"𝐃𝐞𝐥𝐢𝐫𝐢𝐨𝐬 𝒅𝒆 𝒂𝒎𝒐𝒓"
— Chapter 1 —
— 𝘉𝘪𝘻 𝘣𝘪𝘳 𝘣𝘪𝘳𝘪𝘮𝘪𝘻𝘨𝘢 tobe 𝘣𝘰𝘨ʻ𝘭𝘢𝘯𝘨𝘢𝘯𝘥𝘪𝘬, 𝘳𝘶𝘹 𝘵𝘰𝘮𝘰𝘯𝘥𝘢𝘯, 𝘮𝘦𝘯 𝘶𝘯𝘪 𝘩𝘪𝘴 𝘲𝘪𝘭𝘢𝘳𝘥𝘪𝘮 𝘶 𝘮𝘦𝘯𝘪...
– Bu tundagi oy yorugʻi tagida qiz nima qilib qoʻyganligini anglab qoʻlidagi pichoqni yerga tashlagancha erkakni ustidan turib.
– Men qilmadim, qilmadim. – Degan faqat bitta gapni qaytargancha, ikki qoʻli bilan sochlarini gʻijimlab ushlab yerga oʻtirib qoldi.
Yerda qoʻshini ustidan to koʻzini pastigacham kesilib yotgan erkak telbalarcha kulib ornidan turdi.
– Ajoyib, sen bilan hayot endi, hayotligini his qila boshladim. – Qiz uchun hatto oʻlishga tayyor boʻlgan bu erkak endi qizga tinchlantiruvchi dori berdi.
Qiz tinchlanib uxlab qolgach uni yotoqqa yotqizib bir oy avvalgi boʻlgan voqeani esladi.
Bir oy avval
– Yeon Mi. – Qizni eri toʻshakda hali ham ota onasini oʻlimini hazim qila olmasdan yotardi koʻzidagi yosh esa allaqachon qurib boʻlgandi.
– Kang. – Yeon Mi sekin boshini koʻtarib qarshisidagi eriga jinidek tikilib turar ekan eri uni oldiga keldi.
– Boʻlgan ishlardan uzur soʻrayman, meni kechir. – Kang qizni ikkala yuzini kaftiga olib qizga hammasini tushuntirib bermoqchi boʻlganda qiz bor kuchi bilan uni itardi.
– Hammasiga sen aybdorsan ! Ota onamni sen oʻldirding ! Seni deb men shu ahvolga keldim ! Meni oʻzligimni batamom yoʻq qilding... – Baqirishlar orasidagi bu ohirigi gap pichirlash boʻlib chiqdi.
Kang qizga u qotil emasligini va ota onasini u oʻldirmaganini aytsa ham baribir qiz koʻrgan narsasiga ishonardi.
– Yeon Mi, gulim, menga qara senga tushuntiraman. – Kangni hali ham boʻlgan bu umidini qiz uni yana bir bor turtib barbod qildi.
– Nimani? Yana qachongacha shunday tushirish bilan oʻtasan? Har gal yolgʻiz qolganimda, hayolga choʻmganimda bu ishlar hammasi miyamda aylanib, ichimdagi bir ovoz intiqom alangasi yonib faqat bir narsani takror takrorlardi, "Uni oʻldir." Bu ovoz meni tinch qoʻymayapti, Kang. – Qiz gaplarini yakunlab ohirida erini ismini sekin aytib uni bagʻriga oqsaqonlanib qolgan tanasini tashladi.
– Qila olmayman, qoʻlimdan kelmaydi, uni oʻrniga seni davolatgani ruhiy kasal xonaga yuboraman, hammasi yaxshi boʻlgach yana olib ketaman. – Kang hotirjam gapirar ekan uni gapini eshitgan qiz endi tipirchilay boshladi.
Kang qizni quchogʻidan chiqarmay mahkam bagʻrida ushlar ekan qiz uni oʻzidan itarishga harakat qilib qarshilik koʻrsatmasin baribir qoʻlidan kelmadi.
Bir kundan soʻng
Kang baribir qizni ruhiy kasalxonaga olib borib uni ichkariga olib kirib shifokorlar bilan tanishtirib ulardan koʻrik ola boshladi.
– Xotiningizni qancha vaqt qolishini ayta olmayman, ammo ahvol ogʻirlashsa uni oʻzini bir xonaga qamab qoʻyishga majbur boʻlamiz. – Shifokorni gapi Kang uchun yurakka tekkan xanjar boʻlib joyida qotib qolishga majbur qildi.
– Agar ahvoli yomonlashsa uni oʻzim olib ketaman. – Kang qatʼiy gapirar ekan bu gaplar shifokordan koʻra oʻziga koʻproq aytilganini bilardi.
– Hoʻp mayli, biron nima boʻlsa sizga habar beramiz. – Shifokor gapini tamomlab yigit chiqishini kuzatdi.
Kang xonanda chiqib koridorda ketar ekan unga orqasi oʻgirilgan sevgani oppoq kiyimda yonboshiga yetib qolgan qoʻra yoyilgan uzun sochli boʻlib arang bosib ketardi. Kang qizni orqasidan kuzatib koʻziga toʻplanib kelayotgan bu koʻz yoshlarini artib tashqariga chiqib mashinaga oʻtirib ketishi bilan undan soʻng boshqa mashina uni oʻrniga kelib toʻxtab ichidagi odam kostyumini toʻgʻirlab mashinadan tushib kasalxona ichkarisiga kirib ketdi.
– Janob? – Orqasidan kelayotgan yordamchisini gapini ortiq eshitishni xohlamagan bu erkak toʻpponchani unga uloqtirib oʻzi esa koridordagi chap tarafdagi eshikka kirdi.
– Janob Min, vaqtida keldingiz. – Shifokor Choi qarshisidagi lab chetida jilmayib turgan odamga qarab gapirdi.
– Yangi bemor haqida maʼlumot bering. – Erkak kompyuter ekrani tomon egilib, ekrandagi qizni xonasidagi kameralar bilan uni toʻshakda ikkala tizzasini quchoqlab oʻtirgan qizga qaradi.
– Bu qiz 21 yoshli Lee Yeon Mi, Lee Kangni ikki oylik ayoli, ular yaqinda turmush qurishgan, ammo Kang qizni ota onasini oʻldirganini koʻrib qolgan bu qizga ruhiy tomondan katta zarba boʻlgan, u buni koʻtara olmasligi aniq edi, erini aytishicha qiz uni oʻldirishni xohlar ekan, va bazida aqilini yoʻqotgan holda oʻzi bilmasdan janob Kanga va oʻziga ziyon yetkazib qoʻyishi mumkin ekan. – Shifokorni har bir gapi erkakni yuzidagi tabassumni kengaytirib uni ahiri ekrandan koʻzini olishga undadi.
– Menga mos, uni olib ketaman, mashinani tayyorlanglar. – Erkak ortiga qarab ikki uchta odamiga buyruq berdi.
– Ammo janob, qizga nima deysiz? Uni ahvoli ogʻirlashsachi? – Shifokor Choi havotir bilan gapirar ekan ayni paytda uni qoʻrquvi bu ikkita telbani bir joyda boʻlishi edi.
– Bu meni kasalxonam, nimani xohlasam oʻshani qilaman, «MYN» – yaniy Min Yoongi, bu degani uni ichidagi har bir tirik, oʻlik, jonsiz zot meniki degani. – Yoongi bir qoʻlini Choini yelkasiga qoʻyib gapirib keyin esa kichik tabassum bilan xonadan chiqib ketdi.
Yoongi shifokor xonasidan chiqqach toʻgʻri qizni xonasiga bordi. Yeon Mi xona ichkarisida boshini devorga suyagancha chuqur horsinar ekan uni eʼtiborini eshik ochilib ichkariga yorugʻlik bilan birga erkakni tushgan soyasi tortdi.
Xona ichkarisiga bu soya egasi kirib kelib qizga tabassum qilib, hech narsa demay uni bilagidan ushlab endi tortmoqchi boʻlganida qiz uni qoʻlini siltab tashladi.
– Tegma menga ! – Qizni aytilgan bu qatʼiy gapi qarshisidagi erkakka zigʻircha ham taʼsir qilmadi.
Yoongi qizni qarshilik koʻrsatishidan lab chetida jilmayib ikkinchi bor qizni bilagidan ushlab ikki marta qattiq tortish bilan uni xonasidan chiqarib oldi. Yeon Mi bir daqiqa nima boʻlganligini hayrat bilan anglab sekin orqasidagi qorongʻu xonaga qarab keyin qarshisidagi erkakka qaradi.
– Ketamiz. – Yoongi qizni qoʻlidan sudrab boʻlsa ham uni mashinasiga soʻldi.
– Siz kimsiz? – Qizdan kelgan bu savol uni mashina ichida qizil chiroqqa toʻxtatdi.
– Keyinchalik bilib olasan, yana eringni qoʻyniga tezroq qaytishni xohlasang indamay aytganlarimni qil. – Svetaforni qizil chirogʻiga hech qachon toʻxtamagan bu erkak bitta qizni savoliga javob berish uchun toʻxtadi.
Yeon Mi, Kangni eshitib unga tezroq qaytish uchun indamasdan bu mashina haydab ketayotgan insoni butkul hayotiga kirib kelgandi.
Hozirgi vaqt
Tun oʻrnini kunga boʻshatib berar ekan kechga ishlarni hali toʻliq eslay olmagan qiz shirin uyqusidan gingshib uygʻondi. Biroz muddat qiz sukunat saqlab atrofga qarab hamma narsani tushungach sekin oʻrnidan turib pastga toʻgʻri oshxonaga kirib oʻziga sharbat quyib ichdi. Tepadan kelayotgan oyoq tovushlarini egasi endi oshxona eshigi oldida edi.
– Buni men qildimi? – Qiz biroz qoʻrquv bilan qarshisidagi koʻzidagi kesik joyi endi yaraga aylangan erkakka qarab gapirdi.
– Haa, ammo havotir olma, bu men uchun sendan kelgan eng yaxshi sovgʻa, bu meni yana ham koʻrkam qilib koʻrsatadi, eng asosiysi bundan chandiq qolmaydi, koʻnglingni toq qil. – Yoongi gapirish mobaynida galstugini toʻgʻirlab qizga koʻz qisgancha uydan chiqib ketdi.
Yeon Mi/Pov: Bu uyda bir oydan beri yashayapman va bu inson tanasidagi telba esa meni yana ham aqildan ozdirayotgandi.
Qizni hayolari uyni teng yarimi boʻlmish kitobxonani eshigi oldida toʻxtadi. Bu kitobxonani Yoongi qizni chalgʻitish uchun atayin qurdirgandi. Qiz chuqur nafas olib sekin eshikni ochib oynadan tushgan nurdan yuzini berkitish uchun qoʻlini koʻtardi.
Yeon Mi kitobxonadagi hech bir kitobni yakunigacham oqib tugatmagan edi, u uchun hammasi keyinchalik qiziqarsiz boʻlib qolgani uchun har kuni har hil boshqa kitobni olib oʻqir edi, bugun ham oʻsha kunlarni biri. Bu kun ham u uchun oddiy otar ekan kitob javoniga yaqinlashib qizil rangdagi eski bir kitobga koʻzi tushdi va osha yerni oʻzida kitobni ochib oʻqiy boshladi.
Yeon Mi/Pov: Kitobni ichiga kirib ketgudek oʻqiyotgan bir paytimda orqamdan oyoq tovushlari kela boshlagandi, va bu oyoq tovushlarni egasi mendan atigi bir dyuym uzoqda edi. U shu qadar yaqin-ki men joyimdan qimir etmay turgandim, bitta xato harakat va nima boʻlishini hatto hech kim hatto folbinlar ham ayta olmasdi.
Yeon Mi/Pov: Bu uyda bir oydan beri yashayapman va bu inson tanasidagi telba esa meni yana ham aqildan ozdirayotgandi.
Qizni hayolari uyni teng yarimi boʻlmish kitobxonani eshigi oldida toʻxtadi. Bu kitobxonani Yoongi qizni chalgʻitish uchun atayin qurdirgandi. Qiz chuqur nafas olib sekin eshikni ochib oynadan tushgan nurdan yuzini berkitish uchun qoʻlini koʻtardi.
Yeon Mi kitobxonadagi hech bir kitobni yakunigacham oqib tugatmagan edi, u uchun hammasi keyinchalik qiziqarsiz boʻlib qolgani uchun har kuni har hil boshqa kitobni olib oʻqir edi, bugun ham oʻsha kunlarni biri. Bu kun ham u uchun oddiy otar ekan kitob javoniga yaqinlashib qizil rangdagi eski bir kitobga koʻzi tushdi va osha yerni oʻzida kitobni ochib oʻqiy boshladi.
Yeon Mi/Pov: Bu uyda bir oydan beri yashayapman va bu inson tanasidagi telba esa meni yana ham aqildan ozdirayotgandi.
Qizni hayolari uyni teng yarimi boʻlmish kitobxonani eshigi oldida toʻxtadi. Bu kitobxonani Yoongi qizni chalgʻitish uchun atayin qurdirgandi. Qiz chuqur nafas olib sekin eshikni ochib oynadan tushgan nurdan yuzini berkitish uchun qoʻlini koʻtardi.
Yeon Mi kitobxonadagi hech bir kitobni yakunigacham oqib tugatmagan edi, u uchun hammasi keyinchalik qiziqarsiz boʻlib qolgani uchun har kuni har hil boshqa kitobni olib oʻqir edi, bugun ham oʻsha kunlarni biri. Bu kun ham u uchun oddiy otar ekan kitob javoniga yaqinlashib qizil rangdagi eski bir kitobga koʻzi tushdi va osha yerni oʻzida kitobni ochib oʻqiy boshladi.
Yeon Mi/Pov: Kitobni ichiga kirib ketgudek oʻqiyotgan bir paytimda orqamdan oyoq tovushlari kela boshlagandi, va bu oyoq tovushlarni egasi mendan atigi bir dyuym uzoqda edi. U shu qadar yaqin-ki men joyimdan qimir etmay turgandim, bitta xato harakat va nima boʻlishini hatto hech kim hatto folbinlar ham ayta olmasdi.
Yoongi sekin qoʻl choʻzib qizni issiq tanasini oʻzini sovuq tanasiga tortdi. Toʻsatdan kiyimni ostidan kirib kelgan sovuq qoʻllardan qiz seskanib beixtiyor oldinga biroz siljidi.
– Qimirlama. – Erkak qizni boʻyni tomon egilish mobaynida gapirib, sovuq lablarini qizni boʻyniga bosdi.
Bu sovuq qoʻllar qizni tanasidagi issiqlikni tobora kuchaytirib borar ekan qizni ogʻizdan har hil tovushlar va bexosdan qilingan harakatlar chiqardi. Ikkala tomoni xohishi ortib borsa ham Yeon Mi oʻzida kuch topib bu iflos hayolaridan chalgʻib oldinga bir qadam tashlab Yoongidan uzoqlashdi.
– Men xonamga boraman. – Oʻzini hech narsa boʻlmagandek tutgan qiz oyoqlari qaltirab nafasi tezlashib bu xonadan chiqib ketdi.
Yoongi qizni orqasidan termulgancha lab chetida jilmayib bosh barmogʻi bilan labidagi hoʻlikni artib kitobxonadagi koʻzgu oldiga kelib, uzun, qoʻra boʻlmish sochlarini ikki qoʻli bilan ortiga tarab keyin kesilgan koʻziga chuqur tikildi.
Yeon Mi xonasida asabiy tirnogini tishlab oʻynab oʻtirar ekan hayolida faqat "Nahot Kanga hiyonat qilgan boʻlsam." Degan fikr uni tinch qoʻymasdi.
– Unday qilmaganman, u erkak har doim bir hil harakat qiladi, shu bir oy mobaynida bunday ishlar koʻp boʻlgandi, tinchlan Yeon Mi. – Oʻziga oʻzi gap uqtirgan qiz tez tez nafas olib nafas chiqarardi.
Yotoqni bir burchagida tizzalarini quchoqlab ikki yoqqa tebrangancha qiz bu tun uxlay olmashini sezib jimgina kun chiqishini kutdi.
Yoongi sovuq boʻlmish xonada qoʻliga tikilib oʻtirar ekan hayolida bu qoʻllaridagi qizni issiq va mayin tanasi aks etdi.
– Jin ursin*, uni bekorga olib kelmagandim. – Yoongi bu qoʻllarni yuziga olib kelib ulardagi hali ham yoʻqolmagan issiqlikdan chuqur ingrab yubordi.
Ertalab bu ikkisi uchun ham amalaga oshmagan xohishni hayol qilish bilan kelib ular baravariga oshxonada toʻplanishdi.
– Nonushta qilishni xohlasamang buni ovoz chiqarib ayt. – Yoongi qatʼiy buyruq berib, qarshisidagi qoʻshiq bilan ovqatni oynab oʻtirgan qizga qaradi.
– Tashqariga chiqmoqchiman. – Bu qiz uchun xohishdan koʻra koʻproq yalinish va savol bolib chiqdi.
– Tashqariga? Hoʻp, mayli, ammo qayerga borishingni men aytaman. – Yoongini niyatlari hali ham sir bolib qolar ekan qiz shunchaki bosh chayqab qoʻydi.
Yeon Mi xursand boʻlsa ham hali ham Yoongi uni qayerga olib borishi qiziq edi.
– Kiyimlaringi tez almashtirib chiq. – Yoongi qoʻliga telefonini olish mobaynida qizga buyruq berib qoʻydi.
Qiz tabassum qilgancha tezda tepa qavatga yugurib kiyimlarini oddiy koʻylakka almashtirib tushdi.
– Men tayyorman. – Yeon Mi Yoongiga tayyor ekanligini bildirish uchun ovoz chiqarib aytib keyin uni koʻzi bilan qilgan ishorasidan unga ergashdi.
Koʻk rangdagi bu mashinaga quvonch bilan chiqqan qiz oyna tomonga biroz siljib keyin Yoongiga koʻzi bilan oynani ochish tugamasini koʻrsatib uni ruxsatini olishi bilan oynani ochdi.
– Qoʻlimni chiqarsam maylimi? – Yeon Mi ikkilnqgancha soʻrar ekan Yoongi yoʻldan koʻzini olib qizga qaradi.
– Ikki soniyaga mumkin keyin oynani yopasan. – Yoongini qatʼiy ovozidan qizni kayfiyati ancha tushib ketgandi ammo u bunday qoʻrs muomilaga allaqachon oʻrganib boʻlgandi.
Bir qoʻlini yarmini oynadan chiqargan qizdan baxtlisi yoʻq ekan oynani elektroniy koʻtarilib kelishidan tezda qoʻrqib qoʻlini ichkariga kirgazib oldi.
– Ikki soniya tugadi. – Yoongi oynani koʻtarish tugmasidan barmogʻini olib mashinani koʻp qavatli binolar oldida toʻxtatdi.
Tahminan 80 qavatli bu binodan koʻzini uzmay qarab turgan qiz ogʻir yutinib qoʻydi.
– Ichkariga yur. – Yoongi orqasidan ergashgancha u bilan birhalikda liftga chiqdi.
Bu lift Yoongi uchun atayin qurilgandan bundan hech kim foydalanmasdi. Lift eshiklari ochilib koʻp eshiklari bor koridorni koʻrsatdi. Yoongi birinchi boʻlib liftdan chiqib keyin qizni oʻzini xonasiga olib kirdi.
Yeon Mi Yoongidan unchalik ham olis boʻlmagan stolarni biriga oʻtirdi.
– Shu yerda biroz oʻtirib tur, ishimni yakunlasak ketamiz. – Yoongi kiyimini yenglarini shimirgancha qoʻliga ruchkasini olib ishlarini boshlab yubordi.
Yeon Mi Yoongiga qarab asabiy labini tishladi, va oʻzini kechadan beri oʻylagan savolini berishga ahd qildi.
– Yoongi? Haligi hiyonat haqida qanday oʻylaysiz? – Yeon Mi asabiy Yoongini qoshlarini chimirishini kuzatdi.
– Hiyonat bu oʻlim degani, bu narsani hech qanday yoʻl bilan qabul qilish ham kechirish ham mumkin emas. – Yoongi jiddiy gapirib ishiga qaytdi.
– Ammo nega? – Yeon Mi ichidagi hayollarni aniq qilib gapirdi.
– It tekkan ovqatni osha ittan boshqa hech kim yemaydi. – Yoongi gapini taqqoslash bilan yakunlab sekin qoʻlidagi ruchkani qoʻydi.
Yeon Mi chuqur oʻylanib oʻtirib qoldi. Qogʻoz ustida aylanib yurgan erkakni qoʻllariga tikilib qolgan qizni hayolari tuman edi. Yeon Mini hayolari shu qadar qorongʻulashib ketganidan qogʻoz ustida yurgan bu qoʻllarni oʻzini tanasida yurganini his qila boshlagandi.
– Yonimga kel. – Yoongi Yeon Mini tanasi qizib nafasi tezlashganini his qilib, lab chetida jilmaygancha, uni kelishini kutmasdan u oʻtirgan stolni chetidan ushlab oʻziga kuch bilan tortdi.
– Ering senga yaxshi qaramagan chogʻi? Hechqisi yoʻq bu tanadan oʻzim bahra olaman. – Yoongi allaqachon qizni hayolini oʻqib qoʻygandek, uni tizzasiga tushadigan koʻylagini ichidan qoʻllarini oʻtkazdi.
Yeon Mini issiq boʻlgan sonlaridan dagʻal qoʻllar qoʻpollik bilan ushlar ekan Yeon Mini nafasi ichiga qaytib koʻzlarini yumdi. Bu nopoklik bilan toʻlgan hislarni ikkisi ham his qilgan on ular bir biriga tobe boʻlganganishgandi....