyga gapirib uni javobini kutdim.
– Yaqinda janging boʻshlanadi, bilasan, aa? Ammo otangda sen uchun ish topibdi, eski ishlarni boshlashi aniq, sen bu ishlaringni yopib kel, ungacham men jangni toʻxtatib turaman. – Murabbiyni gaplarini jiddiy ohangda gapirar ekan bularni pariyim eshitishini xohlamadim.
– Chiq ! – Ortimda xonani qiziqish bilan hatto suhbatga eʼtibor bermay qarab turgan qizga biroz ovozimni balandlatib gapirdim.
Pariyimni koʻz qorachigʻlari biroz kattalashib indamay xonadan chiqib ketdi. Bilardim, unga baribir hammasini tushuntirishim kerakligini, ammo hozir vaqti emasdi, ortamiz yaqinlashganida emas !
– Hammani shunday oʻzingdan birgina ahmoqlikni deb sovutasan, Jeon. – Murabbiyini gaplari menga yoqmayotgani, asabiy peshonamni ishqalab yana qayta qarshimga qaradim.
– Bu mening ishim meni muammoyim, siz ham bunday gaplarni har kimni oldida aytishingiz toʻxtatishingiz kerak. – Asabiy gapirib nigohlarimni jiddiylashtiridim, bu ishlarimni faqatgina Yeon Mi emas undan boshqasi ham bilmasligi kerak edi.
– Jeon, otang baribir seni oʻsha yerga qaytarar edi, sensiz uni ishi bitmaydi, boksni ham bu ishlardan qochib tanlaganingni bilaman, sen General eding, eng yaxshi qurollchi. – Murabbiy endigi gaplarini oʻrnidan turib men tomon harakatlanib gapirdi.
– Bu ishlaring sen uchun x*rom boʻlishi mumkin ammo endi kech suqilgan boshni qaytib chiqarib boʻlmaydi. – Murabbiy ikki qoʻlini yelkam ustiga qoʻyib menga lab chetida jilmayib qaradi va xonadan chiqishimni aytdi.
Bu xonadan asabiy chiqar ekanman, miyamga hech narsa kelmayotgandi, baribir oʻsha yerga qaytishimni bilardim, ammo yolgʻiz ketishimni kutmagandim. Telefonimni chiqarib otamga habar yubordim va pariyimni izlay boshladim. Mashq zalida pariyimni James va Kan bilan koʻrib qoshlarim chimirildi, Kan pariyim bilan kulishib oʻtirsa James esa teskari qarab pariyimga eʼtibor bermayotgandi.
– Pari. – Uni oldimga chaqirdim va oldimga kelishini kutdim.
– Nima? – U oldimga kelishi bilan bir qoʻlimni uni orqa yelkasiga qoʻyib oʻzim bilan tashqariga olib chiqdim.
– Pari, meni ishlarim chiqib qoldi bir hafta uyda boʻlmayman, uyda Naya senga sherik boʻlib turadi. – Unga mayin ovozda hotirjam gapirdim va ortidagi u oʻtirgan joyga yengil nigoh tashladim.
– Jungkookni meni tashlab ketishini hushlamay lablarimni burishtirdim.
– Ketsangiz ketavering. – Unga hafa boʻlganimni sezdirish uchun ovozimni biroz balandlatib gapirdim.
– Oʻzing shuni xohlagan ekansan hoʻp, mayli. – Jungkook menga qarab oʻynoqchi tarzda iljayib qoʻydi.
Undan endi butunlayiga hafa boʻldim, yuzimni oʻyna tomon burgancha yoʻl boʻyi bir marta ham unga qaramadim.
– Kan bilan James senga ortiqcha narsa aytishmadimi? – Toʻsatdan Jungkook jiddiy gʻazabli ohangi eshitib yuzimni u tomon burdim.
– Yoʻq, ular yaxshi yigitlar ekan. – Oʻzim bilmagan holda biroz tabassum qilib ularni maqtab qoʻydim.
– Yaxshi yigitlar? – Jungkook meni gaplarimni savol tariqasida qaytarib aytdi.
Uning yeb qoʻygudek nigohiga qarshi javob bera olmasdan tezda mashina eshigini ochib uy ichkarisiga yugurdim.
– Laʼnati ! – Orqamdan menga yetib olishiga harakat qilayotgan Jungkookni sokinishini eshitib uy ichkarisiga kirib tezda oshxonaga yugurdim.
– Naya ! – Naya chaqirar ekanman u oʻtirgan joydan boshini koʻtarib oʻrnidan turdi.
– Nima boʻldi, Mi? – U menga savol tariqasida qoʻshini chimirdi.
Naya koʻrib kichik makkorona tabassum qilib uni ortiga otib yashirindim.
– Janob Jeon yordamchingiz sizga fayl tashlab ketgandi, uni xonangizdagi stolga qoʻydim va yordamchingiz bu fayllar sizni ertangi ishingiz boʻyicha ekanligini aytib oʻtdi. – Naya bizni oʻrtamizdagi bu suhbatni buzgancha Jungkook gapirdi.
– Xonamga ichimlik olib kir. – Jungkook ustidagi kiyimlarini toʻgʻirlab tepa qavatga chiqib ketdi.
– Janob Jeoni asabiga tegma, ayab oʻtirmasligi mumkin. – Naya meni ogohlantirgancha muzlatgichdan shishadan ichimlikni oldi.
– Men olib boraman, menga ber. – Nayani yoʻlini toʻsib ikkala qoʻlimni oldiga choʻzdim.
– Menga ber. – Nayani ikkalanib qolgan yuzini koʻrib gaplarimni yana qayta aytdim va uni javobini kutmasdan qoʻlidan ichimlikni yulib olib tepa qavatga yugurdim.
– Yeon Mi, toʻxta, shoshma, u yerga kirishing mumkin emas ! – Naya meni ortimdan ergashib kelar ekan, menga endi baribir edi, bu oyini jiddiylashtirmoqchi edim.
– Xonamga kirib eshikni yopib sekin qadamlar bilan stol ustidagi faylni olib ochdim. Fayl ichida koʻpgina qilishim kerak boʻlgan ishlar yozilgandi, xususan otamning noqonuniy keladigan qurollari va boʻladigan urush haqida. Anchadan beri bu ish bilan shugʻullanmay qoʻygandim, ohirigi marta ikki oy avvaldan beri.
—2 OY AVVAL—
–General Jeon bu sizni ohirigi topshirigingiz. – Oddiy askarini biri Jungkookga hisobot bergancha qoʻlini peshonasi yoniga qoʻyib, xurmat bilan xonadan chiqib ketdi.
– Otamning ohirgi dushmani, va men bu ishlardan butunlayga kechaman. – Jungkook horsingancha boshini orqasiga tashlab tanasini boshashtirdi.
Devordagi soatni ovozi xonadagi sukutni buzadigan yagona narsa boʻlib bu ovoz Jungkookni butun boshli eʼtiborini tortar edi. Nihoyat bu soat 00:00 koʻrsatib bong urar ekan bu ovozdan koʻzini ochgan Jungkook ornidan sekin qoʻzgʻalib ornidan turdi.
– Tayyorlaning, Leeni tungi klubiga boramiz. – Jungkook toʻplanib qurollanib turgan odamlariga gapirgancha ular bilan qoʻshilib orqasiga ikki turli qurolini osgancha mashinasiga chiqdi.
Bu tungi klubni oldiga mashina kelib toʻxtashi bilan ichkaridan odamlar tushib sekin aslatik bilan uchga boʻlinib uch tarafga ketishdi. Birinchi boʻlim toʻgʻri eshikdan kirdi, ikkinchi boʻlim klubni orqa qismidan, uchinchi boʻlim esa tepa qavatga arqon tashlagancha tepa qavatga koʻtarilishdi. Uchinchi boʻlimdan boʻlib tepa qavatga chiqib, oynani oching ichkariga qurolini taqab kirgancha koʻrgan manzarasidan qurolni yerga tushirdi.
– Men . . . Qilmadim . . . Uni oʻzi meni zorlamoqchi edi . . . Men shunchaki unga qarshilik koʻrsatgdim . . . . . . . Iltimos meni qutqaring. – Xonada polda qoʻlida pichoq bilan oʻtirgan qizni usti qonga boʻyalgan edi yerda esa Leeni oʻlik tanasi.
Qiz oʻrnidan turib Jungkookni harbiy kiyimiga osilgancha undan yordam soʻrashni boshladi.
– Menga qara, hozir tashqariga chiqqanda jurnalistlar va barchaga u oʻzini oʻzi oʻldirganini sen esa jabrlanuvchi ekanligini aytasan, hoʻpmi? – Jungkookni bu qizga achinish mehri tushgancha uni yuzidagi sochlarini orqaga qildi.
– Bu yerni tozalang, va jasadni olib chiqinglar, asosiy bu yerdagi boʻlgan ishlar sir bolsin. – Jungkook orqasida qimir etmay turgan boshqa askarlarga gapirib, keyin esa qizni tashqariga mashinasiga olib chiqdi.
– Isming? – Rulni ushlagan Jungkook qizga savol berdi.
– Naya, Kang Naya. – Naya biroz yutingancha Jungkookga javob berdi.
– Hoʻsh, Naya, men Jeon Jungkookman, yaniy General, havfli topshiriqlar va chegaraga masʼulman, tanishib olgan ekanmiz, seni uy va ish bilan taʼminlayman, menga shunchaki oʻz gururingni endi yer bilan bitta qilmaslikka vaʼda ber. – Jungkook qizga sokin munosabat qilar ekan bu sokin aytilgan gaplarni butunlay teskari qabul qilgan qiz oʻz hislariga erk berib boʻlgandi.
— HOZIRGI VAQT—
Naya bilan boʻlgan ilk uchrashuvimizni eslab boshimni orqaga tashladim, bu fayldagi ish ham otam tomonidan berilgandi, otam oʻzi ham noqonuniy ishlar bilan shugʻullansa ham hech qachon bu narsa haqida hech kim bilmasdi, men esa faqat otamga oʻxshaganlari mamlakat qoʻliga tutib topshirardim, va bular faqat otamni dushmanlari edi, unga yaqin boʻlgan va hamkorlarini esa huddi otam kabi ularni ham orqasini yopib yurardim.
– Otamni bu safargi dushmani ham huddi oʻziga oʻxshagan ekan. – Keyingi ishim yana qayta chegara qaytib otamni qurollarini oʻtkazib otamni dushmanining buyurtmasini qoʻlga olish edi.
– Bu ishdan sogʻ qaytishim dargumon. – Fayllarni bir burchakka uloqtirib stol ustida yoyilib yotgan rasmlarni koʻra boshlagandim.
Bu rasmlar pariyimga tegishli edi, uning teatrdagi rasmlari, rasmlar koʻp edi va ularni sekin astalik bilan koʻrib chiqar ekanman, rasmlarni koʻpida pariyim kiygan liboslar ochiq edi, yelka tarafi, orqa qismi, va qisqa liboslar. Bu rasmlardan qoshlarimni chimirdim. Rasmlardan hayol buzilgach uni stol ustiga tashlab yubordim. Boshimni orqaga tashlagancha koʻzimni yumdim. Qorongʻulikdan menga pariyimni aksi koʻrinar ekan chuqur uh tortdim.
– Bu nimasi? – Hayolim oʻzimga boʻysunmas ekan bir daqiqa oʻzimni yoʻqotib qoʻydim.
Haqiqiy ehtiros hayajoni his qilar ekanman hayolarimga qoʻshilib tanam menga boʻysunmas edi. Yuzimni qoʻlim bilan yopib chuqur nafas oldim, tanam qizib borar ekan miyamga hozir pariyimdan boshqa hech narsa yoʻq edi.
– Men kimnidir zoʻrlab, hirsga erk beradigan koʻchadagi it emasman. – Ozimga oʻzim gapirib bu iflos hayollardan qutulmoqchi boʻlib boshimni ortga tashladim.
Pariyimni oʻz xohishisiz unga tegina olmasligimni bilib hayolimda qilmoqchi boʻlgan ishlarni oylar ekanman, tanamda mitti issiq qoʻllarni yugurib yurganini his qildim. Nafasim tezlashib tanam borgan sari bu teginishlardan qiziq borayotgandi. Belimni pasti ozodlikni istayotganini his qilib koʻzimni ochdim. Qarshimda ikki yuzi qizargan pariyimni ikki qoʻli tanamda edi. Ortiq chiday olmayman! Uni ikki qoʻlini ushlab stol ustiga yotqizdim.
– Jungkook qizni hayratda qolgan yuziga tikilgancha bu xohish bilan toʻlgan sukutni oʻzi buzdi.
– Men his qilayotgan narsalarni his qilayapsanmi? – Jungkook aniq yolgʻonlarsiz javob kutib qizni koʻzlariga chuqur tikildi.
– Nima haqida gapirayapsiz? – Yeon Mi yuzini yon tomonga burgancha ichida oʻsib borayotgan bu uyalish hisini yoʻqota olmadi.
– Bu xohish, bu hayajon, kimnidir istash . . . Yonib borayotgan tana . . . – Jungkook oʻzini miyasidagini qizga tushuntirmoqchi boʻlib har bir gapini aniq aytdi.
– Ruhsat berasanmi? – Hali ham yuzini boshqa tomonga burib turgan qiz endi kichik koʻz ochib yumish ishorasini qilganida buni Jungkook rozilik deb qabul qildi.
Jungkookda ham bunday ishlar birinchi bor boʻlar ekan qizni ichidagi qoʻrquv unda ham bor edi. Jungkook qizni tanasini qaltirayotganini sezgancha, u uchun hammasi yaxshi boʻlishi uchun qoʻlidan kelganicha oshirib yubormasdan, sekin, mayin harakatlar qilar edi. Egilgancha Jungkook qizni oldida boʻladigan ishlardan biroz tichlantirmoqchi boʻlib mayin oʻpichlar qoldirib, sekin astalik bilan qizni pastki kiyimlariga qoʻshib oʻziznikini yechishga tushdi.
– Hozir biroz ogʻriq boʻladi, tanangni mendan olib qochma. – Jungkook qizni ogohlantirar ekan qizdan sado ham chiqmadi, Jungkook qizni hayolar-u hislarga chomganini koʻrib lab chetida jilmaydi.
Qiz ichiga toʻsatdan kirgan qalin *azodan koʻzlarini katta ochib qarshisidagi yigitga qaradi.
– Tshshsh, oʻzingni bos... – Jungkook bir qoʻlini koʻtarib qizni ogʻizni yopdi.
– Hali harakatni boshlamasimdan koʻzinga yosh olibsan, paricham, boshida ogʻriqli boʻlgani bilan sekin rohat ola boshlaysan, sabr qil... – Jungkook qizni qulogʻiga shivirlagancha, sekin harakatga kela boshladi.
Qizdan mayin eshitilmas ovozda nola kelganda, Jungkook lab chetida jilmayib, qizni ogʻzidan qoʻlini oldi.
– Endi xohlagancha ismimni aytib qichqirshing mumkin. – Jungkook harakatlarini tezlashtirib, qizdan oʻzi xohlagan narsasini olishga intildi...
Tuni yarimi kelar ekan bir soatlik ilk yaqinlik ikkisi uchun ham ogʻirlikda soʻng yenglik bilan yakunlandi. Jungkook qizni sochlaridan silagancha iliq vannadan soʻng bu sochlar qurib qolgandi.
Jungkook endi Yeon Mi bilan ancha yaqin boʻlganini va orasidagi ishonch yana ham ortganini his qilgancha, bugun birinchi bor u bilan bir toʻshakda uxlayapti . . . . .
Tong yorishib ertalab barvaqt uygʻongan qiz qarshisida Jungkookni koʻrgancha shiddat bilan yuzini boshqa tomonga burdi.
– Men bilan uxladingizmi? – Past va duduqlanib kelgan Yeon Mini ovozidan Jungkook kulib yubordi.
– Birga uxlash bilan birga kecha biz . . . . . . – Jungkookni gaplari toʻliq yakunlanmasidan qiz qoʻli bilan uni ogʻizni yopdi.
– Boʻldi esladim kerak emas. – Yeon Mi "gapirmang" degandek bosh chayqadi.
– Senga chiroyli tun hadiya qilmoqchi edim, ammo oʻzing meni istaklarim bilan oʻynashding, va yana bularni barchasi ikki tomoni roziligi bilan boʻldi. – Jungkook ohirigi gaplarini labini tishlab biroz hayajon va uyatchang aytar ekan bundan Yeon Mi qoshlarini chimirdi.
– Men shunchaki hazil qilib oʻynashmoqchi edim, yana rozilik bersam nima boʻlibdi? 21 yoshli qizga mumkin emasmi? – Yeon Mi biroz tortinib gapirar ekan Jungkook oʻylanib qoldi.
– Oʻzingiz necha yoshdasiz? – Yeon Mi oʻylanmasdan Jungkookni past ovozda aytilgan gaplarni boʻlgancha savol berdi.
– 29. – Jungkook jiddiy javob berar ekan Yeon Mi qoshlarini chimirdi.
– 29? Hoʻsh unda mendan necha yosh katta bolib qolasiz? – Yeon Mi ikkala qoʻlini koʻtarib barmoqlari bilan hisoblar ekan Jungkook qizni qiligidan kulgancha boshini orqaga tashladi.
– 8 yosh kattaman. – Jungkook kulish barobarida qizga javob berdi.
– Bunday qarama, oʻzimni qari his qilyapman. – Jungkook biroz kulishdan jiddiylashgancha gapirdi.
– Hoʻp, men unda pastga tushaman. – Yeon Mi bu samimiy suhbatni buzgancha oʻrnidan turdi.
– Men ham ketishim kerak. – Qizni orqasidan darrov Jungkook ham oʻrnidan turdi.
Yeon Mini kayfiyati darhol yoʻqolib tezda bosh chayqab eshikdan chiqib ketdi. Jungkook bolsa chuqur horsinib shkafni ochdi.
Shkafdan harbiy kiyimiga mos kiyim tanlab ustki kiyimni almashtirgancha pastga tushdi.
– Pariyim, oldimga kel. – Jungkook oshxonada Naya bilan gaplashib turgan qizni oldiga chaqirdi.
Yeon Mi shunchaki kayfiyatsiz Jungkookga yaqinlashib kelib undan atigi bir qadam olis masofada joyida toʻxtadi.
– U yerda koʻp qolib ketishim mumkin, oʻzingni ehtiyot qilgin, men kelguncha raqslaringda mashq qil, boʻlmasa oʻzim tuni bilan dars oʻtaman. – Jungkook ikkala qoʻli orasiga qizni yuzini olgancha, ohirigi gaplariga urgʻu berib gapirdi va makkorona tabassum qildi.
Yeon Mi Jungkookni ohirgi aytilgan gaplaridan kulib yuborgancha biroz yumshadi. Jungkook qizni oʻziga yaqinroq tortgancha uni bagʻriga bosib boshi ustidan mayin oʻpich qoldirdi.
– Koʻp vaqtingizni ketkazayapsiz, tezroq keting. – Yeon Mi Jungkookni koʻkrak mushaklaridagi yuzini endi tepaga qaratdi.
– Pariyimga endi yoqmay qoldimi? – Jungkook oʻynoqchi tarzda gapirib qizni qoʻlidan ushlagancha, uning kaftlari orasiga ham oʻpich bosib uydan chiqib ketdi.
– Mana, bugun Jungkook ketganiga ham bir hafta boʻldi. Bu bir hafta uni sogʻinib oʻlib qolay dedim, ayniqsa zerikishdan, unga bogʻlanib qolgan ekanman. Bu bir hafta ichida unga koʻrsatadigan yangi raqslarimni oʻrgandim, hatto qoʻshiq yozmoqchi boʻlgan rejamni ham aytishni oʻylab qoʻygandim. Hafta ichida esa menga eski teatrimdan uch marta taklif tushgandi. Ular meni qaytarmoqchi ekan, yana avvalgidek teatr hayoti har hil liboslar, ammo bu safar oddiy liboslar emas, hammasi mansabli qorin solib olgan soqoli odamlarni jalb qilish uchun moʻljallangan har hil ochiq kiyimlar.
– Bularni menga ber, otga solaman. – Naya menga tushayotgan yana bir shunday taklifnomadan gʻazablanib uni qoʻlimdan yulib oldi.
– Jungkook kelsin, hali hammasini unga aytib beraman, ular kim boʻlibti-ki menga bunday taklifnoma joʻnatishadi, Jungkook ularni ayab oʻtirmaydi hali hammasiga koʻrsatsib qoʻyaman ! – Ichimdagi gaplarni baland ovozda gapirib bor gʻazabimni chiqardim.
– Jungkook albatta buni shunday qoldirmaydi. – Naya meni gaplarimga qoʻshilib mayus jilmayib qoʻydi.
– Sen nega unday jilmayding? Yokida menga achinganing uchunmi? – Gʻazabimni Nayaga ham sochar ekanman uni ham gʻazab bilan itarib tepa qavatga chiqib ketdim.
Hammasi toʻgʻri edi, Naya ham Jungkook ketgandan beri kayfiyatsiz, va mayus, bu faqat menga achinish emas ! U yoki Jungkookni yoqtiradi, yoki aksincha . . . Xonamga kirdim va koʻrpachani boʻynimgacham tortib yopdim. Koʻzlarimni ochib yumguncha shiftga tikildim, Jungkook ketgandan soʻng hech narsa yoqmayotgandi, avval injiq boʻlsam endi battar edi, koʻnglim esa negadir gʻash, huddi yaqinda yomon narsa sodir boʻladigandek.
Oʻrnimdan sekin aslatik bilan turdim, zerikkanimdan oʻzimni chalgʻitmoqchi boʻlib Jungkookni xonasiga kirdim.
– Uni sogʻindim. – Biroz yigʻidan burnimni torgancha stolga yaqinlashdim.
Bu yerdagi boʻlgan ishlardan biroz uyalib ustidagi narsalarga barmoq uchlarini surtib chiqdim. Koʻzim buni ustida yoyilib yotgan maning rasmlarim bilan qogʻozlarga tolib ketgandi.
– U hatto meni oʻzimga toʻymasdan rasmlarimni ham qarab yurar ekan. – Oʻzimcha yuragimda joʻshib urayotgan bu quvonchi mayin nafas chiqarish bilan qoʻshib chiqardim va meni rasmlarimdan soʻng yotgan qogʻozlarni qoʻlimga yigʻib olib oʻqiy boshladim.
Har bir satrida qoshlarim chimirilib ichimdagi bir narsa titrab ketdi.
– Naxot u meni aldagan boʻlsa? – Qogʻozni chetidagi Jungkookni oʻzini kichik rasmini koʻrib amin boʻldimki uni ham hayoti yorugʻ emas, shunchaki oʻzini aldab yorugʻ qilgan ammo haqiqiy yorugʻ kelishi bilan bu zulmat ekanligini anglagan.
U meni aldadi, u ham hech qanday yaxshi inson emas ! Hamma ishlarni qilgan odam u ! Ammo qanday qilib odam boʻgʻzigacha qonga botib men insonman deya olishi mumkin ? Jungkook qanday qilib bularni mendan yashirdi ?
Savollarim koʻpayib ketar ekan oyogʻimda kuchim qolmay yerga oʻtirib qoldim qoʻlimdagi qogʻozlarni gʻijimlab atrofga alanglagancha yigʻidan xiralashib kelayotgan bu yoshlarni endi koʻz yumish bilan ozodlikka chiqardim . . .